BLOGGER TEMPLATES AND TWITTER BACKGROUNDS

Thursday, July 9, 2015

အနည္းဆုံးလုပ္ခ၊ အမ်ားဆုံးဒုကၡ

မိုးမခမီဒီယာ၊ ဇူလိုင္ ၈၊ ၂၀၁၅ http://moemaka.com/archives/44478

အနည္းဆုံးလုပ္ခ၊ အမ်ားဆုံးဒုကၡ
ေအာင္ဒင္

ေဟာဒီ စက္႐ံုၾကီးထဲ
တစ္ေန႕ကို အနည္းဆုံး ၁၂ နာရီ အလုပ္လုပ္ရ
ပိတ္ရက္မရွိ၊ ခြင္႔တစ္ရက္ေတာင္မွ မယူပဲ
ေန႕စဥ္ရက္ဆက္ အလုပ္လုပ္ပါမွ
တစ္လဝင္ေငြ က်ပ္တစ္သိန္း ႏွစ္ေသာင္းေလာက္ ရသူပါ…။

အညံ့ဆုံးဆန္နဲ႕၊ အသီးအရြက္ ေရလံုျပဳတ္နဲ႕
သက္သတ္လြတ္စားၾကတာေတာင္မွ
တစ္လကို မိသားစု စားစရိတ္က
က်ပ္ ၈ ေသာင္းေလာက္ ကုန္က်ပါတယ္…။

ဟိုး ျမိဳ႕စြန္ျမိဳ႕ဖ်ားမွာ
ဓနိမိုး ထရံကာ တဲစုတ္ကေလးက
တစ္လ က်ပ္ ၄ ေသာင္း အိမ္ငွါးခ ေပးရပါတယ္…။

တစ္လကုန္တဲ့အခါ
စားစရိတ္နဲ႕ အိမ္ငွါးခက
ရသမွ် လခနဲ႕ အတူတူဆိုေတာ့
သားသမီးမ်ား လိုတာျဖည့္ဆီးေပးဖို႕
အတိုးၾကီးၾကီးနဲ႕ ေငြေခ်းငွါးတဲ့
စက္႐ံုထဲက မန္ေနဂ်ာထံ
ဒူးေထာက္ အညံ့ခံရျပန္ပါတယ္…။

အဲဒီလို
ခက္ခက္ခဲခဲ ရွင္သန္ေနရတဲ့က်ေနာ္တို႕ကို
အနည္းဆုံးလုပ္ခ တစ္ေန႕ က်ပ္ ၃,၆၀၀ မေပးခ်င္တဲ့
အလုပ္ရွင္ၾကီးရယ္
အံ့ဩမလားေတာ့မသိ
ခင္ဗ်ားတို႕ဘဝကို က်ေနာ္စာနာမိပါတယ္…။

ခင္ဗ်ားတို႕မွာလည္း
ႏိုင္ငံျခားက အမွာစာေတြ မလာရင္ စိတ္ပူရ
ေဒၚလာေစ်းမတည္ျငိမ္ရင္ စိတ္ပ်က္ရ
လွ်ပ္စစ္မီးမမွန္လို႕ ဒီဇယ္ဆီနဲ႕ ေမာင္းႏွင္ရတဲ့ စက္႐ံုၾကီးထဲ
ေျမၾကီးငွါးခကို အလြန္အကြၽံေပးေနရတာ၊
ဝန္ၾကီး႒ာနက လုပ္ငန္းပါမစ္ရဖို႕အတြက္
ေငြေတြအမ်ားၾကီး ပူေဇာ္ခဲ့ရတာ၊
စက္႐ံုတည္ေဆာက္ခြင့္ရဖို႕အတြက္
သက္ဆိုင္ရာမွန္သမွ်ကို ေၾကးပံ့ခဲ့ရတာ၊
လွ်ပ္စစ္မီတာတပ္ဆင္ခြင့္ရဖို႕အတြက္
ေငြကို ေလလို သုံးခဲ့ရတာ၊
အဘေတြကို ေပးရ၊ အမေတြကို ေပးရနဲ႕
စာရင္းမျပႏိုင္တဲ့ ကုန္က်စားရိတ္ေတြ ရွိခဲ့တာ…။

အဲဒီလို ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈေတြေၾကာင့္
က်ေနာ္တို႕ကို အနည္းဆုံးေပးရတာေတာင္မွ
ခင္ဗ်ားတို႕ရဲ့ အျမတ္အစြန္းေတြ ေလ်ာ့နည္းေနရတာ
စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိပါတယ္ဗ်ာ …။

ခင္ဗ်ားတို႕နဲ႕ က်ေနာ္တို႕ဟာ
တကယ္ေတာ့ ဘဝတူေတြပါ
(ရီစရာေကာင္းေနမလား မသိ)
ခင္ဗ်ားတို႕မေပးခ်င္တဲ့ ၃,၆၀၀
က်ေနာ္တို႕လည္း မရခ်င္ေတာ့ပါ…။

တစ္ခုေတာ့ ကူပါဗ်ာ
အနည္းဆုံးလုပ္ခ မေပးခ်င္ေန
က်ေနာ္တို႕ကို
အမ်ားဆုံး ဒုကၡေတြ မေပးဖို႕
ခင္ဗ်ားတို႕ရဲ့ အဘေတြ၊ အမေတြကို
ေျပာေပးၾကပါလားဗ်ာ…။ ။ ။

(ဇူလိုင္လ ၈ ရက္၊ ၂၀၁၅)

Friday, July 3, 2015

စစ္ႏွင့္ ျပည္သူ

(ေခတ္ရနံ႕မဂၢဇင္း၊ ဇူလိုင္လ၊ ၂၀၁၅)



စစ္ႏွင့္ ျပည္သူ

ေအာင္ဒင္

(၁)
 
ျပႆနာက
တစ္ဘက္နဲ႕ တစ္ဘက္ မယံုၾကည္တာက စတယ္
စာခ်ဳပ္တစ္ခုကို ေဖာက္ဖ်က္တာက စတယ္
ကိုယ့္ေျမ ကိုယ့္ေဒသမွာ
ကိုယ့္ၾကမၼာ ကိုယ္မဖန္တီးႏိုင္တာက စတယ္
မဟာလူမ်ိဳးၾကီးဝါဒကို ဆန္႕က်င္ရာက စတယ္
လြတ္လပ္ေရး တကယ္စစ္မစစ္
ျငင္းခုန္ၾကရာက စတယ္…။

မေက်နပ္တဲ့ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးကို
စားပြဲဝိုင္းမွာ ေဆြးေႏြးေတာင္းဆိုလို႕ မရေတာ့တဲ့ အဆုံး
လက္နက္ကိုင္ၾက၊ အင္အားစုၾက၊ တိုက္ခိုက္ၾက၊
ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ္ ေတာ္လွန္ခဲ့ၾကတာ
အႏွစ္ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ခဲ့ပါျပီ
ဘယ္လို အဆုံးသတ္ရမွန္း မသိၾကေတာ့
တခ်ိဳ႕ေတြလည္း အဆုံးသတ္ဖို႕ကို စိတ္မဝင္စားေတာ့…။

ႏိုင္ငံတစ္ခုကို
တည္ေဆာက္ဖို႕ ခက္ခဲသေလာက္
ဖ်က္ဆီးရတာ သိပ္လြယ္ပါတယ္
အမုန္းတရားနဲ႕ ေကာလာဟဠ
ေနရာတိုင္းမွာ မ်ိဳးေစ့ခ်
အာဃာတအဆိပ္ပင္ေတြ ရွင္သန္ၾကီးထြား
အတၱမ်ားမ်ား အားျပိဳင္
တစ္ဘက္နဲ႕ တစ္ဘက္ အႏိုင္တိုက္ၾကပါလိမ့္မယ္…။

(၂)
 
စစ္တိုက္တယ္ဆိုတာ 
အလံေတြ ေနရာခ်ၾကတာပါ
ဒီဘက္တပ္က ႏိုင္ရင္
ဟိုဘက္တပ္ရဲ့ ေျမမွာ ဒီဘက္တပ္ရဲ့ အလံကိုလႊင့္
ဟိုဘက္တပ္ကႏိုင္ရင္
ဒီဘက္တပ္ရဲ့ေျမမွာ ဟိုဘက္တပ္ရဲ့ အလံကိုလႊင့္…။

အဲဒီလို အလံေတြ တလူလူလႊင့္ႏိုင္ဖို႕
ပစ္လိုက္ရတဲ့ က်ည္ဆံေတြ
ျဖဳန္းလိုက္ရတဲ့ အေျမာက္ဆံေတြ
သတ္လိုက္ရတဲ့ အသက္ေတြ
ဖ်က္ဆီးလိုက္ရတဲ့ ဘဝေတြ
ေဟာဒီ ေတာင္ကုန္းကေလးဟာ
လူ႕အသက္ေပါင္းမ်ားစြာ စေတးခဲ့ရတဲ့ေျမ
ရွုံးတဲ့ဘက္က ႏိုင္တဲ့ဘက္ကို  ကမ႓ာမေၾက…။

အလံနဲ႕ တူတဲ့ စစ္သူၾကီးေတြကေတာ့
လံုျခံုစိတ္ခ်ရတဲ့ ႒ာနခ်ဳပ္စခန္းထဲက
သဲနဲ႕ ေဆာက္တဲ့ စစ္ဆင္ေရးေျမပံုၾကီးေရွ႕မွာ
ခရိုနီတစ္ေယာက္ လက္ေဆာင္ေပးထားတဲ့
က်ဴးဘားေဆးျပင္းလိပ္ကို…ဖြာ
လက္ေအာက္ငယ္သားတစ္ေယာက္က ကန္ေတာ့ထားတဲ့
ေရႊအနားကြပ္ ၾကိမ္တုတ္ကေလးကို ေဝွ႕ရမ္းျပီး
စစ္ေရးစြမ္းရည္ေတြ ျပေနေလရဲ့…။

(၃)
 
လက္နက္နဲ႕ အႏိုင္က်င့္သူေတြကို
လက္နက္ရွာျပီး ျပန္ဆန္႕က်င္တယ္
ဒါ…သဘာဝက်ပါတယ္…။

အႏိုင္က်င့္သူကို ဆန္႕က်င္ရင္း
ကိုယ္တိုင္လည္း
လက္နက္နဲ႕ အႏိုင္က်င့္သူ ျဖစ္လာတတ္တယ္
ဒါလည္း…သဘာဝက်ပါတယ္…။

သဘာဝမက်တာက
လက္နက္မရွိ၊ လက္နက္မရွာ
ကိုယ့္ဘဝနဲ႕ကိုယ္ ခက္ခဲစြာရပ္တည္ရွင္သန္ေနၾကရတဲ့
သာမာန္ျပည္သူေတြကပဲ
အႏိုင္က်င့္ခံရသူ သားေကာင္မ်ား ျဖစ္ေနၾကရတာ…။

ခက္ေတာ့ ခက္တယ္
ကံ…ကံ၏အက်ိဳးဆိုျပီး၊ ကံၾကမၼာကို ႐ိုးမယ္ဖြဲ႕ၾက
ဒီဘဝမွာ အႏိုင္က်င့္ခံရတာဟာ
အတိတ္ကံ မလွပလို႕
အတိတ္ဘဝက ေကာင္းတာမလုပ္ခဲ့မိလို႕…ဆိုၾက…။

ဒီလိုဆိုရင္
ဒီဘဝမွာ အႏိုင္က်င့္ေနၾကသူေတြက
အတိတ္ဘဝမွာ ေကာင္းတာလုပ္ခဲ့ၾကတယ္လို႕ ယူဆရမလား
ဒီဘဝမွာ ေကာင္းတာေတြလုပ္ရင္
ေနာင္ဘဝမွာ သူမ်ားကို အႏိုင္က်င့္ရလိမ့္မယ္လို႕ ယံုၾကည္ရမလား…

ဘာကိုမွ မကိုးကြယ္ေတာ့လည္း
ဘဝမွာ ေၾကာက္စရာေတြကမ်ား
တစ္ခုခုကို ကိုးကြယ္ေတာ့လည္း
သံသယနဲ႕ ေမးခြန္းထုတ္စရာေတြကမ်ား
လူတိုင္းလူတိုင္းရဲ့ ႏွလုံးသားမွာ
ယံုၾကည္မႈရွိ႐ံုနဲ႕ ဘုရားမပြင့္ႏိုင္ပါ…။

(၄)
 
မေမွ်ာ္လင့္၊ မေတာင့္တ
စစ္လမ္းေၾကာင္းက
ဘယ္ျမိဳ႕ေပၚမဆို တည့္တည့္က်ႏိုင္တယ္…။

ရိကၡာဆိုလည္း
ေမြးထားတဲ့ တိရိစၧာန္ေလးေတြြ ရွာေပးရ
စစ္ေၾကာင္းမ်ားရန္ပံုေငြဆိုလည္း
စုေဆာင္းထားတာေလးေတြ ထည့္ရ
အထမ္းသမားဆင့္ေခၚလို႕
လူငွါးမတတ္ႏိုင္ရင္
အိမ္ကရွိတဲ့လူပဲ မႏိုင္မနင္းလိုက္ထမ္းေပးရ…။

သတင္းေပးလို႕ စြပ္စြဲခံရရင္ျဖင့္
ခုခံခြင့္၊ ေခ်ပခြင့္မရွိ
စစ္ေျမျပင္တရားသူၾကီးရဲ့ အမိန္႕နဲ႕
ကိုယ့္က်င္းကိုယ္တူး ဘဝကူးရ…။

စစ္သားသစ္စုေဆာင္းေတာ့
အေၾကာင္းျပေရွာင္တိမ္းလို႕မရ
မူလတန္းတက္ေနတဲ့ ကေလးေတာင္မွ
သူ႕အရပ္ထက္ျမင့္တဲ့ ေသနတ္ၾကီးကိုင္ရ…။

စိုက္ပ်ိဳးခြင့္မရရွာတဲ့
ေျမျမႇဳပ္မိုင္းအျပည့္နဲ႕ လယ္ကြင္းေတြထဲမွာ
မုဆိုးမေတြ သားေပ်ာက္ရွာေနရ
ဒါေတြဟာ တကယ္ျဖစ္ေနတာပါ…။

(၅)

လက္နက္ကိုင္ေတြက
ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို အလိုလားဆုံးလူသားေတြဟာ
က်ဳပ္တို႕ပါဗ်ာ…လို႕…ေျပာၾက ။

ဒါေပမည့္
သူတို႕လိုခ်င္တဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးက
အႏိုင္ရတဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရး
တစ္ဘက္ဘက္က လက္နက္ခ်တဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရး
ဒါမွမဟုတ္
ႏွစ္ဘက္အက်ိဳးတူ အာဏာေဝမွ်တဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရး
ဘယ္ဘက္ကမွ လက္နက္ေတြနဲ႕ မေဝးခ်င္ၾက
ဒါေၾကာင့္လည္း…ျငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႕…ေဝးၾက…။

(၆)
 
ျပည္သူေတြကလည္း
ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို လိုခ်င္ေတာင့္တ
သူတို႕ ဆႏၵက၊ ႐ိုးသားလြန္းလွပါတယ္…။

သူတို႕ရဲ့ ဘဝေတြမွာ
ဘယ္လက္နက္ကိုင္ကိုမွ မေၾကာက္ရြံ႕ခ်င္ပါ
ဘယ္စစ္တပ္ကမွ အႏိုင္က်င့္မခံရခ်င္ပါ
ဘယ္တပ္ဖြဲ႕ကိုမွ မေထာက္ပံ့ခ်င္ပါ
ဘယ္ျပႆနာကိုမွ လက္နက္နဲ႕ မေျဖရွင္းခ်င္ပါ…။

သူတို႕ရဲ့ ဘဝလယ္ကြင္းမွာ
ေျမျမႇဳပ္မိုင္းေတြ ကင္းရွင္းျပီး
ႏွင္းရည္ဆန္းတဲ့ ေကာက္ပဲသီးႏွံေတြ
လတ္ဆတ္ ရွင္သန္ခ်င္ၾကတာပါ…။

သူတို႕ရဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ
ယမ္းနံ႕ေတြ၊ အဆိပ္ေငြ႕ေတြ ကင္းရွင္းျပီး
မီးခိုးနံ႕သင္းတဲ့ ေတာင္ယာေလကို
ျငင္သာအားရ ႐ႉ႐ိႈက္ခ်င္ၾကတာပါ…။

ေတာင္ကုန္းေပၚက
စာသင္ေက်ာင္းေလးမွာ
သူတို႕ကေလးေတြရဲ့ စာအံသံေတြ
အေႏွာက္အရွက္မရွိ ဆူညံေနေစခ်င္တာပါ…။

ဘုရားေက်ာင္းက
ေခါင္းေလာင္းသံနဲ႕အတူ
သူတို႕ရဲ့ တနဂၤေႏြေန႕ေတြကို
ျငိမ္ျငိမ္သက္သက္ ကုန္ဆုံးခ်င္ၾကတာပါ…။

ဆုေတာင္းတာေတြ
သိပ္မ်ား…မ်ားေနလို႕လား
သူတို႕ဟာ ဒီဆုေတာင္းနဲ႕ မထိုက္တန္လို႕လား
ဒုကၡသည္စခန္းက အလြမ္းေတြရဲ့
ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္မႈကို မ်က္ကြယ္ျပဳလို႕
ျငိမ္းခ်မ္းေရးဟာ…ဟိုး…အေဝးမွာ…။။။

(ဇြန္လ ၁၀ရက္၊ ၂၀၁၅)

Monday, June 29, 2015

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ကို အနီးၾကည့္ အေ၀းၾကည့္ အပိုင္း (၉၉) စစ္ႏွင့္ ျပည္သူ (ဂ)

(ျပည္သူ႕ေခတ္ဂ်ာနယ္၊ အတြဲ ၁၊ အမွတ္ ၂၂၊ ဇြန္လ ၂၅ ရက္၊ ၂၀၁၅)



ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ကို အနီးၾကည့္ အေ၀းၾကည့္

ေအာင္ဒင္



အပိုင္း (၉၉) စစ္ႏွင့္ ျပည္သူ (ဂ)

#ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ညြန္႕မွ ဒုတိယအၾကိမ္ ေျဖၾကားျခင္း

ကာကြယ္ေရးဝန္ၾကီး႒ာန၊ ဒု-ဝန္ၾကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ညြန္႕ကပဲ ဒီေမးခြန္းေတြကို ေျဖၾကားပါတယ္။ အားရစရာ လုံးဝမရွိပါ။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ညြန္႕က ေမးခြန္းႏွစ္ခုစလုံးနဲ႕ ပါတ္သက္ျပီး "စစ္ဆင္ေရးအေထာက္အကူျပဳဝန္ထမ္းအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ရင္း အသက္၊ ခႏၶာ၊ ပစၥည္းဥစၥာမ်ားဆုံးရွုံးခဲ့ရေသာ ျပည္သူမ်ားအား ေထာက္ပံ့ကူညီမႈမ်ားျပဳလုပ္ေပးရန္ မူဝါဒႏွင့္ ဥပေဒျပ႒ာန္းေပးေရးႏွင့္ စပ္လ်င္း၍ ႏိုင္ငံေတာ္မွ မည္သို႕စီစဥ္ေဆာင္ရြက္ေနသည္၊ မည္သည့္အဆင့္အထိ စီမံေဆာင္ရြက္ျပီး ျဖစ္သည္ကို ကာကြယ္ေရးဝန္ၾကီး႒ာနအေနနဲ႕ က်ယ္ျပန္႕စြာ စဥ္းစားလုပ္ေဆာင္ရမွာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေလာေလာဆယ္ ေျဖၾကားေပးႏိုင္ျခင္းမရွိေၾကာင္း" တင္ျပပါတယ္။ တနည္းအားျဖင့္ လႊတ္ေတာ္မွ အတည္ျပဳျပီး အခ်ိန္ ၈ လခန္႕ရွိတဲ့ တိုင္ေအာင္ လႊတ္ေတာ္ရဲ့ အဆိုကို ကာကြယ္ေရးဝန္ၾကီး႒ာနနဲ႕ တပ္မေတာ္က ထိထိေရာက္ေရာက္ အေရးယူေဆာင္ရြက္ျခင္းမရွိေသးလို႕ နားလည္ရမယ္ ထင္ပါတယ္။ တကယ္လို႕ ကာကြယ္ေရးဝန္ၾကီး႒ာနက ဒီအဆိုကို အေရးယူအေကာင္အထည္ေဖာ္ေနတယ္ဆိုရင္ ဘာေတြေဆာင္ရြက္ဖို႕ စီစဥ္ထားတယ္၊ ဘယ္ေလာက္အထိ ေဆာင္ရြက္ျပီးစီးေနျပီဆိုတာကို ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ကို မတင္ျပႏိုင္စရာ အေၾကာင္းမရွိပါ။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ညြန္႕ကပဲ ဆက္လက္ျပီး ႏိုင္ငံေတာ္နဲ႕ တပ္မေတာ္ရဲ့ ေဆာင္ရြက္ခ်က္ေတြကို တင္ျပပါတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္ပိုင္းက ဆိုရင္ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ ၁၇ ရက္ေန႕မွာ နအဖစစ္အစိုးရက ထုတ္ျပန္တဲ့ အမိန္႕ေၾကာ္ျငာစာ အမွတ္ (၄၈/၂၀၀၉) အရ "ႏိုင္ငံေတာ္လံုျခံုေရးႏွင့္ ေအးခ်မ္းသာယာေရးအတြက္ တပ္မေတာ္ႏွင္႔ တြဲဖက္ေပးထားေသာ ရဲတပ္ဖြဲ႕ဝင္မ်ား၊ ျပည္သူ႕စစ္မ်ား၊ ျပည္သူ႕ဝန္ထမ္းမ်ားႏွင့္ ျပည္သူမ်ားကို စြမ္းရည္သတိၱအတြက္ သတ္မွတ္ထားေသာ အရည္အခ်င္းမ်ားႏွင့္ ျပည့္မီပါက တပ္မေတာ္ဆိုင္ရာ စြမ္းရည္သတိၱဆုမ်ားျဖစ္တဲ့ ေအာင္ဆန္းသူရိယဘြဲ့၊ သို႕မဟုတ္ သီဟသူရဘြဲ့၊ သို႕မဟုတ္ သူရဘြဲ့ တစ္ခုခုကို ခ်ီးျမႇင့္ႏိုင္သည္လို႕ ဆိုပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ေအာင္ဆန္းတံဆိပ္၊ သို႕မဟုတ္ သီဟဗလတံဆိပ္၊သို႕မဟုတ္ သူရဲေကာင္းမွတ္တမ္းဝင္တစ္ဆိပ္ တစ္ခုခုကို ခ်ီးျမႇင့္ႏိုင္သည္လို႕ ဆိုပါတယ္။ စစ္ဆင္ေရးမ်ားမွာ ကိုယ္လက္အဂၤါဆုံးရွုံးခဲ့ျပီး တိုက္ပြဲတြင္ရရွိေသာ ဒဏ္ရာေၾကာင့္ ခႏၶာကိုယ္အစိတ္အပိုင္းပ်က္စီးခ်ိဳ႕ယြင္းမႈ၊ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ပ်က္စီးမႈမ်ားမွာ ေဆးခံုရုံးက ၆၀ ရာခိုင္ႏႈံးႏွင့္အထက္ ဆုံးရွုံးသည္ဟု သတ္မွတ္ေသာ ဝန္ထမ္းမ်ား၊ အရပ္သားမ်ားကို ျပည္သူ႕သားေကာင္းတံဆိပ္ ခ်ီးျမႇင့္ႏိုင္တယ္လို႕ ဆိုပါတယ္"။

တပ္မေတာ္ပိုင္းကဆိုရင္လည္း ကာကြယ္ေရးဝန္ၾကီး႒ာနေကာင္စီရဲ့ အမိန္႕တစ္ခုအရ အဆိုပါပုဂိၢဳလ္မ်ားကို "ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္၏ ဂုဏ္ထူးေဆာင္လက္မွတ္”ကိုလည္း ခ်ီးျမႇင့္ႏိုင္တယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ ျပီးေတာ့ အဲဒီဆုအသီးသီးအတြက္ ေပးအပ္တဲ့ ဆုေၾကးေငြပမာဏကိုလည္း ေဖာ္ျပပါေသးတယ္။ စစ္ဆင္ေရးအတြက္ ငွါးရမ္းအသုံးျပဳခဲ့တဲ့ အရပ္သားမ်ား မစြမ္းမသန္ျဖစ္ခဲ့ရင္ တည္ဆဲအလုပ္သမားေလ်ာ္ေၾကးဥပေဒအရ ေလ်ာ္ေၾကးခံစားခြင့္ရွိျပီး တပ္မေတာ္ေဆး႐ံုေတြမွာ အတြင္းလူနာ/အျပင္လူနာအျဖစ္ ေဆးကုသခြင့္ရွိတယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ ၁၉၈၈-၁၉၈၉ ဘ႑ာေရးႏွစ္မွ ၂၀၁၂-၂၀၁၃ ဘ႑ာေရးႏွစ္အထိ တပ္မေတာ္မွ စစ္ဆင္ေရးမ်ားအတြင္းမွာ အသုံးျပဳမႈေၾကာင့္ အရပ္သားအလုပ္သမား (ေပၚတာ) ၇,၈၁၇ ဦး ေသဆုံး၊ ၁,၅၈၉ ဦး ဒဏ္ရာရလို႕ စုစုေပါင္း အရပ္သားေပၚတာ ၉,၄၀၆ ဦးကို တပ္မေတာ္မွ ေလ်ာ္ေၾကးေငြေပးခဲ့တယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာ တပ္မေတာ္မွ အရပ္သားမ်ားကို စစ္ဆင္ေရးအလုပ္သမားအျဖစ္ ငွါးရမ္းသုံးစြဲျခင္း မရွိေတာ့ဘူးလို႕လည္း ေျပာပါတယ္။

#ေက်နပ္စရာမရွိေသာ အေျဖ

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ညြန္႕ရဲ့ ေျဖၾကားခ်က္ေတြဟာ ေက်နပ္လက္ခံႏိုင္စရာ မရွိပါ။ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္က အတည္ျပဳထားတဲ့ အဆိုျဖစ္တဲ့ "တပ္မေတာ္မွ စစ္ဆင္ေရးမ်ားတြင္ အသုံးျပဳမႈေၾကာင့္ ေသဆုံး၊ ဒဏ္ရာရ၊ ကိုယ္ခႏၶာအစိတ္အပိုင္း ဆုံးရွုံးၾကရသူမ်ားႏွင့္ ၎တို႕၏ မိသားစုဝင္မ်ားအား ေထာက္ပံ့ကူညီႏိုင္ရန္ မူဝါဒ သို႕မဟုတ္ ဥပေဒျပ႒ာန္းေရးအဆို" ကို အခ်ိန္ ၈ လေလာက္ ၾကာတဲ့ အထိ အဓိကသက္ဆိုင္တဲ့ ကာကြယ္ေရးဝန္ၾကီး႒ာနမွ တစ္စံုတစ္ရာ အေရးယူေဆာင္ရြက္ျခင္း မရွိပါ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ညြန္႕က ဒီအရပ္သားေပၚတာေတြဟာလည္း တပ္မေတာ္သားေတြလိုပဲ စြမ္းရည္သတိၱဆိုင္ရာ ဘြဲ့ေတြ၊ တံဆိပ္ေတြ၊ ဆုေၾကးေငြေတြ၊ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ရဲ့ ဂုဏ္ထူးေဆာင္လက္မွတ္ေတြ ခ်ီးျမႇင့္ႏိုင္ခြင့္ရွိပါတယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမည့္ အရပ္သား ေပၚတာေတြထဲက ဘယ္ႏွစ္ေယာက္မ်ား အဲဒီ ဆုေတြ ရခဲ့ဘူးပါသလဲ။ ဒီကေန႕အထိ တစ္ေယာက္မွ အဲဒီဆုေတြ ရတယ္လို႕ က်ေနာ္တို႕ မၾကားမသိခဲ့ပါ။
ကိုယ္တိုင္က စိတ္ပါလို႕မဟုတ္ပဲ စစ္တပ္က ျခိမ္းေျခာက္ဆင့္ေခၚလို႕ အဓမၼလုပ္အားေပးၾကရတဲ့ အရပ္သားေပၚတာမ်ားကလည္း ဒီဆုတံဆိပ္မ်ားကို စိတ္ဝင္စားမွာ မဟုတ္ပါ။ လိုခ်င္ၾကမွာ မဟုတ္ပါ။ ဒါေပမည့္ တပ္မေတာ္အတြက္ လုပ္အားေပးေဆာင္ရြက္ရင္း ပ်က္စီးသြားတဲ့ သူတို႕ရဲ့ အသက္ေတြ၊ ဘဝေတြ၊ မိသားစုေတြ အတြက္ လံုေလာက္တဲ့ ေထာက္ပံ့ကူညီမႈကိုေတာ့ သူတို႕ လိုခ်င္ၾကပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီလို ေထာက္ပံ့ႏိုင္ဖို႕အတြက္ မူဝါဒခ်မွတ္ဖို႕၊ ဥပေဒေရးဆြဲဖို႕ေတာင္မွ တပ္မေတာ္က တက္တက္ႂကြႂကြမရွိလွတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။

တပ္မေတာ္က ၁၉၈၈-၁၉၈၉ ဘ႑ာေရးႏွစ္မွ ၂၀၁၂-၂၀၁၃ ဘ႑ာေရးႏွစ္အထိ စစ္ဆင္ေရးမ်ားမွာ  ေသဆုံးခဲ့တဲ့ အရပ္သားအလုပ္သမား (ေပၚတာ) ၇,၈၁၇ ဦး၊ ဒဏ္ရာရသူ ၁,၅၈၉ ဦးကို ေလ်ာ္ေၾကးေငြေပးခဲ့တယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ ဒါေပမည့္ ေလ်ာ္ေၾကးေငြပမာဏက ၂၀၁၄ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ ၂၄ ရက္ေန႕က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ညြန္႕ တင္ျပခဲ့သလို ေသဆုံးသူတစ္ဦးကို ၇,၂၀၀ က်ပ္ႏႈံး၊ ဒဏ္ရာရသူတစ္ဦးကို ၁၀,၀၈၀ က်ပ္ႏႈံးပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ (၂၀၁၂-၂၀၁၃ ဘ႑ာေရးႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းက်မွ ေသဆုံးသူတစ္ဦးကို က်ပ္ ေလးသိန္းခြဲစီ၊ ၁၀၀ ရာခိုင္ႏႈံး ေဆးက်သူကို က်ပ္ ေျခာက္သိန္းစီ ခံစားခြင့္ျပဳတာ ျဖစ္ပါတယ္။) ဒီႏႈံးနဲ႕ တြက္မယ္ဆိုရင္ တပ္မေတာ္က ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ကေန ၂၀၁၂ ခုႏွစ္အထိ ၂၄ ႏွစ္တာကာလအတြင္း ေသဆုံး၊ ဒဏ္ရာရ အရပ္သားေပၚတာ ၉,၄၀၆ ဦးကို ေပးခဲ့တဲ့ ေလ်ာ္ေၾကးေငြပမာဏဟာ က်ပ္ေငြ ၇၅ သန္းေလာက္ပဲ ရွိပါလိမ့္မယ္။ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္မွာ အသုံးျပဳေနတဲ့ တင့္ကားတစ္စီးရဲ့ တန္ဘိုးထက္ အမ်ားၾကီး နည္းပါေသးတယ္။

တကယ္႔လက္ေတြ႕မွာ ၁၉၈၈ နဲ႕ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္အထိ ၂၄ ႏွစ္တာကာလအတြင္း အသက္ေတြ၊ ဘဝေတြ၊ ခႏၶာကိုယ္အစိတ္အပိုင္းေတြ ဆုံးရွုံးခဲ့ရတဲ့ အရပ္သားေပၚတာမ်ားရဲ့ အေရအတြက္က တပ္မေတာ္က ေလ်ာ္ေၾကးေပးခဲ့တဲ့ ၉,၄၀၆ ဦးထက္ အမ်ားၾကီး ပိုမ်ားႏိုင္ပါတယ္။ စစ္ေျမျပင္မွာ ေပၚတာဘဝကေန ထြက္ေျပးလို႕ ပစ္သတ္ခံရသူေတြ၊ လူမသိ၊ သူမသိ ေပ်ာက္ဆုံးသြားသူေတြ၊ ဒဏ္ရာနဲ႕ ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္ျပီး နယ္စပ္ေဒသက ဒုကၡသည္စခန္းမ်ားကို ေရာက္ရွိေနၾကသူေတြ၊ စစ္ေျမျပင္ကေန ထြက္ေျပးလို႕ ကိုယ့္အိမ္ကို တိုးတိုးတိတ္တိတ္ျပန္ေရာက္ျပီး အေၾကာက္တရားနဲ႕ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ေနထိုင္ေနၾကရသူေတြ အမ်ားၾကီး ရွိေနပါေသးတယ္။ ျပီးေတာ့ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ မတိုင္မီကာလေတြကတည္းက ျမန္မာစစ္တပ္က ေပၚတာေတြကို က်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕ အသုံးျပဳခဲ့တာမို႕ ဘဝပ်က္ရသူ အရပ္သားေပၚတာမ်ားရဲ့ အေရအတြက္ဟာ စစ္အစိုးရအုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ကေန ၂၀၁၂ ခုႏွစ္အထိ ႏွစ္ေပါင္း ၅၀ ကာလအတြင္း သိန္းနဲ႕ခ်ီျပီး ရွိႏိုင္ပါတယ္။ 

#ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္အတြက္ မျပီးဆုံးေသးတဲ့ တာဝန္

စစ္ဆင္ေရးမ်ားမွာ တပ္မေတာ္ကို ကူညီေဆာင္ရြက္ရင္း ေသဆုံး၊ ဒဏ္ရာရ၊ ကိုယ္ခႏၶာအစိတ္အပိုင္းေတြ ဆုံးရွုံးခဲ့ၾကရတဲ့ အရပ္သားေပၚတာမ်ားကို ႏိုင္ငံေတာ္က အသိအမွတ္ျပဳဖို႕၊ ဂုဏ္ျပဳဖို႕၊ ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့ ဘဝေတြ၊ မိသားစုေတြကို ႏိုင္ငံေတာ္က ေထာက္ပံ့ကူညီေရးအတြက္ မူဝါဒမ်ား၊ ဥပေဒမ်ား ျပ႒ာန္းဖို႕နဲ႕ ပါတ္သက္ျပီး ဦးစိုင္းသန္းႏိုင္ က အဆိုတင္ျပီး ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားအားလုံးက ကန္႕ကြက္သူမရွိ တခဲနက္ ေထာက္ခံအတည္ျပဳခဲ့ၾကတာမို႕ ဒီအဆိုကို အမွန္တကယ္ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေရး၊ မူဝါဒ၊ ဥပေဒမ်ား အမွန္တကယ္ ျပ႒ာန္းႏိုင္ေရးအတြက္ ဦးစိုင္းသန္းႏိုင္နဲ႕ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားမွာပဲ ဆက္လက္ျပီး တာဝန္ရွိေနပါတယ္။
ဒီအဆိုကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႕ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ကေန ျပည္ေထာင္စုအစိုးရကို တာဝန္လႊဲအပ္ခဲ့ေပမည့္ အဓိကသက္ဆိုင္တဲ့ ကာကြယ္ေရးဝန္ၾကီး႒ာနက အေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႕ ေႏွာင့္ေႏွးေနတာ ေတြ႕ေနရပါျပီ။ ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ေနတဲ့ ျပည္သူမ်ားကလည္း လႊတ္ေတာ္နဲ႕ အစိုးရက သူတို႕ဘဝေတြကို ေစာင့္ေရွာက္ကူညီဖို႕ ဘယ္လိုစီစဥ္မယ္၊ ဘယ္ေတာ့ျဖစ္လာမယ္ဆိုတာကို ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းၾကီးစြာနဲ႕ ေစာင့္ဆိုင္းေနၾကတာပါ။ ကာကြယ္ေရးဝန္ၾကီး႒ာနရဲ့ မေသခ်ာ၊ မေရရာတဲ့ အေကာင္အထည္ေဖာ္မႈေတြ၊ မလံုေလာက္တဲ့ ေထာက္ပံ့မႈေတြကို ေစာင့္ဆိုင္းမေနေတာ့ပဲ ဦးစိုင္းသန္းႏိုင္နဲ႕ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားက လိုအပ္တဲ့ မူဝါဒမ်ား၊ ဥပေဒမ်ားကို ကိုယ္တိုင္ေရးဆြဲျပ႒ာန္းေပးၾကဖို႕ ေလးေလးနက္နက္ ေတာင္းဆိုလိုက္ရပါတယ္။
 


(ဇြန္လ ၄ ရက္၊ ၂၀၁၅)