BLOGGER TEMPLATES AND TWITTER BACKGROUNDS

Thursday, April 10, 2014

Burma's Parliament Watch Part (61)

(ျပည္သူ႕ေခတ္ဂ်ာနယ္၊ အတြဲ ၄၊ အမွတ္ ၁၉၂၊ ဧျပီလ ၁၀ ရက္၊ ၂၀၁၄၊ စာမ်က္ႏွာ ၁၈)


ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ကို အနီးၾကည့္ အေ၀းၾကည့္
ေအာင္ဒင္

အပိုင္း (၆၁) ေက်ာင္းသားအခြင့္အေရးကို မ်က္ကြယ္ျပဳတဲ့ အမ်ိဳးသားပညာေရး ဥပေဒၾကမ္း (၂)

#အခန္း (၅) အေျခခံပညာကဏၰ

ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ လက္ရွိအေျခခံပညာေရးစနစ္မွာ သူငယ္တန္းမွ ဒႆမတန္းအထိ အတန္းေပါင္း (၁၁) တန္းရွိျပီး ဒီအမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒၾကမ္းမွာ "အေျခခံပညာေရး၏ ေက်ာင္းပညာသင္ကာလမွာ သူငယ္တန္းျပီးသည့္ေနာက္ (၁၂) ႏွစ္ ျဖစ္ရမည္၊" လို႕ ျပ႒န္းထားပါတယ္၊ ဒါေပမည့္ မတ္လ (၂၁) ရက္ေန႕အစည္းအေဝးမွာ သုံးခြျမိဳ႕နယ္ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ေဒၚစုစုလြင္က စာသင္ႏွစ္ေတြကို ခ်က္ခ်င္းမတိုးပဲ အရည္အေသြးျပည့္ဝတဲ့ သင္ၾကားေရးလုပ္ငန္းမ်ိဳးကို အရင္တည္ေဆာက္ဖို႕ အၾကံျပဳျပီး မူလျပ႒န္းခ်က္ကို "အေျခခံပညာေရး၏ ေက်ာင္းပညာသင္ကာလမွာ သူငယ္တန္းျပီးသည့္ေနာက္ (၁၂) ႏွစ္ေသာ ပညာသင္ႏွစ္ကို ဦးတည္ေဆာင္ရြက္မည္၊" လို႕ ျပင္ဆင္ရန္ အၾကံျပဳပါတယ္၊ ဆိုလိုတာက အေျခခံပညာကဏၰကို အခုအတိုင္း သူငယ္တန္းကေန ဆယ္တန္းအထိ (၁၁) ႏွစ္ပဲထား၊ ပညာေရးအဆင့္အတန္းျမင့္ေအာင္အရင္လုပ္၊ ပညာေရးအဆင့္ျမင့္ျပီဆိုမွ (၁၂) တန္းစနစ္ေျပာင္းလို႕ ျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္၊ သူ႕အၾကံျပဳခ်က္ကို ဥပေဒၾကမ္းေကာ္မီတီက ေထာက္ခံျပီး ဘယ္လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ကမွ မကန္႕ကြက္လို႕ အတည္ျဖစ္သြားခဲ့ပါတယ္၊

တကယ္ေတာ့ ပညာေရး အဆင့္အတန္းျမႇင့္ဖို႕ ဆိုရင္ အေျခခံပညာ (၁၂) တန္းအဆင့္အထိ ျပ႒န္းဖို႕လိုအပ္ပါတယ္၊ ကမၻာေပၚမွာ ပညာေရးအဆင့္အတန္းျမင့္မားတဲ့ ႏိုင္ငံေတြအားလုံး အေျခခံပညာကို (၁၂) တန္း အထိ သတ္မွတ္ထားၾကပါတယ္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံက ဆယ္တန္းေအာင္တဲ့ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုမွာ ပညာဆက္သင္မယ္ဆိုရင္ တကၠသိုလ္၊ ေကာလိပ္ေတြကို တိုက္႐ိုက္တက္ခြင့္မရပဲ အေမရိကန္က (၁၂) တန္းအဆင့္နဲ႕ညီဖို႕ လိုအပ္တဲ့ အတန္းေတြကို ႏွစ္ႏွစ္ကေန သုံးႏွစ္ေလာက္ အရင္တက္ရပါတယ္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံက ဘြဲ့တစ္ခုခုရျပီးသူေတြ အေမရိကန္မွာ ဘြဲ့လြန္တန္းတက္မယ္ဆိုရင္လည္း အေျခခံပညာအဆင့္မွာ (၁၂) တန္းထိ မတက္ခဲ့ရလို႕ သတ္မွတ္ပညာသင္ခ်ိန္ (Credit Hours) မျပည့္တာမို႕ ဘြဲ့လြန္တန္းကို တိုက္႐ိုက္တက္ခြင့္မရွိပဲ လိုအပ္တဲ့ အတန္းေတြအရင္တက္ရပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္မို႕ ပညာေရးအဆင့္ျမႇင့္ျခင္းနဲ႕ အေျခခံပညာကို (၁၂) တန္းအဆင့္ထိ သတ္မွတ္ျခင္းတို႕ဟာ တစ္ျပိဳင္တည္းလုပ္ရမွာပါ၊ တစ္ခုျပီးမွ တစ္ခုလုပ္ရမည့္ကိစၥမဟုတ္ပါ၊ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္က ဒီျပင္ဆင္ခ်က္ကို ျပန္လည္ျပင္ဆင္ျပီး (၁၂) တန္းစနစ္ကို အတည္ျပဳသင့္ပါတယ္၊

အေျခခံပညာကဏၰမွာပဲ ေနာက္ထပ္လိုအပ္ခ်က္တစ္ခုက "အေျခခံပညာ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားဖြဲ႕စည္းခြင့္" ျဖစ္ပါတယ္၊ အနည္းဆုံး အေျခခံပညာ အထက္တန္းအဆင့္မွာ ေက်ာင္းအလိုက္ လြတ္လပ္ေသာေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ား ဖြဲ႕စည္းလႈပ္ရွားခြင့္ရွိရပါမယ္၊ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားတည္ရွိမွ ေက်ာင္းသားအခြင့္အေရးအကာအကြယ္ေပးႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္၊ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးၾကိဳးပမ္းမႈကာလမွာလည္း အေျခခံပညာေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ား တည္ရွိခဲ့ျပီး အဲဒီ အေျခခံပညာေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားစုစည္းလို႕ ရန္ကုန္ခ႐ိုင္ေက်ာင္းသားသမဂၢ၊ ဟံသာဝတီခ႐ိုင္ေက်ာင္းသားသမဂၢေတြ ေပၚထြန္းခဲ့ျပီး တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားနဲ႕ အတူ ဗမာႏိုင္ငံလုံးဆိုင္ရာေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ရဲ့ အဖြဲ႕ဝင္ျဖစ္ခဲ့ၾကတာပါ၊ ဒါေၾကာင့္မို႕ "အေျခခံပညာေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ား လြတ္လပ္စြာဖြဲ႕စည္းလႈပ္ရွားခြင့္" ကို အေျခခံပညာကဏၰမွာ ျပ႒န္းခ်က္တစ္ခုအျဖစ္ ထည့္သြင္းသင့္ပါတယ္၊

#အခန္း (၆) အဆင့္ျမင့္ပညာကဏၰ

ဒီအခန္းမွာလည္း အဓိကလိုအပ္ခ်က္က "တကၠသိုလ္/ေကာလိပ္/သိပံၸ မ်ားအလိုက္ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ား လြတ္လပ္စြာဖြဲ႕စည္းလႈပ္ရွားခြင့္ျပဳေရး" ျဖစ္ပါတယ္၊ ေက်ာင္းသားထုကို အကာအကြယ္ေပးႏိုင္ဆုံးက ေက်ာင္းသားကိုယ္စားျပဳအဖြဲ႕မ်ားပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားလြတ္လပ္စြာ ဖြဲ႕စည္းတည္ေထာင္လႈပ္ရွားခြင့္ကို အမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒၾကမ္းမွာ ထည့္သြင္းျပ႒န္းသင့္ပါတယ္၊
ဦးသိန္းညြန္႕ရဲ့ အဆိုျပဳခ်က္ကို ကန္႕ကြက္တဲ့ ဥပေဒၾကမ္းေကာ္မီတီက ေဒါက္တာစိုးမိုးေအာင္က "ဦးသိန္းညြန္႕တင္သြင္းတဲ့ ေက်ာင္းသားသမဂၢဖြဲ႕စည္းေရးအဆိုဟာ အမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒနဲ႕ အေျခခံအားျဖင့္ မသက္ဆိုင္ပဲ တကၠသိုလ္ဆိုင္ရာဥပေဒမ်ားေပၚထြက္လာတဲ့ အခ်ိန္က်မွ ထည့္သြင္းသင့္ေၾကာင္း" အေၾကာင္းျပပါတယ္၊ ဦးသိန္းညြန္႕က "အမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒဟာ ပညာေရးဆိုင္ရာဥပေဒမ်ားအားလုံးရဲ့ ပင္မေရစီးဥပေဒျဖစ္တာမို႕ ေက်ာင္းသားသမဂၢဖြဲ႕စည္းေရးကို မလြဲမေသြထည့္သြင္းျပ႒န္းသင့္ေၾကာင္း" တုန္႕ျပန္ပါတယ္၊ ဦးသိန္းညြန္႕ မွန္တယ္လို႕ က်ေနာ္ယူဆပါတယ္၊  
"ေက်ာင္းသားအခြင့္အေရးကာကြယ္ေရး" နဲ႕ "ေက်ာင္းသားသမဂၢဖြဲ႕စည္းေရး" ျပ႒န္းခ်က္ေတြကို "ေက်ာင္းသားဗဟိုျပဳပညာေရးစနစ္" ကို တည္ေဆာက္မည့္ မည္သည့္ ပညာေရးဥပေဒမွာမဆို ထည့္သြင္းျပ႒န္းရမွာပါ၊ ျပီးေတာ့ "ေက်ာင္းသားသမဂၢဖြဲ႕စည္းေရး" ဟာ တကၠသိုလ္/ေကာလိပ္မ်ားသာမက အေျခခံပညာေက်ာင္းမ်ားနဲ႕ သက္ဆိုင္တဲ့ ကိစၥပါ၊ ဒါေၾကာင့္မို႕ အားလုံးကို လႊမ္းျခံုတဲ့ "အမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒ" မွာ ထည့္သြင္းျပ႒န္းရမွာပါ၊

#အခန္း (၉) ပညာေရးဆိုင္ရာ တာဝန္ႏွင့္ အခြင့္အေရးမ်ား

ဒီအခန္းမွာ ႏိုင္ငံသားမ်ား၊ ေက်ာင္းသားမ်ား၊ မိဘႏွင့္ အုပ္ထိန္းသူမ်ား နဲ႕ ဆရာမ်ား၏ ပညာေရးဆိုင္ရာ တာဝန္ႏွင့္ အခြင့္အေရးမ်ားကို ျပ႒န္းထားပါတယ္၊ ေက်ာင္းသားမ်ားနဲ႕ပါတ္သက္လို႕ "ႏိုင္ငံေတာ္မွ သတ္မွတ္ထားေသာ အခမဲ့မသင္မေနရပညာေရးကို သင္ယူခြင့္၊ အရည္အေသြးအာမခံခ်က္ရွိသည့္ ပညာေရးကို ရယူပိုင္ခြင့္၊ ဘာသာရပ္ဆိုင္ရာ သင္ယူခြင့္ႏွင့္ ပါတ္သက္၍ လမ္းညႊန္မႈခံယူခြင့္၊ တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးခြင့္၊ မိမိစိတ္ဝင္စားေသာ ဘာသာရပ္ကို ေရြးခ်ယ္ခြင့္ရွိျပီး အရည္အခ်င္းကိုက္ညီပါက တက္ေရာက္ခြင့္ရွိျခင္း၊ ေက်ာင္းစည္းကမ္းမ်ားကို တိက်စြာလိုက္နာျခင္း" စတဲ့ အခ်က္ေတြ ျပ႒န္းထားပါတယ္၊

မပါဝင္တာကေတာ့ ထုံးစံအတိုင္း "ေက်ာင္းသားသမဂၢဖြဲ႕စည္းေရးႏွင့္ ေက်ာင္းသားအခြင့္အေရးကာကြယ္ေရး" ေတြပါပဲ၊ ဒီအခန္းမွာ "ေက်ာင္းသားမ်ားအေနျဖင့္ ေက်ာင္းသားအဖြဲ႕အစည္းမ်ားကို လြတ္လပ္စြာဖြဲ႕စည္းလႈပ္ရွားခြင့္ရွိျခင္း၊ ေက်ာင္းသားမ်ား၏ နစ္နာမႈမ်ားကို တိုင္ၾကားပိုင္ခြင့္ရွိ၍ မွ်တမွန္ကန္၍ ထိေရာက္မႈရွိေသာ စံုစမ္းစစ္ေဆးအေရးယူမႈရရွိျခင္း" စတဲ့ ေက်ာင္းသားအခြင့္အေရးျပ႒န္းခ်က္မ်ားကို ထည့္သြင္းသင့္ပါတယ္၊

#အခန္း (၁၀) ပညာေရးစီမံခန္႕ခြဲမႈ

ဒီအခန္းမွာ "အမ်ိဳးသားပညာေရးေကာင္စီ" ဖြဲ႕စည္းျခင္းနဲ႕ ေကာင္စီရဲ့ လုပ္ပိုင္ခြင့္နဲ႕တာဝန္မ်ားကို ျပ႒န္းထားပါတယ္၊ ေကာင္စီဖြဲ႕စည္းမႈနဲ႕ပါတ္သက္လို႕ "ျပည္ေထာင္စုအစိုးရအဖြဲ႕သည္ ဤဥပေဒပါျပ႒န္းခ်က္မ်ားကို ထိေရာက္စြာအေကာင္အထည္ေဖာ္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ရန္ သင့္ေလ်ာ္ေသာပုဂိၢဳလ္မ်ားပါဝင္သည့္ အမ်ိဳးသားပညာေရးေကာင္စီကို ဖြဲ႕စည္းရမည္၊' လို႕ ျပ႒န္းထားပါတယ္၊ ဒီေကာင္စီမွာ ေက်ာင္းသားထုက အဆိုျပဳတဲ့၊ ေက်ာင္းသားထုကို ကိုယ္စားျပဳမည့္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ပါဝင္ခြင့္ရဖို႕ လိုအပ္ပါတယ္၊ တစ္ခ်ိန္တုံးက အစိုးရကဖြဲ႕စည္းတဲ့ ပညာေရးေကာင္စီေတြမွာ ေက်ာင္းသားသမဂၢက အဆိုျပဳတဲ့ ပုဂိၢဳလ္ေတြကို ပါဝင္ခြင့္ျပဳခဲ့ပါတယ္၊ ေက်ာင္းသားထုရဲ့ ကိုယ္စားလွယ္ေတြ ဒီေကာင္စီထဲမွာ ပါဝင္ခြင့္ရမွ "ေက်ာင္းသားဗဟိုျပဳပညာေရးစနစ္" ဆိုတာ ပိုျပီးအဓိပၸာယ္ရွိပါလိမ့္မယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီျပ႒န္းခ်က္ကို "ျပည္ေထာင္စုအစိုးရအဖြဲ႕သည္ ဤဥပေဒပါျပ႒န္းခ်က္မ်ားကို ထိေရာက္စြာအေကာင္အထည္ေဖာ္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ရန္ အစိုးရမွ ေရြးခ်ယ္ေသာ သင့္ေလ်ာ္ေသာပုဂိၢဳလ္မ်ားႏွင့္ ေက်ာင္းသားထုမွ အဆိုျပဳေသာ ပုဂိၢဳလ္မ်ား ပါဝင္သည့္ အမ်ိဳးသားပညာေရးေကာင္စီကို ဖြဲ႕စည္းရမည္၊" လို႕ ျပင္ဆင္ျပ႒န္းသင့္ပါတယ္၊

ဒီအခန္းမွာပဲ အမ်ိဳးသားပညာေရးေကာင္စီက "တကၠသိုလ္မ်ား၏ လုပ္ငန္းမ်ားကို ေပါင္းစပ္ညွိႏိႈင္းေပးႏိုင္ရန္ သင့္ေလ်ာ္ေသာပုဂိၢဳလ္မ်ားပါဝင္သည့္ လြတ္လပ္စြာရပ္တည္ေသာ အဆင့္ျမင့္ပညာ ေပါင္းစပ္ညွိႏိႈင္းေရးေကာ္မီတီ တစ္ရပ္ကို ဖြဲ႕စည္းရမည္" လို႕ ျပ႒န္းထားပါတယ္၊ ဒီေကာ္မီတီမွာလည္း ေက်ာင္းသားသမဂၢက အဆိုျပဳတဲ့ ပုဂိၢဳလ္ေတြ ပါဝင္ခြင့္ရွိဖို႕လိုအပ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီျပ႒န္းခ်က္ကို  "တကၠသိုလ္မ်ား၏ လုပ္ငန္းမ်ားကို ေပါင္းစပ္ညွိႏိႈင္းေပးႏိုင္ရန္ သင့္ေလ်ာ္ေသာပုဂိၢဳလ္မ်ားႏွင့္ ေက်ာင္းသားထုမွ အဆိုျပဳသူမ်ား ပါဝင္သည့္ လြတ္လပ္စြာရပ္တည္ေသာ အဆင့္ျမင့္ပညာ ေပါင္းစပ္ညွိႏိႈင္းေရးေကာ္မီတီ တစ္ရပ္ကို ဖြဲ႕စည္းရမည္" လို႕ ျပင္ဆင္သင့္ပါတယ္၊

ဒီအခန္းမွာပဲ "အဆင့္ျမင့္ပညာေပါင္းစပ္ညွိႏိႈင္းေရးေကာ္မီတီ၏ ေအာက္တြင္ ပညာရပ္ဆိုင္ရာ အဖြဲ႕မ်ားကို လိုအပ္သလိုဖြဲ႕စည္းေဆာင္ရြက္ႏိုင္သည္" လို႕ ျပ႒န္းထားပါတယ္၊ ဒီပညာရပ္ဆိုင္ရာအဖြဲ႕မ်ားမွာလည္း ေက်ာင္းသားသမဂၢကိုယ္စားလွယ္မ်ား ပါဝင္ခြင့္ရဖို႕ လိုအပ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီျပ႒န္းခ်က္ကို "အဆင့္ျမင့္ပညာေပါင္းစပ္ညွိႏိႈင္းေရးေကာ္မီတီ၏ ေအာက္တြင္ ပညာရပ္ဆိုင္ရာ အဖြဲ႕မ်ားကို သက္ဆိုင္ရာပညာရွင္မ်ား၊ ဆရာမ်ား၊ ေက်ာင္းသားကိုယ္စားလွယ္မ်ားျဖင့္ လိုအပ္သလိုဖြဲ႕စည္းေဆာင္ရြက္ႏိုင္သည္" လို႕ ျပင္ဆင္သင့္ပါတယ္၊

ဒီအခန္းမွာပဲ "အဆင့္ျမင့္ပညာ ေပါင္းစပ္ညွိႏိႈင္းေရးေကာ္မီတီႏွင့္ သက္ဆိုင္သည့္ တကၠသိုလ္မ်ား၏ စီမံခန္႕ခြဲမႈကို သက္ဆိုင္ရာတကၠသိုလ္မ်ားက လြတ္လပ္စြာစီမံခန္႕ခြဲေဆာင္ရြက္ရမည္" လို႕ ျပ႒န္းထားတာ ေက်နပ္စရာေကာင္းေပမည့္ "ဝန္ၾကီး႒ာန၏ စီမံခန္႕ခြဲမႈေအာက္ရွိ တကၠသိုလ္မ်ားကို သက္ဆိုင္ရာ ဝန္ၾကီး႒ာနက စီမံခန္႕ခြဲေဆာင္ရြက္ရမည္" လို႕ ျပ႒န္းထားတာကေတာ့ ေက်နပ္ႏိုင္စရာမရွိပါ၊ ဒီျပ႒န္းခ်က္အရ သိပံၸႏွင့္ နည္းပညာဝန္ၾကီး႒ာန၊ က်န္းမာေရးဝန္ၾကီး႒ာန စတဲ့ အျခားေသာဝန္ၾကီး႒ာနမ်ားရဲ့ လက္ေအာက္ကိုေရာက္ေနတဲ့ စက္မႈတကၠသိုလ္၊ ေဆးတကၠသို္္လ္စတဲ့ နည္းပညာနဲ႕ သက္ေမြးပညာတကၠသိုလ္ေတြ၊ ေကာလိပ္ေတြ၊ သိပံၸေတြမွာ လြတ္လပ္စြာစီမံခန္႕ခြဲပိုင္ခြင့္မရွိပဲ ဝန္ၾကီး႒ာနရဲ့ စီမံခန္႕ခြဲမႈကိုသာ နာခံေနရမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ပညာေရးလြတ္လပ္ခြင့္ (Academic Freedom) ဆိုတာ တကၠသိုလ္၊ ေကာလိပ္၊ သိပံၸမ်ား အားလုံးနဲ႕သက္ဆိုင္ျပီး အဲဒီေက်ာင္းအားလုံးမွာ ေက်ာင္းအလိုက္ ေဒသဆိုင္ရာ အစိုးရကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ ဆရာမ်ား၊ ေက်ာင္းသားကိုယ္စားလွယ္မ်ား၊ ျမိဳ႕မိျမိဳ႕ဖမ်ားပါဝင္တဲ့ ေက်ာင္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႕မ်ားနဲ႕ သက္ဆိုင္ရာေက်ာင္းအလိုက္ လြတ္လပ္စြာ စီမံခန္႕ခြဲႏိုင္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဒီျပ႒န္းခ်က္ကို "ဝန္ၾကီး႒ာန၏ စီမံခန္႕ခြဲမႈေအာက္ရွိ တကၠသိုလ္မ်ားကို သက္ဆိုင္ရာ တကၠသိုလ္မ်ားက လြတ္လပ္စြာစီမံခန္႕ခြဲေဆာင္ရြက္ရမည္" ဟု ျပင္ဆင္သင့္ပါတယ္၊

#အခန္း (၁၂) ဘဏၰာေရး

ဒီအခန္းမွာ အဆင့္ျမင့္ပညာေပါင္းစပ္ညွိႏိႈင္းေရးေကာ္မီႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာ ႏိုင္ငံပိုင္တကၠသိုလ္မ်ားကို ကိုယ္ပိုင္ရန္ပံုေငြ ရွာေဖြထူေထာင္ခြင့္ေပးထားေပမည့္ ဝန္ၾကီး႒ာနလက္ေအာက္မွ တကၠသိုလ္မ်ားကေတာ့ ဝန္ၾကီး႒ာနက ခြဲေဝေပးတဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္ဘဏၰာေငြနဲ႕ပဲ ရပ္တည္ရမွာျဖစ္ပါတယ္၊ တနည္းအားျဖင့္ ေျပာရရင္ ဝန္ၾကီး႒ာနရဲ့ လက္ေအာက္က တကၠသိုလ္မ်ားအားလုံးဟာ ဘဏၰာေရးနဲ႕ပါတ္သက္ရင္ အစိုးရကိုသာ မွီခိုရမွာျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒီလို အစိုးရကို မွီခိုရပ္တည္ရျခင္းက သက္ဆိုင္ရာေက်ာင္းမ်ားရဲ့ ပညာေရးလြတ္လပ္ခြင့္ကို ထိပါးႏိုင္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ဝန္ၾကီး႒ာနလက္ေအာက္က ေက်ာင္းမ်ားမွာလည္း ကိုယ္ပိုင္ရန္ပံုေငြ ရွာေဖြထူေထာင္ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ခြင့္ ရွိရပါမယ္၊

ဒီအခန္းမွာပဲ "တကၠသိုလ္မ်ားသည္ ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပ တရားဝင္အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၊ ေဒသဆိုင္ရာအုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႕မ်ား၊ ေစတနာရွင္မ်ား၏ အေထာက္အပံ့ သို႕မဟုတ္ အလႉေငြကို လက္ခံခြင့္ရွိသည္" လို႕ ျပ႒န္းထားပါတယ္၊ အလားတူပဲ၊ "အေျခခံပညာေက်ာင္းမ်ားႏွင့္ နည္းပညာႏွင့္ သက္ေမြးပညာသင္တန္း၊ သိပံၸ၊ ေက်ာင္းမ်ားသည္ တရားဝင္အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၊ ေဒသဆိုင္ရာအုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႕မ်ား၊ ေစတနာရွင္မ်ား၏ အေထာက္အပံ့ႏွင့္ အလႉေငြကို လက္ခံခြင့္ရွိသည္" ဟု ျပ႒န္းထားပါတယ္၊ မလံုေလာက္ပါ၊ ေစတနာရွင္ေတြရဲ့ ပညာေရးအတြက္ လႉဒါန္းေငြေတြအေပၚမွာ ဝင္ေငြခြန္သက္သာခြင့္ေပးမည့္ အာမခံခ်က္ ပါဝင္သင့္ပါတယ္၊ 

# ျပည္သူ႕အသံမပါတဲ့ ဥပေဒျပဳျခင္း

တိုင္းျပည္အတြက္ အင္မတန္အေရးၾကီးလွတဲ့ အမ်ိဳးသားပညာေရး ဥပေဒၾကမ္းကို ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္မွာ ေဆြးေႏြးအတည္ျပဳတာ အလြန္ျမန္ဆန္လြန္းတယ္လို႕ ယူဆပါတယ္၊ မတ္လ (၁၂) ရက္နဲ႕ မတ္လ (၁၄) ရက္ေန႕ေတြမွာ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ ပညာေရးျမႇင့္တင္မႈေကာ္မီတီနဲ႕ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရ ပညာေရးဝန္ၾကီး႒ာနတို႕က သူတို႕သီးျခားဆီ ေရးဆြဲထားတဲ့ "အမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒၾကမ္း" မ်ားကို တင္သြင္းၾကပါတယ္၊ မတ္လ (၁၄) ရက္ေန႕မွာ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ ဥပေဒၾကမ္းေကာ္မီတီက ဥပေဒၾကမ္းႏွစ္ခုကို ေပါင္းစပ္ညွိႏိႈင္းျပီး တစ္ခုတည္းျဖစ္လာတဲ့ ဥပေဒၾကမ္းကို မတ္လ (၂၀) ရက္ေန႕မွာ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ကို တင္သြင္းပါတယ္၊ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒က အဲဒီ ဥပေဒၾကမ္းကို ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ေလ့လာဖို႕ တစ္ရက္တည္းအခ်ိန္ေပးျပီး ေနာက္တစ္ေန႕ မတ္လ (၂၁) ရက္ေန႕မွာ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္မွာ မဲခြဲဆုံးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္၊ ဥပေဒၾကမ္းမ်ားတင္သြင္းတဲ့ေန႕ကေန အတည္ျပဳတဲ့ေန႕အထိ အစအဆုံး (၉) ရက္ပဲၾကာပါတယ္၊ ေပါင္းစပ္ထားတဲ့ ဥပေဒၾကမ္းကို ဥပေဒၾကမ္းေကာ္မီတီက တင္သြင္းတဲ့ေန႕ကေန မဲခြဲဆုံးျဖတ္တဲ့ ေန႕အထိ (၂) ရက္ပဲ ၾကာပါတယ္၊

ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကို ဥပေဒၾကမ္းကို ေလ့လာဖို႕ တစ္ရက္ပဲ အခ်ိန္ေပးခဲ့တာမို႕ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား ဒီဥပေဒၾကမ္းကို ေသေသခ်ာခ်ာေလ့လာသုံးသပ္ႏိုင္တဲ့ အခ်ိန္ လံုလံုေလာက္ေလာက္ မရခဲ့တာ အထင္အရွားျဖစ္ပါတယ္၊ ဒီဥပေဒၾကမ္းကို ျပည္သူလူထုေလ့လာသိရွိအၾကံျပဳႏိုင္ဖို႕ ဆိုျပီး အစိုးရသတင္းစာေတြမွာ မတ္လ (၁၇) နဲ႕ (၁၈) ရက္ေတြမွာ ေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္၊ ဥပေဒၾကမ္းကို မတ္လ (၂၁) ရက္ေန႕မွာ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္မွာ မဲခြဲဆုံးျဖတ္တာမို႕ (၃) ရက္ေလာက္ ကာလအတြင္း ဘယ္ျပည္သူကမွ အၾကံျပဳႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါ၊

မဲခြဲတဲ့အခါမွာလည္း ဦးသိန္းညြန္႕ရဲ့ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားဆိုင္ရာ ျပင္ဆင္ခ်က္အေပၚ မဲခြဲပံုက ထူးျခားပါတယ္၊ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ ဦးေရႊမန္းက ဥပေဒၾကမ္းေကာ္မီတီဝင္မ်ားနဲ႕ အျခားေသာ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားရဲ့ ျပင္ဆင္ခ်က္ေတြကို မဲခြဲရာမွာ "လႊတ္ေတာ္က ကန္႕ကြက္သူရွိပါသလား" လို႕ ေမးျပီး ကန္႕ကြက္လိုသူ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားက မတ္တပ္ရပ္ျပရပါတယ္၊ မတ္တပ္ရပ္သူနည္းတာမို႕ (သို႕မဟုတ္) မရွိတာမို႕ အဆိုပါ ျပင္ဆင္ခ်က္မ်ားအားလုံး အတည္ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေပမည့္ ဦးသိန္းညြန္႕ရဲ့ အဆိုျပဳခ်က္ကို မဲခြဲရာမွာ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒က ကန္႕ကြက္လိုသူမ်ားကို မတ္တပ္မရပ္ခိုင္းပဲ ထူးထူးျခားျခား ေထာက္ခံသူမ်ားကိုသာ မတ္တပ္ရပ္ခိုင္းပါတယ္၊ မတ္တပ္ရပ္ျပီး ေထာက္ခံသူ (၃၂) ဦးသာ ရွိလို႕ ဦးသိန္းညြန္႕အဆိုအေရးနိမ့္ရတာပါ၊ တကယ္လို႕ အျခားျပင္ဆင္ခ်က္မ်ားလိုပဲ ကန္႕ကြက္လိုသူေတြကိုသာ မတ္တပ္ရပ္ခိုင္းရင္ ရလာဒ္တစ္မ်ိဳးျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္၊

# ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ား၏ တာဝန္

အခုေတာ့ ေက်ာင္းသားထုအခြင့္အေရးနဲ႕ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားရဲ့ အခန္းကဏၰကို မ်က္ကြယ္ျပဳထားတဲ့ "အမ်ိဳးသားပညာေရး ဥပေဒၾကမ္း" ကို "ဥပေဒ" ျဖစ္မလာေအာင္ တားဆီးဖို႕၊ ေက်ာင္းသားထုအခြင့္အေရးနဲ႕ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားရဲ့အခန္းကဏၰေတြကို အာမခံခ်က္ေပးတဲ့ "ဥပေဒ" တစ္ရပ္ျဖစ္လာေအာင္ စည္းရုံးလံႈ႕ေဆာ္ဖို႕ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားရဲ့ တာဝန္ျဖစ္လာပါျပီ၊ 

အရပ္ဘက္အဖြဲ႕အစည္းမ်ားရဲ့ အားေကာင္းညီညြတ္မႈ၊ ထိေတြ႕စည္းရုံးမႈေတြနဲ႕ "အသင္းအဖြဲ႕မ်ား မွတ္ပံုတင္ျခင္းဆိုင္ရာဥပေဒၾကမ္း" ကို အမ်ားလက္ခံႏိုင္တဲ့ အဆင့္ေရာက္ေအာင္ ျပင္ဆင္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္၊ သတင္းမီဒီယာမ်ားကလည္း စုေပါင္းလက္တြဲျပီး ျပန္ၾကားေရးဝန္ၾကီး႒ာနက တင္သြင္းတဲ့ သတင္းမီဒီယာ ဥပေဒၾကမ္းပါ "စာေပလြတ္လပ္ခြင့္ကို ကန္႕သတ္တဲ့" ျပ႒န္းခ်က္ေတြကို ေလ်ာ့နည္းေအာင္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါတယ္၊ ေက်ာင္းသားထုနဲ႕ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ား၊ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေဟာင္းမ်ား လက္တြဲျပီး လက္ရွိ "အမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒၾကမ္း" ကို ေက်ာင္းသားထုလက္ခံႏိုင္တဲ့ "ဥပေဒ" ျဖစ္လာေအာင္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားထံ ခ်ဥ္းကပ္စည္းရုံးၾကရမွာပါ၊

ေအာင္ဒင္
မတ္လ (၂၉) ၂၀၁၄

Wednesday, April 9, 2014

Something Good for Burma, Part (5)

(တူေမာ႐ိုးသတင္းဂ်ာနယ္၊ အတြဲ ၁၊ အမွတ္ ၇၊ ဧျပီလ ၈ ရက္၊ ၂၀၁၄၊ စာမ်က္ႏွာ ၃၂)



ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ ေကာင္းႏိုးရာရာ (အပိုင္း ၅)
ကာကြယ္ေရးအသုံးစားရိတ္ဆိုင္ရာ မူဝါဒ
ေအာင္ဒင္

#ရီပတ္ဘလီကင္ပါတီ၏ ကာကြယ္ေရးအသုံးစားရိတ္မူဝါဒ

ရီပတ္ဘလီကင္ပါတီရဲ့  ႏိုင္ငံေတာ္ကာကြယ္ေရးမူဝါဒက ကာကြယ္ေရးအသုံးစားရိတ္ကို ပံုမွန္တိုးျမႇင့္ျပီး ခိုင္မာအားေကာင္းတဲ့ စစ္တပ္၊ ကမၻာအႏွံ႕မွာ စစ္ပြဲၾကီး သုံးပြဲေလာက္ကို တျပိဳင္တည္းရင္ဆိုင္တိုက္ခိုက္ႏိုင္စြမ္းရွိေအာင္၊ ရုတ္တရက္ေပၚေပါက္လာမည့္ စိန္ေခၚမႈမ်ားကို အခ်ိန္မေရြးရင္ဆိုင္ႏိုင္ေအာင္ အဆင္သင့္ရွိတဲ့ လက္နက္ကိုင္တပ္မ်ားကို တည္ေဆာက္အသင့္ျပင္ထားဖို႕ ျဖစ္ပါတယ္၊ အဲဒီလို သမၼတ ေရာ္နယ္ေရဂင္ လက္ထက္ကတည္းက က်င့္သုံးခဲ့လို႕ ဆိုဗီယက္ယူနီယံကို ေအာင္ျမင္စြာရင္ဆိုင္ႏိုင္ခဲ့ျပီး စစ္ေအးတိုက္ပြဲမွာ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုကို အႏိုင္ရေစခဲ့တဲ့ ကာကြယ္ေရးမူဝါဒဟာ ဒီကေန႕မွာလည္း လိုအပ္ေနဆဲပဲလို႕ ရီပတ္ဘလီကင္ပါတီက ယံုၾကည္ပါတယ္၊ မိမိကိုယ္တိုင္ အင္အားရွိမွ ခိုင္ျမဲတဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရး၊ လြတ္လပ္မႈနဲ႕ လြတ္လပ္မႈကို ကာကြယ္ခ်င္စိတ္ရွိတဲ့ လူ႕အသိုင္းအဝိုင္းကို တည္ေဆာက္ႏိုင္မယ္လို႕ ယံုၾကည္ပါတယ္၊ 

အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုရဲ့ အက်ိဳးစီးပြါးကို ကာကြယ္ရာမွာ ျပည္တြင္းလုံျခံုေရးကို ဂ႐ုစိုက္ဖို႕လိုအပ္သလို ႏိုင္ငံအျပင္ဘက္က အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုကို ေႏွာက္ယွက္တိုက္ခိုက္မည့္သူေတြကို ေခ်မႈံးဖို႕၊ ကမၻာတစ္ဝွမ္းမွာ ျဖန္႕က်က္ေရာက္ရွိေနတဲ့ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသားမ်ားနဲ႕ အေမရိကန္အက်ိဳးစီးပြါးေတြကိုလည္း ဘယ္ေနရာမွာရွိရွိေစာင့္ေရွာက္ကာကြယ္ဖို႕ နဲ႕ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုရဲ့ မဟာမိတ္ေတြကို အကာအကြယ္ေပးဖို႕ လိုအပ္တယ္လို႕ ယံုၾကည္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္မို႕ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုရဲ့  လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕မ်ားကို အင္အားေကာင္းမြန္ေအာင္၊ ေခတ္မီတိုးတက္ေအာင္ ကာကြယ္ေရးအသုံးစားရိတ္ကို ႏွစ္စဥ္ပံုမွန္ျမႇင့္တင္ဖို႕ ရီပတ္ဘလီကင္ပါတီက မူဝါဒခ်မွတ္ထားပါတယ္၊

ကမၻာၾကီးရဲ့ တစ္ခုတည္းေသာ စစ္အင္အားအၾကီးဆုံး (Super Power) ႏိုင္ငံအေနနဲ႕ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုနဲ႕ ကမၻာၾကီးတစ္ခုလုံးကို ျခိမ္းေျခာက္ေနတဲ့ အၾကမ္းဘက္ဝါဒကို အျခားမိတ္ဖက္ႏိုင္ငံမ်ားနဲ႕လက္တြဲလို႕ စုေပါင္းရင္ဆိုင္မွာျဖစ္သလို လိုအပ္မယ္ဆိုရင္ တစ္ဦးတည္း/တစ္ႏိုင္ငံတည္းလည္း ရင္ဆိုင္ရမယ္လို႕လည္း ယံုၾကည္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္မို႕ ရီပတ္ဘလီကင္ပါတီကို တစ္ကိုယ္ေတာ္ဝါဒီမ်ား (Unilateralists)၊ ဝင္ေရာက္စြက္ဖက္ေရးဝါဒီမ်ား (Interventionists )၊ စစ္ေသြးႂကြမ်ား (Hawks) လို႕လည္း ေခၚၾကပါတယ္၊

ဒီမူဝါဒက အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု စီးပြါးပ်က္ကပ္နဲ႕ ေတြ႕ၾကံုရတဲ့အခ်ိန္မွာ အဆင္မေျပေတာ့ပါ၊ စီးပြါးေရးေကာင္းေနခ်ိန္မွာ စစ္ေရးအသုံးစားရိတ္တိုးျမႇင့္တာ (သိုမဟုတ္) လက္ရွိအတိုင္းထိန္းထားတာကို ကန္႕ကြက္သူသိပ္မရွိေပမည့္ စီးပြါးပ်က္တဲ့အခါက်ေတာ့ စစ္ေရးအသုံးစားရိတ္ေတြကို ေလွ်ာ့ခ်ဖို႕ ေတာင္းဆိုသံေတြဆူညံလာပါတယ္၊ မေအာင္ျမင္တဲ့ စစ္ပြဲေတြေၾကာင့္ အေမရိကန္စစ္သားေတြ အေျမာက္အမ်ားက်ဆုံးဒဏ္ရာရျပီး မေသသူေတြမွာလည္း စိတ္ဓာတ္ေရးရာ ျပိဳကြဲပ်က္စီးၾကရတဲ့အခါ စစ္ပြဲေတြအျမန္ဆုံးရပ္စဲဖို႕၊ ျပည္ပေရာက္ အေမရိကန္စစ္သားေတြကို ျပန္ေခၚဖို႕ေတာင္းဆိုသံေတြညံလာျပီး ကမၻာၾကီးရဲ့  ျပသနာတိုင္းမွာ အေမရိကန္ပါဝင္ဦးေဆာင္စရာမလိုဘူးလို႕ ကန္႕ကြက္သူေတြရွိလာပါတယ္၊ တစ္ခါ ကာကြယ္ေရးအသုံးစားရိတ္ရဲ့ အမ်ားစုက စစ္လက္နက္ပစၥည္းတီထြင္မႈ၊ ထုတ္လုပ္မႈ၊ ဝယ္ယူမႈမ်ားအတြက္ျဖစ္ျပီး အေမရိကန္စစ္လက္နက္ပစၥည္းထုတ္လုပ္တဲ့ ေကာ္ပိုေရးရွင္းေတြက ရီပတ္ဘလီကင္ပါတီရဲ့  အဓိကေငြေၾကးလႉဒါန္းသူမ်ား ျဖစ္ေနျပန္ပါတယ္၊

#ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ၏ ကာကြယ္ေရးအသုံးစားရိတ္မူဝါဒ

ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီကေတာ့ သမၼတေရဂင္လက္ထက္က စစ္ေအးတိုက္ပြဲဆိုင္ရာ ကာကြယ္ေရးမူဝါဒကို 'ေခတ္မမီေတာ့တဲ့ ဝါဒ" လို႕ ျမင္ၾကပါတယ္၊ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုရဲ့  အက်ိဳးစီးပြါးကို ကာကြယ္ဖို႕အတြက္ စစ္အသုံးစားရိတ္ျမႇင့္စရာမလို၊ စစ္တပ္ကို တိုးခ်ဲ႕စရာမလိုပဲ ႏိုင္ငံတကာပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈမ်ား၊ ညွိႏိႈင္းမႈမ်ားနဲ႕ ေအာင္ျမင္ႏိုင္တယ္လို႕ ယူဆပါတယ္၊ ဒီေန႕ကမၻာၾကီးမွာ ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ ျခိမ္းေျခာက္မႈေတြဟာ ပံုသဏၭန္တစ္မ်ိဳးျဖစ္တာမို႕ ဒီျခိမ္းေျခာက္မႈေတြကို ရင္ဆိုင္ႏိုင္ဖို႕ အေမရိကန္လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕မ်ားဟာ အင္အားအလြန္ၾကီးမားစရာမလိုပဲ ဒရုံး (Drone) လို႕ေခၚတဲ့ ေမာင္းသူမဲ့ေလယဥ္လိုမ်ိဳး ေခတ္မီလက္နက္နဲ႕ ေခတ္မီနည္းပညာမ်ားကို စနစ္တက် လံုလံုေလာက္ေလာက္အသုံးခ်ႏိုင္ဖို႕ပဲ လိုအပ္တယ္လို႕ ယံုၾကည္ၾကပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ လက္ရွိ အျမဲတမ္းတပ္မ်ားရဲ့ အင္အားကို အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ ေလွ်ာ့ခ်ျပီး ပိုျပီးက်စ္လစ္တဲ့၊ အလြယ္တကူ လ်င္လ်င္ျမန္ျမန္ ေရႊ႕ေျပာင္းလႈပ္ရွားႏိုင္တဲ့ အထူးတပ္ဖြဲ႕ေတြ ပိုဖြဲ႕ဖို႕၊ သမား႐ိုးက်စစ္လက္နက္ပစၥည္းဝယ္ယူမႈကို ေလွ်ာ့ခ်ျပီး ေခတ္မီနဲ႕ ေခတ္လြန္စစ္လက္နက္ေတြကို သုေတသနျပဳ ထုတ္လုပ္တပ္ဆင္ဖို႕ မူဝါဒခ်မွတ္ထားပါတယ္၊ ႏိုင္ငံတကာအေရးအခင္းေတြမွာ တစ္ကိုယ္ေတာ္ဦးေဆာင္မႈကို ေရွာင္ၾကဥ္ျပီး ကုလသမဂၢအပါအဝင္ ႏိုင္ငံတကာအဖြဲ႕အစည္းမ်ား၊ ႏိုင္ငံတကာအစိုးရမ်ားနဲ႕ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မႈကို ဦးစားေပးပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္မို႕ ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီကို ႏိုင္ငံတကာဝါဒီမ်ား (Internationalists) ၊ အားႏြဲ႕သူမ်ား (Doves) လို႕ ေခၚၾကပါတယ္၊


ဒီမူဝါဒက အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု စီးပြါးေရးက်ဆင္းေနခ်ိန္အတြက္ သင့္ေတာ္တဲ့ မူဝါဒျဖစ္ပါတယ္၊ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုရဲ့ ဘတ္ဂ်က္မွာလည္း ကာကြယ္ေရးအသုံးစားရိတ္က အျမင့္ဆုံးျဖစ္ပါတယ္၊ ကာကြယ္ေရးအသုံးစားရိတ္ကို ေလွ်ာ့ခ်ျခင္းျဖင့္ ပိုထြက္လာတဲ့ ပိုက္ဆံေတြကို အလုပ္အကိုင္သစ္ေတြဖန္တီးဖို႕၊ အလုပ္လက္မဲ့ေထာက္ပံ့ေၾကးေတြေပးဖို႕၊ လူမႈေရး၊ ပညာေရးေတြမွာ သုံးႏိုင္မွာပါ၊ ဒါေပမည့္ အားနည္းခ်က္ေတာ့ ရွိေနတာပါပဲ၊ စစ္တပ္အင္အားကို ေလွ်ာ့ခ်မယ္ဆိုရင္ လက္ရွိအလုပ္လက္မဲ့အေရအတြက္ထဲကို သိန္းနဲ႕ခ်ီတဲ့ အေမရိကန္စစ္သားေဟာင္းေတြ တိုးဝင္ေရာက္ရွိလာမွာပါ၊ သမား႐ိုးက်စစ္လက္နက္ထုတ္လုပ္တာေတြ ေလွ်ာ့ခ်ရင္လည္း လက္နက္စက္႐ံုေတြ ပိတ္ရျပီး အလုပ္သမားေတြ အလုပ္လက္မဲ့ျဖစ္ၾကရမွာပါ၊ 

တစ္ခါ ႏိုင္ငံတကာအေရးကိစၥေတြမွာ ေရွ႕က ဦးမေဆာင္ပဲ ႏိုင္ငံတာကာအသိုင္းအဝိုင္းနဲ႕မွ လႈပ္ရွားတာ၊ ႐ုရွားနဲ႕ တရုတ္တို႕က ဗီတိုအာဏာကိုင္တြယ္ထားတဲ့ ကုလသမဂၢလံုျခံုေရးေကာင္စီကို အလြန္အကြၽံအားကိုးတာက အေမရိကန္ဦးေဆာင္မႈကို ေမွ်ာ္လင့္ေနတဲ့ ကမၻာ႕ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံမ်ား၊ အထူးသျဖင့္ ႐ုရွားရဲ့  အႏိုင္က်င့္ျခိမ္းေျခာက္မႈကို ခံေနရတဲ့ ယူကရိန္းအပါအဝင္ အေရွ႕ဥေရာပႏိုင္ငံမ်ား၊ တရုတ္ရဲ့ ျခိမ္းေျခာက္မႈကို ရင္ဆိုင္ေနရတဲ့ ဂ်ပန္၊ ကိုရီးယား၊ ဖိလစ္ပိုင္ စတဲ့ အာရွ၊ ပစိဖိတ္ႏိုင္ငံမ်ားကို အားငယ္စိတ္ပ်က္ေစပါတယ္၊

# ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ လက္ရွိကာကြယ္ေရးအသုံးစားရိတ္

ျမန္မာႏိုင္ငံက အေမရိကန္လို ခ်မ္းသာတဲ့ ႏိုင္ငံမဟုတ္၊  ႏိုင္ငံတကာစစ္ေတြ ဆင္ႏႊဲေနရတဲ့ ႏိုင္ငံမဟုတ္၊ အျခားႏိုင္ငံေတြက အားကိုးအကူအညီေတာင္းခံရတဲ့ ႏိုင္ငံမဟုတ္ပဲဲ အေရွ႕ေတာင္အာရွက ဆင္းရဲတဲ့ ႏိုင္ငံငယ္ေလးတစ္ခုသာ ျဖစ္ပါတယ္၊ လူဦးေရ သန္း (၆၀) ေလာက္ရွိျပီး ကုလသမဂၢက ထုတ္ျပန္တဲ့စာရင္းဇယားေတြအရ လူဦးေရရဲ့  (၂၆) ရာခိုင္ႏႈံးက အလြန္႕အလြန္ဆင္းရဲႏြမ္းပါးတဲ့ အဆင့္မွာရွိျပီး လူဦးေရရဲ့  (၆၃) ရာခိုင္ႏႈံးက လယ္ယာစိုက္ပ်ိဳးေရးလုပ္ငန္းမွာ မွီခိုေနရတဲ့ ႏိုင္ငံမွာ အင္အား ေလးသိန္းေလာက္ရွိတဲ့ အစိုးရလက္နက္ကိုင္တပ္ၾကီးရွိေနတာ အံ့ဩစရာေကာင္းလွပါတယ္၊ တစ္ခါ ဒီလက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕ၾကီးကို ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ကစလို႕ ေခတ္မီတိုးတက္တဲ့ တပ္မေတာ္ျဖစ္ေအာင္ ေခတ္မီစစ္လက္နက္ပစၥည္းေတြ အဆက္မျပတ္တပ္ဆင္ေနတာမို႕ တိုင္းျပည္ရဲ့ ဘတ္ဂ်က္ထဲက ကာကြယ္ေရးအသုံးစားရိတ္ကို ႏွစ္တိုင္း အမ်ားဆုံး သုံးစြဲေနရပါတယ္၊ စစ္အသုံးစားရိတ္ၾကီးမားလြန္းေတာ့ လူမႈေရး၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး စတဲ့အသုံးစားရိတ္ေတြ နည္းပါးျပီး အဆင္းရဲဆုံးလူသားေတြ တစ္ေန႕တစ္ျခားတိုးပြါးေနပါတယ္၊ တစ္ခါ ဒီတပ္မေတာ္ၾကီးက တိုင္းျပည္ရဲ့ အၾကီးဆုံး စီးပြါးေရးလုပ္ငန္းရွင္ၾကီးလည္းျဖစ္၊ အၾကီးဆုံးေျမပိုင္ရွင္ၾကီးလည္းျဖစ္ေတာ့ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးမႈေလွ်ာ႕ခ်ေရးလႈပ္ရွားမႈေတြ ဘယ္လိုမွ မေအာင္ျမင္ႏိုင္တာ အံ့ဩစရာမရွိပါ၊

၂၀၁၁ ခုႏွစ္၊ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ေပၚေပါက္လာတဲ့ အခ်ိန္ကစလို႕မွ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြအဖို႕ အစိုးရရဲ့ ႏွစ္စဥ္ စစ္ေရးအသုံးစားရိတ္ကို စတင္သိခြင့္ရၾကပါတယ္၊ စစ္အစိုးရေခတ္ထက္ ေလွ်ာ့ျပီး သုံးစြဲပါတယ္ဆိုေပမည့္ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း တိုင္းျပည္ဘတ္ဂ်က္ရဲ့  ႏွစ္ဆယ္ရာခိုင္ႏႈံးေလာက္ကို ကာကြယ္ေရးအသုံးစားရိတ္အျဖစ္ ခြဲေဝေပးေနရပါတယ္၊  ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္က မတ္လ (၂၈) ရက္ေန႕မွာ အတည္ျပဳျပီး မတ္လ (၃၁) ရက္နဲ႕ ဧျပီလ (၁) ရက္ေန႕ေတြမွာ သမၼတလက္မွတ္ထိုးျပီး အစိုးရသတင္းစာေတြမွာ ေဖာ္ျပတဲ့ "၂၀၁၄ ခုႏွစ္၊ ျပည္ေထာင္စု၏ ဘဏၰာေငြ အရအသုံးဆိုင္ရာဥပေဒ" ကို ေလ့လာၾကည့္မိပါတယ္၊ အဲဒီဥပေဒအရ ၂၀၁၄-၂၀၁၅ ဘဏၰာႏွစ္အတြက္ ျပည္ေထာင္စုတစ္ခုလုံးရဲ့  ႏိုင္ငံေတာ္ဘဏၰာမွ စုစုေပါင္းအသုံးစားရိတ္ဟာ က်ပ္ သန္းေထာင္ေပါင္း (၁၈,၈၉၀ ဒသမ ၅၁၂) ျဖစ္ျပီး ဝန္ၾကီး႒ာနအားလုံးရဲ့ ႏိုင္ငံေတာ္ဘဏၰာမွ စုစုေပါင္းအသုံးစားရိတ္က က်ပ္ သန္းေထာင္ေပါင္း (၁၀,၁၈၃ ဒသမ ၆၆၄) ျဖစ္ပါတယ္၊

ကာကြယ္ေရးဝန္ၾကီး႒ာနအတြက္ ခြင့္ျပဳထားတဲ့ အသုံးစားရိတ္က က်ပ္ သန္းေထာင္ေပါင္း (၂,၃၆၅ ဒသမ ၈၁၃) ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒီပမာဏဟာ ျပည္ေထာင္စုအသုံးစားရိတ္ရဲ့  (၁၂ ဒသမ ၅၂) ရာခိုင္ႏႈံးျဖစ္ျပီး ဝန္ၾကီး႒ာနအားလုံး စုစုေပါင္းအသုံးစားရိတ္ရဲ့  (၂၃ ဒသမ ၂၃) ရာခိုင္ႏႈံးျဖစ္ပါတယ္၊ ပညာေရးဝန္ၾကီး႒ာနအသုံးစားရိတ္က က်ပ္ သန္းေထာင္ေပါင္း (၁,၁၄၂ ဒသမ ၅၀၃) နဲ႕  ျပည္ေထာင္စုအသုံးစားရိတ္ရဲ့  (၆ ဒသမ ၀၄) ရာခိုင္ႏႈံးျဖစ္ျပီး ဝန္ၾကီး႒ာနအားလုံး စုစုေပါင္းအသုံးစားရိတ္ရဲ့  (၁၁ ဒသမ ၂၁) ရာခိုင္ႏႈံးျဖစ္ပါတယ္၊  က်န္းမာေရးဝန္ၾကီး႒ာနအသုံးစားရိတ္က က်ပ္ သန္းေထာင္ေပါင္း (၆၅၂ ဒသမ ၇၄၄) နဲ႕  ျပည္ေထာင္စုအသုံးစားရိတ္ရဲ့  (၃ ဒသမ ၄၅) ရာခိုင္ႏႈံးျဖစ္ျပီး ဝန္ၾကီး႒ာနအားလုံး စုစုေပါင္းအသုံးစားရိတ္ရဲ့  (၆ ဒသမ ၄) ရာခိုင္ႏႈံးျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ကာကြယ္ေရးဝန္ၾကီး႒ာနအသုံးစားရိတ္က ပညာေရးနဲ႕ က်န္းမာေရးဝန္ၾကီး႒ာနႏွစ္ခုေပါင္း အသုံးစားရိတ္ထက္ (၃၁) ရာခိုင္ႏႈံးပိုမ်ားပါတယ္၊ ေအာက္ပါဇယားကို ၾကည့္ပါ၊

(က) ၂၀၁၄ ခုႏွစ္၊ ျပည္ေထာင္စု၏ ဘဏၰာေငြ အရအသုံးဆိုင္ရာဥပေဒ၊ သုံးေငြဇယား ၄ မွ ျပည္ေထာင္စုဝန္ၾကီး႒ာနမ်ားႏွင့္ ဦးစီး႒ာနမ်ား စုစုေပါင္း သုံးေငြ၊ က်ပ္ သန္းေထာင္ေပါင္း (၁၀,၁၈၃ ဒသမ ၆၆၄)
(ခ) ၂၀၁၄ ခုႏွစ္၊ ျပည္ေထာင္စု၏ ဘဏၰာေငြ အရအသုံးဆိုင္ရာဥပေဒ၊ သုံးေငြဇယား ၂, ၄, ၈, ၁၃ မွ စုစုေပါင္း ျပည္ေထာင္စုသုံးေငြ က်ပ္သန္းေထာင္ေပါင္း (၁၈,၈၉၀ ဒသမ ၅၁၂)

အမွတ္စဥ္
ဝန္ၾကီး႒ာန
စုစုေပါင္းသုံးေငြ
(က်ပ္သန္းေထာင္ေပါင္း)
(က) ၏
ရာခိုင္ႏႈံး
(ခ) ၏ ရာခိုင္ႏႈံး
ကာကြယ္ေရးဝန္ၾကီး႒ာန
၂,၃၆၅ ဒသမ ၈၁၃
၂၃ ဒသမ ၂၃
၁၂ ဒသမ ၅၂
ပညာေရးဝန္ၾကီး႒ာန
၁,၁၄၂ ဒသမ ၅၀၃
၁၁ ဒသမ ၂၂
၆ ဒသမ ၀၄
က်န္းမာေရးဝန္ၾကီး႒ာန
၆၅၂ ဒသမ ၇၄၄
၆ ဒသမ ၄၁
၃ ဒသမ ၄၅

# ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ ကာကြယ္ေရးအသုံးစားရိတ္မူဝါဒ

ျမန္မာႏိုင္ငံလို ဆင္းရဲႏြမ္းပါးျပီး ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္ဖို႕ အသည္းအသန္ၾကိဳးစားေနရတဲ့၊ ျပည္ပျခိမ္းေျခာက္မႈမရွိတဲ့ ႏိုင္ငံငယ္ေလးအဖို႕ အေကာင္းဆုံးမူဝါဒက ကာကြယ္ေရးအသုံးစားရိတ္ကို ေလွ်ာ့ခ်တာ၊ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕အင္အားကို ေလွ်ာ့ခ်တာပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ စစ္ေရးအသုံးစားရိတ္ေလွ်ာ့ခ်ျပီး ပညာေရး၊ က်န္းမာေရးအသုံးစားရိတ္ေတြတိုးျမႇင့္မွ တိုင္းသူျပည္သားေတြကို ဆင္းရဲတြင္းထဲက ဆြဲထုတ္ႏိုင္မွာပါ၊
တပ္အင္အားေလွ်ာ့ခ်တယ္ဆိုရာမွာလည္း လက္လြတ္စပယ္ေလွ်ာ႔ခ်တာမဟုတ္ပဲ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ရဲ့ ဆုံးျဖတ္ခ်က္နဲ႕ ေလွ်ာ့ခ်တာျဖစ္သင့္ပါတယ္၊ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္က ကြၽမ္းက်င္သူမ်ားနဲ႕ ေကာ္မရွင္တစ္ရပ္ဖြဲ႕စည္းျပီး တိုင္းျပည္ရဲ့ အေျခအေနနဲ႕ သင့္ေတာ္လံုေလာက္မည့္ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕မ်ားရဲ့ အရြယ္အစားနဲ႕ အင္အားကို ဆုံးျဖတ္သင့္ပါတယ္၊ အဲဒီလို အရြယ္အစားနဲ႕ အင္အားကို ဆုံးျဖတ္ေလွ်ာ့ခ်ျပီးမွ သင့္ေတာ္တဲ့ အသုံးစားရိတ္ကို ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္က ခြဲေဝသတ္မွတ္ေပးရမွာပါ၊

တပ္အင္အားေလွ်ာ့ခ်ရာမွာ အေရးအၾကီးဆုံးက အင္မတန္ေဖာင္းပြေနတဲ့ အရာရွိအဆင့္မ်ားကို ထိထိေရာက္ေရာက္ေလွ်ာ့ခ်ဖို႕ ျဖစ္ပါတယ္၊ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း စစ္တကၠသိုလ္မ်ားနဲ႕ ဗိုလ္သင္တန္းေက်ာင္းမ်ားက အရာရွိမ်ား ေထာင္နဲ႕ခ်ီျပီး ေမြးထုတ္ေနပါတယ္၊ အဲဒီလို တပ္မေတာ္အရာရွိမ်ားကို အလြန္အကြၽံေမြးထုတ္ေလ့က်င့္ေပးေနတာဟာ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕မ်ားအတြက္သာမကပဲ ျပည္ထဲေရး၊ နယ္စပ္ေရးရာ၊ လူဝင္မႈ၊ ႏိုင္ငံျခားေရးစတဲ့ အေရးၾကီးတဲ့ ျပည္ေထာင္စုဝန္ၾကီး႒ာနမ်ား၊ ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္၊ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္၊ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္၊ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္စတဲ့ ျပည္ေထာင္စုအဆင့္အဖြဲ႕အစည္းမ်ားမွာ တပ္မေတာ္အရာရွိမ်ားက ဝင္ေရာက္စိုးမိုးေနရာယူႏိုင္ဖို႕လည္း ျဖစ္ပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ စစ္ဘက္မွ အရပ္ဘက္သို႕ ကူးေျပာင္းအမႈထမ္းျခင္းမ်ားကို ကန္႕သတ္ေလွ်ာ့ခ်ဖို႕ လိုအပ္ပါတယ္၊
ျပီးေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး၊ ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးရာထူးေတြ ေဖာင္းပြေနတာကို တားျမစ္ႏိုင္ဖို႕ ထိပ္ဆုံးမွာ မလိုအပ္ပဲ ဖန္တီးထားတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီး၊ ဒုဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီးရာထူးေတြကို ဖ်က္သိမ္းသင့္ပါတယ္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရာထူးနဲ႕ အထက္ ရာထူးခန္႕ထားမႈမ်ားကို ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္တစ္ဦးတည္းရဲ့ သေဘာထားနဲ႕ မဟုတ္ပဲ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ရဲ့ သေဘာတူညီမႈနဲ႕သာ ခန္႕အပ္တာဝန္ေပးသင့္ပါတယ္၊ စစ္သည္အင္အား တစ္သန္းနီးပါးရွိတဲ့ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕မ်ားမွာ ရာထူးအၾကီးဆုံးက ၾကယ္ေလးပြင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးျဖစ္ပါတယ္၊ ၾကယ္ငါးပြင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးၾကီးဆိုတာ မရွိပါ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္နဲ႕ အထက္ရာထူးတိုးျမႇင့္မႈမ်ားကိုလည္း အထက္လႊတ္ေတာ္ရဲ့ သေဘာတူညီမႈနဲ႕ ေဆာင္ရြက္ရပါတယ္၊

အဲဒီလို ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕ေတြကို သင့္ေတာ္တဲ့ အရြယ္အစားအထိ ေလွ်ာ့ခ်၊ အရာရွိမ်ားေဖာင္းပြမႈကိုလည္း က်စ္လစ္ေစ၊ စစ္တပ္အရာရွိမ်ား အရပ္ဘက္ရာထူးၾကီးေတြမွာ ကူးေျပာင္းတာဝန္ထမ္းတာေတြ ပိတ္ပင္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္ တိုင္းျပည္ရဲ့  ကာကြယ္ေရးအသုံးစားရိတ္ေတြကို အတိုင္းအတာတစ္ခုထိ ေလွ်ာ့ခ်ႏိုင္မွာပါ၊

ဒါတင္မကေသးပါဘူး၊ စစ္တပ္ရဲ့ စီးပြါးေရးလုပ္ငန္းမ်ားကိုလည္း ကန္႕သတ္သင့္ပါတယ္၊ ေစ်းကြက္စီးပြါးေရးစနစ္ကို က်င့္သုံးတဲ့ ႏိုင္ငံမွာ စစ္တပ္ပိုင္ စီးပြါးေရးလုပ္ငန္းမ်ားက တိုင္းျပည္ရဲ့ စီးပြါးေရးနဲ႕ ေစ်းကြက္ကို လက္ဝါးၾကီးအုပ္ထားတာေၾကာင့္ သာမာန္ျပည္သူမ်ားရဲ့ လြတ္လပ္စြာ စီးပြါးယွဥ္ျပိဳင္ခြင့္ကို အားနည္းေစျပီး အမ်ိဳးသားစီးပြါးေရးလုပ္ငန္းရွင္မ်ားရဲ့ တိုးတက္မႈကို အဟန္႕အတားျဖစ္ေစပါတယ္၊ စစ္တပ္က တိုင္းျပည္ရဲ့ အၾကီးမားဆုံး ေျမပိုင္ရွင္ၾကီးျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ လယ္ေျမ၊ ယာေျမကိုအားကိုးျပီး အသက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္းျပဳရတဲ့ သာမာန္ျပည္သူမ်ားရဲ့ ဘဝကို ထိခိုက္နစ္နာေစပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ စစ္တပ္ပိုင္ေျမေတြကို ႏိုင္ငံပိုင္ေျမအျဖစ္ ျပန္လည္အပ္ႏွံျပီး ျပည္သူမ်ားထံမွ်ေဝေပးႏိုင္မွ ျပည္သူေတြ လယ္မဲ့၊ ယာမဲ့၊ ေျမမဲ့ဘဝကေန လြတ္ေျမာက္ျပီး ဆင္းရဲတြင္းထဲက ရုံးထြက္ဖို႕ အခြင့္အလမ္းရွိမွာပါ၊

ေအာင္ဒင္
ဧျပီလ ၂၊ ၂၀၁၄



Sunday, April 6, 2014

Burma's Parliament Watch Part (60)

(ျပည္သူ႕ေခတ္ဂ်ာနယ္၊ အတြဲ ၄၊ အမွတ္ ၁၉၁၊ ဧျပီလ ၃ ရက္၊ ၂၀၁၄၊ စာမ်က္ႏွာ ၁၈)



ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ကို အနီးၾကည့္ အေ၀းၾကည့္
ေအာင္ဒင္

အပိုင္း (၆၀)
 
ေက်ာင္းသားအခြင့္အေရးကို မ်က္ကြယ္ျပဳတဲ့ အမ်ိဳးသားပညာေရး ဥပေဒၾကမ္း (၁)

၂၀၁၄ ခုႏွစ္၊ မတ္လ (၁၂) ရက္ေန႕မွာ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ ပညာေရးျမႇင့္တင္မႈေကာ္မီတီက "အမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒၾကမ္း" ကို ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ကို တင္သြင္းခဲ့ပါတယ္၊ မတ္လ (၁၄) ရက္ေန႕မွာ အလားတူ "အမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒၾကမ္း" ေနာက္တစ္ခုကို ျပည္ေထာင္စုအစိုးရရဲ့ ပညာေရးဝန္ၾကီး႒ာနက ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ကို တင္သြင္းျပန္ပါတယ္၊ ဒီ ဥပေဒၾကမ္းႏွစ္ခုကို တစ္ေပါင္းတည္း ေဆြးေႏြးသုံးသပ္ျပီး ပိုမိုေကာင္းမြန္ေသာဥပေဒၾကမ္းတစ္ခု ျဖစ္လာေအာင္ ျပင္ဆင္ေရးဆြဲဖို႕ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္က မတ္လ (၁၄) ရက္ေန႕မွာ ဆုံးျဖတ္ျပီး ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ ဥပေဒၾကမ္းေကာ္မီတီကို တာဝန္ေပးခဲ့ပါတယ္၊ ဥပေဒၾကမ္းေကာ္မီတီက ဥပေဒၾကမ္းႏွစ္ခုကို ပူးေပါင္းစီစစ္ျပီး အတည္ျပဳထားတဲ့ "အမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒၾကမ္း" ကို မတ္လ (၂၀) ရက္ေန႕မွာ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ကို တင္သြင္းပါတယ္၊ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ ဦးေရႊမန္းက ဥပေဒၾကမ္းေကာ္မီတီက တင္သြင္းတဲ့ "အမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒၾကမ္း" ကို ေလ့လာျပီး ျပင္ဆင္ခ်က္ေတြ တင္သြင္းဖို႕ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကို တစ္ရက္ပဲ အခ်ိန္ေပးျပီး မတ္လ (၂၁) ရက္ေန႕မွာ "အမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒၾကမ္း" ကို ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္မွာ ေဆြးေႏြးျပီး ျပင္ဆင္ခ်က္မ်ားနဲ႕ အတည္ျပဳလိုက္ပါတယ္၊  

ဒီဥပေဒၾကမ္းကို "အမ်ားျပည္သူ သိရွိေလ့လာအၾကံျပဳႏိုင္ရန္" ဆိုျပီး အစိုးရသတင္းစာေတြမွာ မတ္လ (၁၇) ရက္နဲ႕ မတ္လ (၁၈) ရက္ေတြမွာ ေဖာ္ျပပါတယ္၊ သတင္းစာမွာ ေဖာ္ျပတဲ့ ဥပေဒၾကမ္းဟာ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ ပညာေရးျမႇင့္တင္မႈေကာ္မီတီက တင္သြင္းတဲ့ ဥပေဒၾကမ္းလား၊ အစိုးရ ပညာေရးဝန္ၾကီး႒ာနက တင္သြင္းတဲ့ဥပေဒၾကမ္းလား၊ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ ဥပေဒၾကမ္းေကာ္မီတီက ဥပေဒၾကမ္းႏွစ္ခုစလုံးကို ေပါင္းစပ္စီစစ္ျပီး တင္သြင္းတဲ့ ဥပေဒၾကမ္းလား ဆိုတာကို ရွင္းလင္းေဖာ္ျပမထားပါ၊ တစ္ခါ သတင္းစာမွာ အမ်ားျပည္သူသိခြင့္ရတဲ့ ဥပေဒၾကမ္းပါ ပုဒ္မ နံပါတ္မ်ားနဲ႕ မတ္လ (၂၁) ရက္ေန႕ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္အစည္းအေဝးမွာ ေဆြးေႏြးၾကတဲ့ ဥပေဒၾကမ္းေကာ္မီတီက ျပင္ဆင္တင္ျပတဲ့ ဥပေဒၾကမ္းပါပုဒ္မ နံပါတ္မ်ားဟာလည္း မတူညီၾကပါ၊ ဒါေပမည့္ သတင္းစာပါ ဥပေဒၾကမ္းမွာေရာ၊ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္က အတည္ျပဳလိုက္တဲ့ ဥပေဒၾကမ္းမွာေရာ "ေက်ာင္းသားထုရဲ့ အခြင့္အေရးနဲ႕ ေက်ာင္းသားသမဂၢဖြဲ႕စည္းေရး" မ်ား လုံးဝမပါဝင္ပါ၊ ျပည္ေထာင္စုအစိုးရရဲ့ ပညာေရးဝန္ၾကီး႒ာနနဲ႕ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္အမ်ားစုဟာ ေက်ာင္းသားထုရဲ့ အေရးကိစၥမ်ားကို လွစ္လ်ဴ႐ႉေနေၾကာင္း ဝမ္းနည္းစိတ္ပ်က္ဖြယ္ အထင္အရွားေတြ႕လိုက္ရပါတယ္၊

အခုေတာ့ ဒီ "အမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒၾကမ္း" ဟာ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ရဲ့ လက္ထဲကို ေရာက္ရွိသြားပါျပီ၊ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ကပါ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္က ေပးပို႕လာတဲ့ ဥပေဒၾကမ္းကို ဒီအတိုင္း အတည္ျပဳလိုက္ရင္ျဖင့္ ေက်ာင္းသားထုရဲ့အခြင့္အေရးေတြကို မ်က္ကြယ္ျပဳထားတဲ့ "အမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒၾကမ္း" ဟာ "ဥပေဒ" အျဖစ္ အသက္ဝင္လာေတာ့မွာပါ၊ 

လႊတ္ေတာ္အစည္းအေဝးမ်ားကို ေမလကုန္ပိုင္းမွာ ျပန္လည္က်င္းပမွာမို႕ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားနဲ႕ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေဟာင္းမ်ားက အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ ဦးခင္ေအာင္ျမင့္အပါအဝင္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားကို ခ်ဥ္းကပ္ျပီး ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္က မ်က္ကြယ္ျပဳခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းသားထုအခြင့္အေရးျပ႒န္းခ်က္ေတြကို အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္က ထည့္သြင္းေပးႏိုင္ေရး စည္းရုံးၾကရမွာပါ၊ အမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒၾကမ္းမွာ ထည့္သြင္းဖို႕ မျဖစ္မေနလိုအပ္တယ္လို႕ က်ေနာ္ယံုၾကည္တဲ့ ေက်ာင္းသားထုအခြင့္အေရးဆိုင္ရာ ျပ႒န္းခ်က္မ်ားကို ေအာက္ပါအတိုင္း အၾကံျပဳခ်င္ပါတယ္၊ ဒီလိုအၾကံျပဳရာမွာ သတင္းစာပါ ဥပေဒၾကမ္းရဲ့ အခန္းကဏၰမ်ားအလိုက္သာ ျဖစ္ျပီး ပုဒ္မနံပါတ္မ်ားမထည့္ႏိုင္ပါ၊

# အခန္း (၁) အမည္၊ စတင္အာဏာတည္ျခင္းႏွင့္ အဓိပၸာယ္ေဖာ္ျပခ်က္

ဒီအခန္းမွာ အဓိပၸာယ္ေဖာ္ျပခ်က္ေပါင္း (၂၈) ခုနဲ႕ "ပညာေရး၊ အမ်ိဳးသားပညာေရး၊ ေက်ာင္းပညာေရး" စတဲ့ ဥပေဒၾကမ္းပါ စကားလုံးမ်ားကို အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုထားပါတယ္၊ လုံးဝထည့္သြင္းမထားတာက "ေက်ာင္းသားထုအခြင့္အေရး၊ ေက်ာင္းသားသမဂၢ" ဆိုတဲ့ စကားလုံးမ်ားျဖစ္ပါတယ္၊ ဥပေဒၾကမ္းတစ္ခုလုံးမွာ "ေက်ာင္းသားထုအခြင့္အေရး နဲ႕ ေက်ာင္းသားသမဂၢ" ေတြ ထည့္သြင္းေရးဆြဲထားျခင္းမရွိတဲ့အတြက္ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုရန္ မလိုအပ္လို႕ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္၊ ဒါေပမည့္ "ေက်ာင္းသားထုအခြင့္အေရး၊ နဲ႕ ေက်ာင္းသားသမဂၢ" ဆိုတာ အမ်ိဳးသားပညာေရးဥပေဒမွာ ထည့္သြင္းျပ႒န္းရမည့္ အခ်က္မ်ားျဖစ္တာမို႕ ယင္းစကားလုံးမ်ားကို အခန္း (၁) မွာ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုဖို႕ လိုအပ္ပါတယ္၊

ေခတ္နဲ႕အညီ ကမၻာနဲ႕ရင္ေဘာင္တန္းႏိုင္ဖို႕ ၾကိဳးစားေနတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ ပညာေရးစနစ္သစ္ဟာ "ေက်ာင္းသား ဗဟိုျပဳပညာေရးစနစ္" ျဖစ္ရမွာပါ၊ အရင္ အာဏာရွင္ေခတ္ေဟာင္းကလို "ဆရာဗဟိုျပဳပညာေရးစနစ္" မျဖစ္သင့္ေတာ့ပါ၊ "ေက်ာင္းသား ဗဟိုျပဳပညာေရးစနစ္" ျဖစ္ဖို႕အတြက္ ေက်ာင္းသားထုအခြင့္အေရးမ်ားနဲ႕ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားလြတ္လပ္စြာ ဖြဲ႕စည္းခြင့္ျပဳေရးေတြဟာ မရွိမျဖစ္လိုအပ္ခ်က္ေတြပါ၊ ဒီလိုအပ္ခ်က္ကို ျဖည့္ဆီးႏိုင္ဖို႕ သဃၤန္းကြၽန္းျမိဳ႕နယ္ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦးသိန္းညြန္႕က မတ္လ (၂၁) ရက္ေန႕အစည္းအေဝးမွာ ၾကိဳးစားခဲ့ပါတယ္၊ ဦးသိန္းညြန္႕က အခန္း (၁) မွာ "ေက်ာင္းသားသမဂၢ" ဆိုတဲ့ စကားလုံးရဲ့ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္ထည့္သြင္းဖို႕ ျပင္ဆင္ခ်က္တစ္ရပ္ တင္ျပခဲ့ပါတယ္၊ ပညာေရးဝန္ၾကီး႒ာနကိုယ္စားလွယ္ ဒုဝန္ၾကီး ေဒါက္တာေဇာ္မင္းေအာင္က သေဘာမတူပါ၊ ဥပေဒၾကမ္းေကာ္မီတီကလည္း သေဘာမတူပါ၊ ဦးသိန္းညြန္႕ရဲ့ ေတာင္းဆိုခ်က္အရ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒က မဲခြဲတဲ့အခါ ဦးသိန္းညြန္႕အဆိုကို ေထာက္ခံသူ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ (၃၂) ဦးပဲရွိလို႕ အဆို အေရးနိမ့္ခဲ့ပါတယ္၊

အခန္း (၁) မွာပဲ "ေက်ာင္းသားဗဟိုျပဳခ်ဥ္းကပ္နည္း" ဆိုတာကို "သင္ယူသူမ်ား သင္ယူမႈျဖစ္ထြန္းေစရန္ ဆရာမ်ားက ထိေရာက္ေသာနည္းလမ္းမ်ားကိုအသုံးျပဳ၍ ႏွစ္လိုဖြယ္ရာ ဆရာ၊ ေက်ာင္းသားဆက္ဆံေရးျဖင့္ ပံ့ပိုးေဖာ္ေဆာင္ေပးေသာ သင္ၾကား၊ သင္ယူမႈျဖစ္စဥ္" လို႕ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုထားပါတယ္၊ လံုေလာက္တယ္လို႕ မထင္ပါ၊" ေက်ာင္းသားဗဟိုျပဳခ်ဥ္းကပ္နည္း" ဆိုတာ လက္ရွိက်င့္သုံးေနတဲ့ ဆရာဖတ္ျပသမွ်ကို "၏၊ သည္" မေရြး အလြတ္က်က္၊ က်က္ထားတဲ့အတိုင္း အတိအက်ေျဖမွ စာေမးပြဲေအာင္ရတဲ့ စနစ္မ်ိဳးကို ေက်ာခိုင္းျပီး (က) ေက်ာင္းသားရဲ့ စဥ္းစားေတြးေခၚႏိုင္စြမ္းကို ျမႇင့္တင္ေပးဖို႕၊ (ခ) ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ တီထြင္ဖန္တီးလိုစိတ္ကို ႏိႈးဆြေပးဖို႕၊ (ဂ) ေက်ာင္းသားေတြရဲ့ ဦးေဏွာက္ကို အလြတ္က်က္ထားရတဲ့ စာေတြနဲ႕ ျပည့္ႏွက္မေနေစပဲ လြတ္လပ္စြာ ရင့္က်က္ေစဖို႕၊ (ဃ) စာသင္ခန္းဆိုတာကို ေက်ာင္းသားေတြ သူတို႕ကိုယ္ပိုင္ဆနၵနဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္စြာလာေရာက္သင္ၾကားခ်င္တဲ့ စိတ္ေတြရွိေအာင္ ဖန္တီးဖို႕၊ (င) အေၾကာက္တရားေတြကင္းစင္ျပီး ေက်ာင္းသားနဲ႕ ဆရာ အျပန္အလွန္ေလးစားမႈရွိဖို႕ စတဲ့အခ်က္ေတြနဲ႕ ျပည့္စံုရမွာပါ၊ လက္ရွိဥပေဒၾကမ္းပါ ဖြင့္ဆိုခ်က္က မျပည့္စံု၊ မတိက်လို႕ ျပန္လည္ျပင္ဆင္သင့္ပါတယ္၊

# အခန္း (၂) ရည္မွန္းခ်က္မ်ား

ဒီအခန္းမွာ ရည္မွန္းခ်က္ေပါင္း (၁၁) ခ်က္ ျပ႒န္းထားပါတယ္၊ မဆလအစိုးရနဲ႕ စစ္အစိုးရအဆက္ဆက္ က်င့္သုံးခဲ့တဲ့ ဝါဒျဖန္႕ခ်ီေရးေႂကြးေၾကာ္သံေတြကို စုေပါင္းထည့္သြင္းထားသလိုပါပဲ၊ လူတစ္ဦးခ်င္းစီရဲ့ အခြင့္အေရးမ်ားနဲ႕ လူအမ်ားကို ကိုယ္စားျပဳတဲ့ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားျဖင့္ တိုင္းျပည္ကို တည္ေဆာက္ေမာင္းႏွင္တဲ့ ဒီမိုကေရစီစနစ္အတြက္ အင္မတန္အေရးၾကီးတဲ့ ေအာက္ပါျပ႒န္းခ်က္ကို ရည္မွန္းခ်က္တစ္ခုအျဖစ္ ထည့္သြင္းျပင္ဆင္သင့္ပါတယ္၊

"ေက်ာင္းသားမ်ားအေနျဖင့္ လူတစ္ဦးခ်င္းစီ၏ အေျခခံအခြင့္အေရးမ်ားကို နားလည္သိရွိရန္ႏွင့္ စနစ္တက် က်င့္သုံးတတ္ေစရန္၊ မိမိ၏အခြင့္အေရးမ်ားကို လြတ္လပ္စြာက်င့္သုံးရင္း အျခားသူမ်ား၏ အခြင့္အေရးမ်ားကိုလည္း အသိအမွတ္ျပဳ ေလးစားမႈရွိရန္၊"

# အခန္း (၃) ပညာေရးအေျခခံမူမ်ား

ဒီအခန္းမွာ ပညာေရးအေျခခံမူေပါင္း (၁၇) ခ်က္ ျပ႒န္းထားပါတယ္၊ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ားရဲ့ အလံ ေလးလက္ထဲက အလံႏွစ္လက္ျဖစ္တဲ့ "ဒီမိုကေရစီပညာေရးနဲ႕ ေက်ာင္းသားအခြင့္အေရး" မ်ားကို အာမခံတဲ့ အေျခခံမူမ်ား မပါရွိပါ၊ ဒါေၾကာင့္မို႕ ေအာက္ပါ ျပင္ဆင္ခ်က္ကို အေျခခံမူတစ္ရပ္အျဖစ္ ထည့္သြင္းသင့္ပါတယ္၊ "ေက်ာင္းသားမ်ား၏ အခြင့္အေရးကို အကာအကြယ္ေပးသည့္ ဒီမိုကေရစီပညာေရးျဖစ္ျခင္း၊"

# အခန္း (၅) အေျခခံပညာကဏၰ

အေျခခံပညာကဏၰမွာ ပုဒ္မေပါင္း (၁၉) ခုပါဝင္ပါတယ္၊ ေက်ာင္းသားမ်ားရဲ့ အခြင့္အေရးကို အကာအကြယ္ေပးမည့္ ျပ႒န္းခ်က္မ်ား လုံးဝမပါဝင္ပါ၊

က်ေနာ္တို႕ အေျခခံပညာေက်ာင္းတက္ခဲ့တဲ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ (၄၀) ေက်ာ္ကေန ဒီကေန႕အထိ အေျခခံပညာေက်ာင္းေတြမွာ အေျပာင္းအလဲမရွိတဲ့အရာကေတာ့ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္တဲ့၊ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ကို ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ၊ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ညိဳးႏြမ္းနစ္နာေစတဲ့ အျပစ္ေပးစနစ္ပါ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ ေခတ္မမီ၊ ေဟာင္းႏြမ္းတဲ့ အေတြးအေခၚေတြအရ မိဘနဲ႕ ဆရာေတြမွာ သား၊ သမီး နဲ႕ ေက်ာင္းသားကို ႐ိုက္ႏွက္ခြင့္၊ အျပစ္ေပးခြင့္ရွိတယ္လို႕ ယူဆေနၾကဆဲပါ၊ မိဘေတြက သားသမီးကို အိမ္မွာလည္း ႐ိုက္ႏွက္ဆုံးမတဲ့အျပင္ ေက်ာင္းသြားအပ္တဲ့အခါမွာလည္း ဆရာကို "ၾကိဳက္သလို ႐ိုက္၊ မက်ိဳးမပဲ့ မကန္းရင္ျပီးေရာ" ဆိုျပီး ရက္ရက္ေရာေရာ ခြင့္ျပဳၾကပါတယ္၊ ဆရာေတြကလည္း ႐ိုက္ႏွက္ဆုံးမရတာကို ဆရာ့ဝတၱရားလို႕ နားလည္လက္ခံထားၾကပါတယ္၊ ၾကိမ္လုံးကို အရြယ္အစားမ်ိဳးစံု စုေဆာင္းထားျပီး ၾကိမ္တစ္လုံးျပီး တစ္လုံးက်ိဳးတဲ့အထိ ႐ိုက္ရတာကို ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္တဲ့ ဆရာ၊ ႐ိုး႐ိုးၾကိမ္လုံးနဲ႕တင္ အားမရပဲ ၾကိမ္လုံးကို ေရစိမ္လို႕၊ သားေရဂြင္းပါတ္လို႕ ႐ိုက္ရမွ ေက်နပ္တဲ့ဆရာေတြ အမ်ားၾကီး ရွိၾကပါတယ္၊ ႐ိုက္ပံုကလည္း အျပစ္ရွိတယ္ဆိုတဲ့ ေက်ာင္းသားကို အတန္းေရွ႕ကို ထြက္ေစျပီး ေက်ာင္းသားအမ်ားေရွ႕မွာ လံုခ်ည္လွန္လို႕ ေျခသလုံးကို ႐ိုက္တာ၊ တင္ပါးကို႐ိုက္တာ၊ လက္ဖဝါးျဖန္႕ ဆန္႕တန္းခိုင္းျပီး လက္ဖဝါးကို ႐ိုက္တာ စသည္ျဖင့္ ရက္စက္လွပါတယ္၊ ဒီၾကိမ္လုံးဒဏ္ရာေတြက ေက်ာင္းသားရဲ့ ေျခသလုံး၊ တင္ပါး၊ လက္ဖဝါးေတြမွာအျပင္ ငယ္ရြယ္ႏုနယ္တဲ့ ႏွလုံးသားမွာပါ ဒဏ္ရာထင္က်န္ရစ္ခဲ့တာပါ၊

အခ်ိဳ႕ဆရာေတြၾကေတာ့ ႐ိုက္တာထက္ အရွက္ခြဲတဲ့ နည္းကို သုံးျပီး အျပစ္ေပးၾကပါတယ္၊ စာသင္ခန္းထဲမွာပဲ ခံုေပၚတက္ျပီး အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ မတ္တပ္ရပ္ခိုင္းတာ၊ ေက်ာင္းအျပင္က ဟင္းလင္းျပင္မွာ ေနပူလွန္းတာ၊ ဇီးေစ့ကို ဒူးေအာက္မွာထားျပီး ဒူးေထာက္ေနခိုင္းတာ၊ အဲဒီလိုလည္း ရက္စက္တတ္ၾကပါတယ္၊ အခ်ိဳ႕ဆရာေတြၾကေတာ့ ကိုယ္တိုင္႐ိုက္ရတာၾကာေတာ့ ပင္ပန္းလြန္းလို႕ ကိုယ္တိုင္မ႐ိုက္ေတာ့ပဲ အျပစ္ရွိတဲ့ ေက်ာင္းသားခ်င္း အျပန္အလွန္႐ိုက္ခိုင္းတာမ်ိဳး အပ်င္းေျဖတတ္ၾကပါေသးတယ္၊ ပါးစပ္နဲ႕ ေအာ္ဟစ္ၾကိမ္းေမာင္းတာကေတာ့ အေသးအဖြဲျဖစ္ပါတယ္၊ စစ္ေထာက္လွမ္းေရးရဲ့ စစ္ေၾကာေရးစခန္းမွာ က်ေနာ္တို႕ ႐ိုက္ႏိႈက္ညွင္းပန္းခံရေတာ့ ေထာက္လွမ္းေရးေတြရဲ့ ႏွိပ္စက္နည္းေတြနဲ႕ အေျခခံပညာေက်ာင္းက ဆရာေတြရဲ့ ႏွိပ္စက္နည္းေတြဟာ အေတာ္ဆင္တူတာ ေတြ႕ရပါတယ္၊ အေျခခံပညာ အလယ္တန္း၊ အထက္တန္းေလာက္မွာေတာ့ ႐ိုက္ႏွက္ျပစ္ဒဏ္ေပးတာအျပင္ ငယ္ရြယ္လွပတဲ့ ေက်ာင္းသူကေလးေတြကို ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ေစာ္ကားတဲ့၊ ေစာ္ကားဖို႕ၾကံစည္ဖ်ားေယာင္းတဲ့ ဆရာေတြလည္း ရွိလာပါတယ္၊

အေျခခံပညာေက်ာင္းသား ဘဝမွာ ဆရာေတြေပးခဲ့တဲ့ ျပစ္ဒဏ္က ေက်ာင္းမွာတင္ မက်န္ရစ္ခဲ့ပဲ ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လုံး တြယ္ကပ္ပါလာခဲ့ပါတယ္၊ ႏွလုံးသားမွာ ထင္က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ ဒဏ္ရာေတြေၾကာင့္ လူေတာမတိုးရဲတဲ့ဘဝမ်ိဳး၊ သိမ္ငယ္လြန္းတဲ့ ဘဝမ်ိဳး၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မယံုၾကည္ရဲေတာ့တဲ့ ဘဝမ်ိဳးနဲ႕ ဒီေက်ာင္းသားရဲ့ အနာဂတ္လမ္းခရီးဟာ မေျဖာင့္တန္းေတာ့ပါ၊ ဒါေၾကာင့္မို႕ ေက်ာင္းသားေတြကို အေျခခံပညာ ေက်ာင္းသားဘဝမွာ ဆရာေတြရဲ့ ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈ၊ ေစာ္ကားမႈေတြနဲ႕ အညြန္႕ခ်ိဳးမခံရေစဖို႕ ေအာက္ပါ ျပ႒န္းခ်က္ကို ထည့္သြင္းသင့္ေၾကာင္း အၾကံျပဳပါတယ္၊

"အေျခခံပညာေက်ာင္းအားလုံးတြင္ ေက်ာင္းသားမ်ားအား ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ၊ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ နာက်င္ထိခိုက္ေစသည့္ ျပစ္ဒဏ္ေပးျခင္းမ်ား လုံးဝမျပဴရ၊ ေက်ာင္းသားမ်ားအား လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေစာ္ကားမႈမ်ား၊ ထိေတြ႕မႈမ်ား လုံးဝမျပဳလုပ္ရ၊"

ဆက္ပါဦးမယ္၊

ေအာင္ဒင္
မတ္လ ၂၈၊ ၂၀၁၄