ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ကို အနီးၾကည့္ အေ၀းၾကည့္ အပိုင္း (၉၇) စစ္ႏွင့္ ျပည္သူ (က)

(ျပည္သူ႕ေခတ္ဂ်ာနယ္၊ အတြဲ ၁၊ အမွတ္ ၂၀၊ ဇြန္လ ၁၁ ရက္၊ ၂၀၁၅)

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္ကို အနီးၾကည့္ အေ၀းၾကည့္

ေအာင္ဒင္

အပိုင္း (၉၇) စစ္ႏွင့္ ျပည္သူ (က)

၁၉၄၈ ခုႏွစ္က စတင္ခဲ့တဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ ျပည္တြင္းစစ္ၾကီးဟာ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္မွာ ႏွစ္ေပါင္း ၆၇ ႏွစ္ရွိခဲ့ပါျပီ။ ျပည္တြင္းစစ္ၾကီးကို အဆုံးသတ္ႏိုင္ေရးနဲ႕ ထာဝရျငိမ္းခ်မ္းေရးရဖို႕အတြက္ အစိုးရနဲ႕ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အုပ္စုမ်ား ေစ့စပ္ေဆြးေႏြးေနၾကေပမည့္ ေသနတ္သံေတြေတာ့ ၾကားေနရဆဲပါ။ ဒီျပည္တြင္းစစ္ၾကီးက ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ ကိုယ္ခႏၶာအႏွံ႕အျပားမွာ လိႈက္စားအျမစ္တြယ္ေနတဲ့ ကင္ဆာေရာဂါဆိုးၾကီးနဲ႕ တူပါတယ္။ အျပန္အလွန္ ပစ္ခတ္တိုက္ခိုက္တဲ့ စစ္ပြဲမ်ားမွာ အစိုးရတပ္ဖြဲ႕ဝင္ေတြေရာ၊ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးအင္အားစုမ်ားရဲ့ တပ္ဖြဲ႕ဝင္ေတြပါ ႏွစ္ဖက္စလုံး က်ဆုံးခဲ့ၾက၊ ထိခိုက္ဒဏ္ရာရၾက၊ ကိုယ္ခႏၶာအစိတ္ပိုင္းေတြ ဆုံးရွုံးၾကရပါတယ္။ ဒါေပမည့္ ဒီစစ္ၾကီးေၾကာင့္ အဆုံးအရွုံးအၾကီးမားဆုံးခံစားၾကရသူမ်ားက ႏွစ္ဖက္လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕ေတြမဟုတ္ပဲ သာမာန္ျပည္သူေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္။

မျငိမ္းခ်မ္းတဲ့ ေဒသမွာ ေနထိုင္ၾကရတဲ့  ျပည္သူေတြရဲ့ ဘဝဟာ ေန႕စဥ္နဲ႕အမွ် လံုျခံုမႈ ကင္းမဲ့လွပါတယ္။ ႏွစ္ဖက္စလုံးက လက္နက္ကိုင္မ်ားရဲ့ လက္နက္အားကိုး အႏိုင္က်င့္မႈကို အျမဲလို ခံစားေနၾကရတာပါ။ စစ္ဆင္ေရးရန္ပံုေငြေကာက္ခံတာ၊ စစ္သားသစ္စုေဆာင္းတာ၊ ပစၥည္းသယ္ဖို႕ အလုပ္သမား (ေပၚတာ) စုေဆာင္းတာ၊ ကား၊ ဆိုင္ကယ္၊ ႏြားလွည္းစတဲ့ ယာဥ္၊ ယႏၲရားေတြ ေထာက္ပံ့ေပးရတာ၊ မိုင္းျမႇဳပ္ထားတဲ့ ေျမေပၚမွာ ေရွ႕ေျပးျဖတ္သန္းရတာ၊ အဆင္မသင့္ရင္ အစိုးရသတင္းေပး၊ သူပုန္သတင္းေပးလို႕ စြပ္စြဲခံရျပီး ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္ခံရတာ၊ သတ္ျဖတ္ခံရတာ၊ စစ္ပြဲမ်ားေၾကာင့္ ေနအိမ္၊ ရပ္ရြာမ်ား ပ်က္ဆီးျပီး ေတာထဲ၊ ေတာင္ထဲ စစ္ေဘးဒုကၡသည္မ်ားအျဖစ္ တိမ္းေရွာင္ၾကရတာ၊ အမ်ိဳးသမီးေတြ၊ မိန္းကေလးေတြ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေစာ္ကားခံရတာ၊ ကေလးသူငယ္ေတြ ပညာေရးနဲ႕ အလွမ္းေဝးရတာ၊ မိခင္ေတြ သားေပ်ာက္ၾကရတာ၊ ႏွစ္ဖက္တပ္မ်ားက အျပိဳင္အဆိုင္ျမႇဳပ္ႏွံထားတဲ့ မိုင္းကြင္းေတြကို နင္းမိလို႕ ကိုယ္လက္အဂၤါဆုံးရွုံးၾကရတာ၊ စတဲ့ ျပည္သူေတြ ေန႕စဥ္ခံစားေနရတဲ့ စစ္ရဲ့ အနိ႒ာ႐ံုျဖစ္ရပ္ေတြက ဆိုးဝါးရက္စက္လြန္းလွပါတယ္။ အဲဒီလို ျပည္သူေတြခံစားေနတဲ့ စစ္ေဘးစစ္ဒဏ္ေတြထဲက ျမန္မာ့တပ္မေတာ္က " ေပၚတာ" လို႕ ေခၚၾကတဲ့ စစ္ဆင္ေရးအလုပ္သမားမ်ားအျဖစ္ ငွါးရမ္းသုံးစြဲခဲ့လို႕ ဒုကၡေရာက္ခဲ့ၾကရသူ ျပည္သူမ်ားရဲ့ ဘဝကို ကရင္ျပည္နယ္၊ ဖာပြန္ျမိဳ႕နယ္က ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦးစိုင္းသန္းႏိုင္က ပထမအၾကိမ္ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ အစည္းအေဝးေတြမွာ ႏွစ္ၾကိမ္တိုင္တိုင္ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုခဲ့ပါတယ္။ ဦးစိုင္းသန္းႏိုင္ဟာ ျပည္ေထာင္စုၾကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႕ျဖိဳးေရးပါတီက ျဖစ္ပါတယ္။

#ဦးစိုင္းသန္းႏိုင္၏ ပထမအၾကိမ္ ေဆြးေႏြးခ်က္ (စက္တင္ဘာလ ၂၄ ရက္၊ ၂၀၁၄)

ျမန္မာ့တပ္မေတာ္က ငွါးရမ္းသုံးစြဲလို႕ ဒုကၡေရာက္ၾကရတဲ့ ေပၚတာမ်ားရဲ့အေၾကာင္းကို ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦးစိုင္းသန္းႏိုင္ ပထမဆုံးအၾကိမ္ ေဆြးေႏြးတာက ၂၀၁၄ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ ၂၄ ရက္ေန႕မွာ က်င္းပတဲ့ ပထမအၾကိမ္ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္၊ ၁၁ ၾကိမ္ေျမာက္အစည္းအေဝးရဲ့ အ႒မေန႕မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေန႕မွာ ဦးစိုင္းသန္းႏိုင္က "စစ္ေရးအေထာက္အကူျပဳဝန္ထမ္းအျဖစ္ တပ္မေတာ္သားမ်ားႏွင့္ လိုက္ပါေဆာင္ရြက္စဥ္ အသက္၊ ခႏၶာ၊ ပစၥည္းဥစၥာမ်ား ပ်က္စီးဆုံးရွုံးခံခဲ့ရေသာ ျပည္သူမ်ား (Porters) ႏွင့္ စပ္လ်င္းသည့္ ေမးခြန္း" ကို ေမးျမန္းပါတယ္။

ဦးစိုင္းသန္းႏိုင္က "စစ္ေျမျပင္ ျဖစ္ခဲ့ၾကတဲ့ ေဒသေတြမွာ ျပည္သူေတြဟာ စစ္ရဲ့ အနိ႒ာ႐ံုအမ်ိဳးမ်ိဳးကို ရင္ဆိုင္ၾကံုေတြ႕ခဲ့ၾကရေၾကာင္း၊ တပ္မေတာ္ကို စစ္ေရးအေထာက္အကူျပဳဝန္ထမ္း (ေပၚတာ) အျဖစ္ လိုက္ပါကူညီေဆာင္ရြက္ၾကရင္းနဲ႕ အတိဒုကၡေရာက္ခဲ့ၾကသူ မ်ားစြာရွိေၾကာင္း၊ ေဒသခံျပည္သူေတြဟာ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ရဲ့ စစ္ေရးအေထာက္အကူျပဳအျဖစ္ လူကိုယ္တိုင္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေငြေၾကးအားျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ႏြားလွည္းယာဥ္မ်ားျဖင့္လည္းေကာင္း ပါဝင္ကူညီထမ္းေဆာင္ရင္း က်ည္သင့္၊ မိုင္းထိ၍ အသက္ဆုံးရွုံးၾကရသူေတြ၊ ေျခလက္အဂၤါဆုံးရွုံးျပီး ဒုကိၡတဘဝ ေရာက္ခဲ့ၾကသူေတြ၊ လွည္း၊ ႏြားယာဥ္မ်ား ဆုံးၾကရသူေတြ မ်ားစြာရွိေၾကာင္း၊ ဒုကိၡတဘဝနဲ႕ လက္ရွိဘဝမွာ ဘဝကို ခက္ခဲစြာ ရုန္းကန္ေနၾကရသူေတြ၊ အိမ္ေထာင္ဦးစီးကြယ္လြန္သြားလို႕ က်န္ရစ္သူမိသားစုမွာ အေတာင္က်ိဳးငွက္၊ တက္က်ိဳးေလွလို ဒုကၡမ်ိဳးစံု ရင္ဆိုင္ၾကံုေတြ႕ေနၾကရသူေတြ မ်ားစြာရွိေၾကာင္း" ကို ဖာပြန္ျမိဳ႕နယ္က မဲဆႏၵရွင္အခ်ိဳ႕ရဲ့ လက္ေတြ႕ျဖစ္ရပ္ ၄ ခုကို ဥပမာေပးျပီး တင္ျပပါတယ္။

ပထမျဖစ္ရပ္က ဖာပြန္ျမိဳ႕အေနာက္ဘက္ကမ္းမွာ ေနထိုင္တဲ့ "ေက်ာ္သုသု" ျဖစ္ပါတယ္။ ေကာ့ကရိတ္ျမိဳ႕နယ္ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦးသူရိန္ေအာင္ ဒုတိယတပ္ရင္းမႉးရာထူးနဲ႕ ေကာ့ကရိတ္ျမိဳ႕နယ္၊ နပူးတပ္နယ္က ခမရ (၅၄၇) မွာ တာဝန္ထမ္းေဆာင္စဥ္ကာလ၊ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္က ေက်ာ္သုသုဟာ ဗိုလ္မႉးသူရိန္ေအာင္ တပ္ဖြဲ႕က ေရွ႕တန္းထြက္တဲ့အခါ ေခၚယူအသုံးခ်ခံရတဲ့ ေပၚတာေလးတစ္ေယာက္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေတာင္ေပၚကရင္ရြာေလး တစ္ရြာအေရာက္မွာ မိုင္းနင္းမိျပီး ေျချပတ္ပါတယ္။ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၁၂ ရက္ေန႕မွာ ျဖစ္ခဲ့တာပါ။ အခု ေက်ာ္သုသုက ဖာပြန္ျမိဳ႕ အေနာက္ဘက္ကမ္းမွာ ေနပါတယ္။ ဦးသူရိန္ေအာင္က ဦးစိုင္းသန္းႏိုင္မွ တဆင့္ ေက်ာ္သုသုကို ေငြေၾကးေထာက္ပံ့ကူညီသလို ၂၀၁၃ ခုႏွစ္မွာ သူကိုယ္တိုင္ ဖာပြန္ျမိဳ႕ကို သြားေရာက္လို႕ ေက်ာ္သုသုနဲ႕ ေတြ႕ဆံုျပီး ခ်ိဳင္းေထာက္တစ္စံုကူညီခဲ့တယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။

ဒုတိယျဖစ္ရပ္က ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ဝန္းက်င္မွာ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဖာပြန္ျမိဳ႕နယ္၊ အမွတ္ (၂) ရပ္ကြက္မွာ ေနထိုင္တဲ့ ဦးအုန္းျမင့္ မိသားစုမွာ ျဖစ္ခဲ့တာပါ။ ဦးအုန္းျမင့္က က်န္းမာေရးမေကာင္း၊ ဇနီးျဖစ္သူကလည္း ကေလးမီးဖြားျပီးကာစ၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာ စစ္ဆင္ေရးအတြက္ တစ္အိမ္တစ္ေယာက္ ေပၚတာေပးရမယ္ဆိုျပီး ျမန္မာ့တပ္မေတာ္က ဆင့္ေခၚပါတယ္။ လင္၊ မယားႏွစ္ေယာက္စလုံး မလိုက္ႏိုင္၊ လူငွါးထည့္ေပးစရာ ေငြေၾကးလည္း မရွိတာမို႕ ေနာက္ဆုံးမွာ ၈ တန္းစာေမးပြဲျပီးခါစ သမီးငယ္ေလး ေနာ္ေအးဟန္ ကို ေပၚတာထည့္လိုက္ရပါတယ္။ သမီးငယ္ရဲ့ သူငယ္ခ်င္း ၈ တန္းေက်ာင္းသူေလးတစ္ေယာက္လည္း မိသားစုအေျခအေနအရ ေပၚတာလိုက္ရပါတယ္။ အဲဒီသမီးေလး ႏွစ္ေယာက္စလုံး မိသားစုမ်ားထံ ျပန္ေရာက္မလာၾကေတာ့ပါ။  ေတာင္ေပၚစစ္ေျမျပင္တစ္ေနရာမွာ မိုင္းထိျပီး ကြယ္လြန္သြားၾကတယ္လို႕ပဲ သိရပါတယ္။ ၈ တန္း စာေမးပြဲေအာင္စာရင္းေတြထြက္ေတာ့ ဦးအုန္းေမာင္ရဲ့ သမီးေလး ေနာ္ေအးဟန္ ဂုဏ္ထူး ႏွစ္ဘာသာနဲ႕ ေအာင္ျမင္ပါတယ္။

တတိယျဖစ္ရပ္က ဖာပြန္ျမိဳ႕နယ္၊ အမွတ္ (၂) ရပ္ကြက္မွာပဲ ေနထိုင္တဲ့ အစၥလမ္ဘာသာဝင္ အမ်ိဳးသမီးငယ္ေလးပါ။ တပ္က ဆင့္ေခၚလို႕ ေပၚတာလိုက္ရရင္း မိုင္းနင္းမိလို႕ ေျခေထာက္တစ္ဖက္ စြန္႕လႊတ္လိုက္ရပါတယ္။ အခုေတာ့ ေျခတစ္ဖက္ျပတ္ ဒုကိၡတဘဝနဲ႕ မိခင္အိုၾကီးနဲ႕ အတူေနထိုင္ေနပါတယ္။

စတုတၳျဖစ္ရပ္က ဖာပြန္ျမိဳ႕နယ္၊ တံခြန္တိုင္ေက်းရြာက ကိုေက်ာ္ထြန္း ပါ။ ဇနီးသည္နဲ႕ အရြယ္မေရာက္ေသးတဲ့ သားသမီး ၃ ဦး ရွိပါတယ္။ ပိုင္ဆိုင္တာဆိုလို႕ ယာတစ္ခင္းနဲ႕ လွည္းတစ္စင္း၊ ႏြားတစ္ရွင္းပဲ ရွိပါတယ္။ တပ္က ဆင့္ေခၚလို႕ လွည္းနဲ႕ ႏြားနဲ႕ လူပါ ေပၚတာလိုက္ရပါတယ္။ ေရွ႕တန္းစစ္ေျမျပင္မွာ မိုင္းထိျပီး လူေရာ၊ လွည္းေရာ၊ ႏြားေတြေရာ ဆုံးရွုံးရပါတယ္။

ဒီျဖစ္ရပ္ေတြကို နမူနာအျဖစ္ ဦးစိုင္းသန္းႏိုင္က တင္ျပျပီး (၁) စစ္ေရးအေထာက္အကူျပဳဝန္ထမ္းအျဖစ္ တပ္မေတာ္သားမ်ားႏွင့္အတူ လိုက္ပါေဆာင္ရြက္ရင္း အသက္၊ ခႏၶာ၊ ပစၥည္းဥစၥာ ပ်က္စီးဆုံးရွုံးခံခဲ့ၾကရေသာ ျပည္သူမ်ားစာရင္း ေဒသျမိဳ႕နယ္အလိုက္ ျပဳစုထားျခင္းရွိပါသလား။ (၂) ထိုသူမ်ားအား သက္ဆိုင္ရာမွ အသိအမွတ္ျပဳမႈမ်ား၊ ကူညီေထာက္ပံ့မႈမ်ား မည္သို႕ ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ပါသနည္း။ (၃) ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ျခင္း မရွိလ်င္ အသက္ရွင္က်န္ရစ္ျပီး ဒုကိၡတဘဝေရာက္ေနသူမ်ားအားလည္းေကာင္း၊ က်န္ရစ္သူမိသားစုဝင္မ်ားအားလည္းေကာင္း ႏိုင္ငံေတာ္မွ ျပန္လည္ေစာင့္ေရွာက္ၾကည့္႐ႈေသာအားျဖင့္ ကူညီေထာက္ပံ့မႈမ်ားေပးရန္ အစီအစဥ္ရွိ/မရွိ သလိုပါေၾကာင္း ဆိုျပီး ေမးခြန္း ၃ ခု ေမးခဲ့ပါတယ္။

စစ္ေဘးစစ္ဒဏ္ခံစားေနၾကရတဲ့ ျပည္သူလူထုၾကီးရဲ့ ကိုယ္စား ၊ ဖာပြန္ျမိဳ႕နယ္ထဲက စစ္ေဘးဒုကၡသည္မ်ားကိုယ္စား ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္အစည္းအေဝးမွာ ရဲရဲဝံ႕ဝံ႕ ေဆြးေႏြးတင္ျပ ေမးခြန္းထုတ္တဲ့ ျပည္သူ႕လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ဦးစိုင္းသန္းႏိုင္ကို က်ေနာ္တို႕ ေလးစားဂုဏ္ျပဳရမွာပါ။

ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားအတြက္ ေမးခြန္းမ်ား (၁၀)

(7 Day သတင္းဂ်ာနယ္။ ဇြန္လ ၂၇ ရက္၊ ၂၀၁၅)

ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားအတြက္ ေမးခြန္းမ်ား (၁၀)

ေအာင္ဒင္

#ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ ပါတ္သက္၍

ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္ရွည္လ်ားခဲ့ျပီျဖစ္တဲ့ လက္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡမ်ားအဆုံးသတ္ျပီး ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရးရႏိုင္ဖို႕အတြက္ လက္ရွိအစိုးရက ၾကိဳးစားေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္။ သမၼတကိုယ္တိုင္ဦးေဆာင္တဲ့ ျပည္ေထာင္စု ျငိမ္းခ်မ္းေရးဗဟိုေကာ္မတီ၊ ဒုသမၼတ စိုင္းေမာက္ခမ္းေခါင္းေဆာင္တဲ့ ျပည္ေထာင္စု ျငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းေကာ္မတီေတြ ဖြဲ႕စည္းျပီး တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အင္အားစုမ်ားနဲ႕ ၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးလို႕ ျငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္ရဲ့ ပထမဆင့္ျဖစ္တဲ့ "တစ္ႏိုင္ငံလုံးဆိုင္ရာ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးစာခ်ဳပ္" ကို လက္နက္ကိုင္ပဋိပကၡမွာ ပါဝင္ေနၾကတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းအားလုံးက ေခါင္းေဆာင္မ်ားအားလုံး သေဘာတူ လက္မွတ္ေရးထိုးႏိုင္ဖို႕ ၾကိဳးစားေနပါတယ္။ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၃၁ ရက္ေန႕မွာ "အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးစာခ်ဳပ္-မူၾကမ္း" ကို ႏွစ္ဖက္အလုပ္အဖြဲ႕မ်ား သေဘာတူခဲ့ၾကပါတယ္။ သမၼတဦးသိန္းစိန္နဲ႕ လႊတ္ေတာ္ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ တပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ဒီစာခ်ဳပ္မူၾကမ္းကို လက္မွတ္ေရးထိုးဖို႕ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနၾကျပီး ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ထဲမွာ၊ ဦးသိန္းစိန္ရဲ့ သမၼတသက္တမ္းမကုန္ခင္မွာ အျပီးသတ္ လက္မွတ္ေရးထိုးႏိုင္လိမ့္မယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္ေနၾကပါတယ္။ ဒါေပမည့္ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕မ်ားရဲ့ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကေတာ့ အဆင္သင့္မျဖစ္ၾကေသးပါ။ 

က်င္းပျပီးခဲ့တဲ့ ေလာ္ခီးလာညီလာခံမွာ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားက အစိုးရနဲ႕ ထပ္မံေဆြးေႏြးျပီး စာခ်ဳပ္မွာ ထည့္သြင္းရမည့္ အခ်က္ေတြကို ေဖာ္ထုတ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးစာခ်ဳပ္ကို သမၼတဦးသိန္းစိန္ရဲ့ သက္တမ္းအတြင္းမွာ လက္မွတ္မေရးထိုးႏိုင္ပဲ ေနာက္သမၼတအသစ္က ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ရတာမ်ိဳး ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။ တကယ္လို႕ သမၼတဦးသိန္းစိန္လက္ထက္မွာပဲ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးစာခ်ဳပ္ကို လက္မွတ္ေရးထိုးႏိုင္ရင္ေတာင္မွ ျငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္ရဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲ အျခားအဆင့္ေတြကို သမၼတအသစ္၊ လႊတ္ေတာ္အသစ္တို႕က ဆက္လက္ ေဆာင္ရြက္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႕ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားတဲ့ "ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုင္ရာ မူဝါဒ" ကို ျပည္သူအမ်ား သိခ်င္ၾကပါလိမ့္မယ္။

လက္ရွိအစိုးရက အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနတဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းစဥ္မွာ အၾကမ္းဖ်င္းအားျဖင့္ အဆင့္ ၄ ဆင့္ရွိပါတယ္။ ပထမအဆင့္မွာ "တစ္ႏိုင္ငံလုံးအတိုင္းအတာနဲ႕ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးစာခ်ဳပ္ကို လတ္နက္ကိုင္ ပဋိပကၡမွာပါဝင္ေနၾကတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားအားလုံးက သေဘာတူလက္မွတ္ ေရးထိုးရန္" ျဖစ္ပါတယ္။ လက္မွတ္ေရးထိုးျပီးတဲ့ေနာက္ ရက္ေပါင္း ၆၀ အတြင္း ဒုတိယအဆင့္ျဖစ္တဲ့ "ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ားအတြက္ အေျခခံမူေဘာင္မ်ား ခ်မွတ္ေရး" ေဆြးေႏြးၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ 

ဒီအဆင့္မွာေတာ့ ႏွစ္ဖက္လက္နက္ကိုင္အင္အားစုမ်ားတင္မကေတာ့ပဲ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား၊ လႊတ္ေတာ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားပါ ပါဝင္ေဆြးေႏြးျပီး ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ားကို စနစ္တက် က်င္းပႏိုင္ေရး၊ ပါဝင္သင့္ပါဝင္ထိုက္သူမ်ားအားလုံး ပါဝင္ေဆြးေႏြးခြင့္ရရွိေရးနဲ႕ တိုင္းျပည္ရဲ့အေရးၾကီးကိစၥမ်ားအားလုံးကို ထည့္သြင္းေဆြးေႏြးႏိုင္ေရးအတြက္ လိုအပ္တဲ့ မူေဘာင္မ်ားကို ခ်မွတ္ရမွာပါ။ မူေဘာင္မ်ားအေပၚ သေဘာတူညီမႈရျပီး ရက္ေပါင္း ၉၀ အတြင္းမွာ ခ်မွတ္ထားတဲ့ မူေဘာင္မ်ားနဲ႕ အညီ တတိယအဆင့္အျဖစ္ "ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ားက်င္းပရန္" ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ဆုံး စတုတၳအဆင့္ကေတာ့ "ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲက ရရွိတဲ့ သေဘာတူညီခ်က္မ်ားကို ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္က အတည္ျပဳျပီး ႏိုင္ငံေတာ္ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို လိုအပ္သလို ျပင္ဆင္၊ ျဖည့္စြက္ရန္" ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီလုပ္ငန္းစဥ္အရ ပထမအဆင့္ျဖစ္တဲ့ "အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးစာခ်ဳပ္" ကို လက္မွတ္ေရးထိုးျပီးမွ က်န္တဲ့ အဆင့္ေတြကို ဆက္လက္အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပထမအဆင့္မွာ ၾကန္႕ၾကာေနသ၍ က်န္တဲ့ အဆင့္မ်ားကို ဆက္ႏိုင္မွာ မဟုတ္ပါ။ လက္ရွိအေျခအေနမွာေတာ့ သမၼတဦးသိန္းစိန္ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့သလို ဧျပီလ၊ ေမလေတြေလာက္မွာ လက္မွတ္ေရးထိုးဖို႕ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့သလို ၂၀၁၅ ခုႏွစ္အတြင္းမွာ လက္မွတ္ေရးထိုးႏိုင္မလားဆိုတာလည္း မေသခ်ာျပန္ပါ။

ေလာ္ခီးလာညီလာခံမွာ တက္ေရာက္ေဆြးေႏြးတဲ့ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ထိပ္သီးေခါင္းေဆာင္မ်ားက ၂၀၁၅ ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၃၁ ရက္ေန႕မွာ ျမန္မာအစိုးရရဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးလုပ္ငန္းေကာ္မတီနဲ႕ တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕မ်ားရဲ့ "တစ္ႏိုင္ငံလုံးဆိုင္ရာ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး ညွိႏိႈင္းေရးေကာ္မတီ (NCCT)" တို႕ သေဘာတူခဲ့ၾကတဲ့ "အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးသေဘာတူစာခ်ဳပ္-ေနာက္ဆုံးမူၾကမ္း (Final Draft)" အေပၚမွာ အျပည့္အဝ သေဘာမတူၾကပါ။ ပူးတြဲေစာင့္ၾကည့္ေရးဆိုင္ရာ အခ်က္အလက္ေတြ၊ တပ္ပိုင္းဆိုင္ရာအခ်က္အလက္ေတြ ထပ္မံ ျဖည့္စြက္ခ်င္ၾကပါတယ္။ ျပီးေတာ့ အစိုးရနဲ႕ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး မေဆြးေႏြးရေသးတဲ့ "ရခိုင္႔တပ္မေတာ္၊ တေအာင္း (ပေလာင္) လြတ္ေျမာက္ေရးအဖြဲ႕၊ ကိုးကန္႕အဖြဲ႕" ေတြ မပါဝင္ပဲနဲ႕ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးစာခ်ဳပ္ကို လက္မွတ္မေရးထိုးခ်င္ၾကပါ။ သမၼတဦးသိန္းစိန္က သူ႕ရဲ့ သမၼတသက္တမ္းအတြင္းမွာပဲ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးစာခ်ဳပ္ကို လက္မွတ္ထိုးျပီး ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲမ်ားကို စတင္ခဲ့ခ်င္ေပမည့္ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားက ေနာက္အစိုးရလက္ထက္က်မွ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲေတြ စတင္ႏိုင္မွာကို စိုးရိမ္ပူပန္ျခင္းမရွိပါ။

ဒီျဖစ္စဥ္ကို ေဝဘန္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ သမၼတဦးသိန္းစိန္ဟာ သူ႕ရဲ့ သမၼတသက္တမ္းအတြင္းမွာ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးစာခ်ဳပ္ကို လက္မွတ္ေရးထိုးျပီး ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲေတြ စတင္ခဲ့ခ်င္တဲ့ စိတ္အားထက္သန္ေနတာ ေတြ႕ရေပမည့္ သူ႕ရဲ့ စိတ္အားထက္သန္မႈကို တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕မ်ားဘက္က တူညီတဲ့ စိတ္အားထက္သန္မႈနဲ႕ မတုန္႕ျပန္ပဲ သံသယစိတ္နဲ႕ တုန္႕ျပန္တာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားက သမၼတရဲ့ တပ္မေတာ္အေပၚ ဩဇာသက္ေရာက္မႈအတိုင္းအတာကိုလည္း သံသယရွိပံုရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႕ သမၼတရဲ့ စိတ္အားထက္သန္မႈကိုယ္တိုင္က သမၼတရဲ့ အားနည္းခ်က္ျဖစ္ေနပါတယ္။ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္အခ်ိဳ႕က သမၼတရဲ့အားနည္းခ်က္အေပၚ အျမတ္ထုတ္ခ်င္တဲ့ လကၡဏာလည္း ေတြ႕ရပါတယ္။ အခ်ိဳ႕တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ားကေတာ့ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးစာခ်ဳပ္ လက္မွတ္ေရးထိုး၊ ႏိုင္ငံေရးေဆြးေႏြးပြဲေတြစတင္ျခင္းျဖင့္ ဦးသိန္းစိန္အတြက္ ႏိုင္ငံေရးေအာင္ပြဲၾကီးတစ္ခု ဖန္တီးေပးလိုက္သလို ျဖစ္မွာကို စိတ္မသက္မသာျဖစ္ေနပံုရပါတယ္။ သမၼတကိုယ္စား တိုင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕ကိုယ္စားလွယ္မ်ားနဲ႕ တိုက္႐ိုက္ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေနၾကသူမ်ားရဲ့ အလြန္အကြၽံ ကတိေပးမႈမ်ား၊ ေငြေရးေၾကးေရး ပြင့္လင္းျမင္သာျခင္းမရွိမႈမ်ား၊ အာမခံခ်က္အတိအက်မရွိပဲ အလြန္အကြၽံလိုက္ေလ်ာမႈမ်ား၊ လာဘ္ထိုးတယ္လို႕ ယူဆႏိုင္တဲ့ ကားပါမစ္လို လက္ေဆာင္ပ႑ာေပးအပ္မႈမ်ားကလည္း သမၼတရဲ့ စိတ္ေစတနာကို ပိုျပီးအားနည္းေစျပန္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္မို႕ ေရြးေကာက္ပြဲကတဆင့္ ေနာက္အစိုးရအာဏာကို ရယူဖို႕ ျပင္ဆင္ေနတဲ့ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားအေနနဲ႕ "ျပည္တြင္းျငိမ္းခ်မ္းေရးဆိုင္ရာ မူဝါဒမ်ား" ကို ေလးေလးနက္နက္ျပင္ဆင္ခ်မွတ္ထားဖို႕ လိုအပ္ပါတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ "ျမန္မာျငိမ္းခ်မ္းေရးဗဟို႒ာန (Myanmar Peace Center)" ကို ဆက္လက္အသုံးခ်ဖို႕ လို၊ မလို။ လိုအပ္ဦးမယ္ဆိုရင္ လက္ရွိလူေတြကို ဆက္လက္တာဝန္ေပးသင့္၊ မေပးသင့္။ ဒါမွမဟုတ္ အမည္တစ္မ်ိဳးနဲ႕ ပံုစံေျပာင္းျပီး ဖြဲ႕စည္းဖို႕ သင့္၊မသင့္။ ျမန္မာျငိမ္းခ်မ္းေရးဗဟို႒ာနကို ႏိုင္ငံျခားေငြေၾကးေထာက္ပံ့မႈမယူပဲ ႏိုင္ငံ႔ဘ႑ာေငြနဲ႕ ရပ္တည္ႏိုင္ျခင္း ရွိ၊ မရွိ။ စတဲ့အခ်က္ေတြကို အေလးအနက္ စဥ္းစားျပင္ဆင္သင့္ပါတယ္။ "တစ္ႏိုင္ငံလုံးဆိုင္ရာ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးစာခ်ဳပ္" လက္မွတ္ေရးထိုးေရးနဲ႕ ပါတ္သက္ျပီး တပ္မေတာ္ဘက္က သေဘာမတူႏိုင္တဲ့ ကိစၥေတြအတြက္ သမၼတနဲ႕ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္တို႕ တိုက္႐ိုက္ေတြ႕ဆံုညွိႏိႈင္းျပီး အေျဖရွာသင့္ပါတယ္။ စာခ်ဳပ္ေတြ ေစာေစာစီးစီး လက္မွတ္ေရးထိုးႏိုင္ဖို႕၊ အစည္းအေဝးေတြ ေစာေစာစီးစီး စတင္ႏိုင္ဖို႕ထက္ သက္ဆိုင္သူအားလုံး ေသေသခ်ာခ်ာ ခိုင္ခိုင္မာမာသေဘာတူညီႏိုင္တဲ့ စာခ်ဳပ္ကို ေရးဆြဲဖို႕၊ သက္ဆိုင္သူအားလုံး ပါဝင္ခြင့္ရျပီး သက္ဆိုင္သူအားလုံး ယံုယံုၾကည္ၾကည္ ရဲရဲရင့္ရင့္တက္ေရာက္ေဆြးေႏြးႏိုင္မည့္၊ ရလဒ္တကယ္ထြက္မည့္ အစည္းအေဝးေတြ က်င္းပႏိုင္ဖို႕က ပိုျပီးအေရးၾကီးတာမို႕ အစိုးရသစ္ရဲ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးမူဝါဒမွာ အတိအက်အခ်ိန္ကန္႕သတ္ခ်က္ေတြ မပါဝင္သင့္ပါ။ အခ်ိန္ကန္႕သတ္ခ်က္ေတြရဲ့ ဖိအားေပးမႈနဲ႕ အရင္စလို ေဆာင္ရြက္ရတာ မျဖစ္သင့္ပါ။ 

#ႏိုင္ငံေရးပါတီ၊ ႏိုင္ငံေရးမူဝါဒ၊ ေရြးေကာက္ပြဲႏွင့္ မဲဆႏၵရွင္မ်ား၏ အခြင့္အေရး

အတိုက္အခံႏိုင္ငံေရးပါတီေတြက ေျပာေလ့ရွိပါတယ္။ သူတို႕ပါတီဟာ စစ္အစိုးရရဲ့ အေမြခံ ၾကံ့ခိုင္ေရးပါတီမဟုတ္တာနဲ႕တင္ ျပည္သူလူထုက မဲေပးေရြးခ်ယ္ဖို႕ လံုေလာက္ေနျပီလို႕ ေျပာၾကပါတယ္။ သူတို႕ပါတီဟာ စစ္အစိုးရရဲ့ မတရား၊ မမွ်တမႈမ်ားကို ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဆန္႕က်င္ေဝဘန္ရဲခဲ့တာမို႕ သူတို႕ပါတီသာ အာဏာရရင္ လက္ရွိ္အစိုးရထက္ အမ်ားၾကီး ပို႐ိုးသားသန္႕ရွင္းျပီး တိုင္းျပည္ကို အမ်ားၾကီး ပိုတိုးတက္ေစမယ္လို႕ ဆိုပါတယ္။ သူတို႕ပါတီဝင္မ်ားဟာ အာဏာရွင္စနစ္ကို ရဲရဲ ဆန္႕က်င္ရင္ဆိုင္ျပီး ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ အက်ဥ္းက်ခဲ့ရသူမ်ားျဖစ္ၾကတာမို႕ သူတို႕ပါတီသာ အစိုးရဖြဲ႕ႏိုင္ရင္ တကယ္႕ကို သန္႕ရွင္းစင္ၾကယ္တဲ့ အစိုးရျဖစ္လိမ့္မယ္လို႕လည္း ေႂကြးေၾကာ္ၾကပါတယ္။

က်ေနာ္ကေတာ့ ဒီေလာက္နဲ႕ လံုေလာက္တယ္မထင္ပါ။ မဲဆႏၵရွင္ျပည္သူမ်ားအေနနဲ႕ သူတို႕ မဲဆႏၵေပးရမည့္ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ၊ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းေတြဟာ ႐ိုးသားေျဖာင့္မတ္သူမ်ား၊ ျပည္သူ႕အက်ိဳးအမွန္တကယ္သယ္ပိုးလိုသူမ်ား ျဖစ္႐ံုတင္မက တိုင္းျပည္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္အုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္စြမ္းရွိသူမ်ားလည္း ျဖစ္ေစခ်င္ၾကမွာပါ။ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းမ်ားရဲ့ ႐ိုးသားေျဖာင့္မတ္မႈကိုေတာ့ သူတို႕ရဲ့ ဘဝျဖတ္သန္းမႈနဲ႕ ကိုယ္ေရးမွတ္တမ္းကိုၾကည့္ရင္ သိႏိုင္မွာ ျဖစ္ေပမည့္ တိုင္းျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္စြမ္းရွိမရွိကိုေတာ့ သက္ဆိုင္ရာပါတီမ်ားရဲ့ ႏိုင္ငံေရးမူဝါဒမ်ားကို ၾကည့္ျပီး အကဲခတ္ရမွာပါ။ ေရြးေကာက္ပြဲက်င္းပဖို႕ ေလးလေလာက္အလို၊ အစိုးရသစ္၊ လႊတ္ေတာ္အသစ္ ဖြဲ႕စည္းဖို႕ ေျခာက္လ၊ ခြန္ႏွစ္လေလာက္အလိုမွာ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္မည့္ ႏိုင္ငံေရးပါတီတိုင္းဟာ ႏိုင္ငံေတာ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမူဝါဒေတြကို ျပင္ဆင္ေရးဆြဲျပီး ျဖစ္သင့္ပါျပီ။ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲဆိုတာ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းေတြတင္ ယွဥ္ ျပိဳင္ၾကတာမဟုတ္ပါ။ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားရဲ့ မူဝါဒမ်ားလည္း ယွဥ္ျပိဳင္ၾကတာပါ။ လူေရာ၊ မူေရာ ယွဥ္ျပိဳင္ၾကရမွာပါ။

ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားအေနနဲ႕ သူတို႕ပါတီအာဏာရရင္ တိုင္းျပည္ကို ဘယ္လိုစီမံအုပ္ခ်ဳပ္မယ္၊ ဘယ္လို ဥပေဒျပဳမယ္ဆိုတဲ့ မူဝါဒေတြကို ေရြးေကာက္ပြဲမတိုင္မီမွာ ျပည္သူလူထုကို ခ်ျပသင့္ပါျပီ။ ဒါမွလည္း ျပည္သူလူထုက ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားရဲ့ မူဝါဒမ်ားကို ႏိႈင္းယွဥ္ေလ့လာျပီး အေကာင္းဆုံးျဖစ္ႏိုင္တာကို ေရြးခ်ယ္ၾကပါလိမ့္မယ္။ ဒီေဆာင္းပါးရွည္နဲ႕အတူ က်ေနာ္က ျပည္သူလူထုကိုယ္စား ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားကို မူဝါဒဆိုင္ရာ ေမးခြန္း (၁၀) ခု ေမးလိုက္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားက ျပည္သူလူထုကို ေလးေလးစားစား ေျဖၾကားေပးေစခ်င္ပါတယ္။ ။။။။ #####

ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားအတြက္ ေမးခြန္းမ်ား (၉)

(7 Day သတင္းဂ်ာနယ္။ ဇြန္လ ၂၆ ရက္၊ ၂၀၁၅)

ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားအတြက္ ေမးခြန္းမ်ား (၉)

ေအာင္ဒင္

#ခရိုနီစီးပြါးေရးသမားမ်ားႏွင့္ ပါတ္သက္၍

ခရိုနီ (Crony) စီးပြါးေရးသမားဆိုတာ အာဏာလက္ရွိအစိုးရက အထူးအခြင့္အေရးေပးထားလို႕ စီးပြါးေရးလုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြကို ျပိဳင္ဖက္မရွိ ရရွိျပီး ေစ်းကြက္ကို စိုးမိုးခ်ယ္လွယ္ႏိုင္သူ၊ ဝင္ေငြအမ်ားဆုံးရရွိျပီး အခြန္ေငြအနည္းဆုံး ေပးေဆာင္ရသူ၊ အျပန္အလွန္အားျဖင့္ အာဏာရွင္မ်ားနဲ႕ မိသားစုမ်ားရဲ့ အက်ိဳးစီးပြါးကို အမ်ားဆုံး အေထာက္ပံ့ေပးသူေတြကို ဆိုလိုတာျဖစ္ပါတယ္။ အာဏာရွင္နဲ႕ ခရိုနီေတြ အျပန္အလွန္အက်ိဳးျပဳၾကတဲ့ တိုင္းျပည္မွာ အာဏာရွင္မ်ားနဲ႕ ခရိုနီမ်ားက တိုင္းျပည္ရဲ့ စီးပြါးေရးနယ္ပယ္ကို ခ်ယ္လွယ္ထိန္းခ်ဳပ္လို႕ ကမ႓ာ႔အခ်မ္းသာဆုံး သူေ႒းၾကီးေတြ ျဖစ္လာတတ္ျပီး တိုင္းျပည္တစ္ခုလုံးကေတာ့ စီးပြါးေရးခြၽတ္ျခံုက်လို႕ ျပည္သူမ်ားက ကမ႓ာ႕အဆင္းရဲဆုံး လူသားမ်ား ျဖစ္တတ္ၾကပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ နဝတ၊ နအဖ စစ္အစိုးရမ်ားေခတ္ သူေ႒းေမြးျမဴေရးစီမံခ်က္ေၾကာင့္ ရုတ္တရက္ၾကီးပြါးခ်မ္းသာလာတဲ့ ခရိုနီသူေ႒းၾကီးေတြ အမ်ားၾကီးရွိေနခဲ့၊ ရွိေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေန႕ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးကာလမွာလည္း ခရိုနီစီးပြါးေရးသမားမ်ားကပဲ လက္ရွိအစိုးရနဲ႕ ေျပလည္ေအာင္ဆက္ဆံ၊ အလားအလာရွိတဲ့ အတိုက္အခံ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားကို သင့္တင့္ေအာင္ေပါင္းျပီး စီးပြါးေရးေအာင္လံ လႊင့္ထူေနဆဲပါ။ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားမွာ သူတို႕ပါတီ အာဏာရခဲ့ရင္ ခရိုနီစီးပြါးေရးသမားၾကီးမ်ားကို ဘယ္လို မူဝါဒနဲ႕ ဆက္ဆံမလဲဆိုတာ မဲဆႏၵရွင္ျပည္သူအမ်ားက သိခ်င္ၾကပါလိမ့္မယ္။

ခရိုနီဆိုတာ ေခတ္တိုင္းမွာ ရွိေနမွာပါ။ အာဏာအလြဲသုံးစားလုပ္တတ္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြရွိရင္၊ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေကာင္းစားေရး ဦးစားေပးတတ္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ ရွိေနမယ္ဆိုရင္ ဒီမိုကေရစီအစိုးရေတြ လက္ထက္မွာလည္း ခရိုနီေတြ ရွိေနဦးမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ေနာက္တက္လာမည့္ အစိုးရသစ္အေနနဲ႕ ခရိုနီမ်ားနဲ႕ပါတ္သက္တဲ့ မူဝါဒမွာ အပိုင္း (၂) ပိုင္းရွိသင့္တယ္လို႕ က်ေနာ္ ယူဆပါတယ္။ 

ပထမပိုင္းကေတာ့ ေနာက္ထပ္ခရိုနီအသစ္ေတြ ထပ္မံမေမြးထုတ္ဖို႕နဲ႕ ဒုတိယပိုင္းက လက္ရွိခရိုနီမ်ားကို တိုင္းျပည္နဲ႕ လူမ်ိဳးအတြက္ အမွန္တကယ္အက်ိဳးရွိတဲ့ အင္အားစုၾကီးတစ္ခုျဖစ္လာေအာင္ စည္းရုံးဖို႕ပါ။

ခရိုနီအသစ္ေတြ ေနာက္ထပ္မေမြးထုတ္ဖို႕ အဓိကလိုအပ္ခ်က္ကေတာ့ ေစ်းကြက္စီးပြါးေရးစနစ္ကို ပီပီျပင္ျပင္ က်င့္သုံးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အစိုးရက ဒိုင္လူၾကီးအျဖစ္နဲ႕ ဘယ္သူ႕ကိုမွ မ်က္ႏွာမလိုက္ပဲ၊ ဘယ္သူ႕ကိုမွ မ်က္ႏွာသာမေပးပဲ အမ်ိဳးသားစီးပြါးေရးလုပ္ငန္းရွင္အားလုံး တန္းတူညီမွ် ယွဥ္ျပိဳင္လုပ္ကိုင္ႏိုင္တဲ့ စီးပြါးေရးပါတ္ဝန္းက်င္ေကာင္းတစ္ခုကို ဖန္တီးေပးဖို႕ ျဖစ္ပါတယ္။ အစိုးရအဖြဲ႕ထဲက အရည္အခ်င္းညံ့ဖ်င္းသူေတြ၊ အဂတိလိုက္စားသူေတြ၊ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္း ေကာင္းစားေရးဦးစားေပးသူေတြကို ျပင္းျပင္းထန္ထန္ အေရးယူရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပုဂၢလိကစီးပြါးေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို တန္းတူညီမွ် ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေပးရမွာ ျဖစ္သလို သင့္တင့္ေလ်ာက္ပတ္တဲ့ အခြန္အတုတ္မ်ားလည္း စနစ္တက် ေကာက္ခံရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္ကေန ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ့ စီးပြါးေရးမွာ လြတ္လပ္မွ်တစြာ ယွဥ္ျပိဳင္မႈကို အေထာက္အကူျပဳတဲ့ ဥပေဒေတြ၊ မ႐ိုးမသားယွဥ္ျပိဳင္သူမ်ား၊ မေတာ္မရားစီးပြါးရွာသူမ်ားကို ထိထိေရာက္ေရာက္အေရးယူတဲ့ ဥပေဒေတြ၊ စားသုံးသူမ်ားရဲ့ အက်ိဳးစီးပြါး၊ အလုပ္သမားထုရဲ့ အခြင့္အေရးေတြကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္တဲ့ ဥပေဒေတြ ျပ႒ာန္းျပီး ခရိုနီမ်ား ေနာက္ထပ္ေပၚေပါက္မလာေအာင္ တားျမစ္ရမွာပါ။ 

စစ္အစိုးရမ်ားရဲ့ ဆိုးဝါးတဲ့ အေမြအႏွစ္အျဖစ္ က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့ လက္ရွိခရိုနီမ်ားနဲ႕ ပတ္သက္ျပီးေတာ့ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီအင္အားစုအတြင္းမွာလည္း သေဘာထားႏွစ္မ်ိဳးကြဲေနၾကပါတယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လို ထင္ရွားတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ကေတာ့ လူမႈေရးလုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ ခရိုနီမ်ားလႉဒါန္းတဲ့ ပိုက္ဆံကို လက္ခံသင့္တယ္လို႕ သေဘာထားပါတယ္။ ၈၈ မ်ိဳးဆက္ (ျငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႕ ပြင့္လင္းလူ႕အဖြဲ႕အစည္း) ကလည္း အလားတူသေဘာထားမ်ိဳးရွိတယ္ ထင္ပါတယ္။ သူတို႕ေတြက ခရိုနီေတြကို ရန္သူေတြလို ဆက္ဆံမုန္းတီးၾကမည့္အစား တိုင္းျပည္အတြက္ အက်ိဳးျပဳတဲ့ ပုဂိၢဳလ္ေတြျဖစ္လာေအာင္ စည္းရုံးသိမ္းသြင္းတာ၊ သူတို႕ရဲ့  ခ်မ္းသာႂကြယ္ဝမႈေတြကို တိုင္းျပည္ရဲ့  လူမႈေရး၊ က်န္းမာေရးကိစၥေတြမွာ အသုံးခ်တာ ပိုေကာင္းတယ္လို႕ ေတြးေခၚပံုရပါတယ္။

ျမန္မာစစ္အစိုးရက ေမြးျမဴပ်ိဳးေထာင္ေပးခဲ့လို႕ အခ်ိန္တိုအတြင္းမွာ အလြန္အမင္းခ်မ္းသာႂကြယ္ဝလာျပီး အျပန္အလွန္အားျဖင့္ ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႕ မိသားစုဝင္ေတြကို ေငြေရးေၾကးေရးအၾကီးအက်ယ္ေထာက္ပံ့ခဲ့တဲ့၊ ေထာက္ပံ့ေနဆဲျဖစ္တဲ့ ခရိုနီစီးပြါးေရးသမားမ်ားကို ခါးခါးသီးသီးမုန္းတီးျပီး အဲဒီ ခရိုနီမ်ားနဲ႕ မဆက္ဆံေရးသေဘာထားရွိၾကတဲ့ ဒီမိုကေရစီလႈပ္ရွားသူမ်ားလည္း အမ်ားအျပားရွိၾကပါတယ္။ အဲဒီလို သေဘာထားတင္းမာတဲ့ ဒီမိုကေရစီလႈပ္ရွားသူမ်ားက ခရိုနီမ်ားအေပၚ ေပ်ာ့ေျပာင္းတဲ့ သေဘာထားရွိတဲ့ ဒီမိုကေရစီလႈပ္ရွားသူမ်ားကို ျပစ္တင္ၾက၊ ေဝဘန္ၾကတာလည္း မၾကာခဏၾကားသိရပါတယ္။

ခရိုနီမ်ားဘက္မွာလည္း ကြဲျပားမႈေတြရွိပါတယ္။ အခ်ိဳ႕က ေခတ္ရဲ့အေျပာင္းအလဲနဲ႕အတူ လိုက္ပါေျပာင္းလဲခ်င္တာ ေတြ႕ရပါတယ္။ သူတို႕ကို လူထုက မုန္းတာကို မခံခ်င္ၾကေတာ့ပဲ လူအမ်ားကို အက်ိဳးျပဳေသာ၊ လူအမ်ားက ခ်စ္ခင္ေလးစားေသာ သန္႕ရွင္းမွ်တသည့္ စီးပြါးေရးလုပ္ငန္းရွင္မ်ားအျဖစ္ အသြင္ေျပာင္းဖို႕ ၾကိဳးစားေနတာေတြ႕ရပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ခရိုနီမ်ားကေတာ့ စီးပြါးေရးမွာသာမက ႏိုင္ငံေရးအာဏာေတြပါ ရရွိလာျပီး ပိုျပီးေလာဘၾကီးလာတာ၊ ပိုျပီးေမာက္မာလာတာလည္း ေတြ႕ရပါတယ္။ ဘုရားေတြတည္ေဆာက္၊ ဆရာေတာ္ၾကီးေတြကို လႉဒါန္း႐ံုနဲ႕ သူ႕အကုသိုလ္ေတြ ေပ်ာက္ျပီလို႕ ယံုၾကည္ေနတဲ့ ခရိုနီမ်ိဳးလည္းရွိပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ကေတာ့ နံမည္ပ်က္စာရင္းကလည္း လြတ္ေျမာက္ခ်င္၊ အသားက်ေနတဲ့ အက်င့္စ႐ိုက္ေတြကိုလည္း မျပင္ႏိုင္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သစ္မ်ား၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းမ်ားရဲ့  အျငိဳအျငင္ကိုလည္း မခံႏိုင္ၾကတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ အခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း ဘာကိုမွ ျပင္ဖို႕မၾကိဳးစားပဲ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ အလားအလာရွိသူမ်ားကိုသာ ေငြနဲ႕ေပါက္ျပီး ဝယ္ယူဖို႕ၾကိဳးစားေနတာေတြ႕ရပါတယ္။

ျမန္မာျပည္သူေတြဟာ ခြင့္လႊတ္တတ္ၾကသူေတြပါ။ စစ္အာဏာရွင္စနစ္နဲ႕ စစ္တပ္အုပ္စိုးမႈေခတ္ကို အားေကာင္းေမာင္းသန္ျဖစ္ေအာင္ ပံ့ပိုးကူညီခဲ့ၾကလို႕ ဒီခရိုနီစီးပြါးေရးသမားေတြကို အမုန္းၾကီးမုန္းၾကေပမည့္ အေျပာင္းအလဲကာလမွာ ဒီခရိုနီေတြ အျမင္မွန္ရျပီး ျပည္သူလူထုဘက္ကို ပူးေပါင္းပါဝင္လာၾကမယ္ဆိုရင္လည္း ခြင့္လႊတ္ၾက၊ ၾကိဳဆိုၾကမွာပါ။ ဒါေပမည့္ ခရိုနီမ်ားရဲ့  ျပည္သူ႕ဘက္ကို ကူးေျပာင္းမႈဟာ ႐ိုးသားစင္ၾကယ္ဖို႕လိုအပ္ပါတယ္။ အခုအခ်ိန္အထိ ေတြ႕ေနရတာကေတာ့ သူတို႕ကိုးကြယ္ခဲ့တဲ့ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေဟာင္းမ်ား အနားယူသြားျပီး အခ်ိဳ႕ အရပ္ဝတ္လဲလို႕ ျပည္သူ႕ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ ေျပာင္းလဲေနၾကတာေတာင္မွ ခရိုနီစီးပြါးေရးသမားအမ်ားစုရဲ့  အက်င့္စ႐ိုက္ေတြ မေျပာင္းလဲၾကေသးပါ။ သမၼတ ၊ ဒု-သမၼတမ်ားနဲ႕ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္၊ ျပည္ေထာင္စုဝန္ၾကီးမ်ား တိုင္းခန္းလွည့္လည္ရာကို ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္လိုက္ျပီး သမၼတနဲ႕ ဝန္ၾကီးမ်ား လက္ညိႈးညႊန္ရာမွာ အလႉဒါနေတြလုပ္ေနၾကဆဲပါ။ ျမန္မာ့ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈေကာ္မရွင္က ခြင့္ျပဳတဲ့ စီးပြါးေရးလုပ္ပိုင္ခြင့္အမ်ားစုကိုလည္း အာဏာပိုင္မ်ားနဲ႕ နီးစပ္တဲ့ ခရိုနီမ်ားကပဲ ရရွိေနပါတယ္။ အစိုးရက ခ်ီးျမႇင့္တဲ့ ဂုဏ္ျပဳဆုေတြကိုလည္း သူတို႕ပဲ အမ်ားဆုံးရရွိေနၾကတာပါ။ တစ္ဖက္မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြနဲ႕ ေဂါက္သီးအတူ႐ိုက္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြရဲ့ မိသားစုေတြကို ပစၥည္းေလးပါးေထာက္ပံ့ေနျပီး တစ္ဖက္မွာလည္း ဒီမိုကေရစီအင္အားစုရဲ့ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္အခ်ိဳ႕ကို လိုအပ္တာေတြ လွ်ိဳ႕ဝွက္ျပီး ျဖည့္ဆီးေပးလို႕ ႏွစ္ဖက္စလုံးကို တစ္ျပိဳင္ထဲဝယ္ယူေနတဲ့ ခရိုနီေတြလည္း အမ်ားၾကီးပါ။ တစ္ဖက္မွာ လယ္ေျမဧကေပါင္း ေသာင္းနဲ႕ခ်ီျပီး အဓမၼသိမ္းဆည္းလို႕ လယ္သမားမ်ား၊ ဆင္းရဲသားမ်ားကို လယ္မဲ့၊ ယာမဲ့၊ အိုးအိမ္မဲ့ ျဖစ္ေစခဲ့ျပီး တစ္ဖက္မွာေတာ့ တန္ခိုးၾကီးဆရာေတာ္ေတြကို အျမင့္မားဆုံးကိုးကြယ္၊ ဘုရားေတြတည္၊ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းေတြေဆာက္လုပ္လႉဒါန္းျပီး သာသနာ့ဒယကာအမည္ခံေနတဲ့ ခရိုနီမ်ားလည္း ရွိပါေသးတယ္။

တကယ္ေတာ့ ဒီမိုကေရစီစနစ္ကို ဦးတည္ေလွ်ာက္လွမ္းေနပါတယ္ဆိုတဲ့၊ ေစ်းကြက္စီးပြါးေရးစနစ္ကို က်င့္သုံးတဲ့ ႏိုင္ငံတစ္ခုမွာ ပုဂၢလိကစီးပြါးေရးသမားမ်ားဟာ အေရးပါတဲ့ အခန္းက႑မွာ ပါဝင္ေနပါတယ္။ တိုင္းျပည္ရဲ့  စီးပြါးေရးမူဝါဒေတြ မွန္ကန္ရင္ ေစ်းကြက္စီးပြါးေရးဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္မွာ ျဖစ္ျပီး ႏိုင္ငံပိုင္၊ အစိုးရပိုင္လုပ္ငန္းမ်ားေလ်ာ့နည္းလို႕ ေစ်းကြက္ကို ပုဂၢလိကစီးပြါးေရးလုပ္ငန္းမ်ားက ဦးေဆာင္ရမွာပါ။ အစိုးရက ပုဂၢလိကစီးပြါးေရးလုပ္ငန္းမ်ား ေစ်းကြက္အတြင္း သန္႕သန္႕ရွင္းရွင္း ယွဥ္ျပိဳင္ၾကဖို႕ကိုသာ ေစာင့္ၾကပ္ၾကည့္႐ႉျပီး လြန္လြန္က်ဴးက်ဴး ဝင္ေရာက္စြက္ဖက္မႈမျပဳရင္၊ တိုင္းျပည္နဲ႕ ပုဂၢလိကစီးပြါးေရးလုပ္ငန္းမ်ားအတြက္ မရွိမျဖစ္လိုအပ္တဲ့ လမ္း၊ တံတား၊ သယ္ယူပို႕ေဆာင္ေရး၊ လွ်ပ္စစ္မီး၊ ဆက္သြယ္ေရး၊ ေရနက္ဆိပ္ကမ္း၊ အင္တာနက္ စတဲ့ အေျခခံအေဆာက္အအံုမ်ားကိုသာ တာဝန္ယူတည္ေဆာက္ေပးျပီး  ပုဂၢလိကစီးပြါးေရးလုပ္ငန္းမ်ားရဲ့ လြတ္လပ္မွ်တစြာ ယွဥ္ျပိဳင္လုပ္ကိုင္ခြင့္ကို အားေပးမယ္ဆိုရင္  ပုဂၢလိကစီးပြါးေရးလုပ္ငန္းမ်ားဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္ျပီး တိုင္းျပည္ရဲ့ စီးပြါးေရးလည္း ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့  လက္ရွိေျပာင္းလဲမႈျဖစ္စဥ္မွာ ခရိုနီေတြ တစ္တပ္တစ္အားပါဝင္ၾကဖို႕ စည္းရုံးဖိတ္ေခၚရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္သူေတြအတြက္ ေဆာင္ရြက္တယ္ဆိုရာမွာ ေဖာင္ေဒးရွင္းၾကီးေတြတည္ေထာင္ျပီး ပညာသင္စားရိတ္ေတြ ေထာက္ပံ့တာ၊ ေဆး႐ံုၾကီးေတြတည္ေဆာက္ျပီး အခမဲ့က်န္းမာေရးကုသေပးတာေလာက္နဲ႕ မလံုေလာက္ပါ။ ဟိႏၵဴ ဘာသာၾကီးစိုးတဲ့ အိႏိၵယႏိုင္ငံမွာ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္အသစ္ ေနရိန္ဒရာမိုဒီ (Narendra Modi) က ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ရာထူးလက္ခံျပီး မၾကာခင္ ရဲရဲေတာက္စကားတစ္ခြန္း ေျပာခဲ့ပါတယ္။ "အိႏိၵယႏိုင္ငံမွာ အိမ္သာေတြတည္ေဆာက္ဖို႕က ဘုရားေက်ာင္းမ်ားတည္ဖို႕ထက္ ပိုအေရးၾကီးတယ္" တဲ့။ အိႏိၵယႏိုင္ငံရဲ့  လူဦးေရ သန္းတစ္ေထာင္ေက်ာ္ထဲက အိမ္သာတစ္လုံးေတာင္မရွိၾကတဲ့ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသူ သန္း ၆၀၀ ေက်ာ္ (မိသားစုေပါင္း သန္း ၁၃၀ ေက်ာ္) အတြက္ ေျပာတာပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံလည္း အလားတူပါ။ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးေသာ သာမာန္ျပည္သူ သန္းေပါင္းမ်ားစြာရဲ့  ဘဝေတြကို ျမႇင့္တင္ေပးဖို႕၊ ျပည္သူေတြကို ဆင္းရဲတြင္းထဲက ကူညီဆြဲထုတ္ေပးဖို႕က ဘုရားတည္၊ ဘုန္းၾကီး ေက်ာင္းေဆာက္လုပ္ငန္းမ်ားထက္ ပိုျပီး အေရးၾကီးပါတယ္။ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးမႈေလွ်ာ့ခ်ေရးနဲ႕ တိုက္႐ိုက္ပါတ္သက္ေနတဲ့ အလုပ္အကိုင္အခြင့္အလမ္းမ်ားရရွိေရး၊ ေျမယာမဲ့၊ အိုးအိမ္မဲ့မ်ားအတြက္ ေနစရာဖန္တီးေပးေရး၊ အလုပ္သမားမ်ားအတြက္ လံုေလာက္တဲ့ လစာနဲ႕ ထိုက္တန္တဲ့ အခြင့္အေရးမ်ားရရွိေရး၊ ကြၽမ္းက်င္အလုပ္သမားမ်ားျဖစ္ေအာင္ ေလ့က်င့္သင္ၾကားေရး၊ လုပ္ငန္းခြင္ လံုျခံုေရး၊ လုပ္ငန္းခြင္အတြင္း ခြဲျခားဆက္ဆံမႈေတြ ပေပ်ာက္ေရးစသျဖင့္ လူမႈဘဝဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္ေရးလုပ္ငန္းေတြကို မိမိတို႕ရဲ့  စီးပြါးေရးလုပ္ငန္းမ်ားက ရရွိတဲ့ အက်ိဳးအျမတ္ရဲ့ (၂၅) ရာခိုင္ႏႈံးေလာက္ကို ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံျပီး ကူညီ ေဆာင္ရြက္ေပးမည့္ စီးပြါးေရးသမားၾကီးမ်ားကို အထူးေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ ဒီလိုျဖစ္ေအာင္ အာဏာရႏိုင္ငံေရးသမားေတြက စည္းရုံးၾကရမွာပါ။

ဒါေၾကာင့္ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ၾကမည့္ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားမွာ ခရိုနီဆိုင္ရာ မူဝါဒေတြ ရွိျပီးျဖစ္မယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ အဲဒီ မူဝါဒေတြကို မဲဆႏၵရွင္ျပည္သူေတြကို ေရြးေကာက္ပြဲမတိုင္မီ အသိေပးဖို႕လိုပါတယ္။ ။။။။

ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားအတြက္ ေမးခြန္းမ်ား (၈)

(7 Day သတင္းဂ်ာနယ္။ ဇြန္လ ၂၅ ရက္၊ ၂၀၁၅)

ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားအတြက္ ေမးခြန္းမ်ား (၈)

ေအာင္ဒင္

#စီးပြါးေရးမူဝါဒႏွင့္ ပါတ္သက္၍

အစိုးရသစ္တက္လာတဲ့အခ်ိန္ကစလို႕ ႏိုင္ငံတကာအေရးယူမႈေတြ တေျဖးေျဖးရုပ္သိမ္းသြားၾကသလို ႏိုင္ငံတကာအကူအညီမ်ားလည္း အလုံးအရင္းနဲ႕ ရရွိေနပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈေတြလည္း ႏွစ္စဥ္ဝင္ေရာက္လာေနျပီး ကမ႓ာ႔ဘဏ္၊ အာရွဖြံ႕ျဖိဳးေရးဘဏ္၊ ႏိုင္ငံတကာေငြေၾကးရန္ပံုေငြအဖြဲ႕စတဲ့ ႏိုင္ငံတကာ ေငြေရးေၾကးေရးအဖြဲ႕အစည္းမ်ားကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ ေႂကြးျမီေတြကို သက္သာခြင့္ျပဴျပီး အတိုးမဲ့နဲ႕ အတိုးနည္းေခ်းေငြေတြ ထုတ္ေခ်းေနပါတယ္။ ဒါေပမည့္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ စီးပြါးေရးတိုးတက္မႈအေျခအေနက အားရစရာ မရွိေသးပါ။ လက္ရွိအစိုးရရဲ့ စီးပြါးေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ားကလည္း ေမွ်ာ္လင့္သလို ျမန္ဆန္ထိေရာက္မႈမရွိတာရယ္၊ အာဏာရသူမ်ားအသိုင္းအဝိုင္းမွာ စနစ္ေဟာင္းအတိုင္း ဆက္လက္ရွင္သန္ေနခ်င္ၾကသူေတြေၾကာင့္ရယ္၊ အစိုးရယႏၲရားၾကီးက ၾကီးမားက်ယ္ျပန္႕ျပီး ထိေရာက္မႈ မရွိတာရယ္၊ နက္႐ိႈင္းက်ယ္ျပန္႕လွတဲ့ အဂတိလိုက္စားမႈေတြရယ္၊ ဦးေဆာင္သူမ်ားရဲ့ မျပတ္သားမႈ၊ တြန္႕ဆုတ္မႈ၊ အားနည္းမႈေတြရယ္ေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ စီးပြါးေရးကို အရင္ေခတ္ကလိုပဲ အာဏာရွိသူမ်ားနဲ႕ ခရိုနီမ်ားက ဆက္လက္ခ်ဳပ္ကိုင္ထားေနဆဲပါ။ ၂၀၁၆ ခုႏွစ္မွာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအာဏာရယူမည့္ အစိုးရအဖြဲ႕သစ္က လက္ရွိအစိုးရနဲ႕ မတူကြဲျပားျပီး မွန္ကန္တဲ့ စီးပြါးေရးမူဝါဒေတြကို ခ်မွတ္အေကာင္အထည္ေဖာ္မွ စီးပြါးေရးတိုးတက္မႈဆိုတာကို ျပည္သူအမ်ား ခံစားႏိုင္ၾကမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္မည့္ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားရဲ့ စီးပြါး ေရးမူဝါဒမ်ားကိုို ျပည္သူေတြက သိခ်င္ၾကပါလိမ့္မယ္။

၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ ပုဒ္မ (၃၅) မွာ "ႏိုင္ငံေတာ္၏ စီးပြါးေရးစနစ္သည္ ေစ်းကြက္စီးပြါးေရးစနစ္ ျဖစ္သည္" ဟု ျပ႒န္းထားပါတယ္။ ပုဒ္မ (၃၆)၊ ပုဒ္မခြဲ (က) မွာ "အမ်ိဳးသားစီပြါးေရးတိုးတက္ဖြံ႕ျဖိဳးေရးအတြက္ ႏိုင္ငံေတာ္၊ ေဒသဆိုင္ရာအဖြဲ႕အစည္းမ်ား၊ သမဝါယမအဖြဲ႕အစည္းမ်ား၊ ဖက္စပ္အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၊ ပုဂၢလိကစသည့္ စီးပြါးေရးအင္အားစုအားလုံးကို စီးပြါးေရးလုပ္ငန္းမ်ားတြင္ ပါဝင္ေဆာင္ရြက္ခြင့္ျပဳသည္" ဟု ျပ႒န္းထားျပန္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ စီးပြါးေရးစနစ္ဟာ "ပုဂၢလိကလုပ္ငန္းဦးစားေပး လြတ္လပ္တဲ့ ေစ်းကြက္စီးပြါးေရးစနစ္" မဟုတ္ပဲ ပုဂၢလိကစီးပြါးေရးလုပ္ငန္းေတြကို ႏိုင္ငံပိုင္၊ ေဒသဆိုင္ရာအာဏာပိုင္အဖြဲ႕အစည္းမ်ားပိုင္၊ သမဝါယမပိုင္၊ ဖက္စပ္ပိုင္စီးပြါးေရးလုပ္ငန္းမ်ားနဲ႕ ယွဥ္ျပိဳင္လုပ္ကိုင္ခြင့္ေပးထားတဲ့ "အစိုးရခ်ဳပ္ကိုင္ေသာ ေစ်းကြက္စီးပြါးေရးစနစ္" ျဖစ္ေနပါတယ္။

ေစ်းကြက္ေတာ့ရွိပါရဲ့၊ ဒါေပမည့္ ေစ်းကြက္ထဲမွာ ပုဂၢလိကလုပ္ငန္းရွင္မ်ား လြတ္လပ္မွ်တစြာ ယွဥ္ျပိဳင္ႏိုင္တဲ့အခန္းက႑က နည္းပါးလွျပီး ႏိုင္ငံပိုင္နဲ႕ စစ္တပ္ပိုင္စီးပြါးေရးလုပ္ငန္းမ်ားရဲ့  အခန္းက႑ၭက ပိုျပီးၾကီးမားလွပါတယ္။ ဥပမာအားျဖင့္ သတင္းစာထုတ္ေဝေရးလုပ္ငန္းကို ၾကည့္ပါ။ ပုဂၢလိကသတင္းစာမ်ားကို ထုတ္ေဝခြင့္ေပးတယ္ဆိုေပမည့္ အစိုးရျပန္ၾကားေရးဝန္ၾကီး႒ာန၊ တိုင္းေဒသၾကီးအစိုးရအခ်ိဳ႕နဲ႕ စစ္တပ္ကလည္း သတင္းစာေတြထုတ္ေဝေနပါတယ္။ ႏိုင္ငံပိုင္သတင္းစာမ်ားက ႏိုင္ငံေတာ္ဘဏၰာထဲက လံုေလာက္တဲ့ ေငြေၾကးအရင္းအႏွီးရရွိပါတယ္။ ႏိုင္ငံပိုင္ ပံုႏွိပ္စက္မ်ား၊ ကိုယ္ခြဲပံုႏွိပ္စက္မ်ားနဲ႕ ႏိုင္ငံတစ္ဝွမ္းမွာ တစ္ျပိဳင္တည္းပံုႏွိပ္ႏိုင္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံပိုင္ သယ္ယူပို႕ေဆာင္ေရးစနစ္ကို အသုံးျပဳျပီး တစ္ႏိုင္ငံလုံးကို အျမန္ဆုံးျဖန္႕ခ်ီႏိုင္ပါတယ္။ အစိုးရ႒ာနအားလုံးက အစိုးရသတင္းစာေတြကို မဝယ္မျဖစ္ဝယ္ရပါတယ္။ အစိုးရ႒ာနမ်ားက လုပ္ငန္းေၾကာ္ျငာမ်ားကို ျပိဳင္ဘက္မရွိ ရရွိပါတယ္။ ေစာင္ေရ သိန္းနဲ႕ခ်ီျပီး ႐ိုက္ႏွိပ္ထုတ္ေဝႏိုင္တာမို႕ နာေရး၊ သာေရးေၾကာ္ျငာအမ်ားဆုံး လက္ခံရရွိပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဘယ္ပုဂၢလိကသတင္းစာကမွ ႏိုင္ငံပိုင္သတင္းစာမ်ားကို ေစ်းကြက္မွာယွဥ္ျပိဳင္ႏိုင္စြမ္းလုံးဝမရွိပါ ။ ဒါဟာျဖင့္ လြတ္လပ္မွ်တစြာယွဥ္ျပိဳင္ျခင္းမဟုတ္ပါ။ ေစ်းကြက္စီးပြါးေရးစနစ္မွာ အစိုးရရဲ့  အခန္းကဏၰက ေစ်းကြက္ထဲမွာ ပုဂၢလိကလုပ္ငန္းရွင္မ်ား လြတ္လပ္စြာ၊ မွ်တစြာယွဥ္ျပိဳင္ႏိုင္တဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးရွိေအာင္ ဖန္တီးေစာင့္ၾကပ္ေပးဖို႕သာျဖစ္ျပီး အစိုးရကိုယ္တိုင္က ေစ်းကြက္ထဲမွာ ပါဝင္ယွဥ္ျပိဳင္ဖို႕မဟုတ္ပါ။

တိုင္းျပည္ဘဏၰာထဲက ေငြေၾကးအေျမာက္အမ်ားကို ရင္းႏွီးသုံးစြဲထားရတဲ့ ႏိုင္ငံပိုင္စီးပြါးေရးလုပ္ငန္းေတြဟာ လြတ္လပ္ေသာ ေစ်းကြက္စီးပြါးေရးစနစ္အတြက္ အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္႐ံုသာ မကပဲ၊ အျမတ္အစြန္းထြက္ေအာင္ မေဆာင္ရြက္ႏိုင္လို႕ တိုင္းျပည္ဘဏၰာကို အလဟသဆုံးရွုံးနစ္နာေစတဲ့၊ လာဘ္ေပးလာဘ္ယူအဂတိလိုက္စားမႈမ်ားၾကီးစိုးရာ အေျခခံ႒ာနၾကီးမ်ားလည္း ျဖစ္ေနျပန္ပါတယ္။

ႏိုင္ငံပိုင္စီးပြါးေရးအဖြဲ႕အစည္းမ်ားအျပင္ တိုင္းျပည္ရဲ့စီးပြါးေရးနဲ႕ ေစ်းကြက္ကို ၾကီးၾကီးမားမား ခ်ဳပ္ကိုင္လႊမ္းမိုးထားတာက စစ္တပ္ပိုင္စီးပြါးေရးအဖြဲ႕အစည္းမ်ားနဲ႕ ခရိုနီ (Crony) လို႕ေခၚၾကတဲ့ ေခတ္ပ်က္သူေ႒းၾကီးမ်ားျဖစ္ၾကပါတယ္။ တပ္မေတာ္ပိုင္ ျမန္မာ့စီးပြါးေရးဦးပိုင္လီမိတက္ (ဦးပိုင္) နဲ႕ ျမန္မာ့စီးပြါးေရးေကာ္ပိုေရးရွင္း (MEC) ႏွစ္ခုက တိုင္းျပည္ရဲ့ စီးပြါးေရးကဏၰအားလုံးလိုလိုမွာ ခိုင္ခိုင္မာမာေနရာယူထားပါတယ္။ ႏိုင္ငံပိုင္၊ တပ္မေတာ္ပိုင္နဲ႕ ခရိုနီပိုင္ စီးပြါးေရးလုပ္ငန္းမ်ားက တိုင္းျပည္ရဲ့ စီးပြါးေရးနဲ႕ ေစ်းကြက္အမ်ားစုကို လႊမ္းမိုးခ်ဳပ္ကိုင္ထားၾကေတာ့ သာမာန္အမ်ိဳးသားဓနရွင္မ်ားအတြက္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္မွ်မွ်တတယွဥ္ျပိဳင္ႏိုင္တဲ့ စီးပြါးေရးပါတ္ဝန္းက်င္ လုံးဝမရွိသေလာက္ပါ။

(၁) လြတ္လပ္မွ်တတဲ့ ေစ်းကြက္စီးပြါးေရးစနစ္မွာ အစိုးရရဲ့ တာဝန္က ေစ်းကြက္ထဲမွာ ပါဝင္ယွဥ္ျပိဳင္ဖို႕မဟုတ္ပဲ လြတ္လပ္မွ်တတဲ့ ယွဥ္ျပိဳင္မႈျဖစ္ေအာင္ ေကာင္းမြန္တဲ့ စီးပြါးေရးပါတ္ဝန္းက်င္တစ္ခုကို တည္ေဆာက္ေပးဖို႕၊ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ဖို႕ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ႏိုင္ငံပိုင္စီးပြါးေရးလုပ္ငန္းမ်ား အားလုံး (သို႕မဟုတ္) အမ်ားစုကို ပုဂၢလိကပိုင္ျပဳ (Privatization) သင့္ပါတယ္။ ပုဂၢလိကပိုင္ျပဳရာမွာလည္း နအဖစစ္အစိုးရက ၂၀၁၀ ခုႏွစ္အတြင္းက လုပ္ခဲ့သလို ခရိုနီသူေ႒းၾကီးမ်ားရဲ့ လက္ထဲကို ႏိုင္ငံပိုင္အေဆာက္အအံုနဲ႕ လုပ္ငန္းေတြ ေစ်းေပါေပါနဲ႕ အေႂကြးေရာင္းေပးခဲ့သလို လုပ္လို႕ေတာ့မရပါ။ ပုဂၢလိကျပဳဳျခင္းကို စနစ္တက်ျဖစ္ေစဖို႕ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္က "ႏိုင္ငံပိုင္စီးပြါးေရးလုပ္ငန္းမ်ား ပုဂၢလိကပိုင္ျပဳေရးဆိုင္ရာ ဥပေဒ" ျပ႒န္းဖို႕ လိုအပ္ပါတယ္။ ပုဂၢလိကျပဳေရးလုပ္ငန္းစဥ္တစ္ခုလုံးဟာ ႏိုင္ငံသားတိုင္းလြတ္လပ္စြာ ပါဝင္ခြင့္ရွိတဲ့ ပြင့္လင္းျမင္သာတဲ့ လုပ္ငန္းစဥ္ျဖစ္ဖို႕ လိုအပ္ပါတယ္။

(၂) အစိုးရဟာ ေစ်းကြက္စီးပြါးေရးစနစ္မွာ လြတ္လပ္စြာယွဥ္ျပိဳင္မႈမ်ားကို ၾကီးၾကပ္ထိန္းသိမ္းရမည့္ ဒိုင္လူၾကီးျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႕ စီးပြါးေရးလုပ္ငန္းမ်ား မွ်မွ်တတယွဥ္ျပိဳင္ေစဖို႕ စည္းမ်ဥ္း၊ စည္းကမ္းေတြ ထုတ္ျပန္ရမွာျဖစ္ေပမည့္ အဲဒီ စည္းမ်ဥ္း၊ စည္းကမ္းေတြ အလြန္အကြၽံမမ်ားေအာင္၊ အစိုးရနဲ႕ ပုဂၢလိကဆက္ဆံေရးမွာ ၾကိဳးနီစနစ္ဆိုတဲ့ အဟန္႕အတားေတြမရွိဖို႕လည္း လိုအပ္ပါတယ္။ "လက္ေကာက္နဲ႕ လက္ထိပ္" ဥပမာလိုပါပဲ။ အစိုးရက ထုတ္ျပန္ထားတဲ့ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြဟာ ေစ်းကြက္စီးပြါးေရးစနစ္ကို အားေကာင္းသန္မာေစမည့္၊ လြတ္လပ္မွ်တေစမည့္ အဆင္တံဆာေတြပဲ ျဖစ္သင့္ပါတယ္။ လြတ္လပ္စြာယွဥ္ျပိဳင္ခြင့္ကို ထိန္းခ်ဳပ္မည့္ အဟန္႕အတားေတြမျဖစ္ေစသင့္ပါ။

(၃) လြတ္လပ္စြာစီးပြါးယွဥ္ျပိဳင္ခြင့္ကို ၾကီးၾကပ္မည့္ ဒိုင္လူၾကီးကိုယ္တိုင္က မွ်တဖို႕လိုပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အစိုးရက ထုတ္ျပန္တဲ့ စည္းမ်ဥ္း၊ စည္းကမ္းေတြက မွ်တရမွာျဖစ္သလို ဒီစည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြကို ကိုင္တြယ္ျပီး စီးပြါးေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို ၾကီးၾကပ္ကြပ္ကဲမည့္ အစိုးရဝန္ထမ္းေတြကိုယ္တိုင္က အဂတိလိုက္စားမႈကင္းဖို႕လိုအပ္ပါတယ္။

(၄) ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္နဲ႕ ခရိုနီအရင္းရွင္စနစ္မ်ား ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကီးစိုးခဲ့တဲ့ႏိုင္ငံမို႕ အလုပ္သမားနဲ႕ စားသုံးသူမ်ားရဲ့ အခြင့္အေရးကို ဂ႐ုမစိုက္တတ္ခဲ့ပါ။ ဒါေၾကာင့္မို႕ ေစ်းကြက္စီးပြါးေရးစနစ္အတြင္းမွာ အလုပ္သမားမ်ားနဲ႕ စားသုံးသူမ်ားရဲ့ အခြင့္အေရးကို အကာအကြယ္ေပးဖို႕ ဥပေဒေတြျပ႒န္းအေကာင္အထည္ေဖာ္ဖို႕ လိုအပ္ပါတယ္။ အလုပ္သမားသမဂၢမ်ား၊ လြတ္လပ္ေသာကုန္ပစၥည္းအရည္အေသြးစစ္ေဆးေရးအဖြဲ႕မ်ား၊ စားသုံးသူအခြင့္အေရးကာကြယ္ေရးအဖြဲ႕မ်ား တရားဝင္ဖြဲ႕စည္းခြင့္ရွိရပါမယ္။ အလုပ္သမားသမဂၢမ်ားဟာ အလုပ္ရွင္-အလုပ္သမား ပ႗ိပကၡေတြမွာ အလုပ္သမားဘက္က ကိုယ္စားျပဳႏိုင္ခြင့္ရွိရပါမယ္။ စီးပြါးေရးလုပ္ငန္းတစ္ခုရဲ့  လုပ္ငန္းဆိုင္ရာဆုံးျဖတ္ခ်က္ေတြခ်ရာမွာ အလုပ္သမားသမဂၢမ်ားလည္း ပါဝင္ခြင့္ရွိရပါမယ္။

(၅) အနည္းဆုံးလုပ္ခ သတ္မွတ္ေရး၊ လုပ္ငန္းခြင္တြင္း အနၱရာယ္ကင္းစင္ေရး၊ အလုပ္သမားမ်ားအတြက္ လံုေလာက္ေသာ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈ၊ တိက်ေသာ ပံုမွန္အလုပ္ခ်ိန္၊ အလုပ္ပိတ္ရက္ႏွင့္ ခြင့္ရက္မ်ား မွန္မွန္ကန္ကန္ရရွိေရး၊ ဒါဏ္ရာအနာတရျဖစ္မႈအတြက္ နစ္နာေၾကး၊ အလုပ္ထုတ္ခံရမႈအတြက္ ေလ်ာ္ေၾကး၊ အလုပ္အာမခံခ်က္ရွိေရး မ်ားနဲ႕ပါတ္သက္ျပီး အစိုးရက ထိထိေရာက္ေရာက္ ပါဝင္ပါတ္သက္ဖို႕လိုအပ္ပါတယ္။

(၆) အစိုးရအေနနဲ႕ ပုဂၢလိကလုပ္ငန္းရွင္မ်ား အရည္အေသြးေကာင္းမြန္တဲ့ ပစၥည္းေတြ ထုတ္လုပ္ႏိုင္ဖို႕အတြက္ လိုအပ္တဲ့ လုပ္ငန္းဆိုင္ရာ သုေတသနလုပ္ငန္းမ်ားကို အားေပးေထာက္ပံ့ဖို႕လိုအပ္ပါတယ္။ ျပည္တြင္းက ထုတ္လုပ္တဲ့ ကုန္ပစၥည္းမ်ားကို ႏိုင္ငံတကာေစ်းကြက္မွာ တင္ပို႕ေရာင္းခ်ႏိုင္ဖို႕ ေစ်းကြက္ရွာေဖြေရး၊ ေစ်းကြက္ျပိဳင္ဆိုင္ေရးလုပ္ငန္းေတြကိုလည္း အားေပးေထာက္ပံ့သင့္ပါတယ္။

(၇) အစိုးရအေနနဲ႕ အေသးစားနဲ႕အလတ္စားလုပ္ငန္းမ်ား (SME/ Small and Medium Enterprises) ကို အားေပးကူညီဖို႕ လိုအပ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ အမ်ိဳးသားဓနရွင္မ်ား၊ စြန္႕ဦးတီထြင္သူမ်ားရဲ့ အေသးစားနဲ႕ အလတ္စားလုပ္ငန္းမ်ားကို အားေပးဖို႕ ႏိုင္ငံပိုင္ဘဏ္မ်ားကေန အတိုးနည္း ႏွစ္ရွည္ေခ်းေငြမ်ား ေခ်းသင့္ပါတယ္။

(၈) တိုင္းျပည္လူဦးေရရဲ့  (၆၃) ရာခိုင္ႏႈံးက လယ္ယာကဏၰမွာ မွီခိုလုပ္ကိုင္ေနၾကရပါတယ္၊ ဒါေၾကာင့္မို႕ စီးပြါးေရးတိုးတက္ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္မႈအတြက္ လယ္ယာကဏၰရဲ့ တိုးတက္မႈဟာ အထူးအေရးၾကီးပါတယ္။ လယ္ယာကဏၰမွာ လယ္လုပ္သူတိုင္း လယ္ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရွိဖို႕၊ ႏွစ္သက္ရာသီးႏွံကို လြတ္လပ္စြာ ဆုံးျဖတ္ေရြးခ်ယ္စိုက္ပ်ိဳးခြင့္ရွိဖို႕၊ လယ္ယာထြက္ကုန္ေတြကို လြတ္လပ္တဲ့ ေစ်းကြက္မွာ လြတ္လပ္စြာယွဥ္ျပိဳင္ေရာင္းခ်ခြင့္ရွိဖို႕၊ လယ္ယာစိုက္ပ်ိဳးေရးအတြက္ လိုအပ္တဲ့ အရင္းအႏွီး၊ မ်ိဳးေစ့၊ ေျမဩဇာေတြကို လြယ္လြယ္ကူကူရႏိုင္ဖို႕ အစိုးရက မူဝါဒခ်မွတ္ ကူညီသင့္ပါတယ္။

(၉) စီးပြါးေရးလုပ္ငန္းမ်ားေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့  သဘာဝပါတ္ဝန္းက်င္ မပ်က္စီး၊ မဆုံးရွုံးရဖို႕ အင္မတန္အေရးၾကီးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္အစိုးရက သဘာဝပါတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးဆိုင္ရာ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းမ်ားခ်မွတ္ျပီး တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ကိုင္တြယ္သင့္ပါတယ္။

(၁၀) "လြတ္လပ္စြာကုန္သြယ္ေရးသေဘာတူညီခ်က္ (Free Trade Agreement)" ဆိုတာ ရုတ္တရက္ၾကည့္ရင္ ေကာင္းသလိုပါ။ ႏိုင္ငံႏွစ္ခု (သို႕မဟုတ္) ႏိုင္ငံမ်ားအၾကားမွာ အခြန္အတုတ္ေတြနဲ႕ ကန္႕သတ္မထားပဲ ကုန္ပစၥည္းေတြကို လြတ္လပ္စြာ အျပန္အလွန္တင္ပို႕ေရာင္းခ်ခြင့္ျပဳတာပါ။ ဒါေပမည့္ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ လက္ရွိအေျခအေနမွာ ဒီလိုသေဘာတူညီခ်က္မ်ိဳးက ျပည္တြင္းစီးပြါးေရးလုပ္ငန္းရွင္မ်ားအတြက္ အနၱရာယ္ရွိပါတယ္။ တစ္ျခားႏိုင္ငံရဲ့ ေစ်းကြက္ထဲကို ျမန္မာႏိုင္ငံက တင္ပို႕ႏိုင္တဲ့ ကုန္ပစၥည္းပမာဏက သိပ္မမ်ားလွေသးေပမည့္ ကိုယ့္ႏိုင္ငံရဲ့ ေစ်းကြက္ထဲကိုေတာ့ ျပည္ပႏိုင္ငံက လုပ္ငန္းရွင္မ်ားက အလုံးအရင္းနဲ႕ ပစၥည္းေတြ တင္သြင္းႏိုင္ၾကမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္မို႕ ဒီသေဘာတူညီမႈမ်ိဳးကို အေသအခ်ာစဥ္းစားသုံးသပ္သင့္ပါတယ္။

(၁၁) ေစ်းကြက္ထဲမွာ အစိုးရက ကိုယ္တိုင္ဝင္ေရာက္မယွဥ္ျပိဳင္ပဲနဲ႕ ပုဂၢလိကလုပ္ငန္းမ်ားကေန အျမတ္ခြန္၊ ကုန္သြယ္လုပ္ငန္းခြန္နဲ႕ စီးပြါးေရးသမားမ်ားထံကေန ဝင္ေငြခြန္မ်ားကို မ်ားရင္မ်ားသလို တိုးျမႇင့္ေကာက္ခံတဲ့ စနစ္ (Progressive Taxation) နဲ႕ ထိထိေရာက္ေရာက္ ေကာက္ခံဖို႕လိုအပ္ပါတယ္။ ဒီအခြန္ေငြေတြဟာ တိုင္းျပည္ဘဏၰာရဲ့ အဓိကက်တဲ့ အစိတ္အပိုင္းျဖစ္လာရပါမယ္။ အခြန္ေရွာင္တဲ့၊ အခြန္ေဆာင္ဖို႕ ပ်က္ကြက္တဲ့ လုပ္ငန္းရွင္မ်ားကို ထိထိေရာက္ေရာက္အေရးယူသင့္ပါတယ္။

(၁၂) စီးပြါးေရးဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္မႈနဲ႕ ပညာေရးတို႕ဟာ တိုက္႐ိုက္ပါတ္သက္ေနပါတယ္။ ပညာေရးအဆင့္အတန္းျမင့္မားမွ၊ အဖိုးအခအလြန္မၾကီးမားပဲ အားလုံးအဆင္ေျပျပတက္ေရာက္ႏိုင္တဲ့ ပညာေရးစနစ္ျဖစ္မွ တိုင္းျပည္အတြက္ အရည္အေသြးျမင့္ ပညာတတ္အလုပ္သမားအင္အားစုၾကီးကို ေမြးထုတ္ေပးႏိုင္မွာပါ။ အရည္အေသြးျမင့္ အလုပ္သမားေတြပါဝင္တည္ေဆာက္တဲ့ စီးပြါးေရးအေဆာက္အအံုဟာ တိုးတက္ဖြံ႕ျဖိဳးဖို႕ ပိုျပီးအခြင့္အလမ္းရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႕ ႏိုင္ငံဘဏၰာကို ပညာေရးကဏၰမွာ ထိထိေရာက္ေရာက္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံဖို႕ အထူးလိုအပ္ပါတယ္။

ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ၾကမည့္ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားမွာ စီးပြါးေရးမူဝါဒေတြ၊ လုပ္ငန္းစဥ္ေတြ ေရးဆြဲျပင္ဆင္ျပီးျပီလို႕ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ အဲဒီ စီးပြါးေရးမူဝါဒေတြကို ေရြးေကာက္ပြဲမတိုင္ခင္ ျပည္သူလူထုကို ရွင္းလင္းတင္ျပီဖို႕ ေတာင္းဆိုပါတယ္။။။။။