BLOGGER TEMPLATES AND TWITTER BACKGROUNDS

Friday, July 25, 2014

Burma's Parliament Watch Part (71)

(ျပည္သူ႕ေခတ္ဂ်ာနယ္၊ အတြဲ ၄၊ အမွတ္ ၂၀၆၊ ဇူလိုင္လ ၂၄ ရက္ေန႕၊ ၂၀၁၄၊ စာမ်က္ႏွာ ၁၈/၂၂)



ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ကို အနီးၾကည့္ အေ၀းၾကည့္

ေအာင္ဒင္

အပိုင္း (၇၁) လႊတ္ေတာ္၊ မီဒီယာႏွင့္ ႏိုင္ငံေတာ္လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္အက္ဥပေဒ (က)

# ေဘးသင့္ေနတဲ့ သတင္းမီဒီယာမ်ား

အခုတေလာ ျမန္မာႏိုင္ငံက သတင္းစာဆရာေတြ၊ သတင္းဂ်ာနယ္ေတြ ေဘးသင့္ေနတယ္ထင္ပါတယ္။ ျပည္သူ႕ရဲ သတင္းတပ္ဖြဲ႕က ဂ်ာနယ္အခ်ိဳ႕က တာဝန္ရွိသူေတြကို ဖိတ္ေခၚျပီး ဂ်ာနယ္ထုတ္ေဝမႈ ကုန္က်စရိတ္မ်ား၊ အရွုံးအျမတ္မ်ားအေၾကာင္း ေမးျမန္းစံုစမ္းပါတယ္။ ဇူလိုင္ ၇ ရက္ေန႕မွာ သမၼတဦးသိန္းစိန္က မႏၱေလးျမိဳ႕ပဋိပကၡနဲ႕ပတ္သက္ျပီး ေဟာေျပာတဲ့မိန္႕ခြန္းမွာ "မီဒီယာလြတ္လပ္မႈကို တိုင္းျပည္အက်ိဳးျဖစ္ေစမည့္ ေရးသားေျပာဆိုမႈအစား ႏိုင္ငံေတာ္လံုျခံုေရးအတြက္ အႏၱရာယ္ေပးလာပါက တည္ဆဲဥပေဒမ်ားနဲ႕အညီ ထိေရာက္စြာ အေရးယူေဆာင္ရြက္သြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သတိေပးေျပာၾကားလိုပါတယ္။" လို႕ ထည့္သြင္းေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။ သမၼတက သတိေပးျပီး ၃ ရက္အၾကာ၊ ဇူလိုင္ ၁၀ ရက္ေန႕မွာ "ႏိုင္ငံေတာ္လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္အက္ဥပေဒ" နဲ႕ တရားစြဲဆိုခံထားရတဲ့ ယူနတီဂ်ာနယ္က အမႈေဆာင္အရာရွိခ်ဳပ္ ကိုတင့္ဆန္းနဲ႕ သတင္းေထာက္ ၄ ေယာက္ကို ပခုကၠဴ ခ႐ိုင္တရားရုံးက ျပစ္မႈထင္ရွားတယ္ဆိုျပီး အလုပ္ၾကမ္းနဲ႕ ေထာင္ဒဏ္ ၁၀ ႏွစ္စီ အမိန္႕ခ်လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီလို သတင္းသမားေတြကို ၾကီးမားတဲ့ ျပစ္ဒဏ္ေတြခ်တာကို မေက်နပ္လို႕ ဇူလိုင္ ၁၂ ရက္ေန႕က ရုပ္ရွင္၊ သဘင္၊ ဂီတအႏုပညာသည္ေတြကို သမၼတဦးသိန္းစိန္ လာေရာက္စကားေျပာတဲ့ ရန္ကုန္ျမိဳ႕၊ ေရႊလီလမ္းက ျမန္မာျငိမ္းခ်မ္းေရးစင္တာေရွ႕မွာ တူညီဝတ္စံုနဲ႕ အသံတိတ္ ဆနၵျပၾကတဲ့ သတင္းေထာက္မ်ားဟာလည္း ခြင့္ျပဳခ်က္မေတာင္းခံပဲ ဆနၵျပလို႕ဆိုျပီး ကမာရြတ္ျမိဳ႕နယ္ရဲစခန္းက ပုဒ္မ (၁၈) နဲ႕ တရားစြဲဆိုထားပါတယ္။

ဒါဟာျဖင့္ တိုင္းျပည္ရဲ့ ပထမမ႑ိဳင္ျဖစ္တဲ့ အစိုးရက စတုတၳမ႑ိဳင္ျဖစ္တဲ့ သတင္းမီဒီယာမ်ားအေပၚ သေဘာထားတင္းမာမႈေတြ ျဖစ္ေပၚလာတာလို႕ သုံးသပ္ႏိုင္ပါတယ္။ တတိယမ႑ိဳင္ျဖစ္တဲ့ တရားစီရင္ေရးစနစ္ကလည္း အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ားရဲ့  လႊမ္းမိုးမႈခံေနရျပီး သတင္းသမားမ်ားကို ျပင္းထန္တဲ့ ျပစ္ဒဏ္ေတြ ေပးလိုက္ပါျပီ။ ဒါဆိုရင္ ဒုတိယမ႑ိဳင္ျဖစ္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ကေရာ မီဒီယာအေပၚ ဘယ္လိုသေဘာထားပါသလဲ။

#သတင္းသမားမ်ားအေရး လႊတ္ေတာ္အစည္းအေဝးမွာ မေဆြးေႏြးၾကပါ

သတင္းသမားမ်ား အခုလို အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႕ရဲ့  ရန္လိုမႈခံေနရခ်ိန္၊ ၾကီးမားတဲ့ ျပစ္ဒဏ္မ်ားက်ခံေနရခ်ိန္၊ တရားစြဲဆိုခံေနရခ်ိန္ဟာ ပထမအၾကိမ္ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ရဲ့ ဒႆ     မပံုမွန္အစည္းအေဝးမ်ား က်င္းပေနခ်ိန္ပါ။ ဒါေၾကာင့္ သတင္းမီဒီယာမ်ား ဖိႏွိပ္ခံေနရတဲ့အေရး လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားက သက္ဆိုင္ရာ လႊတ္ေတာ္အစည္းအေဝးမ်ားမွာ ေဆြးေႏြးၾက၊ ေမးျမန္းၾက၊ အေရးၾကီးအဆိုေတြ တင္ၾကမလားလို႕ ေလ့လာၾကည့္မိပါတယ္။ မေတြ႕ပါ။ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအဖို႕ သတင္းမီဒီယာသမားမ်ားဖိႏွိပ္ခံရျခင္းထက္ ပိုအေရးၾကီးတဲ့ အျခားကိစၥေတြရွိေနပါတယ္။

ဇူလိုင္ ၇ ရက္ေန႕မွာ က်င္းပတဲ့ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ ဒႆမပံုမွန္အစည္းအေဝး၊ ၂၅ ရက္ေန႕ေျမာက္အစည္းအေဝးမွာပါ။ မြန္ျပည္နယ္၊ မုဒံုျမိဳ႕နယ္ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦးျမသိန္း (ၾကံ့ခိုင္ေရးပါတီ) က သူ႕အတြက္ အေရးၾကီးတဲ့ ေမးခြန္းတစ္ခုကို ၾကယ္ပြင့္ျပေမးခြန္းအျဖစ္နဲ႕ ေမးျမန္းပါတယ္။ သူ႕ေမးခြန္းက "မုဒံုျမိဳ႕ေပၚတြင္ ရပ္ကြက္ၾကီး ေလးရပ္ကြက္ရွိပါတယ္။ ၎တို႕မွာ ျမိဳ႕မ (၁)၊ ျမိဳ႕မ (၂)၊ ျမိဳ႕မ (၃) ႏွင့္ ျမိဳ႕မ (၄) တို႕ျဖစ္ပါတယ္။ ဝင္းကဖိုရပ္ကြက္သည္ ျမိဳ႕မ (၁) တြင္ မုဒံုၾကီးရပ္ကြက္ရဲ့  အေနာက္ဘက္တြင္ရွိပါတယ္။ ဝင္းကဖိုရပ္ကြက္တြင္ လူေနအိမ္ေတြၾကားထဲတြင္ ၾကက္ေမြးထားေသာ အိမ္သုံးအိမ္ရွိသျဖင့္ ရပ္ကြက္ေန ရပ္ကြက္သူ/ရပ္ကြက္သားမ်ား ၾကက္အနံ႕ေၾကာင့္ က်န္းမာေရးထိခိုက္လ်က္ရွိပါတယ္။ သို႕ျဖစ္၍ က်ေနာ္ေမးလိုေသာေမးခြန္းမွာ ယင္းၾကက္ေမြးထားေသာ အိမ္သုံးအိမ္ကို လူေနရပ္ကြက္ႏွင့္ ေဝးေသာေနရာသို႕ ေျပာင္းေရႊ႕ေပးရန္အစီအစဥ္ရွိ/မရွိ" ဆိုျပီး ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီေမးခြန္းကို မြန္ျပည္နယ္အစိုးရရဲ့ ကိုယ္စား သမၼတရုံးဝန္ၾကီး႒ာန-၄ ဒုဝန္ၾကီး ဦးေအာင္သိန္းက ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားေရွ႕ေမွာက္မွာ လာေရာက္ေျဖၾကားပါတယ္။ သူ႕အေျဖက "မုဒံုျမိဳ႕နယ္၊ ဝင္းကပိုရပ္ကြက္ ၾကက္ေမြးထားတဲ့ ေနအိမ္သုံးအိမ္မွ အိမ္ရွင္မ်ားကို ၁၈-၆-၂၀၁၄ ရက္ေန႕မွာ မုဒံုျမိဳ႕နယ္ေကာ္မတီ ၄ ရပ္ေရွ႕မွာ ေခၚယူေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးခဲ့ပါတယ္။ ၾကက္ျခံပိုင္ရွင္မ်ားမွ ေမြးျမဴထားတဲ့ ၾကက္မ်ားမွာ ၁၅ ရက္သားရွိတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အခ်ိန္ကာလတစ္ခု ေစာင့္ဆိုင္းေပးရန္ တင္ျပျခင္းအတြက္ ၂၅ ရက္သတ္မွတ္ေပးျပီးေတာ့ ၁၃-၇-၂၀၁၄ ရက္ေန႕မွာ အျပီးဖယ္ရွားေပးရန္ႏွင့္ လိုက္နာေဆာင္ရြက္ျခင္းမရွိပါက အေရးယူခံရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေကာ္မတီ ၄ ရပ္ေရွ႕မွာ ကတိျပဳျပီးျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဆက္လက္ေမြးျမဴလိုပါက ရပ္ကြက္ႏွင့္ေဝးေသာေနရာကို ေျပာင္းေရႊ႕ေမြးျမဴ ရန္ မွာၾကားျပီးျဖစ္ပါေၾကာင္း ျပန္လည္ေျဖၾကားအပ္ပါတယ္" လို႕ ျဖစ္ပါတယ္။

အံ့ဩမိပါတယ္။ ရပ္ကြက္တစ္ခုထဲက ၾကက္ေမြးျမဴေရးလုပ္တဲ့ အိမ္သုံးအိမ္ကိစၥဟာ ရပ္ကြက္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉးက ေျဖရွင္းရမည့္ ကိစၥ၊ ဒါနဲ႕မွ မျပီးရင္ ျမိဳ႕နယ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႉးနဲ႕ ျမိဳ႕နယ္အဆင့္အဖြဲ႕အစည္းမ်ားက ေျဖရွင္းႏိုင္တဲ့ ကိစၥပါ။ လႊတ္ေတာ္အဆင့္မွာ ေဆြးေႏြးမယ္ဆိုရင္လည္း မုဒံုျမိဳ႕နယ္ကို ကိုယ္စားျပဳတဲ့ ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ႏွစ္ဦးက မြန္ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္မွာသာ ေဆြးေႏြးသင့္ပါတယ္။ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္အဆင့္မွာ ေဆြးေႏြးေျဖရွင္းရမည့္ ကိစၥမဟုတ္ပါ။

အံ့ဩမိပါေသးတယ္။ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားက လႊတ္ေတာ္အစည္းအေဝးမ်ားမွာ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ကတဆင့္ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရကို ေမးခြန္းမ်ားေမးျမန္းရာမွာ ၾကယ္ပြင့္ျပေမးခြန္းနဲ႕ ၾကယ္ပြင့္မျပေမးခြန္းဆိုျပီး ႏွစ္မ်ိဳးခြဲျခားထားပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္တစ္ဦးဟာ အစည္းအေဝးကာလတစ္ခုမွာ ၾကယ္ပြင့္ျပေမးခြန္း (၅) ခုပဲ ေမးခြင့္ရျပီး အဲဒီ ၾကယ္ပြင့္ျပေမးခြန္းမ်ားကို ျပည္ေထာင္စုအစိုးရကိုယ္စားလွယ္မ်ားက လူကိုယ္တိုင္ လာေရာက္ေျဖၾကားရပါတယ္။ က်န္တဲ့ ေမးခြန္းေတြရွိေသးရင္ ၾကယ္ပြင့္မျပေမးခြန္းအျဖစ္နဲ႕ သက္ဆိုင္ရာဝန္ၾကီး႒ာနကို စာနဲ႕ေရးသားေမးျမန္းရျပီး သက္ဆိုင္ရာဝန္ၾကီး႒ာနကလည္း သက္ဆိုင္ရာလႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ကို စာနဲ႕ေရးသားေျဖၾကားပါတယ္။ ဒီေတာ့ လႊတ္ေတာ္အစည္းအေဝးမွာ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္တစ္ဦးက လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ကတဆင့္ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရကို တိုက္႐ိုက္ေမးျမန္းခြင့္ရတာ တန္ဘိုးရွိတဲ့ အခြင့္အေရးတစ္ခုပါ။ ဒါေၾကာင့္မို႕ ၾကယ္ပြင့္ျပေမးခြန္းေတြဟာ ျပည္ေထာင္စုတစ္ခုလုံးနဲ႕ သက္ဆိုင္တဲ့အေရးကိစၥမ်ား၊ ျပည္နယ္၊ တိုင္းေဒသၾကီးမ်ားနဲ႕ တိုက္႐ိုက္သက္ဆိုင္ျပီး ျပည္နယ္၊ တိုင္းေဒသၾကီးအစိုးရမ်ားက ေျဖရွင္းမေပးႏိုင္တဲ့အေရးကိစၥမ်ား၊ ႏိုင္ငံသားမ်ားရဲ့ အခြင့္အေရးမ်ားနဲ႕ပတ္သက္တဲ့ အေရးကိစၥမ်ားသာ ျဖစ္သင့္ပါတယ္။ မုဒံုျမိဳ႕ ရပ္ကြက္တစ္ခုက ၾကက္ေမြးျမဴသူမ်ားအေရးကိစၥက ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္အစည္းအေဝးမွာ ၾကယ္ပြင့္ျပေမးခြန္းတစ္ခုျဖစ္လာတဲ့ အတြက္ ေမးျမန္းသူလႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ကိုေရာ၊ ခြင့္ျပဳသူလႊတ္ေတာ္အၾကီးအကဲမ်ားကိုေရာ အံ့ဩမိပါတယ္။

#တရားမွ်တမႈအေၾကာင္း ေမးျမန္းေဆြးေႏြး၊ သို႕ေသာ္လည္း အက်ဥ္းက်သတင္းသမားမ်ားအတြက္ မဟုတ္ျပန္

ဇြန္လ (၁၆) ရက္ေန႕မွာက်င္းပတဲ့ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ ဒႆမပံုမွန္အစည္းအေဝး၊ ၁၂ ရက္ေျမာက္ေန႕မွာပါ။ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၁ ရက္ေန႕မွာ ယူနတီဂ်ာနယ္က သတင္းေထာက္မ်ား "ႏိုင္ငံေတာ္လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္အက္ဥပေဒ" နဲ႕ ဖမ္းဆီးတရားစြဲဆိုခံရျပီး ၄ လေက်ာ္ ၾကာျပီးတဲ့အခ်ိန္မွာပါ။ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္၊ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးႏွင့္ တည္ျငိမ္ေအးခ်မ္းေရးေကာ္မတီက ေကာ္မတီဝင္တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ရေသ့ေတာင္ျမိဳ႕နယ္ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ေဒၚခင္ေစာေဝ (ရခိုင္တိုင္းရင္းသားမ်ားတိုးတက္ေရးပါတီ) က ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒မွတဆင့္ ျပည္ေထာင္စုတရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္ကို ေမးခြန္းႏွစ္ခု ေမးျမန္းပါတယ္။ ေမးခြန္းက လူပုဂိၢဳလ္ႏွစ္ဦးၾကား ေငြေခ်းငွါးမႈျပႆနာ နဲ႕ သက္ဆိုင္ပါတယ္။ မႏၱေလးတိုင္းေဒသၾကီး၊ ခ်မ္းျမသာစည္ျမိဳ႕နယ္တြင္ ေနထိုင္ေသာ ေဒၚျမႏွင္းေဝထံမွ ဦးမ်ိဳးေဆြသိမ္းက က်ပ္ေငြ သိန္း ၂၅၀၀ ေခ်းယူခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီ ေခ်းေငြကို ေရႊေခ်ာင္း ၄၄ ေခ်ာင္းအျဖစ္နဲ႕ ေခ်းယူခဲ့ျပီး သုံးႏွစ္အတြင္းမွာ ေရႊေခ်ာင္းမ်ားနဲ႕ပဲ ျပန္ဆပ္ဖို႕ ကတိျပဳခဲ့ပါတယ္။ ဦးမ်ိဳးေဆြသိမ္းပိုင္ မႏၱေလးျမိဳ႕၊ ၂၈ လမ္း၊ ၈၀-၈၁ လမ္းၾကားရွိ ေလးထပ္တိုက္ႏွင့္ ေျမပိုင္ဆိုင္မႈစာရြက္စာတမ္းမ်ားကို ေဒၚျမႏွင္းေဝထံ ေငြေခ်းငွါးမႈအာမခံအျဖစ္ ေပးအပ္ခဲ့တယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ သုံးႏွစ္ျပည့္ခါနီးမွာ  ဦးမ်ိဳးေဆြသိမ္းက  ေဒၚျမႏွင္းေဝကို လူခ်င္းလည္းအေတြ႕မခံ၊ ေခ်းေငြကိုလည္း ျပန္မဆပ္ပဲ ေရွာင္တိမ္းေနလို႕  ေဒၚျမႏွင္းေဝက  ဦးမ်ိဳးေဆြသိမ္းကို လိမ္လည္မႈ၊ ပုဒ္မ (၄၂၀) နဲ႕ တရားစြဲဆိုပါတယ္တဲ့။

ေဒၚခင္ေစာေဝနဲ႕  ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္၊ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးႏွင့္ တည္ျငိမ္ေအးခ်မ္းေရးေကာ္မတီရဲ့  သေဘာထားက “ဒီေငြေခ်းငွါးမႈမွာ ဦးမ်ိဳးေဆြသိမ္းက ေဒၚျမႏွင္းေဝထံက ေငြေခ်းငွါးရာမွာ အာမခံပစၥည္းေပးအပ္ျပီး ေခ်းငွါးတာျဖစ္လို႕ ေခ်းေငြေတြျပန္မဆပ္တာဟာ လိမ္လည္မႈမေျမာက္ပဲ သာမာန္ပ႗ိညာဉ္ခ်ိဳးေဖာက္မႈသာျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ တရားစြဲဆိုရာမွာ တရားမမႈအျဖစ္နဲ႕သာ စြဲဆိုရမွာျဖစ္ျပီး ခ်မ္းျမသာစည္တရားရုံးက ဦးမ်ိဳးေဆြသိမ္းကို ျပစ္မႈေၾကာင္းအရ တရားစြဲဆိုထားျခင္းဟာ တရားစီရင္ေရးယႏၱရားအား အလြဲသုံးစားလုပ္ရာေရာက္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဦးမ်ိဳးေဆြသိမ္းဟာ ႏိုင္ငံသားတစ္ဦးအေနနဲ႕ တရားမွ်တမႈကို ခံစားခြင့္မရပဲ နစ္နာေနတယ္” လို႕ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေဒၚခင္ေစာေဝက (၁) ဦးမ်ိဳးေဆြသိမ္းဟာ ႏိုင္ငံသားတစ္ဦးအေနနဲ႕ တရားမွ်တမႈကို ခံစားခြင့္မရပဲ နစ္နာေနတယ္ဆိုတာ ျပည္ေထာင္စုတရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္က သိရွိပါသလား၊ (၂) တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးႏွင့္ တည္ျငိမ္ေအးခ်မ္းေရးေကာ္မတီမွ "ဦးမ်ိဳးေဆြသိမ္း၏တင္ျပခ်က္အေပၚ ဥပေဒနဲ႕အညီ ဆုံးျဖတ္ထားျခင္းမရွိေၾကာင္း၊ ပုဒ္မ ၄၂၀ ျဖင့္ ဦးမ်ိဳးေဆြသိမ္းအား ရာဇဝတ္မႈအျဖစ္ အေရးယူထားျခင္းမွာ မွားယြင္းေနေၾကာင္း" သုံးသပ္ေတြ႕ရွိခ်က္ကို ျပည္ေထာင္စုတရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္က မည္ကဲ့သို႕ သေဘာထားပါသလဲ၊ ဆိုျပီး ေမးျမန္းပါတယ္။

ဒီေမးခြန္းကို ျပည္ေထာင္စုတရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္၊ တရားသူၾကီး ဦးျမသိမ္းက လာေရာက္ေျဖၾကားပါတယ္။ သူ႕ရဲ့  အေျဖမွာ ေဒၚျမႏွင္းေဝရဲ့  တိုင္တန္းခ်က္အရ ခ်မ္းျမသာစည္ျမိဳ႕နယ္ အမွတ္ (၁) ရဲစခန္းနဲ႕ ခ်မ္းျမသာစည္ျမိဳ႕နယ္တရားရုံးက ဦးမ်ိဳးေဆြသိမ္းကို ျပစ္မႈဆိုင္ရာဥပေဒပုဒ္မ ၄၂၀ အရအမႈဖြင့္အေရးယူခဲ့တယ္။ ဦးမ်ိဳးေဆြသိမ္းက ၎အေပၚစြဲဆိုထားသည့္အမႈအား ျပစ္မႈဆိုင္ရာက်င့္ထုံးဥပေဒ ပုဒ္မ (၅၆၁/က) အရ ေခ်ဖ်က္ေပးရန္ မႏၱေလးတိုင္းေဒသၾကီး တရားလႊတ္ေတာ္သို႕ ေလွ်ာက္ထားရာ ေအာင္ျမင္ျခင္းမရွိခဲ့၊ ျပည္ေထာင္စုတရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္သို႕ ျပစ္မႈဆိုင္ရာျပင္ဆင္မႈအျဖစ္  ဦးမ်ိဳးေဆြသိမ္းက ဆက္လက္ေလွ်ာက္ထားရာမွာလည္း  ျပည္ေထာင္စုတရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္က တိုင္းေဒသၾကီးတရားလႊတ္ေတာ္ရဲ့ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကို အတည္ျပဳျပီး ျပင္ဆင္ခ်က္ကို ပလပ္ခဲ့၊ အဲဒီေနာက္ ခ်မ္းျမသာစည္ျမိဳ႕နယ္တရားရုံးက အမႈကို ဆက္လက္စစ္ေဆးျပီး ၂၀၁၄ ခုႏွစ္၊ ဧျပီလ ၄ ရက္ေန႕မွာ ဦးမ်ိဳးေဆြသိမ္းကို အမႈမွ အျပီးအျပတ္လႊတ္ (တရားေသလႊတ္) ေၾကာင္း စီရင္ခ်က္ခ်ခဲ့ျပီးျပီလို႕ ဆိုပါတယ္။ ဒီဆုံးျဖတ္ခ်က္ကို တရားလိုျဖစ္တဲ့ ေဒၚျမႏွင္းေဝက မေက်နပ္ရင္ အထက္တရားရုံးအဆင့္ဆင့္ အယူခံတင္သြင္းႏိုင္တာမို႕ တရားစီရင္မႈလုံးလုံးလ်ားလ်ားမျပီးျပတ္ေသးတဲ့ အေျခအေနမွာ ေဒၚခင္ေစာေဝရဲ့  သေဘာထား ေမးျမန္းခ်က္အေပၚ ျပည္ေထာင္စုတရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္မွ သေဘာထားမေပးႏိုင္ေၾကာင္း ေျဖၾကားပါတယ္။

ထူးဆန္းေနတာက ေဒၚခင္ေစာေဝနဲ႕ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္၊ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးႏွင့္ တည္ျငိမ္ေအးခ်မ္းေရးေကာ္မတီက ဦးမ်ိဳးေဆြသိမ္းတစ္ေယာက္ ႏိုင္ငံသားအခြင့္အေရးေတြ ဆုံးရွုံးေနရတယ္၊ တရားမွ်တမႈကို မခံစားရဘူး၊ ဦးမ်ိဳးေဆြသိမ္းကို ရာဇဝတ္ေၾကာင္းအရ တရားစြဲဆိုျခင္းဟာ မွားယြင္းတယ္ဆိုျပီး ဦးမ်ိဳးေဆြသိမ္းဘက္က ရပ္တည္ျပီး ျပည္ေထာင္စုတရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္ကို ေမးခြန္းထုတ္တာျဖစ္ေပမည့္ တကယ္႕တရားခြင္မွာ ဦးမ်ိဳးေဆြသိမ္းက အႏိုင္ရသူပါ။ ခ်မ္းျမသာစည္ တရားရုံးက ဦးမ်ိဳးေဆြသိမ္းကို တရားေသလႊတ္တာ  ဧျပီလ ၄ ရက္ေန႕ကဆိုေတာ့ ေဒၚခင္ေစာေဝ ေမးခြန္းထုတ္တဲ့ ဇြန္လ ၁၆ရက္မတိုင္ခင္ ႏွစ္လေက်ာ္ေလာက္ကတည္းကပါ။ ဒါကို ေဒၚခင္ေစာေဝ သိပံုမရပါ။ တစ္ခါ တရားသူၾကီးဦးျမသိမ္းရဲ့  အေျဖအရ ဒီအမႈမွာ တရားခံျဖစ္တဲ့ ဦးမ်ိဳးေဆြသိမ္းဘက္က လိုက္ပါေဆာင္ရြက္ေပးတဲ့ ေရွ႕ေနေလးေယာက္ထဲမွာ တစ္ဦးက ေဒၚခင္ေစာေဝလိုပဲ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္တစ္ဦးျဖစ္ျပီး  ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္၊ တရားစီရင္ေရး၊ ဥပေဒေရးရာႏွင့္ တိုင္ၾကားစာမ်ား၊ အသနားခံစာမ်ား စိစစ္ေဆာင္ရြက္ေရး ေကာ္မတီဝင္တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ တရားလႊတ္ေတာ္ေရွ႕ေနၾကီး ဦးသိန္းညြန္႕ (သဃၤန္းကြၽန္းျမိဳ႕နယ္ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္) ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႕ ေဒၚခင္ေစာေဝရဲ့  ေမးျမန္းခ်က္ဟာ ႐ိုးသားမႈရွိပါ့မလားလို႕ သံသယျဖစ္စရာရွိေနပါတယ္။

ပိုျပီးထူးဆန္းတာက ေဒၚခင္ေစာေဝ ပါဝင္တဲ့ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္၊ တရားဥပေဒစိုးမိုးေရးႏွင့္ တည္ျငိမ္ေအးခ်မ္းေရးေကာ္မတီဟာ ႏိုင္ငံသားႏွစ္ဦးအၾကား ေငြေခ်းငွါးမႈေၾကာင့္ ျဖစ္တဲ့ ျပႆ     နာမွာ သူတို႕ မွန္တယ္ထင္တဲ့ဘက္က ရပ္တည္ျပီး ျပည္ေထာင္စုတရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္ကို တရားစီရင္ေရးရာ ေမးခြန္းထုတ္ေပမည့္ ႏိုင္ငံသားမ်ားအားလုံးရဲ့  စာေပလြတ္လပ္ခြင့္၊ သတင္းမီဒီယာလြတ္လပ္ခြင့္ကို ျခိမ္းေျခာက္ေနတဲ့ တရားစီရင္မႈမ်ားကိုေတာ့ ေမးခြန္းထုတ္ျခင္း၊ ေဝဘန္ျခင္းမရွိတာပါ။ ျပည္သူကို ကိုယ္စားျပဳတဲ့ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားမွာ သက္တမ္းႏုနယ္ေသးတဲ့ စာေပလြတ္လပ္ခြင့္ကို မပ်က္ဆီး၊ မျပိဳလဲေအာင္ အကာအကြယ္ေပးဖို႕ တာဝန္ရွိပါတယ္။

(ဇူလိုင္ ၁၇၊ ၂၀၁၄)




Tuesday, July 22, 2014

ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု၊ ဖက္ဒရယ္တပ္မေတာ္ႏွင့္ ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရး အပိုင္း (၅)



 (မဇိၩမေန႕စဥ္သတင္းစာ၊ ဇူလိုင္ ၂၂၊ ၂၀၁၄၊ စာမ်က္ႏွာ ၁၆/၁၇)

ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စု၊ ဖက္ဒရယ္တပ္မေတာ္ႏွင့္ ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရး
အပိုင္း (၅)

ေအာင္ဒင္

#အေရးအၾကီးဆုံးက တပ္မေတာ္

တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕အစည္းမ်ားက သူတို႕ရဲ့  လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕မ်ားကို စြန္႕လႊတ္ျပီး ေရြးေကာက္ပြဲအေျခခံတဲ့ ႏိုင္ငံေရးေျပာင္းလဲ လုပ္ေဆာင္ဖို႕မွာ အဓိအေရးၾကီးဆုံးလိုအပ္ခ်က္ (၂) ခ်က္က ျပည္နယ္ဆိုင္ရာ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္မ်ားရွိတဲ့ ျပည္ေထာင္စုႏိုင္ငံေတာ္နဲ႕ (၂) အရပ္သားအစိုးရရဲ့အုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္မွာရွိတဲ့ ျပည္ေထာင္စုတပ္မေတာ္ပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
ဒါေၾကာင့္ အေရးအၾကီးဆုံးက တပ္မေတာ္ရဲ့ သေဘာထားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ တပ္မေတာ္က ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲေတြကေန တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုမ်ားအတြက္ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးေပးေရးကို သေဘာတူႏိုင္ပါ့မလား။ တပ္မေတာ္ကို ျပန္လည္ဖြဲ႕စည္းေရးကို သေဘာတူပါ့မလား။ တပ္မေတာ္က သေဘာမတူရင္ျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲေတြ မေအာင္ျမင္ႏိုင္ပါ။ ဒါဆို ျပည္တြင္းစစ္မရပ္စဲႏိုင္ပါ။ ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရးမရႏိုင္ပါ။

ျပည္ေထာင္စုတပ္မေတာ္ဆိုရာမွာ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕မ်ားက အဆိုျပဳတဲ့ "တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးအသီးသီးတို႕ ၾကိဳတင္ညွိႏိႈင္းသေဘာတူသတ္မွတ္ထားတဲ့ အခ်ိဳးက်စနစ္နဲ႕ ဖြဲ႕စည္းဖို႕၊ မည္သည့္တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးကမွ တပ္ဖြဲ႕ဝင္ဦးေရ ထက္ဝက္ေက်ာ္မရွိေစရ၊ စစ္ဦးစီးမ်ားအဖြဲ႕တြင္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးအသီးသီး၏ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္မ်ား အခ်ိဳးက်ပါဝင္ေစျပီး ၎တို႕အထဲမွ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္တစ္ဦးကို တစ္ႏွစ္သက္တမ္းအတြက္ အလွည့္က် ေရြးခ်ယ္ခန္႕အပ္ရမည္။" စတဲ့ အခ်က္ေတြကို သေဘာမတူ၊ လက္မခံႏိုင္ရင္ေတာင္မွ အရပ္သားအစိုးရအုပ္ခ်ဳပ္မႈေအာက္မွာ ႏိုင္ငံေတာ္ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို လိုက္နာေစာင့္သိတဲ့၊ ႏိုင္ငံေရးမွာ ဝင္ေရာက္စြက္ဖက္ျခင္းမရွိပဲ ႏိုင္ငံေတာ္ကို ျပည္ပရန္က ကာကြယ္ဖို႕ စြမ္းရည္ျပည့္ဝတဲ့၊ တိုင္းျပည္ဘ႑ာကို အလြန္အကြၽံမျဖဳံးတီးတဲ့ ျပည္ေထာင္စုတပ္မေတာ္မ်ိဳးကို က်ေနာ္တို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံသားအားလုံး ေမွ်ာ္လင့္ၾကပါတယ္။

ဒီမိုကေရစီတူေဒးသတင္းစာ အယ္ဒီတာခ်ဳပ္ ဦးကိုကို (ကိုကို-စက္မႈတကၠသိုလ္) ထံ ကာကြယ္ေရးဝန္ၾကီး႒ာနမွ အဆင့္ျမင့္အရာရွိၾကီးတစ္ဦးက အေၾကာင္းျပန္တဲ့ စာမွာ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ရဲ့  ျငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ မူဝါဒ (၆) ခ်က္ကို ေဖာ္ျပျပီး "၁၃။ အဲဒီအခ်က္ (၆) ခ်က္ဟာ မူၾကမ္းေရးဆြဲရာမွာ ပါဖို႕၊ မပါဖို႕ထက္ လိုက္နာေဆာင္ရြက္ဖို႕ အေရးၾကီးပါတယ္။ ဒါမွလည္း ထာဝရျငိမ္းခ်မ္းေရးရမွာျဖစ္ပါတယ္။ အထက္ပါအခ်က္ေတြကို လိုက္နာတဲ့ အဖြဲ႕ေတြအေနနဲ႕ ၎တို႕အက်ိဳးစီးပြါးဆုတ္ယုတ္မသြားသလို လက္မခံႏိုင္စရာမရွိတဲ့ အခ်က္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအခ်က္ေတြကလည္း သူတို႕ကို အက်ပ္ကိုင္တာမဟုတ္သလို တပ္မေတာ္က လက္ေတြ႕ကိုယ္တိုင္ လိုက္နာေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ အခ်က္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ စိတ္သေဘာထားမွန္ကန္ျပီး တည္ၾကည္ေျဖာင့္မတ္တဲ့ ေကအန္ယူလို အဖြဲ႕မ်ိဳးဆိုရင္ေတာ့ အားလုံးလက္ခံေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ အခ်က္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ ေစာဒကတက္စရာမရွိတဲ့ အခ်က္ေတြျဖစ္ပါတယ္။"  လို႕ ထပ္ဆင့္ရွင္းျပထားပါတယ္။

အထက္ပါ အရာရွိၾကီးရဲ့ ရွင္းျပခ်က္အရ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ရဲ့  ျငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ မူဝါဒ (၆) ခ်က္ကို တပ္မေတာ္ကိုယ္တိုင္က အျပည့္အဝလိုက္နာျပီး တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕ေတြလည္း လိုက္နာသင့္တယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ အဲဒီ ရွင္းျပခ်က္အတိုင္း တပ္မေတာ္က ဒီမူ (၆) ခ်က္ကို အျပည့္အဝလိုက္နာမယ္ဆိုရင္ျဖင့္ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ား ေအာင္ျမင္မႈရႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ မူဝါဒ (က) အတိုင္း တပ္မေတာ္က "ထာဝရျငိမ္းခ်မ္းေရးရယူရန္ အမွန္တကယ္ ဆနၵရွိတယ္" ဆိုရင္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုမ်ား လိုလားေတာင့္တတဲ့၊ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုမ်ား လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ရျခင္းရဲ့  အဓိကအေၾကာင္းရင္းျဖစ္တဲ့ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ဆိုင္ရာ အခြင့္အေရးမ်ားကို တပ္မေတာ္က လိုက္ေလ်ာသင့္ပါတယ္။ မူဝါဒ (စ) အတိုင္း တပ္မေတာ္ကလည္း "ဒို႕တာဝန္အေရးသုံးပါးႏွင့္ ဒီမိုကေရစီအႏွစ္သာရမ်ားကို လက္ခံတယ္" ဆိုရင္ ဒီမိုကေရစီစနစ္ရဲ့  အႏွစ္သာရျဖစ္တဲ့ ေရြးေကာက္ခံအရပ္သားျပည္သူ႕ကိုယ္စားလွယ္မ်ားရဲ့  အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ကို လက္ခံရမွာျဖစ္သလို တပ္မေတာ္ကို အရပ္သားအစိုးရလက္ေအာက္က ႏိုင္ငံ့ဝန္ထမ္းအဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုအျဖစ္ အသြင္ကူးေျပာင္းေရး သေဘာတူရမွာျဖစ္ပါတယ္။

#စိတ္ကူးထဲက ဘဝနဲ႕ လက္ေတြ႕ဘဝ၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ႏွင့္ အရွိတရား

စိတ္ကူးထဲက ဘဝနဲ႕ လက္ေတြ႕ဘဝ အင္မတန္ ကြာျခားတတ္ပါတယ္။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႕ အရွိတရားေတြကလည္း ေဝးကြာတတ္ပါတယ္။ လက္ရွိ ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္မႈမွာလည္း အစိုးရနဲ႕ တပ္မေတာ္ရဲ့ သေဘာထားနဲ႕ လက္ေတြ႕လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြက ကြာျခားလွပါတယ္။ ထာဝရျငိမ္းခ်မ္းေရးကို အမွန္တကယ္လိုခ်င္ပါတယ္ဆိုေပမည့္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုမ်ားေတာင္းဆိုတဲ့ ကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ေတြေပးဖို႕ အစိုးရမွာ အဆင္သင့္ရွိပံုမရပါ။ အရပ္သားအုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္ေအာက္မွာ ႏိုင္ငံေတာ္ကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္တဲ့ စြမ္းရည္ျပည့္တပ္မေတာ္အျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းလဲျခင္းကို လက္ခံဖို႕ တပ္မေတာ္မွာ ဆနၵရွိပံုမရပါ။ အစိုးရနဲ႕ တပ္မေတာ္ရဲ့  ရည္ရြယ္ခ်က္က လက္ရွိ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒထဲမွာ တိုင္းရင္းသားေတြကို အခြင့္အေရးနည္းနည္းပိုေပးျပီး တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္တပ္ေတြကို တပ္မေတာ္လက္ေအာက္ခံအျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းျပီး ျပည္တြင္းစစ္ကို ရပ္တန္႕ဖို႕သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီရည္ရြယ္ခ်က္က လက္ေတြ႕မွာ မေအာင္ျမင္ႏိုင္ပါ။ တိုင္းရင္းသားေတြအဖို႕ သူတို႕လိုလားတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအာမခံခ်က္ေတြ မရပဲနဲ႕ သူတို႕ရဲ့ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးလမ္းစဥ္ကို စြန္႕လႊတ္မယ္မထင္ပါ။

တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြဘက္မွာလည္း ထာဝရျငိမ္းခ်မ္းေရးကို အမွန္တကယ္လိုခ်င္ပါတယ္ဆိုေပမည့္ လက္နက္ကိုင္တပ္ေတြကို မဖ်က္သိမ္းပဲ ကိုယ့္ေဒသမွာ ကိုယ္ပိုင္တပ္ဖြဲ႕နဲ႕ စစ္ဘုရင္မ်ားအျဖစ္ ဆက္လက္မင္းမူခ်င္သူေတြ မ်ားလွပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲအတြက္ ရွိရမည့္ အေပးအယူမွ်တမႈ၊ ရင့္က်က္မႈ၊  ခိုင္မာမႈ၊ ေပ်ာ့ေျပာင္းျငင္သာမႈ၊ စိတ္ရွည္ၾကံ့ခိုင္မႈေတြမရွိပဲ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးနဲ႕ ေဆြးေႏြးပြဲေတြကို အခြင့္ေကာင္းယူျပီး ကိုယ္က်ိဳးစီးပြါးခ်ဲ႕ထြင္ခ်င္တဲ့၊ စစ္ေရးအာဏာပိုမိုထူေထာင္ခ်င္တဲ့ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြလည္း ရွိပါတယ္။ အစိုးရနဲ႕ တပ္မေတာ္ရဲ့  အထူးအခြင့္အေရးေပးမႈေတြေၾကာင့္ စိတ္သေဘာထားေတြအထူးေပ်ာ့ေျပာင္းျပီး ရႏိုင္သေလာက္ကို လက္ခံလို႕အလြန္အကြၽံ ေျပလည္ခ်င္တဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြ လည္းအမ်ားၾကီးပါ။ ျမိဳ႕ၾကီးေတြကို ေလယဥ္ပ်ံနဲ႕သြား၊ ဟိုတယ္ၾကီးေတြမွာ တည္းခို၊ ခန္းမၾကီးေတြမွာ အစည္းအေဝးေတြ အၾကိမ္ၾကိမ္က်င္းပ၊ ရန္ကုန္နဲ႕ ေနျပည္ေတာ္ကို ေခါက္တုန္႕ေခါက္ျပန္သြားျပီး အစိုးရ၊ တပ္မေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားနဲ႕ ထပ္ခါထပ္ခါေတြ႕ေနၾကသေလာက္ မိမိတို႕ရဲ့  သက္ဆိုင္ရာတပ္ဖြဲ႕မ်ားက တပ္စခန္းမ်ား၊ တပ္ဖြဲ႕ဝင္မ်ားဆီ မေရာက္ႏိုင္ေတာ့ပဲ ကိုယ့္တပ္နဲ႕ကိုယ္ အဆက္အသြယ္ျပတ္ေနျပီး ေအာက္ေျခတပ္ဖြဲ႕ဝင္မ်ားက မယံုၾကည္ေတာ့တဲ့ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြလည္း ရွိၾကပါတယ္။ အစိုးရနဲ႕ ေဆြးေႏြးဖို႕ဆိုျပီး နယ္စပ္ေဒသကေန ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းကို တရားဝင္ ဝင္ေရာက္၊ ေဆြးေႏြးပြဲက တစ္ရက္၊ ႏွစ္ရက္ပဲၾကာျပီး ေနာက္ထပ္ ရက္ေပါင္းမ်ားစြာ၊ အပါတ္ေပါင္းမ်ားစြာ ႏိုင္ငံတစ္ဝွမ္း အေပ်ာ္ခရီးထြက္ေနၾကတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြလည္း ရွိျပန္ပါတယ္။ အဲဒီခရီးေတြအတြက္ အသုံးစားရိတ္ရဖို႕ အစိုးရက ကားပါမစ္ေတြ ခ်ေပးေတာ့လည္း ဝမ္းသာအားရ လက္ခံၾကပါေသးတယ္။ ျငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္တာနဲ႕ ျငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္စားတာအၾကား ျခားထားတဲ့ စည္းက ပါးလွပါတယ္။

#ျပည္သူအမ်ား ပါဝင္လႈပ္ရွားၾကရမည့္အခ်ိန္

သမၼတဦးသိန္းစိန္ရဲ့  အစိုးရသက္တမ္း သုံးႏွစ္ခြဲေက်ာ္ရွိခဲ့ျပီး အစိုးရသစ္လက္ထက္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္မႈသက္တမ္းလည္း သုံးႏွစ္ေက်ာ္ခဲ့ပါျပီ။ ဒီကေန႕အထိ တစ္ႏိုင္ငံလုံးဆိုင္ရာ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးစာခ်ဳပ္ကို လက္မွတ္ေရးထိုးႏိုင္ျခင္းမရွိေသးပါ။ ရွမ္းျပည္နယ္နဲ႕ ကခ်င္ျပည္နယ္အတြင္းမွာ တိုက္ပြဲေတြ ဆက္လက္ျဖစ္ပြါးေနျပီး ဒုကၡသည္ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာလည္း အိမ္မျပန္ႏိုင္ၾကေသးပါ။ ေျမျမဳတ္မိုင္းေတြကိုလည္း မရွင္းႏိုင္ေသးတဲ့အျပင္ ႏွစ္ဘက္တပ္ဖြဲ႕မ်ားက တိုး၍တိုး၍ ျမဳတ္ႏွံေနၾကပါတယ္။ ျပည္တြင္းအလႉရွင္မ်ားရဲ့  ကခ်င္ျပည္နယ္က စစ္ေဘးဒုကၡသည္မ်ားထံ ေထာက္ပံ့လႉဒါန္းမႈဟာလည္း သိသိသာသာေလ်ာ့နည္းသြားပါျပီ။ ရန္ကုန္ျမိဳ႕က ျမန္မာျငိမ္းခ်မ္းေရးဗဟို႒ာနနဲ႕ ထိုင္းႏိုင္ငံ၊ ခ်င္းမိုင္ျမိဳ႕က ဟိုတယ္ၾကီးေတြမွာ ျပဳလုပ္ခဲ့၊ ျပဳလုပ္ေနဆဲျဖစ္တဲ့ အစိုးရနဲ႕ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕မ်ားရဲ့  ေဆြးေႏြးပြဲေတြအေပၚမွာလည္း ျပည္သူအမ်ားစုက ယံုၾကည္မႈ၊ ေမွ်ာ္လင့္မႈ တစ္ေန႕တစ္ျခားနည္းပါးလာပါျပီ။ လက္ရွိအစိုးရ၊ တပ္မေတာ္နဲ႕ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕မ်ားရဲ့  သေဘာထားနဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္ေတြ၊ ေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြကလည္း တစ္ႏိုင္ငံလုံးအပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးစာခ်ဳပ္ကို လက္မွတ္ေရးထိုးႏိုင္ရင္ေတာင္မွ လက္နက္ကိုင္ပဋိပကၡေတြ အမွန္တကယ္ အျပီးအပိုင္ခ်ဳပ္ျငိမ္းႏိုင္မွာ မဟုတ္ေၾကာင္း တေျဖးေျဖး ထင္ရွားလာပါျပီ။

ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို အမွန္တကယ္လိုလားတဲ့ လက္နက္မဲ့ ျပည္သူမ်ားက လက္နက္ကိုင္မ်ားကို ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ားေအာင္ျမင္ေရး ဖိအားေပးၾကဖို႕ လိုအပ္ပါျပီ။ က်ေနာ္တို႕ တိုင္းျပည္ရဲ့  ကံၾကမၼာကို လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕မ်ားရဲ့  လက္ထဲမွာ အပ္ႏွံမထားႏိုင္ပါ။ လက္နက္မကိုင္တဲ့ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႕အစည္းမ်ား၊ အာဏာမရွိတဲ့ အရပ္ဖက္လူ႕အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၊ အမ်ိဳးသားႏိုင္ငံေရးအင္အားစုမ်ား၊ စစ္ေဘးစစ္ဒဏ္ကို အဆိုးဝါးဆုံးခံစားေနၾကရတဲ့ အမ်ိဳးသမီးအဖြဲ႕အစည္းမ်ားအားလုံးစုေပါင္းလို႕ ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ေဆာင္မႈမွာ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕အစည္းမ်ားနဲ႕ တန္းတူေဆြးေႏြးဘက္အျဖစ္ ပါဝင္ေဆြးေႏြးခြင့္ ေတာင္းဆိုသင့္ပါျပီ။ ျငိမ္းခ်မ္းေရး အမွန္တကယ္မရႏိုင္တဲ့ လက္နက္ကိုင္ေတြရဲ့ သေဘာထားေတြကို ေျပာင္းလဲဖို႕ လက္နက္မဲ့ျပည္သူေတြက လက္နက္ကိုင္အင္အားစုေတြကို တခဲနက္ေတာင္းဆိုသင့္ပါျပီ။ ျပည္တြင္းစစ္ရပ္စဲေရး၊ ထာဝရျငိမ္းခ်မ္းေရး၊ လက္နက္ကိုင္ပဋိပကၡမ်ား အျပီးတိုင္အဆုံးသတ္ေရးဟာ က်ေနာ္တို႕အားလုံးရဲ့  အေရးျဖစ္ပါတယ္။

ေအာင္ဒင္
ဇူလိုင္ ၈၊ ၂၀၁၄ 


#အကိုးအကား၊

၁။ ျမန္မာျငိမ္းခ်မ္းေရးဗဟို႒ာန (Myanmar Peace Center) ႏွင့္ တစ္ႏိုင္ငံလုံးဆိုင္ရာ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး ညွိႏိႈင္းေရးအဖြဲ႕ (NCCT) Technical Team တို႕ ပူးတြဲျပဳစုေသာ "တစ္ႏိုင္ငံလုံးအပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးသေဘာတူစာခ်ဳပ္၊ ဒုတိယမူၾကမ္း" (ေမ ၂၃၊ ၂၀၁၄)
၂။ တိုင္းရင္းသားကြန္ဖရင့္သို႕ ညီညြတ္ေသာတိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ား ဖက္ဒရယ္ေကာင္စီ (UNFC) မွ တင္သြင္းေသာ ဖက္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုကာကြယ္ေရးတပ္မေတာ္စာတမ္း
၃။ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ ျဖစ္ပြါးေနေသာ ပဋိပကၡမ်ား၊ ျငိမ္းခ်မ္းေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဒီမိုကေရစီတူေဒး ၏ေမးျမန္းခ်က္မ်ားကို တပ္မေတာ္က ျပန္လည္ေျဖၾကားျခင္း (ေမ ၄၊ ၂၀၁၄)
၄။ ပထမအၾကိမ္ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္၊ သတၱမပံုမွန္အစည္းအေဝး၊ ပဉၥမေန႕ အစည္းအေဝးမွတ္တမ္း
(ဇူလိုင္ ၂၊ ၂၀၁၃)
၅။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ ကာကြယ္ေရးဝန္ၾကီး႒ာန ဖြဲ႕စည္းပံု
၆။ တစ္ႏိုင္ငံလုံးအပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးကိစၥ ညွိႏိႈင္းေဆြးေႏြးပြဲအစည္းအေဝးတြင္ "ဝ" ျပည္နယ္ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႕၏ ေဆြးေႏြးခ်က္ (ဧျပီ ၅၊ ၂၀၁၄)
၇။ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ MPC ခန္းမ၌ က်င္းပသည့္ တစ္ႏိုင္ငံလုံးအပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးဆိုင္ရာ ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ အထူးေဒသ (၄) ၏ တင္ျပခ်က္ (ဧျပီ ၅၊ ၂၀၁၄)

Saturday, July 19, 2014

Burma's Parliament Watch Part (70)

(ျပည္သူ႕ေခတ္ဂ်ာနယ္၊ အတြဲ ၄၊ အမွတ္ ၂၀၅၊ ဇူလိုင္လ ၁၇ ရက္ေန႕၊ ၂၀၁၄၊ စာမ်က္ႏွာ ၁၈/၂၂)



ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ကို အနီးၾကည့္ အေ၀းၾကည့္

ေအာင္ဒင္

အပိုင္း (၇၀) အမုန္းတရားမ်ားျဖန္႕ေဝျခင္းႏွင့္ ဥပေဒျပဳတားျမစ္ျခင္း

မေကာင္းဆိုးဝါးအင္အားစုၾကီးတစ္ခုက ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိနဲ႕ ဖန္တီးလံႈ႕ေဆာ္ေနတဲ့ ဘာသာေရး၊ လူမ်ိဳးေရး ပဋိပကၡမ်ားက ျမန္မာႏိုင္ငံကို အရိပ္မဲၾကီးနဲ႕ လႊမ္းမိုးေနတာၾကာပါျပီ။ ၂၀၁၄ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လ ၂ ရက္ကေန ၅ ရက္အတြင္းမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့  ယဥ္ေက်းမႈျမိဳ႕ေတာ္ မႏၱေလးမွာ မခိုင္လုံတဲ့ ေကာလာဟလေတြကို အေျချပဳျပီး ဗုဒၶဘာသာဝင္လူမ်ားစုက အစၥလမ္ဘာသာဝင္လူနည္းစုကို အၾကမ္းဖက္တိုက္ခိုက္တဲ့ ဘာသာေရးအဓိက႐ုဏ္းတစ္ခု ဆိုးဆိုးဝါးဝါးျဖစ္ပြါးခဲ့ပါတယ္။ ေလးရက္ၾကာအၾကမ္းဖက္မႈေတြအတြင္းမွာ လူႏွစ္ဦး အသတ္ခံရျပီး လူ ၂၀ ေက်ာ္ ထိခိုက္ဒဏ္ရာရလို႕ အေဆာက္အအံု၊ ယဥ္ပ်က္စီးမႈေတြ အေျမာက္အမ်ားရွိခဲ့ပါတယ္။ အေျခအေနကို ထိန္းသိမ္းႏိုင္ဖို႕ မႏၱေလးတိုင္းေဒသၾကီးအစိုးရက ဇူလိုင္လ ၃ ရက္ေန႕ကစလို႕ မႏၱေလးခ႐ိုင္ (၆) ျမိဳ႕နယ္မွာ ပုဒ္မ (၁၄၄) ညမထြက္ရအမိန္႕ထုတ္ျပန္ခဲ့ရျပီး ဇူလိုင္ ၅ ရက္ေန႕မွာ ညမထြက္ရအမိန္႕ကို ပုသိမ္ၾကီးျမိဳ႕နယ္အထိ တိုးခ်ဲ႕ခဲ့ရပါတယ္။

ပဋိပကၡျဖစ္ပြါးပံုကလည္း ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလုံးက ရခိုင္ျပည္နယ္၊ မိတီၳလာ၊ လား႐ိႈး၊ စတဲ့ အျခား ေဒသေတြမွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ ပံုစံအတိုင္းပါပဲ။ ဘာသာျခားမ်ားက ဗုဒၶဘာသာမိန္းကေလးတစ္ဦးကို မုဒိန္းက်င့္တယ္ဆိုတဲ့ သတင္းကို မေကာင္းဆိုးဝါးမ်ားက အရင္ျဖန္႕ခ်ီတယ္။ အယံုလြယ္သူေတြက ဆက္ျပီး ျဖန္႕ခ်ီတယ္။ ေသြးဆူသူေတြက လက္နက္ရွာ၊ အုပ္စုဖြဲ႕ျပီး နီးစပ္ရာ ဘာသာျခားေတြကို တိုက္ခိုက္တယ္။ ဘာသာျခားေတြပိုင္တဲ့ အေဆာက္အအံုေတြ၊ လုပ္ငန္းေတြကို လုယက္ဖ်က္ဆီးတယ္။ ဘာသာျခားေတြကလည္း ျပန္လည္တိုက္ခိုက္တယ္။ လူစုလူေဝးနဲ႕၊ လက္နက္ေတြနဲ႕ တိုက္ခိုက္ဖ်က္ဆီးေနၾကတာကို ေဒသအာဏာပိုင္ေတြ၊ လုံျခံုေရးတပ္ဖြဲ႕ဝင္ေတြက မတားဆီးႏိုင္ၾက။ အေျခအေနအေတာ္ဆိုးလို႕ မီဒီယာနဲ႕ ျပည္သူေတြ ဝိုင္းေအာ္ၾကမွ ညမထြက္ရအမိန္႕ထုတ္၊ လုံျခံုေရးအင္အားတိုးခ်ဲ႕၊ ရမ္းကားေနဆဲလူအခ်ိဳ႕ကို ဖမ္းဆီး၊ ဘာသာေပါင္းစံုက ေခါင္းေဆာင္ေတြကိုေခၚျပီး ျငိမ္းခ်မ္းေရးတရားေတြေဟာ၊ ျပီးေတာ့ "ျမိဳ႕ခံေတြမပါပါဘူး၊ အျပင္လူေတြ လာလုပ္သြားတာပါလို႕" ေျဖရွင္းၾကျပန္ပါတယ္။ ဘဝသံသရာဆိုတာ ဒါကိုေခၚတာမ်ားလား။ ဒါဆို မႏၱေလးျပီးရင္ ဘယ္ျမိဳ႕အလွည့္က်မလဲ။ မေကာင္းဆိုးဝါးအင္အားစုၾကီးကေတာ့ အကုသိုလ္ယႏၲရားၾကီးကို ဆက္လက္ေမာင္းႏွင္ျပီး ျမန္မာႏိုင္ငံအႏွံ႕အျပားမွာ အမုန္းတရားေတြကို ျဖန္႕ျဖဴးလို႕ တည္ျငိမ္ေအးခ်မ္းေရးကို ဖ်က္ဆီးေနဦးမွာပါ။ ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာပိုင္မ်ားက ဒီမေကာင္းဆိုးဝါးအင္အားစုၾကီးကို ရဲရဲရင့္ရင့္ေဖာ္ထုတ္ျပီး ျပတ္ျပတ္သားသားအေရးမယူသ၍ေပါ့။

# အမုန္းတရားေဟာေျပာမႈ (Hate Speech)

ဘာသာေရး၊ လူမ်ိဳးေရးပဋိပကၡေတြရဲ့  အရင္းအျမစ္က အမုန္းတရားေဟာေျပာမႈ (Hate Speech) မ်ားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဘာသာျခား၊ လူမ်ိဳးျခားကို မုန္းတီးေအာင္၊ ဆန္႕က်င္ေအာင္ လံႈ႕ေဆာ္ေဟာေျပာမႈမ်ားကို အဓိကအားျဖင့္ ေလးမ်ိဳး ေတြ႕ရပါတယ္။

(၁) သံဃာအခ်ိဳ႕က ဘာသာေရးတရားပြဲေတြမွာ ဘာသာျခား၊ လူမ်ိဳးျခားဆန္႕က်င္ေရး ေဟာေျပာၾကပါတယ္။ အဲဒီေဟာေျပာခ်က္မ်ားကို အသံသြင္းျပီး ထပ္မံျဖန္႕ခ်ီၾကပါတယ္။ ေဟာေျပာသမွ်ထဲက ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္ေတြကို စာရြက္စာတမ္းမ်ားနဲ႕လည္း ျဖန္႕ခ်ီပါတယ္။
(၂) အမ်ိဳး၊ ဘာသာ၊ သာသနာထိန္းသိမ္းဖို႕ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႕ ေဟာေျပာပြဲေတြက်င္းပျပီး သံဃာမ်ား၊ ေရွ႕ေနမ်ား၊ တက္ႂကြသူမ်ားက ဘာသာျခား၊ လူမ်ိဳးျခားမုန္းတီးေရး တရားမ်ားေဟာေျပာၾကပါတယ္။ အဲဒီေဟာေျပာခ်က္မ်ားကို အသံသြင္းျပီး ထပ္မံျဖန္႕ခ်ီၾကပါတယ္။ ေဟာေျပာသမွ်ထဲက ေကာက္ႏႈတ္ခ်က္ေတြကို စာရြက္စာတမ္းမ်ားနဲ႕လည္း ျဖန္႕ခ်ီပါတယ္။
(၃) ဘာသာျခား၊ လူမ်ိဳးျခားတို႕ရဲ့  မေကာင္းမႈမ်ား၊ မဟုတ္မမွန္စြပ္စြဲခ်က္မ်ားကို သတင္းပံုစံေရးသားျပီး ေဖ့စ္ဘုတ္ (Face Book) နဲ႕ ဘေလာ့ (Blog) စတဲ့ အင္တာနက္မီဒီယာမ်ား၊ လက္ကိုင္ဖုန္း သတင္းတိုေပးပို႕ျခင္း (Mobile Phone Short Message Service) မ်ားမွ ျဖန္႕ခ်ီပါတယ္။
(၄)  အမ်ိဳး၊ ဘာသာ၊ သာသနာထိန္းသိမ္းသူမ်ားက တည္ေထာင္တဲ့ တရားဝင္ဂ်ာနယ္အခ်ိဳ႕မွာ ဘာသာျခား၊ လူမ်ိဳးျခားမ်ားအေပၚ အျပစ္တင္စြပ္စြဲသည့္ မခိုင္လုံသည့္ သတင္းမ်ားကို ေရးသား ေဖာ္ျပပါတယ္။

အထက္ေဖာ္ျပပါ အမုန္းတရားေဟာေျပာလံႈ႕ေဆာ္မႈမ်ားကို တားဆီးႏိုင္မွ ဘာသာေရး၊ လူမ်ိဳးေရးပဋိပကၡမ်ားကို တားဆီးႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ အမုန္းတရားေဟာေျပာလံႈ႕ေဆာ္မႈမ်ားကို စနစ္တက် ဖန္တီးေနတဲ့ မေကာင္းဆိုးဝါးအင္အားစုၾကီးကို ထိထိေရာက္ေရာက္ ျဖိဳခြဲႏိုင္မွပဲ ဘာသာေပါင္းစံု၊ လူမ်ိဳးေပါင္းစံု ျငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူယွဥ္တြဲေနထိုင္ႏိုင္မွာပါ။ အဲဒီလို တားဆီးႏိုင္ဖို႕ အဓိကတာဝန္ရွိတာက အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာကို ကိုင္တြယ္တဲ့ အစိုးရ၊ ဥပေဒျပဳအာဏာကို ကိုင္တြယ္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္နဲ႕ တရားစီရင္ေရးအာဏာကိုကိုင္တြယ္တဲ့ ျပည္ေထာင္စုတရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္တို႕ ျဖစ္ပါတယ္။

#အမုန္းတရားမ်ားေဟာေျပာျခင္းကို တားဆီးသည့္ ဥပေဒ

ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္နာယက သူရဦးေရႊမန္း ၂၀၁၃ ခုႏွစ္ ဇြန္လအတြင္း အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုကို အလည္လာတုန္းက "အမုန္းတရား ျဖန္႕ခ်ီေဟာေျပာစည္းရုံးမႈမ်ားကို တားျမစ္ဖို႕" ဥပေဒေတြ ျပ႒န္းမယ္လို႕ ေျပာသြားခဲ့ပါတယ္။ ဒီစာေရးခ်ိန္က ၂၀၁၄ ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လဆိုေတာ့ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ခဲ့ပါျပီ။ ဒီကေန႕အထိေတာ့ အမုန္းတရားေဟာေျပာမႈမ်ားကို ဥပေဒျပဳ တားဆီးတာ မေတြ႕ရေသးပါ။ အမုန္းတရားေဟာေျပာမႈကို တားဆီးအေရးယူတဲ့ ဥပေဒမရွိေသးေပမည့္၊ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈမ်ားကို ဟန္႕တား၊ တားျမစ္တဲ့ ဥပေဒေတြ မရွိေသးေပမည့္ ခြဲျခားဆက္ဆံမႈေတြကို တရားဝင္ျဖစ္ေစမည့္ မ်ိဳးေစာင့္ဥပေဒေတြ ျပ႒န္းဖို႕ ေတာင္းဆိုတာကိုေတာ့ အလြယ္တကူ သေဘာတူလိုက္တာကို ဝမ္းနည္းဖြယ္ေတြ႕ျမင္ရပါတယ္။

၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ၊ ပုဒ္မ (၃၆၄) မွာ ဒီလို ျပ႒ာန္းထားပါတယ္။  

"ႏိုင္ငံေရးကိစၥအလို႕ငွါ ဘာသာသာသနာကို အလြဲသုံးစားမျပဳရ။ ထို႕ျပင္ လူမ်ိဳးေရးေၾကာင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဘာသာေရးေၾကာင့္ေသာ္လည္းေကာင္း တစ္ဖက္ႏွင့္တစ္ဖက္၊ တစ္ဂိုဏ္းႏွင့္ တစ္ဂိုဏ္း မုန္းတီးျခင္း၊ ရန္မူျခင္း၊ စိတ္ဝမ္းကြဲျခင္းတစ္မ်ိဳးမ်ိဳးေပၚေပါက္လာေစရန္ ရည္ရြယ္ေသာ သို႕မဟုတ္ ေပၚေပါက္လာရန္အေၾကာင္းရွိေသာ အျပဳအမူသည္ ဤဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒႏွင့္ ဆန္႕က်င္သည္။ ထိုအျပဳအမူမ်ိဳးအတြက္ ျပစ္ဒဏ္ေပးႏိုင္ရန္ ဥပေဒျပ႒ာန္းႏိုင္သည္။"

အထက္ပါ ပုဒ္မ (၃၆၄) ျပဌာန္းခ်က္အရ အမုန္းတရားပြါးမ်ားေအာင္ ေဟာေျပာလံႈ႕ေဆာ္ေနတာေတြ၊ အမုန္းတရားေဟာေျပာခ်က္မ်ားကို ေရးသားျဖန္႕ခ်ီေနတာေတြ၊ ဘာသာျခား၊ လူမ်ိဳးျခားကိုရည္ရြယ္တိုက္ခိုက္ေနတာေတြအားလုံးဟာ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒနဲ႕ ဆန္႕က်င္ျပီး အဲဒီ အျပဳအမူက်ဴးလြန္သူေတြကို ျပစ္ဒဏ္ေပးႏိုင္ဖို႕ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္က ဥပေဒျပဌာန္းရမွာပါ။ ဒါေပမည့္ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္သက္တမ္း ၃ႏွစ္ခြဲေက်ာ္ပါျပီ။ အမုန္းတရားေဟာေျပာမႈမ်ားကို တားျမစ္ေရး ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္က ဥပေဒမျပဳႏိုင္ေသးပါ။ 

#ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံ ဆုံးျဖတ္ခ်က္

၁၉၆၆ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ (၁၆) ရက္ေန႕မွာ ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံၾကီးက "ႏိုင္ငံသားအခြင့္အေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအခြင့္အေရးဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံတကာသေဘာတူစာခ်ဳပ္" (International Covenant on Civil and Political Rights) (ICCPR) ကို အတည္ျပဳခဲ့ျပီး အဖြဲ႕ဝင္ႏိုင္ငံမ်ားကို လက္မွတ္ေရးထိုးအေကာင္အထည္ေဖာ္ၾကဖို႕ ဖိတ္ေခၚခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီစာခ်ဳပ္ဟာ ၁၉၇၆ ခုႏွစ္၊ မတ္လ (၂၃) ရက္ေန႕မွာ စတင္အသက္ဝင္လာခဲ့ျပီး ဒီကေန႕အထိ လက္မွတ္ေရးထိုးေသာ ႏိုင္ငံေပါင္း (Signatories) (၇၄) ႏိုင္ငံရွိျပီး စာခ်ဳပ္ပါသေဘာတူညီခ်က္ေတြကို လိုက္နာဖို႕ ဆနၵရွိေၾကာင္းေဖာ္ျပတဲ့ ႏိုင္ငံေပါင္း (Parties) (၁၆၈) ႏိုင္ငံရွိပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံကေတာ့ လက္မွတ္လည္းမထိုး၊ သေဘာတူညီခ်က္ေတြကို လိုက္နာမည့္ ဆႏၵလည္း မေဖာ္ျပေသးပါ။ ဒီသေဘာတူစာခ်ဳပ္ထဲက အမုန္းတရားေဟာေျပာမႈတားဆီးေရးနဲ႕ သက္ဆိုင္တဲ့ ျပ႒ာန္းခ်က္ ႏွစ္ခုကို ေကာက္ႏႈတ္ေဖာ္ျပခ်င္ပါတယ္။

ျပ႒ာန္းခ်က္ (၁၉)
၁။ မည္သူမဆို္ ျပင္ပစြက္ဖက္မႈမပါပဲ လြတ္လပ္စြာ ထင္ျမင္ယူဆခြင့္ရွိသည္။
၂။ မည္သူမဆို္ လြတ္လပ္စြာ ေဖာ္ထုတ္ခြင့္ရွိသည္။ ၎အခြင့္အေရးတြင္ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ား၊ အၾကံညဏ္နည္းလမ္းေပါင္းစံုကို မည္သည့္နည္းလမ္း၊ မည္သည့္ပံုစံႏွင့္မဆို (ႏႈတ္ျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ ေရးသား၍ျဖစ္ေစ၊ ပံုႏွိပ္ထုတ္ေဝ၍ျဖစ္ေစ၊ အႏုပညာပံုသ႑န္ျဖင့္ ျဖစ္ေစ၊ ႏွစ္သက္ရာ သတင္းမီဒီယာမွျဖစ္ေစ) လြတ္လပ္စြာ ရွာေဖြခြင့္၊ လက္ခံခြင့္၊ ျဖန္႕ျဖဴးခြင့္ရွိသည္။
၃။ အထက္ပါ အပုဒ္ ၂ တြင္ေဖာ္ျပထားေသာ အခြင့္အေရးမ်ားအားလုံးသည္ လက္ေတြ႕က်င့္သုံးရာတြင္ အထူးတာဝန္မ်ားႏွင့္ တာဝန္ခံမႈမ်ားျဖင့္ က်င့္သုံးရန္ျဖစ္သည္။ ၎အခြင့္အေရးမ်ားကို က်င့္သုံးရာတြင္ (က) အျခားပုဂိၢဳလ္မ်ား၏ အခြင့္အေရးႏွင့္ ဂုဏ္သိကၡာကို ေလးစားရန္ႏွင့္ (ခ) ႏိုင္ငံေတာ္လံုျခံုေရး၊ ျပည္သူ႕က်န္းမာေရး၊ တည္ျငိမ္ေအးခ်မ္းေရးႏွင့္ စိတ္ဓာတ္ေရးရာမ်ားကို ကာကြယ္ရန္ လိုအပ္လ်င္ ဥပေဒျပ႒ာန္း၍ ကန္႕သတ္ခ်က္အခ်ိဳ႕ခ်မွတ္ႏိုင္သည္။

ျပ႒ာန္းခ်က္ (၂၀)
၁။ မည္သည့္ စစ္ျဖစ္ပြါးရန္ လံႈ႕ေဆာ္မႈမ်ားကိုမဆို ဥပေဒျဖင့္ တားျမစ္ရမည္။
၂။ ခြဲျခားႏွိမ့္ခ်ဆက္ဆံျခင္း၊ ရန္လိုျခင္း၊ အၾကမ္းဖက္ျခင္းစသည္တို႕ကို ျပဳလုပ္ရန္ စည္းရုံးသည့္ မည္သည့္ ႏိုင္ငံေရး၊ လူမ်ိဳးေရး၊ ဘာသာေရးအမုန္းတရားသင္ၾကားခ်က္မ်ားကိုမဆို ဥပေဒျဖင့္ တားျမစ္ရမည္။ 

အထက္ေဖာ္ျပပါ ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ားအရ ႏိုင္ငံတိုင္း၊ အစိုးရတိုင္းမွာ လူသားတို႕ ရသင့္ရထိုက္တဲ့ အခြင့္အေရးမ်ားကို အျပည့္အဝအာမခံဖို႕ တာဝန္ရွိသလို အခြင့္အေရးမ်ားကို ခ်ိဳးေဖာက္ျပီး၊ လြတ္လပ္မႈကို အလြဲသုံးစားလုပ္ျပီး ဘာသာေရး၊ လူမ်ိဳးေရးပဋိပကၡမ်ား ဖန္တီးလံႈ႕ေဆာ္မႈမ်ားကိုလည္း ဥပေဒနဲ႕ အေရးယူဖို႕ တာဝန္ရွိပါတယ္။

#ထိေရာက္စြာ အေရးယူပါ

မေကာင္းဆိုးဝါးအင္အားစုၾကီးက ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းမွာ ဘာသာေရး၊ လူမ်ိဳးေရးပဋိပကၡေတြကို ဆက္လက္ဖန္တီးေနဦးမွာပါ။ မႏၱေလးျမိဳ႕ျပီးရင္ အျခားျမိဳ႕ေတြရဲ့  အလွည့္ေရာက္လာဦးမွာပါ။ အစိုးရအေနနဲ႕ ပဋိပကၡျဖစ္မွ ေျဖရွင္းရတာထက္ ပဋိပကၡမျဖစ္ပြါးေအာင္ ၾကိဳတင္တားဆီးဖို႕ ပိုမိုၾကိဳးစားသင့္ပါတယ္။ အမုန္းတရားမ်ားကို ေဟာေျပာလံႈ႕ေဆာ္ၾကတဲ့ သံဃာမ်ား၊ လူပုဂိၢလ္မ်ားရဲ့ ေဟာေျပာခ်က္မ်ားဟာ အသံဖိုင္မ်ား၊ ဗီဒီယိုမ်ား၊ စာရြက္စာတမ္းမ်ားနဲ႕ သက္ေသအထင္အရွားရွိေနပါတယ္။ အဲဒါေတြကို လူထုၾကား ျဖန္႕ျဖဴးေနတာေတြကို တားဆီးပိတ္ပင္ဖို႕ လိုအပ္သလို ေဟာေျပာၾက၊ လံႈ႕ေဆာ္ၾကသူမ်ားကိုလည္း ဘာသာေရးစည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္း၊ ရာဇသတ္ၾကီးဥပေဒမ်ားနဲ႕ ထိထိေရာက္ေရာက္အေရးယူသင့္ပါျပီ။ ဘာသာေပါင္းစံု၊ လူမ်ိဳးေပါင္းစံု ျငိမ္းခ်မ္းစြာအတူယွဥ္တြဲေနထိုင္ေရး စည္းရုံးေဆြးေႏြးမႈေတြလုပ္သလို တစ္ဖက္မွာလည္း အမုန္းတရားေဟာေျပာမႈမ်ား၊ ေရးသားမႈမ်ား၊ ျဖန္႕ျဖဴးမႈမ်ားကို မျပဳလုပ္ႏိုင္ေအာင္ တားျမစ္ပိတ္ပင္ရမွာပါ။ ရဲတပ္ဖြဲ႕နဲ႕ ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႕မ်ားကလည္း အၾကမ္းဖက္သူမ်ား၊ ဖ်က္ဆီးသူမ်ားကို စံုစမ္းေဖာ္ထုတ္ျပီး တိတိက်က် အေရးယူဖို႕လိုအပ္ပါတယ္။ ဘာသာျခားမ်ားစုေဝးေနထိုင္ရာ ရပ္ကြက္မ်ား၊ဘာသာေရးအေဆာက္အအံုမ်ား၊ အေရးၾကီးေနရာ႒ာနမ်ားနဲ႕ အစဥ္အလာအခန္းအနားမ်ားကို ထိထိေရာက္ေရာက္ အကာအကြယ္ေပးဖို႕လိုအပ္ပါတယ္။

ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ကေတာ့ အမုန္းတရားေဟာေျပာသူမ်ား၊ လူမ်ိဳးေရး၊ ဘာသာေရးပဋိပကၡဖန္တီးသူမ်ားကို ထိထိေရာက္ေရာက္ အေရးယူအျပစ္ေပးႏိုင္မည့္ ဥပေဒျပ႒ာန္းဖို႕ လိုအပ္ပါတယ္။ အဲဒီလို ဥပေဒျပ႒ာန္းဖို႕ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒက တာဝန္ေပးအပ္ထားသလို ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံၾကီးက အတည္ျပဳထားတဲ့ "ႏိုင္ငံသားအခြင့္အေရးႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအခြင့္အေရးဆိုင္ရာ ႏိုင္ငံတကာသေဘာတူစာခ်ဳပ္" ကလည္း ေတာင္းဆိုထားပါတယ္။
 
(ဇူလိုင္ ၉၊ ၂၀၁၄)