ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္း၊ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီအေရး လႈပ္ရွားခဲ့သူႏွင့္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ေလ့လာသူ ကုိေအာင္ဒင္ႏွင့္ေတြ႕ဆံုျခင္း (7 Day Daily)

‘‘အနည္းဆံုး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္
ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ေတာ ့ျဖစ္လာႏုိင္တယ္’’

ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္း၊ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီအေရး လႈပ္ရွားခဲ့သူႏွင့္ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရး ေလ့လာသူ ကုိေအာင္ဒင္ႏွင့္ေတြ႕ဆံုျခင္း
http://www.7daydaily.com/story/50118

By သီဟ  

Wed, 2015-11-04

အတြဲ (၁၄)၊ အမွတ္ (၃၅)

ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ ျဖစ္ လာႏုိင္တဲ့ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးအေျခ အေနကုိ ဘယ္လိုခန္႔မွန္းထားပါသလဲ။

ကၽြန္ေတာ္အခုၾကည့္တာ ခန္႔မွန္းေျခေလးမ်ိဳးရွိတယ္။ ပထမခန္႔မွန္းေျခကေတာ့ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္မွာ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖဲြ႕ခ်ဳပ္က ေနရာအမ်ားစုအႏုိင္ရမယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ျပည္သူ႔
လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ျဖစ္လာမယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ NLD ကပဲ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားျပဳတဲ့ ဒုတိယသမၼတေလာင္းတစ္ေယာက္ကို တင္သြင္းႏုိင္မယ္။ ႀကံ႕ခိုင္ေရးကက်ေတာ့ လႊတ္ေတာ္
ႏွစ္ရပ္စလံုးမွာ အမ်ားစုမရဘူး။ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္မွာ ႀကံ႕ခိုင္ေရးနဲ႔ တပ္နဲ႔ ေနာက္တစ္ခါ ႀကံ႕ခုိင္ေရးႏွင့္ မဟာမိတ္ဖဲြ႕ထားတဲ့ တိုင္းရင္းသားပါတီေတြေပါင္းၿပီး အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ ေနရာကိုရမယ္။
ဒါေပမဲ့ ဒုသမၼတေလာင္းတစ္ေယာက္ကိုေတာ့ တုိင္းရင္းသားပါတီေတြက ေရြးခ်ယ္ႏုိင္လိမ့္မယ္ထင္တယ္။ ႀကံ႕ခိုင္ေရးရဲ႕သမၼတေလာင္းက သီးျခားမဟုတ္ဘဲ တပ္နဲ႔တဲြၿပီး တပ္ရဲ႕ကုိယ္စား လွယ္အျဖစ္ တင္ရမယ့္သေဘာ ျဖစ္သြားမယ္။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ကေတာ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေပါ့ဗ်ာ။ သမၼတေလာင္းအေနနဲ႔ကေတာ့ NLD က သမၼတေလာင္းတစ္ေယာက္။ တုိင္းရင္းသားပါတီေတြက သမၼတေလာင္းတစ္ေယာက္နဲ႔ ႀကံ႕ခိုင္ေရးနဲ႔ တပ္နဲ႔ေပါင္းၿပီး သမၼတေလာင္း တစ္ေယာက္ေပါ့။ အဲဒီ သမၼတေလာင္းတစ္ေယာက္ ေရြးတဲ့အခါမွာေတာ့ ျပည္ခုိင္ၿဖိဳးနဲ႔ တပ္နဲ႔ေပါင္းထားတဲ့ သမၼတေလာင္းက
သမၼတေနရာကို ရလိမ့္မယ္လို႔ထင္တယ္။ ဒါကေတာ့ ပထမခန္႔မွန္းခ်က္ေပါ့။

ဒုတိယခန္႔မွန္းခ်က္က NLD က လႊတ္ေတာ္္ႏွစ္ရပ္စလံုးမွာ ေနရာအမ်ားစုရမယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း သမၼတေလာင္းတင္ႏုိင္တဲ့ အေနအထားတို႔၊ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ေနရာရႏုိင္တဲ့ အေနအထားမရွိဘူး။ ဒီခ်ဳပ္က
လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္မွာ ေနရာအမ်ားစုရမယ္။ သို႔ေသာ္လည္း လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ျဖစ္ႏုိင္တဲ့ အေရအတြက္လည္း မဟုတ္ဘူး။သမၼတေလာင္းတင္ႏုိင္တဲ့ အေရအတြက္လည္းမဟုတ္ဘူး။ ႀကံ႕ခိုင္ေရးကပဲသမၼတရာထူးရမယ္။ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္မွာ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ကိုေတာ့ ႀကံ႕ခုိင္ေရးကရမယ္။ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ကိုေတာ့ ႀကံ႕ခုိင္ေရးနဲ႔ မဟာမိတ္ဖဲြ႕ထားတဲ့ တုိင္းရင္းသားပါတီတစ္ခုခုက ရမယ္။ ဒါဒုတိယခန္႔မွန္းခ်က္ေပါ့။

တတိယခန္႔မွန္းခ်က္ကက်ေတာ့ဒီခ်ဳပ္အားေကာင္းမယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ျဖစ္လာမယ္။ ေနာက္ဒီခ်ဳပ္ေခါင္းေဆာင္ တစ္ေယာက္ကိုလည္း ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကဒုသမၼတေလာင္း တစ္ေယာက္အျဖစ္ တင္သြင္းႏုိင္မယ္။ အမ်ိဳးသား လႊတ္ေတာ္မွာက်ေတာ့ ဒီခ်ဳပ္က ေနရာအမ်ားစုရမယ္။ ဒါေပမဲ့ ႀကံ႕ခုိင္ေရး၊ တပ္နဲ႔ တုိင္းရင္းသားပါတီေတြ ေပါင္းၿပီးေတာ့ တုိင္းရင္းသား ေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္က အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ခံရမယ္။ ႀကံ႕ခုိင္ေရးနဲ႔ တုိင္းရင္းသားပါတီေတြ ေပါင္းၿပီးေတာ့ပဲ ႀကံ႕ခုိင္ေရးေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္ကုိ ဒုသမၼတေလာင္းအျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ တင္ေျမႇာက္ခံရမယ္။
အဲဒီေတာ့ ႀကံ႕ခုိင္ေရးပါတီက လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္စလံုးမွာ အဓိက အတုိက္အခံပါတီျဖစ္လာမယ္ေပါ့။ သမၼတေရြးေကာက္ပဲြမွာေတာ့ ဒီခ်ဳပ္သမၼတေလာင္းက မဲအမ်ားဆံုးနဲ႔ သမၼတျဖစ္လာႏုိင္တယ္။ ႀကံ႕ခိုင္ေရးနဲ႔
တိုင္းရင္းသား ကုိယ္စားလွယ္က ဒုသမၼတျဖစ္လာႏုိင္တယ္။

ခန္႔မွန္းခ်က္ေလးကေတာ့ ဒီခ်ဳပ္အတြက္ အေကာင္း ဆံုးေပါ့။ လႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္စလံုး ဥကၠ႒ရာထူးကိုလည္း ဒီခ်ဳပ္ကရမယ္။ သမၼတရာထူးကိုလည္း ဒီခ်ဳပ္ကရမယ္ဆုိေတာ့ လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒အာဏာေတြေရာ၊ သမၼတအာဏာေတြေရာ ဒီခ်ဳပ္ကလႊမ္းမိုးပိုင္ဆိုင္ႏုိင္မယ့္ အေနအထားေပါ့။

ခန္႔မွန္းခ်က္ (၁)ကေန (၄)အထိ မွာ(၁)ကျဖစ္ႏုိင္ေျခအရွိဆံုးေပါ့။ (၄)က ျဖစ္ႏုိင္ေျခအနည္းဆံုးေပါ့။

ဘယ္လိုအခ်က္ေတြအေပၚ အေျခခံၿပီး အဲဒီလုိခန္႔မွန္းခ်က္ေတြ ရလာတာလဲခင္ဗ်။

ႏုိင္ငံေရးပါတီေပါင္း ကိုးဆယ္ေက်ာ္ရွိတယ္။ အဲဒီအထဲမွာ မဲဆႏၵနယ္ အားလံုးနီးပါးကို ဝင္ၿပိဳင္တဲ့ ပါတီႀကီးကႏွစ္ခုပဲရွိတယ္။  ႀကံ႕ခိုင္ေရးနဲ႔ဒီခ်ဳပ္ေပါ့။ သူတို႔ ေနာက္မွာ တတိယလိုက္တာက တုိင္းရင္းသား
စည္းလံုးညီၫြတ္ေရး ပါတီ၊တစညေပါ့။ ဒါေတာင္မွ သူက လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ေလာင္း ခုနစ္ရာေက်ာ္ပဲ ဝင္ၿပိဳင္တာ။ ၿပိဳင္ရမယ့္ ေနရာေပါင္း ၁,၁၇၁ ေနရာရွိတာမွာ ႀကံ႕ခိုုင္ေရးနဲ႔ ဒီခ်ဳပ္ကသာလွ်င္
ေနရာေပါင္း ၁,၁၃၀ ေက်ာ္ ၄၀ နီးပါး ၿပိဳင္ႏိုင္ၾကတယ္ေပါ့။ ဒီပါတီႏွစ္ခုရဲ႕ ျပည္နယ္နဲ႔တုိုင္း ၁၄ ခုမွာ သူတို႔ဘယ္ေလာက္ အထိ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္လဲဆိုတာ ၾကည့္တာေပါ့။ အဲဒီအခါမွာ တစ္က လႊတ္ေတာ္
ကုိယ္စားလွယ္ အေရအတြက္္၊ မဲေပးႏုိင္မယ့့္ လူဦးေရ အေရအတြက္၊ ပါတီႀကီးႏွစ္ခုရဲ႕ အင္အား အဲဒါေတြကို ၾကည့္တယ္။ ေနာက္တစ္ခုကက်ေတာ့ သက္ဆုိင္ရာေဒသေတြမွာ တပ္ ေျမေတြရွိတယ္။ စစ္တပ္အား ေကာင္းတဲ့ေနရာေတြရွိတယ္။ ေနာက္ စစ္တပ္နဲ႔မဟာမိတ္ဖဲြ႕ထားတဲ့ ျပည္သူ႔စစ္တို႔၊ နယ္ျခားေစာင့္တပ္တို႔၊ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္အဖဲြ႕ကေန အမည္ေျပာင္းၿပီး စစ္တပ္နဲ႔ မဟာမိတ္
လုပ္ထားတဲ့ အဖဲြ႕ေတြရွိတယ္။ အဲဒါေတြပါ ထည့္တြက္တာေပါ့။ ေနာက္တစ္ခုက တပ္က နဂုိရွိၿပီးသား ၂၅ ရာ ခုိင္ႏႈန္း အဲဒါေတြလည္း ထည့္တြက္တာေပါ့။ အဲဒီအခ်က္အလက္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္အေျခခံၿပီး
စဥ္းစားတယ္။ ေနာက္တစ္ခုကက်ေတာ့ ဒီပါတီႀကီးႏွစ္ခုစလံုး ဘယ္ေလာက္ပဲ အားေကာင္းသည္ ျဖစ္ေစ ျပည္နယ္ခုနစ္ခုမွာ ဒီပါတီႀကီး ႏွစ္ခုရဲ႕ အခန္းက႑က အေတာ္နည္းလိမ့္မယ္။ ျပည္နယ္ေတြမွာ
တုိင္းရင္းသားပါတီေတြက တတ္ႏုိင္သေလာက္ အားေကာင္းေမာင္းသန္ၿပိဳင္ၾကမွာကို။ ေရြးေကာက္ပဲြဝင္မယ့္ ပါတီေပါင္း ကိုးဆယ္ေက်ာ္မွာလည္း တုိင္းရင္းသားပါတီက ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ရွိတယ္။

အဲဒီအထဲမွာမွ သက္ဆိုင္ရာ ျပည္နယ္တစ္ခုလံုးကို ၿပိဳင္ႏုိင္တဲ့ ပါတီက စုစုေပါင္း ကိုးပါတီပဲရွိ တယ္။ က်န္တဲ့ပါတီေတြက ေနရာနည္းနည္းပဲ ၿပိဳင္ႏိုင္ၾကတာ။ တစ္ႏုိင္ငံလံုး အတုိင္းအတာနဲ႔ဆုိ ပါတီႀကီးႏွစ္ခုကုိပဲ ၾကည့္ေတာ့တယ္။ ျပည္နယ္ေတြအတြက္ဆုိ ခုနက ပါတီကိုးခုကိုပဲ ၾကည့္ေတာ့တယ္။ အဲဒီအခါမွာ ခုနက ခန္႔မွန္းခ်က္ေတြ ထြက္လာတာေပါ့။

တကယ္လို႔ ခန္႔မွန္းတဲ့ထဲက ျပည္ခုိင္ၿဖိဳးအားေကာင္းတဲ့ အေျခအေနအတိုင္းျဖစ္သြားရင္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးအေျခအေနက ဘယ္လိုျဖစ္သြားႏုိင္မလဲ။

ကၽြန္ေတာ္ထင္တာကေတာ့ ဘယ္ပါတီႏိုင္ႏုိင္ေကာင္းဖုိ႔ပဲရွိပါတယ္။ ျပည္ခုိင္ၿဖိဳးႏုိင္တယ္ဆုိရင္လည္း လက္ရွိေပးထားတဲ့ ကတိအတိုင္း ေျပာင္းလဲမႈေတြ ဆက္လုပ္မယ္ဆိုတဲ့ ကတိေတြ ဆက္ၿပီး
အေကာင္အထည္ေဖာ္မွာပဲ။ ေဖာ္ေအာင္လည္း လူထုနဲ႔မဲဆႏၵရွင္ေတြ၊ မီဒီယာေတြ၊ အရပ္ဘက္အဖဲြ႕အစည္းေတြက ဆက္ၿပီးတြန္းအားေပးေနၾကရမွာပဲ။ အလားတူ ဒီခ်ဳပ္ႏုိင္ရင္လည္း တစ္ေလွ်ာက္လံုးမတရားမႈေတြကို ဆန္႔က်င္ခဲ့တဲ့ ပါတီအေနနဲ႔ သူအာဏာရရင္လည္း မတရားမႈေတြ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းဖို႔ ႀကိဳးစားမွာပဲ။ အဲဒီအခါက်ရင္လည္း အေကာင္းဘက္ကုိ ဦးတည္မွာပဲ။

တကယ္လို႔ ရလဒ္တစ္ခုခုေပၚ ပါတီေတြကုိ ေထာက္ခံတဲ့သူေတြ နဲ႔ ပါတီေအာက္ေျခက လူေတြက မေက်နပ္လို႔ အံုႂကြမယ္ဆုိရင္ဘာ ေတြျဖစ္လာမလဲ။

အဲဒါေတာ့ ကၽြန္ေတာ္စိတ္ပူတယ္။ အဲဒါက အမ်ားႀကီးျဖစ္ႏုိင္တယ္။ ေအာက္ေျခမွာ အလံေထာင္ၿပီး စည္း႐ံုးေနၾကတဲ့ ဘက္ႏွစ္ဖက္ေပါ့။ သူတို႔ ထိပ္တုိက္ေတြ႕တာမ်ိဳးျဖစ္သြားႏုိင္တယ္။ တစ္ခုေတာ့
ရွိတာေပါ့။ ေရြးေကာက္ပဲြၿပီးမွာက ႏုိဝင္ဘာ ၈ ရက္။ တစ္ႏုိင္ငံလံုးရဲ႕ ရလဒ္ေတြသိရဖို႔က တစ္ပတ္နဲ႔ ႏွစ္ပတ္ၾကား ၾကာဦးမယ္။ ရလဒ္ကုိသိၿပီးတာေတာင္ လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ျဖစ္ျခင္း၊ မျဖစ္ျခင္း၊ သမၼတျဖစ္ျခင္း၊မျဖစ္ျခင္းက တစ္လ၊ ႏွစ္လေလာက္ၾကာဦးမယ္။ ၾကားထဲမွာ လူထုကို cool down ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးႏုိင္မယ္လို႔ ထင္တယ္။ အဲဒါကေတာ့ ပါတီေခါင္းေဆာင္ေတြအေပၚ မူတည္တယ္။ ပါတီေခါင္းေဆာင္ေတြကရတဲ့ရလဒ္ကုိ လက္ခံၿပီး သူတို႔ ပါတီဝင္ေတြကို ေဖ်ာင္းဖ်ေပးႏုိင္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ပဋိပကၡေတြကို ေရွာင္လႊဲႏုိင္မယ္။

တကယ္လုိ႔ ျပည္ခုိင္ၿဖိဳး အျပည့္အဝျပန္ႏုိင္ခဲ့ရင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ အခန္းက႑ ဘယ္လိုျဖစ္သြားႏုိင္ပါလဲ။

ကၽြန္ေတာ္ထင္တယ္ဗ်။ ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးက အျပည့္အဝေတာ့့ မႏုိင္ႏုိင္ဘူး။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အနည္းဆံုးေတာ့ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ ျဖစ္လာႏုိင္တယ္။ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ျဖစ္ဖုိ႔ဆုိရင္ ေလးရာ့ေလးဆယ္
ရွိတဲ့ လႊတ္ေတာ္မွာ အနည္းဆံုး ႏွစ္ရာ့ႏွစ္ဆယ္ေတာ့ ရွိဖုိ႔လိုတယ္။ အဲဒီေတာ့ ခုနက တုိင္းေလးခုမွာ အားေကာင္းတယ္၊ တုိင္းေလးခုေပါင္းရင္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ တစ္ရာသံုးဆယ့္ငါးေနရာရွိတယ္။ မႏၲေလး တစ္ဝက္ေလာက္ ထည့္တြက္လိုက္၊ ဧရာ၀တီတုိ႔၊ တနသၤာရီတုိ႔လည္း အားမေကာင္းဦးေတာ့ တခ်ိဳ႕တစ္ဝက္ႏုိင္မွာပဲ။ ဆုိေတာ့ ျပည္သူ႔လႊတ္္ေတာ္ဥကၠ႒ေနရာကို ရႏုိင္တဲ့ မဲႏွစ္ရာေက်ာ္ ေလာက္ကေတာ့ ဒီခ်ဳပ္ကရႏုိင္တယ္။ အဲဒီအခါက်ေတာ့ ျဖစ္ႏုိင္တဲ့ အလားအလာက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ျဖစ္မယ္။ ဒုတိယသမၼတ တစ္ေနရာတင္ႏုိင္မယ္။ ဒီအဆင့္ေလာက္ေတာ့ ျဖစ္မယ္ထင္တယ္။ အဲဒီေလာက္ကိုေတာ့ ႀကံ႕ခိုင္ေရးနဲ႔ တပ္က လက္ခံလိမ့္မယ္ထင္တယ္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ ျဖစ္သြားရင္ တစ္ခ်ိန္မွာ သူက ျပည္ေထာင္စု လႊတ္ေတာ္နာယကျဖစ္လာမွာပဲ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အစိုးရနဲ႔ လႊတ္ေတာ္ ထိပ္တိုက္ေတြ႕မႈေတြ ပိုျဖစ္လာႏုိင္မလား။

ျဖစ္ေတာ့ျဖစ္မွာပဲ။ အဲဒါမွပဲ တကယ့္ပါလီမန္ျဖစ္လာမွာပဲ။ လက္ရွိလႊတ္ေတာ္မွာ အတိုက္အခံမရွိဘူး။ အတုိက္အခံရွိျခင္းဟာ ပါလီမန္စနစ္မွာ က်န္းမာေရးေကာင္းတဲ့ အေျခအေနပါ။ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ အာဏာရနဲ႔ အတိုက္အခံၾကားမွာ ထိပ္တိုက္ေတြ႕ဆံု ျခင္းေတြျဖစ္လာႏုိင္တယ္။ ျဖစ္လာတာက ေကာင္းတယ္လို႔ ယူဆရမယ္။ ဒါမွလည္း ပါတီစံုဒီမိုက ေရစီစနစ္က ပိုၿပီးေတာ့ အသက္ဝင္လာမယ္။

တကယ္လို႔ ဒီခ်ဳပ္ႏုိင္သြားၿပီး အစိုးရဖဲြ႕ႏိုင္ခဲ့ရင္ ဒီခ်ဳပ္မဲဆြယ္သေလာက္ လုပ္ႏုိင္ပါ့မလား။

အဲဒါကေတာ့ ႐ုိး႐ိုးသားသားေျပာရင္ သံသယရွိတယ္။ အဲဒီမွာဗ်ာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေျပာတဲ့ စကားတစ္ခု ကၽြန္ေတာ္သေဘာမက်ဘူး။ ပါတီအလံကိုပဲၾကည့္ၿပီး မဲေပး၊ သူ႔လူေတြမေကာင္းရင္
သူတာဝန္ယူတယ္လို႔ ေျပာခဲ့တယ္။ တကယ့္ လက္ေတြ႕က်ေတာ့ ကုိယ္စားလွယ္တစ္ေယာက္စည္းကမ္းေဖာက္ရင္ ပါတီကေနပဲ ထုတ္ပစ္လို႔ရတယ္။ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္အျဖစ္ကေန ဖယ္ရွားလို႔မရဘူး။
အခုျပႆနာက ဒီလူေတြကို လူထုက ပါတီအလံ ၾကည့္ၿပီး မဲေပးလုိက္မယ္။ လူမေကာင္းမွန္းသိရက္နဲ႔၊ မယံုၾကည္ရ မွန္းသိရက္နဲ႔ မဲေပးလိုက္မယ္။ တစ္ခ်ိန္ ဒီလူေတြက ပိုေဖာက္လာရင္ ပါတီရဲ႕ လုပ္ႏုိင္စြမ္းက
ပါတီက ထုတ္ပစ္႐ံုပဲ။ အဲဒီအခါက်ေတာ့ လူထုက မေကာင္းတဲ့လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ကုိ ငါးႏွစ္ ဒဏ္ခံရမွာေပါ့။ အဲဒါေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မႀကိဳက္ဘူး။ လက္ေတြ႕မွာလည္း အဲဒါမ်ိဳးရွိႏိုင္တယ္။

ထပ္ျဖည့္ေျပာခ်င္တာမ်ား ရွိပါေသးလား။

ကၽြန္ေတာ္က အျပင္လူပါ။ အခုေျပာတာအားလံုးက အျပင္လူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ၾကည့္ၿပီး ေျပာတာပါ။ တတ္ႏုိင္သေလာက္ အခ်က္အလက္ေတြကို ေလ့လာၿပီးေျပာတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က အဆုိးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိ ျဖတ္ခဲ့ၿပီးၿပီ။ ဒါေၾကာင့္ ေနာက္ လာမယ့္အေျခအေနမွာ အေကာင္းေတြပဲျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ျပည္သူလူထုအတြက္ကေတာ့ ေနာက္ဘယ္ပါတီအစိုးရပဲျဖစ္ျဖစ္
ေကာင္းေအာင္လုပ္မွာပဲ။ သူတို႔တာဝန္ေက်လိမ့္မယ္။ အဲဒီလိုမဟုတ္ရင္ေတာ့ ျပည္သူက ဒဏ္ခတ္မွာပဲ။

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

Interview with The Irrawaddy, April 3, 2015

INTERVIEW

‘I Don’t Think it is Possible to Scrap the Entire System and Build a New One’

By KYAW ZWA MOE / THE IRRAWADDY| Friday, April 3, 2015 |

http://www.irrawaddy.org/interview/i-dont-think-it-is-possible-to-scrap-the-entire-system-and-build-a-new-one.html

A former second vice-chairman of the All Burma Federation of Student Unions, Aung Din was incarcerated from 1989 to 1993 for participating in the pro-democracy uprising in 1988. After traveling to the United States, he worked as executive director of the US Campaign for Burma between 2003 and 2012, and was also involved with the Free Burma Coalition for two years. In this interview with Kyaw Zwa Moe, editor of The Irrawaddy’s English edition, Aung Din discusses recent reforms in the country, the evolution of the United States’ foreign policy towards Burma, and the prospects of free and fair elections in the next decade.

How much has the foreign policy of the international community changed toward Burma since the new government took power?

Many years ago, the United States determined its policy on Burma would depend on the human rights situation in the country. But these days, the US takes three factors into consideration. Human rights is still an important factor, alongside economics and geopolitics. The US would like to have a government that is friendly towards it in Burma, while it is trying to counterbalance the rise of China in the Asia-Pacific region.

Considering these factors, they believe that their engagement policy is right. There may be unexpected difficulties and setbacks in pursuing this policy, but they will not reverse from it, they will only push ahead. At the same time, they are expecting a free and fair election in 2015. If the election were free and fair, the legislative landscape will be stronger in 2016. There will be larger democratic forces and ethnic forces in the parliament. Then the parliament will be stronger than it is in its current term—at least, I expect so. To make it happen, US administration is taking steps to support the 2015 election.

From Washington’s point of view, what kind of country is Burma?

I recently talked with a senior figure in the US administration. He said they regard our country as a normal one. We have a government, opposition, government supporters and supporters of the opposition. There are conflicts, and sometimes violence and crackdowns, but that these are however quite normal for many countries of the world. That there are protests happening daily in his country. That they no longer regard our country as a failed state where there is conflict between the oppressed and the dictators. That they regard our country as a normal state because things happening in our country are not unusual. That the Burmese government now understands that they can’t demonetize banknotes, use the army in dispersing demonstrations, and that the army can’t launch a coup, and if they do not break these rules, the international community has no reason to interfere in the country’s affairs.

At the same time, many student protesters have been arrested recently, with the government reacting in the same manner as it did 20 years ago.

The international community, including the US and UN, opposed this brutal crackdown. But, there is something we need to think about with regard to their choice of words. Their declarations only chose to use words like “regret” and “disappointment”. No statement uses the words “condemn” or “denounce”. In declarations, the choice of words expresses severity.

You mean that the international community has completely toned down its voice?

They have changed the way they think. They will engage constructively with the government. They will tell the government secretly that it is doing wrong, but they will not publicly condemn it.

What are the major achievements and the major failures of the reform process?

There has been the creation of institutional mechanisms. The government is responsible to the parliament, the judicial system is responsible to the president and the parliament. These institutions are not perfect, but they have a framework. This is a very good thing. The military regime in the past was responsible to nobody.
Political prisoners have been released and opposition forces including Daw Aung San Suu Kyi were able to join the political fold. There has been an emergence of civil society organizations. The government has admitted the need for internal peace and to fight poverty.

The bad things are there are opposing factions within the government and USDP, even as the top leaders wish for change. The president is not decisive. There are many bad guys in the cabinet. In fact, some of the cabinet members are tarnishing the president’s dignity and he can’t take decisive action against them. There are people who are corrupt or abuse their positions of power in the cabinet. Racial and religious tensions are very high and they may break out into riots.

Many have questioned that if the reform process has been stalled. Nepotism still thrives in these administrative mechanisms and the government fails to address it. Though the government admits that the country is in poverty, it has no economic policies to improve the lives of the poor.

In my view, reforms can’t be completed in three or four years. It takes a longer period. During that period, it may go forward, reverse and stall from time to time. All players must take responsibility. What can we do if we want to remove the influence of evil forces acting upon the president? If civil society organizations view him as an enemy, he would respond in kind. We are calling for national reconciliation. How much the two sides are willing to bury the hatchet is questionable.

The political atmosphere today is in accord with what was set out by the military regime. In many ways it seems things will not change at all and those in charge have always maintained the upper hand.

It is difficult to say that. They have divided themselves. In the past, the military was a single entity. Now it has divided between the military and the USDP. The USDP has been divided in government. Under the constitution, the president and ministers are not allowed to discharge party duties once they join the cabinet. Even if the influence of former Snr-Gen Than Shwe still prevails, it is not that big. Now I see some USDP members who would like to listen to the voices of the people. We need to mobilize more of them. This is something we need to think about. We need to be prepared to cooperate with anyone, should they be the active generals or former military members in the USDP, if they have a desire for the development of the country.

You are a former political prisoner. During your time in the US, you were very critical of the Burmese government. How do you assess the government now?

As I became an individual activist, I took a look at both sides—the government and the democratic forces. And I found that there are both good and bad people in the government. Previously, I thought it was full of bad guys and I was surprised to see that there are also good guys. And this is welcoming. Then I take a look at the democratic forces, which I had joined with in the past. In the past, all of them were good guys. Now, there are shades of grey in both sides.
Now is the time we need to rebuild the country. If we went on like this with these tensions, it would only delay the rebuilding of the country. We are obliged to make things better, building on the current situation. We can’t just be sitting, doing nothing but blaming. Now is the time we need to grasp any available opportunity out of current situation and make things better. We have got breathing space, which is beneficial to both sides.

Do you see any possibility of a true civilian government in the next five to ten years that will be elected through free and fair elections?

I think it is unlikely. We might need to wait 20 more years. I myself was a hardliner. I studied revolutions in Eastern Europe. In those cases, the dictators were toppled by public uprisings, then elected governments came into power. But, those elected governments are not competent and there are corrupt persons among them. The problems left by the former dictators grew larger and the expectations of people diminished. This was followed by economic decline. Finally, people overthrew the governments they had elected themselves and the country became unstable. Egypt is the closest example. I don’t want our country to end like that. I don’t think it is possible to scrap the entire system and build a new one. Even if the new system could be built, there is a high risk the system will return to dictatorship, like in the case of the Soviet Union.

The two sides must make compromises, coordinate and cooperate. There should not be a ‘winner takes all’ concept anymore.

အင္တာဗ်ဴး “စနစ္ႀကီးတခုလုံး ၿဖိဳလိုက္ၿပီး အသစ္ေဆာက္ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး” ဧရာဝတီ

အင္တာဗ်ဴး

“စနစ္ႀကီးတခုလုံး ၿဖိဳလိုက္ၿပီး အသစ္ေဆာက္ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး”

ဧရာဝတီ| April 8, 2015
http://burma.irrawaddy.org/interview/2015/04/08/73708.html  

ဗမာႏိုင္ငံလုံးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားသမဂၢမ်ား အဖြဲ႕ခ်ဳပ္ (ဗကသ)၏ ဒု ဥကၠ႒ေဟာင္း ကိုေအာင္ဒင္သည္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ ဒီမို ကေရစီေရး လူထုအုံႂကြမႈတြင္ တက္ႂကြစြာ ပါဝင္ခဲ့သျဖင့္ ၁၉၈၉ခုႏွစ္မွ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္အထိ ဖမ္းဆီးခံခဲ့ရသည္။ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုသို႔ ေရာက္ရွိၿပီးေနာက္ Free Burma Coalition တြင္ ၂ ႏွစ္၊ US Campaign for Burma တြင္ အမႈေဆာင္ဒါ႐ိုက္တာ အျဖစ္ ၂၀၀၃ခုႏွစ္မွ ၂၀၁၂ခုႏွစ္ အထိ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။ ဧရာဝတီ အဂၤလိပ္ပိုင္း အယ္ဒီတာ ေက်ာ္စြာမိုးႏွင့္ ယခု ေတြ႕ ဆံုေမးျမန္းမႈတြင္ ကိုေအာင္ဒင္ကလက္ရွိ ျမန္မာ့ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး၊ အေမရိကန္၏ ျမန္မာျပည္ဆိုင္ရာ ေပၚလစီ အေရြ႕ ႏွင့္ အနာဂတ္ ေရြးေကာက္ပြဲမ်ားတြင္ လြတ္လပ္ၿပီး တရားမွ်တမႈေရးဆိုင္ရာ အျမင္မ်ားကို ေျပာျပခဲ့ပါသည္။

ေမး။     ။ အစိုးရသစ္တာ၀န္ယူၿပီးတဲ့ အခ်ိန္ကစလို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းရဲ႕ ႏုိင္ငံျခား ေရးမူ၀ါဒက ဘယ္ေလာက္အထိေျပာင္းသြားသလဲ၊
ေျဖ။       ။ ဟုိးအရင္ႏွစ္ေတြတုန္းက အေမရိကန္အစိုးရက ျမန္မာႏုိင္ငံနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ မူ၀ါဒကို လူ႔အခြင့္ အေရး အေျခ အေန ေတြေပၚမွာမူတည္ၿပီး သတ္မွတ္ပါတယ္။ ဒီဘက္ေခတ္မွာေတာ့ အခ်က္ ၃ ခ်က္မွာ မူတည္ၿပီး စဥ္းစားပါတယ္။
လူ႔အခြင့္အေရးသည္ အေရးႀကီးတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြထဲမွာ ပါတုန္းပဲ။ ၿပီးရင္ေတာ့ စီးပြားေရးနဲ႔ ပထ၀ီ ႏိုင္ငံေရး ေပါ့။ အာရွ ပစိဖိတ္ေဒသမွာ တ႐ုတ္ရဲ႕ အင္းအားႀကီးထြားမႈကုိ ခ်ိန္ညိႇဖို႔ ႀကိဳးစားေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ အေမရိကန္ အစိုးရအေနနဲ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာေတာင္ အေမရိကန္နဲ႔ရင္ႏွီးတဲ့ အစုိးရတရပ္ရွိေေနေစခ်င္တယ္။ ဒီအခ်က္သံုးခ်က္ကို စဥ္းစားတဲ့ေနရာမွာ သူတို႔ရဲ႕ ထိေတြ႔ဆက္ဆံေရး မူ၀ါဒက မွန္တယ္လို႔ သူတို႔က ယံုၾကည္တယ္။ သြားတဲ့လမ္းတေလွ်ာက္မွာမေမွ်ာ္လင့္တဲ့ အခက္အခဲေတြ၊ ဆုတ္ယုတ္မႈေတြ ရွိေကာင္းရွိမယ္ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ ေနာက္ ဆုတ္ဖုိ႔ မရွိဘူး။ ေရွ႕ကိုပဲဆက္တိုးသြားမွာပဲ။
တခ်ိန္ထဲမွာပဲ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲကို လြတ္လပ္ၿပီး မွ်တတဲ့ ေရြးေကာက္ ပြဲတခု ျဖစ္ဖို႔ သူတို႔က ေမွ်ာ္လင့္ ေနတယ္။ ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲက တကယ္တမ္းသန္႔ရွင္းမွ်တမယ္ဆုိလုိ႔ရွိရင္ ၂၀၁၆ ရဲ႕ လႊတ္ေတာ္အခင္းအက်င္းက ပုိၿပီးေတာ့ အားေကာင္းလာလိမ့္မယ္။ ဒီမုိကေရစီ အင္အားစုေတြနဲ႔ တိုင္းရင္းသား အင္အားစု ေတြ  လႊတ္ေတာ္မွာ ပုိၿပီးေတာ့ မ်ားလာလိမ့္မယ္။
အဲဒီအခါက်ရင္ လႊတ္ေတာ္က လက္ရွိ လႊတ္ေတာ္ထက္ပိုၿပီးေတာ့ အားေကာင္းလာလိမ့္မယ္လုိ႔ က်ေနာ္ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ ဒီလုိျဖစ္ဖုိ႔အတြက္ အေမရိကန္အစိုးရက  ၂၀၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲ ကို အားေပးဖို႔ ျပင္ဆင္ေနတာေတြ႕ရပါတယ္။

ေမး။      ။ အေမရိကန္ အစိုးရရဲ႕ အျမင္မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံက ဘယ္လိုႏိုင္ငံမ်ိဳးလဲ။
ေျဖ။       ။ က်ေနာ္ ဒီမလာခင္ အေမရိကန္အစိုးရ ႏုိင္ငံေရးအရာရွိတေယာက္နဲ႔ က်ေနာ္ ေတြ႕တယ္။ ေတြ႕တ့ဲအခါက်ေတာ့ မင္းတုိ႔ႏုိင္ငံကုိ ပံုမွန္ ႏုိင္ငံ တခုလို႔ သူတို႔သေဘာထားတယ္လို႔  သူကေျပာတယ္။ က်ေနာ္တုိ႕မွာ အစုိးရရွိတယ္၊ အတိုက္ အခံ ရွိတယ္၊ အစုိးရကုိ ေထာက္ခံသူရွိတယ္၊ အတုိက္အခံကုိ ေထာက္ခံသူရွိတယ္။ ပဋိပကၡေတြလည္းရွိတယ္။ တခါတခါ မွာ အၾကမ္းဖက္မႈေတြ၊ ၿဖိဳခြဲမႈေတြရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါေတြက ကမာၻ႔ႏုိင္ငံ အမ်ားအျပားမွာ ျဖစ္႐ုိး ျဖစ္စဥ္ပံုမွန္ေတြပဲတဲ့။
သူတို႔ႏုိင္ငံမွာဆုိရင္လည္း ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ဆႏၵျပမႈေတြျဖစ္ေနၾကတာပဲ။ မင္းတုိ႔ႏုိင္ငံကို အရင္တုန္းက ငါတို႔သတ္မွတ္ခဲ့သလုိ ဖိႏွိပ္ခံျပည္သူမ်ားနဲ႔ ဖိႏွိပ္သူ အာဏာရွင္မ်ားအၾကား ေန႔တဓူ၀ တုိက္ပြဲျဖစ္ေနတဲ့ failed state မဟုတ္ေတာ့ဘူး၊ ပံုမွန္ ႏုိင္ငံတခုလို႔ ငါတုိ႔ သတ္မွတ္ထားတယ္တဲ႔။ normal state လို႔သတ္မွတ္ထားတာကလည္း ႏုိင္ငံတြင္းမွာျဖစ္ေနတာ ေတြက ပံုမွန္မဟုတ္တဲ့  ျဖစ္စဥ္ေတြ မဟုတ္ေတာ့လို႔တဲ့။ ခုခ်ိန္မွာ ျမန္မာအစုိးရကလဲ သူတို႔ ေငြစကၠဴေတြကို တရား၀င္ ေၾကညာ လို႔ မရေတာ့ဘူးဘူး၊ ဆႏၵျပမႈေတြကုိ ၿဖိဳခြင္းတဲ့ေနရာမွာ စစ္တပ္ကိုမသံုးရဘူး၊ စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းလို႔ မရေတာ့ဘူး ဆိုတာ ကိုနားလည္ေနၾကၿပီ။ တကယ္လို႔ သူတို႔က ဒီအခ်က္ေတြကို မခ်ဳိးေဖာက္ဘူး ဆုိရင္ ႏိုင္ငံတကာ ကလည္း ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ အေရးကိစၥေတြကို ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ဖို႔ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး။

ေမး။      ။ တခ်ိန္ထဲမွာပဲ မၾကာေသးခင္က ဆႏၵျပေက်ာင္းသားေတြ အမ်ားႀကီး အဖမ္းခံရတယ္။ အစိုးရရဲ႕ တုန္႔ျပန္မႈက အရင္ ႏွစ္ ၂၀ က လုပ္ခဲ့တဲ့ အတိုင္းပါပဲ။
ေျဖ။       ။ အေမရိကန္အစုိးရနဲ႔ ကုလသမဂၢအပါအ၀င္ ႏုိင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းက အၾကမ္းဖက္ၿဖိဳခြဲမႈကို ဆန္႔က်င္ ကန္႔ကြက္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တို႔ စဥ္းစားရမွာ တခုေတာ့ ရွိတယ္။ စကားလံုး အသံုးအႏႈန္းပဲ။ သူတို႔ ေၾကညာ ခ်က္ ေတြမွာ အေမရိကန္အပါအ၀င္ ကုလသမဂၢ ေၾကညာခ်က္ေတြကုိ ဖတ္တ့ဲအခါမွာ သူတုိ႔သံုးတဲ့စကားလံုးက regret နဲ႔ disappointment လိုမ်ိဳးစာလံုးေတြပဲ ေရြးခ်ယ္သံုးစြဲခဲ့တယ္။ condemn ဒါမွမဟုတ္  denounce လို စကားလံုးေတြ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ မသံုးၾကေတာ့ဘူး။ ေၾကညာခ်က္ေတြမွာ စကားလံုးေရြးခ်ယ္မႈက ေလးနက္မႈ အတုိင္းအတာကုိေဖာ္ျပေနပါတယ္။

ေမး။      ။ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအ၀ိုင္းက လံုး၀ေလသံေလွ်ာ့ခ်ပစ္လိုက္တယ္လို႔ ဆိုလိုတာလား။
ေျဖ။       ။ သူတို႔ စဥ္းစားပံုစဥ္းစားနည္း ေျပာင္းခဲ့တယ္။ သူတို႔က အစိုးရနဲ႔ အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ ထိေတြဆက္ဆံမႈ မ်ိဳး လုပ္လိမ့္မယ္။ အမွားအယြင္းရွိရင္ အစိုးရကို တုိးတုိးတိတ္တိတ္ ေျပာလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ လူသိရွင္ၾကား ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ကန္႔ကြက္ ႐ံႈ႕ခ်တာမ်ိဳးေတာ့ လုပ္မွာမဟုတ္ဘူး။

ေမး။      ။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းစဥ္ေတြရဲ႕ အဓိက ေအာင္ျမင္မႈနဲ႔ ဆံုး႐ံႈးမႈေတြက ဘာေတြျဖစ္မလဲ။
ေျဖ။       ။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ယႏၲရားေတြမွာ institution ဖန္တီးမႈေတြရွိပါတယ္။ အစိုးရက လႊတ္ေတာ္ကုိ တာ၀န္ခံရတယ္။ တရားစီရင္ေရး စနစ္က လႊတ္ေတာ္နဲ႔ အစိုးရကို တာ၀န္ခံရတယ္။ ဒီ institution ေတြက မျပည့္စံုဘူး။ ဒါေပမယ့္ မူ ေဘာင္တခုျဖစ္လာတယ္။ ဒါက အင္မတန္ေကာင္းတဲ့ အခ်က္ ေပါ့။ အရင္ စစ္အစိုးရတုန္းက ဘယ္သူ႔ကိုမွ တာ၀န္ခံ စရာ မလိုဘူး။
ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကို လြတ္ေပးတာ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အပါအ၀င္ အတုိက္ အင္အားစုေတြ ႏုိင္ငံေရး နယ္ပယ္ထဲမွာ ၀င္ေရာက္ၿပီး လႈပ္ရွားခြင့္ရၾကတာ ေကာင္းတဲ့ အခ်က္ေပါ့၊  အရပ္ဖက္အဖြဲ႕အစည္းေတြ ေပၚေပါက္ လာတာလဲ ေကာင္းတ့ဲ အခ်က္ပါပဲ၊ ေနာက္တခ်က္က အစုိးရကိုယ္ႏိႈက္က ျပည္တြင္းၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိစၥနဲ႔ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးမႈ ကိစၥကုိ ထုတ္ေဖာ္ ၀န္ခံ လာရတာ။
ဆုိးတဲ့အခ်က္ေတြကေတာ့ အေျပာင္းအလဲကုိ ထိပ္ဆံုးက ပုဂၢိဳလ္ေတြကသြားခ်င္တာ ေတာင္မွ မသြားဘဲနဲ႔ ကန္႔လန္႔ တုိက္ေနတဲ့ အင္အားစုေတြက အစုိးရအဖြဲ႕ထဲမွာ ရွိေနတယ္။ ႀကံ့ခုိင္ေရးပါတီထဲ မွာရွိေနတယ္။ သမၼတကလည္း မျပတ္သားဘူး၊ သူတုိ႔ အစုိးရ ကုိယ္တုိင္ကိုယ္က အမဲစက္ေတြ အမ်ားႀကီးရိွတယ္၊ မေကာင္းတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ တကယ္တမ္းက်ေတာ့ သူရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာကုိ သူ႔ရဲ႕ အစုိးရအဖြဲ႕ထဲက ပုဂၢိဳလ္တခ်ဳိ႕က ဖ်က္ဆီးေနတာ၊ ဒီအေပၚမွာ ျပတ္ျပတ္သားသား သူအေရးမယူႏုိင္ဘူးျဖစ္ ေနတာ။
အဂတိလုိက္စားမႈနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ အာဏာအလြဲသံုးစား လုပ္တာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အဲ့ဒိကိစၥတုိင္းမွာ တာ၀န္ရွိပုဂၢိဳလ္ေတြက သူတုိ႔အဖြဲ႕ထဲမွာ ရွိတယ္။ ေနာက္တခုကေတာ့ ဘာသာေရးမတူညီမႈ ပဋိပကၡ၊ ဘာသာေရးမတူညီမႈ ပဋိပကၡက ေတာ္ေတာ္ ႀကီးစိုးပါတယ္၊ အခုမျဖစ္ေသးဘူး၊ ျဖစ္လာႏုိင္တယ္၊ ဒါႀကီးက ၿပီးသြားတာမဟုတ္ဘူး၊ ဒါေၾကာင့္အဲ့လုိမ်ဳိးမျဖစ္ ေအာင္၊ ကာကြယ္တားဆီးႏိုင္ဖုိ႔လုိပါတယ္။

ေမး။      ။  ဒီဘက္ေနာက္ပိုင္းမွာ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ရပ္တန္႔သြားၿပီလား ဆုိတဲ့ ေမးခြန္းထုတ္မႈေတြမ်ားလာတယ္။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးယႏၲယားထဲမွာ ေဆြမ်ိဳးေကာင္းစားေရး၀ါဒ (nepotism) ရွိေနတုန္းပဲ။ အစိုးရကလည္း မေျဖရွင္း ႏိုင္ဘူး။ အစိုးရက ဆင္းရဲႏြမ္းပါးမႈကို ၀န္ခံထားေပမယ့္ လက္ေတြ႕မွာ ေအာက္ေျခလူတန္းစား ေတြ ဘ၀ျမွင့္တင္ေရး အတြက္ ဘာမူ၀ါဒမွ မရွိဘူး။
ေျဖ။       ။ က်ေနာ္ျမင္တာကေတာ့ Reform ဆုိတာ ဘယ္ေလာက္ လုပ္ လုပ္၊ ဘယ္ေလာက္ပဲ အရွိန္ျမင့္ျမင့္ သံုးေလးႏွစ္ နဲ႔မၿပီးဘူး၊ အခ်ိန္ကာလတခု၊ ႏွစ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ျဖတ္သန္း သြားရ တယ္။ ဒီမွာ ေရွ႕ကုိ ပံုမွန္ေရြ႕တာရွိမယ္၊ ေနာက္ျပန္ လွည့္တာရွိမယ္၊ မေရြ႕ဘဲနဲ႔ ရပ္ထားတာ ရွိေကာင္းရွိမယ္၊ ကစားကြင္းထဲမွာ ပါ၀င္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္အားလံုးက တာ၀န္ယူ ရ ပါမယ္။
ခုန သမၼတက သူ႔၀န္းက်င္မွာ မေကာင္းတဲ့ အင္အားစုေတြ ရွိေနသည္ ထားဦးေတာ႔ အဲ့ဒီအင္အားစုရဲ႕ လႊမ္းမုိးမႈ ေအာက္က လြတ္ေျမာက္ဖုိ႔ဆုိရင္ က်ေနာ္တုိ႔ ဘာလုပ္ေပးခ်င္သလဲ။ ဒီဘက္က အရပ္ဘက္အဖြဲ႕အစည္းမ်ားက သူ႔ကုိ ရန္သူလုိ႔ သေဘာထားရင္ သူကလည္း ဒီဘက္ကလူေတြကုိ ရန္သူလုိသေဘာထားမွာပဲ။ အခု က်ေနာ္တို႔ျဖစ္ေနတာက အမ်ဳိးသား ျပန္လည္ သင့္ျမတ္ေရးလုိ႔ ေအာ္ေနၾကတယ္ ၊ တကယ္တမ္းလက္ေတြ႕မွာ သင့္ျမတ္ခ်င္တဲ့စိတ္  ဘယ္ေလာက္ ရွိသလဲ ဆုိတာ ေမးခြန္းထုတ္စရာျဖစ္လာတယ္။

ေမး။       ။ ဒါေပမယ့္ အခု Political Atmosphere က သူတို႔ အရင္စစ္အစိုးရ ခ်ထားတဲ့ ႏိုင္ငံေရးလမ္းေၾကာင္း အတိုင္းပဲ သြားေနတယ္။ အဲဒါကို နည္းနည္းမွ ေျပာင္းလဲမယ့္ အေနအထားမရွိဘူး။ လုပ္ပိုင္ခြင့္ ရွိတဲ့သူေတြက အားသာခ်က္ အၿမဲတမ္း ယူထားၾကတယ္။
ေျဖ။       ။ အဲဒါကေျပာဖို႔ ခက္ပါတယ္။ သူတို႔လည္း သူတို႔ဟာသူတို႔ ၿပိဳကြဲသြားတာပဲ၊ အရင္တုန္းက စစ္တပ္ဆိုတာ တစုတစည္းထဲ ရွိခဲ့တာ။ အခုက်ေတာ့ စစ္တပ္နဲ႔ ႀကံ့ခိုင္ေရးပါတီဆိုၿပီး ကြဲသြားတယ္။ ႀကံ့ခိုင္ေရးကေန အစိုးရ ထပ္ျဖစ္ သြားတယ္၊ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒအရ သမၼတသည္၊ ၀န္ႀကီးမ်ားသည္ အစိုးရအဖြဲ႕ထဲ ေရာက္သြားတဲ့ အခ်ိန္ကစၿပီး ပါတီတာ၀န္ မထမ္းေဆာင္ရေတာ့ဘူး။
တကယ္လုိ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သန္းေရႊရဲ႕ ၾသဇာက ရွိတယ္ဆိုဦးေတာ့ အ ႀကီးအမား မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ အခု ႀကံ့ခိုင္ေရးပါတီထဲမွာ လူထုအသံ နားေထာင္ခ်င္တဲ့ သူအခ်ိဳ႕ က်ေနာ္ေတြ႔ရပါတယ္။  က်ေနာ္တို႔က သူတို႔ကို ပိုၿပီးစည္းရုံးဖို႔ လိုတာေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒါတခုက က်ေနာ္တို႔ စဥ္းစားစရာေပါ့။ ေနာက္တခုက လက္ရွိ တပ္ထဲက ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ႀကံ့ခိုင္ေရး ျဖစ္သြားတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဟာင္းေတြေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ဘယ္သူပဲျဖစ္ျဖစ္ တုိင္းျပည္ေကာင္း ေအာင္ လုပ္ၾကမယ္ဆိုရင္ က်ေနာ္တို႔ဘက္က ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မယ့္ အေနအထား ရွိဖို႔ေတာ့ လိုတာေပါ့။

ေမး။      ။ကိုေအာင္ဒင္က ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားေဟာင္း တေယာက္ ျဖစ္ပါတယ္။ အေမရိကန္မွာ ရွိေနတုန္းကလဲ အစိုးရကို အမ်ားႀကီး ေ၀ဖန္ခဲ့တယ္။ အခု အစိုးရကို ဘယ္လို အကဲျဖတ္ခ်င္ပါသလဲ။
ေျဖ။       ။ က်ေနာ္ ဘယ္အဖြဲ႕အစည္းကိုမွ ကိုယ္စားမျပဳဘူး။ က်ေနာ္ တေယာက္တည္း ျဖစ္တဲ့အခါက်ေတာ့ ၂ ဘက္ လံုးကို ၾကည့္ပါတယ္။ အစိုးရဘက္ကိုလည္း ၾကည့္တယ္၊ က်ေနာ္တို႔ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုဘက္ကိုလည္း ၾကည့္တယ္။ အစိုးရဘက္မွာလည္း ဆိုးတဲ့လူေတြ ရွိသလို ေကာင္းတဲ့လူေတြလည္း ရွိိတယ္။ အရင္တုန္းက ဒီအဖြဲ႕အစည္းက အဆိုး ခ်ည္းပဲလို႔ ျမင္ထားရာကေန အဲ့ဒီအထဲမွာလည္း ေကာင္းတဲ့လူေတြ ရွိပါလားလို႔ ျမင္လာတဲ့အခါမွာ အံ့ၾသစရာ ျဖစ္လာ တယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ဒါေတြက ႀကိဳဆိုစရာ ျဖစ္လာတယ္။ တခ်ိန္က က်ေနာ္ပါ၀င္ခဲ့တဲ့ ဒီမိုကေရစီ အင္အားစုေတြ ဘက္ကို ၾကည့္တဲ့အခါက်ေတာ့လည္း အရင္ကေတာ့ လူေကာင္းေတြခ်ည္းပဲေပါ့။ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ ဟိုဘက္က အမဲ။ ဒီဘက္က အျဖဴေပါ့။ ခုက ႏွစ္ဖက္စလုံးမွာ မီးခိုးေရာင္ေတြက ရွိလာၿပီ။
ဒီခ်ိန္က တိုင္းျပည္ကို ျပန္လည္တည္ေဆာက္ရမယ့္အခ်ိန္၊ ျပည္လည္တည္ေဆာက္ရမယ့္ အခ်ိန္မွာ တင္းမာမႈေတြနဲ႔ ဆက္သြားမယ္ဆိုရင္ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ျခင္းက ဒီထက္ပိုၿပီးေတာ့ ေႏွးေကြးလိမ့္မယ္၊ ရွိတဲ့အေနအထားကေန က်ေနာ္တို႔က ေကာင္းေအာင္ဆက္လုပ္ရမယ့္ တာ၀န္ရွိတယ္။ မေကာင္းဘူးဆိုၿပီးေတာ့ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္နဲ႔ ေဘးထြက္ထိုင္ေနလို႔လည္း မရဘူး။ ရွိေနတဲ့ အေနအထားမွာ ရႏိုင္တဲ့အခြင့္အေရးကို ယူၿပီးေတာ့ ပိုေကာင္းသထက္ ေကာင္းေအာင္ ဆက္လုပ္ရမယ့္ အခ်ိန္လို႔ က်ေနာ္က ျမင္ပါတယ္။ အခု က်ေနာ္တို႔ဘက္မွာလည္း အသက္၀၀ရႈဖို႔ အခြင့္အေရး ရွိလာတယ္။ အဲဒီတခုက ႏွစ္ဖက္စလုံးအတြက္ အက်ဳိးရွိပါတယ္။

ေမး။       ။ တကယ့္ကို လြတ္လပ္ၿပီး တရားမွ်တတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲကေန တက္လာတဲ့ သမၼတကေန အုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ အစိုးရတရပ္၊ အဲ့ဒါမ်ဳိးကုိ ေနာက္ထပ္ ငါးႏွစ္၊ ဆယ္ႏွစ္ မွာ ေတြ႕ရ မယ့္ အလားအလာရွိပါသလား။
ေျဖ။       ။ က်ေနာ္ထင္တယ္ မျဖစ္ႏုိင္ေသးဘူးဗ်။ ေနာက္ထပ္ ႏွစ္ ၂၀ ေလာက္လည္း ေစာင့္ခ်င္ ေစာင့္ရလိမ့္မယ္။ အရင္တုန္းက က်ေနာ္လည္း အင္မတန္ကို မာတယ္ေပါ့ေနာ္။ Hardliner ေပါ႔။  အေရွ႕ဥေရာပကေတာ္လွန္ေရး ေတြ က်ေနာ္ ေလ့လာတယ္။ အဲဒီမွာ လူထုအုံၾကြမႈနဲ႔ အာဏာရွင္အစိုးရ ေတြ ျပဳတ္က်သြားတယ္။ အာဏာရွင္ အစုိးရကေန လူထုေရြးေကာက္တင္ေျမွာက္တဲ့ အစိုးရေတြ တက္လာတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီ လူထုကိုယ္စားျပဳ အစိုးရက အရည္အခ်င္း မျပည့္စုံတာရယ္၊ ေနာက္ သူတို႔ထဲမွာလည္း အက်င့္ပ်က္ျခစားမႈေတြ ရွိၾကတယ္။ ေရွ႕က အာဏာရွင္ ခ်န္ထားရစ္ခဲ့တဲ့ ျပႆနာ အထုပ္ႀကီးေတြက သိပ္ႀကီးလာတယ္။ ေနာက္ လူထုက ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ သိမ္ငယ္လာတယ္။ အဲဒါႏွစ္ခု ေပါင္းဆုံ လာတဲ့ အခါက်ေတာ့ စီးပြားပ်က္လာတယ္။ ေနာက္ပိုင္း လူထုကိုယ္၌က သူတို႔တင္ခဲ့တဲ့ အစုိးရကို ျပန္ျဖဳတ္ခ်တယ္။ တိုင္း ျပည္က မတည္မၿငိမ္ျဖစ္လာတယ္။ လတ္တေလာ အီဂ်စ္က အနီးဆုံး နမူနာပဲ။

က်ေနာ့္တိုင္းျပည္ကုိ အဲဒီလို မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ လူေတြပါ၀င္တဲ့၊ လူေတြနဲ႔ ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ စနစ္ႀကီးတခုကို လုံး၀ၿဖိဳလိုက္ၿပီးေတာ့ အသစ္ေဆာက္ ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ ဘူးလို႔ က်ေနာ္ထင္တယ္။ ျဖစ္ရင္လည္း အႏၲရာယ္ႀကီးၿပီးေတာ့ ေနာက္ဆုံး ဆိုဗီယက္ ရုရွားမွာလို အာဏာရွင္စနစ္ပဲ ျပန္သြားမယ့္သေဘာ ရွိတယ္။ ႏွစ္ဖက္ အေပးအယူ လုပ္ရမယ္၊ ညွိႏႈိင္းရမယ္၊ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ရမယ္။ တဖက္ကို ဘယ္လိုေျပာရမလဲ အႏုိင္ရသူ အ ကုန္ယူေပါ့၊ Winner Takes All ဆိုတာေတာ့ မရွိသင့္ေတာ့ဘူး။

ေခတ္ရနံ႔မဂၢဇင္း၊ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလထုတ္မွာပါတဲ့ အယ္ဒီတာအဖြဲ႕မွ ေမးျမန္းထားတဲ့ ဦးေအာင္ဒင္ရဲ႕အင္တာဗ်ဴး၊ အပိုင္း (၃)

ေခတ္ရနံ႔မဂၢဇင္း၊ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလထုတ္မွာပါတဲ့ အယ္ဒီတာအဖြဲ႕မွ ေမးျမန္းထားတဲ့ ဦးေအာင္ဒင္ရဲ႕အင္တာဗ်ဴး၊ အပိုင္း (၃)

ေမး ။ ။ အခု ကိုေအာင္ဒင္ ေျပာျပသြားတာဆုိရင္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔က ဒီ ၂ဝ၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲလည္း အေရးႀကီးတယ္။ ၂ဝ၁၅ ေရြး ေကာက္ပြဲမွာ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္လိုက္မယ့္ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြရဲ႕ အခန္းက႑ေတြကလည္း အေတာ္အေရးပါ တာကို ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ဆီမွာေတာ့ အေတြ႕အႀကံဳ နည္းေသးတယ္ေပါ့ေနာ္။ အဲဒီေတာ့ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စား လွယ္တစ္ေယာက္ကို ေရြးခ်ယ္တဲ့အခါမွာေပါ့ ႏိုင္ငံေရးပါတီေတြ အေနနဲ႔ ဘယ္လိုအခ်က္အလက္ေတြမွာ The Criteria ေပါ့။ ဘယ္ေပၚမွာမူတည္ေနၿပီး ေရြးခ်ယ္သင့္သလဲေပါ့။ အဲဒါေလးလည္း အႀကံျပဳပါဦး။ ဘာလို႔လဲဆုိေတာ့ ကိုေအာင္ဒင္က အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုမွာေနတာလည္း အေတာ္ၾကာၿပီး၊ အေမရိကန္လႊတ္ ေတာ္နဲ႔လည္း ေတာ္ေတာ္နီးနီးကပ္ကပ္ ဆက္ဆံဖူးတဲ့ အခါက်ေတာ့၊ ေလ့လာဖူးတဲ့အခါၾကေတာ့ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ရဲ႕ ေရြးခ်ယ္ပုံ၊ ေရြးခ်ယ္နည္းက ဘယ္အခ်က္ေတြေပၚမွာ ဦးတည္ၿပီးေတာ့ အဓိက စံထားၿပီးေတာ့ ေရြးခ်ယ္သင့္သလဲဆုိတာေလးလည္း ကြၽန္ေတာ္ တုိ႔ႏိုင္ငံရဲ႕အေနအထားေလးေပၚမွာ အေျချပဳၿပီးေတာ့ ေျပာေပးပါဦး။

ေအာင္ဒင္။ ။ ေယဘုယ်အားျဖင့္ေတာ့ ပါတီကိုယ္စားျပဳလႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းေတြမွာ မူကႏွစ္ခုရွိမယ္။ တစ္ခုက်ေတာ့ ပါတီက ခ်မွတ္ထားတဲ့မူ၊ ပါတီက ခ်မွတ္ထားတဲ့မူဆုိတာ တစ္ႏိုင္ငံ လုံးနဲ႔ဆုိင္တယ္ေနာ္။ ဒီပါတီအာဏရလုိ႔ရွိရင္ တိုင္းျပည္နဲ႔ ပတ္သက္ ၿပီးေတာ့ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး ဘယ္လုိ အေျပာင္းလဲေတြလုပ္မယ္၊ ဘယ္လို ျပင္ ဆင္မယ္၊ ဒါက ပါတီရဲ႕မူေပါ့။ အဲဒီမူ ေတြအားလံုးကို ပါတီကေရြးခ်ယ္ထား တဲ့ကုိယ္စားလွယ္ေလာင္းက လက္ခံၿပီး သားျဖစ္ရမယ္။ ဒါက တစ္အခ်က္ေပါ့ ေနာ္။ ႏွစ္အခ်က္ကသူယွဥ္ၿပိဳင္မယ့္ မဲ ဆႏၵေတြရဲ႕ လုိအပ္ခ်က္။ အဲဒါက်ေတာ့ သူကိုယ္တုိင္ဆင္းၿပီးေတာ့ ေလ့လာသုံး သပ္ရမယ္၊ ၾကည့္ရမယ္။ သူေရာက္ေန တဲ့ သူကိုယ္စားျပဳမယ့္ ျပည္သူေတြက ဘာကိုလိုအပ္သလဲ။ ျပည္သူေတြရဲ႕အသံ ကို နားေထာင္ရမယ္။ သူကိုယ္စားျပဳ မယ့္ မဲဆႏၵေတြမွာ ဘာေတြလုိအပ္သလဲ၊ လူမႈေရး၊ စီးပြားေရး၊ ပညာေရး၊ က်န္း မာေရး ဘာေတြလုိအပ္သလဲ။ အဲဒါေတြ သူသိရွိနားလည္ဖုိ႔လိုတယ္။ သူရဲ႕တာဝန္ က သူဟာေရြးေကာက္ပြဲမဲဆြယ္ စည္း႐ုံး တဲ့ကာလမွာ လူထုကို ပါတီရဲ႕ႏိုင္ငံလံုး ဆိုင္ရာမူဝါဒေတြကို ေက်ေက်ညက္ ညက္ ရွင္းျပႏိုင္ရမယ္။ အထူးသျဖင့္ေပါ့ ဗ်ာတုိ႔ပါတီရဲ႕ မူဝါဒသည္လုိခ် မွတ္ထား တယ္။ ဒီမူဝါဒက ဘာလို႔လက္ရွိ မူဝါဒ ထက္ေကာင္းသလဲဆုိတာကို သူကိုယ္ တုိင္ကသိရွိရမယ္။ အဲေတာ့ အဓိက ဘာျဖစ္မလဲဆုိေတာ့ လက္ရွိ စနစ္ႀကီးရဲ႕အားနည္းခ်က္ကို သိရမယ္။ အဲဒီအားနည္းခ်က္ကိုဘယ္ လုိျပင္မလဲ။ ငါတုိ႔ပါတီ အာဏာရလို႔ရွိရင္ ဘယ္လိုျပင္မလဲဆုိတဲ့ မူဝါဒအသစ္ကို နားလည္ရမယ္။ အဲဒီမူဝါဒအသစ္ကိုမဲဆႏၵ႐ွင္လူ အမ်ား လက္ခံယုံၾကည္ေအာင္ စည္း႐ုံးႏိုင္စြမ္းရွိရမယ္။

ေနာက္တစ္ ခ်က္ကေတာ့ ဒီေဒသဆုိင္ရာ မဲဆႏၵရွင္ေတြရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို သူဘယ္လိုျဖည့္ဆည္းမလဲ။ အဲဒီမွာလည္း ကတိတစ္ခုဆုိတာ အလြယ္တကူ မေပးသင့္ဘူး။ မျဖစ္ႏိုင္တာကို ကတိမေပးရဘူး။ တကယ္လည္း အာဏရလည္းရေရာ ကတိကို အေကာင္အထည္ မေဖာ္ႏိုင္ခဲ့တဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားေတြ အမ်ားႀကီး အမ်ားႀကီး ရွိပါ တယ္။ ဒါဟာ ႏိုင္ငံတကာမွာရွိတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ဆီမွာ လူထုက အဲဒါကိုေစာင့္ၾကည့္ေနတယ္။ အဲေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္လုိ႔ရွိရင္ ႐ိုး႐ုိး သားသားေပါ့ဗ်ာ။ ကတိကိုေပးႏိုင္ သေလာက္ေပး၊ မေပးႏိုင္ တာ မေပးနဲ႔။ လူထုက ဒါကိုၾကည့္မယ္။ လူထုက(၁)အခ်က္ ပါတီ ေနာက္ခံကိုၾကည့္မယ္၊ ေနာက္ပါတီက ခ်မွတ္ထား တဲ့ ေပၚလစီက ဘာလဲ။ ဒီပါတီအာဏာရလုိ႔ရွိရင္ တုိင္းျပည္ကိုသူတုိ႔ဘယ္လုိ ေျပာင္းမလဲ။ အဲဒါကို လူထုက ဘယ္ ေလာက္ယုံၾကည္မလဲေပါ့၊ အဲဒါကိုၾကည့္မယ္။ ဒုတိယအခ်က္က ပုဂၢိဳလ္ေရးဆုိင္ ရာ။ ေနာက္ တစ္ခ်က္ကေတာ့ဗ်ာ အေရးႀကီးတာ ကိုယ္က်င့္တရားပဲ။ ကိုယ္စား လွယ္ေလာင္းသည္ကိုယ္က်င့္တရားျဖဴစင္သူ၊ ေျဖာင့္မတ္သူလည္း ျဖစ္ရမယ္။ ကြၽန္ေတာ္က ဘုရားတကာ၊ ေက်ာင္းတကာျဖစ္ရမယ္လို႕ ေျပာတာမ ဟုတ္ပါဘူး။ သူ႔ရဲ႕ငါးပါးသီလလုံၿခံဳတာကို ဆုိလိုတာ မဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမဲ့ ႐ိုး႐ိုးသား သားျဖဴျဖဴစင္စင္နဲ႔ ရပ္ေရးရြာေရးကို အမ်ားအက်ဳိးကို သယ္ပုိးထမ္းရြက္ႏိုင္တဲ့ သူ အဲဒီလိုျဖစ္ရမယ္။ ေနာက္တစ္ခါ တစ္စုံတစ္ရာ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံနဲ႔ ဝင္ၿပိဳင္ႏိုင္တဲ့လူဆုိလည္း၊ တစ္စုံတစ္ရာ ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံဆုိတာအင္မတန္ ပိုက္ဆံခ်မ္းသာတဲ့ ခ႐ုိနီသူေဌးႀကီးလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ သူတုိ႔ရဲ႕ မိသားစုဝင္ တစ္ ေယာက္လည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ ျပည္သူ႔ စစ္လို႔ေခၚတဲ့ လက္နက္ကိုင္ တပ္ဖြဲ႕ေတြ ရဲ႕အႀကီးအကဲလည္း ျဖစ္မယ္ . . . စသည္စသည္ျဖင့္ေပါ့၊ ႀကီးမားေသာ ၾသဇာရွိ လက္ရွိ အာဏာရွိ ပုဂၢိဳလ္မ်ားရဲ႕ အမ်ဳိးအႏြယ္လည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။ အဲဒီ လိုမ်ဳိးေက်ာေထာက္ေနာက္ခံအားေကာင္း တဲ့သူ၊ တစ္စုံတစ္ရာနဲ႔ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ားကို ျပည္သူလူထုက ျပတ္ျပတ္သားသား ျငင္းပယ္သင့္ပါ တယ္။ အဲဒီေတာ့အဓိကကိုယ္ စားလွယ္ ေလာင္းရဲ႕က်င့္ဝတ္သိကၡာရွိဖုိ႔လိုတယ္။ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းရပ္ တည္တဲ့ပါတီရဲ႕ မူဝါဒေတြကို ေလ့လာၾကည့္ဖုိ႔လိုတယ္။ ကိုယ္စား လွယ္ေလာင္းက ဒီေဒသဆုိင္ရာအက်ဳိးစီးပြားေရးကို ဘာေတြ ေဆာင္ရြက္ေပးမယ္ဆုိတဲ့ကတိတစ္ခုကို ေသခ်ာနားလည္ဖုိ႔လို တယ္။ ဒါေတြကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့ပဲ မဲေပးေရြးခ်ယ္ဖုိ႔လိုတယ္။

ေမး ။ ။ ကိုေအာင္ဒင္အေနနဲ႔ေတာ့ ၂ဝ၁၅ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီးေတာ့လည္း အေကာင္းဘက္က ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အေကာင္းျမင္တဲ့သေဘာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ အထူး သျဖင့္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးကိုလုပ္မယ္လုိ႔ ျပည္သူေတြက အားကုိး တဲ့ ဒီမုိကရက္တစ္ အင္အားစုေတြေပါ့။ အထူးသျဖင့္ (NLD) ေပါ့။ သူတုိ႔ရဲ႕ လက္ရွိအေနအထား၊ ေနာက္တစ္ခု ဘာေတြေဆာင္ ရြက္သင့္တယ္လို႔မ်ား ထင္ပါသလဲ။

ေအာင္ဒင္။ ။ အဲဒါေတာ့ဗ်ာ။ ကြၽန္ေတာ္ ပါတီတစ္ခုခ်င္းကို သီးျခား ကြၽန္ေတာ္ မေျပာခ်င္ေတာ့ပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္မွာ ေျပာဖုိ႔လည္း အခြင့္မရွိပါဘူး။ သက္ဆုိင္ရာ ပါတီမ်ားက ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အႏိုင္ ရခ်င္တယ္ဆုိရင္ သူတုိ႔ဘာလုပ္ရမယ္ဆုိတာကို သူတုိ႔ဘာသာ သူတုိ႔ သိၿပီးသားျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ သူတုိ႔ဟာသူတုိ႔ ဒီပါတီရဲ႕ ေရြး ေကာက္ပြဲဆုိင္ရာ မဟာဗ်ဴဟာနည္းဗ်ဴဟာေတြလည္း ခ်မွတ္ ထား ၿပီးသား ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ အျပင္ကေနၿပီးေတာ့ ဒီပါတီက ဒီလိုမ်ဳိးလုပ္သင့္တယ္ေျပာလည္း သိပ္ၿပီးေတာ့ အဓိပၸာယ္မရွိပါဘူး။ သူတုိ႔လည္း လက္ခံခ်င္မွ လက္ခံလိမ့္မယ္။ အဲဒီေတာ့ ႐ိုး႐ိုးေလးပဲ ေတြးၾကည့္ရေအာင္ပါ။ ႏိုင္ငံတစ္ဝန္းမွာ လူထုကို ယုံၾကည္စိတ္ခ်မႈရွိေအာင္ စည္း႐ုံးႏိုင္တဲ့ ပါတီက ကိုယ္စား လွယ္ေလာင္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အႏိုင္ရ မွာေပါ့။ သူတုိ႔ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္မယ့္ ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္း မ်ား ကိုယ္၌က အခုနေျပာတဲ့ က်င့္ဝတ္သိကၡာနဲ႔ ျပည့္စုံ တဲ့ပုဂၢိဳလ္ ေတြ ျဖစ္ရမယ္။ ဒါဟာ သူတုိ႔ကိုယ္၌ ႀကိဳတင္ၿပီးေတာ့ ေသခ်ာ စစ္ေဆးဖုိ႔လိုမယ္။ ဒါဟာ တစ္အခ်က္။ ႏွစ္အခ်က္က သက္ဆုိင္ ရာပါတီက ခ်မွတ္ထားတဲ့ ေပၚလစီေတြကို ဒီကိုယ္စားလွယ္ ေလာင္းေတြက ေသခ်ာနားလည္ေအာင္ ရွင္းျပၾကပါလိမ့္မယ္။ တတိယအခ်က္ကက်ေတာ့ သက္ဆုိင္ရာ ကိုယ္စားလွယ္ ေလာင္း လိုအပ္တဲ့ ေငြေရး၊ ေၾကးေရး အပါအဝင္ အျခားေသာ အခက္အခဲ ေတြကို ပါတီကေနၿပီးေတာ့ တာဝန္ယူ ေျဖရွင္းေပးႏိုင္ဖုိ႔လည္း လိုတယ္။ အဲဒီလိုမွ ဒီကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းက ေရြးေကာက္ပြဲမွာ စိတ္ခ် လက္ခ် သူဝင္ၿပိဳင္လုိ႔ရမွာပါ။

ေမး ။ ။ ဟုတ္ကဲ့။ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရးမွာ အပြင့္ေတြ ေတာ္ေတာ္ေခတ္စားေနတယ္။ ေလးပြင့္ဆုိင္၊ ေျခာက္ပြင့္ ဆုိင္ စသျဖင့္ေပါ့။ ေလာေလာဆယ္လည္း ေျခာက္ပြင့္ဆုိင္ေဆြးေႏြးပြဲ ဒီရက္ပိုင္းမွာ ျဖစ္ေပၚႏိုင္တယ္ဆုိတဲ့ သတင္းေတြကလည္း ခပ္စိပ္စိပ္ ေလး ၾကားလာရပါတယ္။ အဲဒီလို ေဆြးေႏြးပြဲေတြရဲ႕ အက်ဳိးသက္ ေရာက္မႈကိုလည္း ဘယ္လို သေဘာထားရွိပါလဲ။

ေအာင္ဒင္။ ။ ဒိုင္ယာေလာ့ခ္လုိ႔ပဲ ေျပာမယ္ေနာ္။ ဒိုင္ယာေလာ့ခ္ဆုိတာ ကေတာ့ ျပႆနာေတြျဖစ္လုိ႔ရွိရင္ ဒိုင္ယာေလာ့ခ္နဲ႔ပဲ ေျဖရွင္းၾက မယ္။ အလြယ္တကူေျပာေလ့ရွိၾကတယ္။ အထူးသျဖင့္ Non-Violence အၾကမ္းမဖက္လႈပ္ရွားမႈရဲ႕ အဓိက ေၾကြးေၾကာ္သံဟာ ျပႆနာအားလုံးကို အၾကမ္းမဖက္ဘဲ စားပြဲဝိုင္းေပၚမွာ ဒိုင္ယာ ေလာ့ခ္နည္းနဲ႔ ေျဖရွင္းၾကတယ္ေပါ့။ ဒါ သိပ္ေကာင္းတာပဲ။ ဒိုင္ယာ ေလာ့ခ္ကို ေရြးခ်ယ္ထားတယ္ဆုိလိုရွိရင္ ေသခ်ာတာကေတာ့ အေရးႀကီးဆုံးက ဒိုင္ယာေလာ့ခ္မွာ ေဆြးေႏြးပြဲမွာပါမယ့္ ပုဂိၢဳလ္ အားလုံးဟာ ဘယ္ေလာက္ထိညိႇႏႈိင္းႏိုင္မလဲဆုိတာကို ႀကိဳတင္ ျပင္ဆင္ထားဖုိ႔လိုတယ္။ အဲလိုမဟုတ္ဘဲနဲ႔ ဒိုင္ယာေလာ့ခ္ကို သြား မယ္ဆိုရင္ ေဆြးေႏြးပြဲကိုေတာ့ ေရာက္လာပါရဲ႕၊ သုိ႔ေသာ္လည္း တစ္ဖက္နဲ႔တစ္ဖက္မွာ ညိႇႏိႈင္းဖုိ႔၊ ေဆြးေႏြးဖုိ႔ ေျဖေလွ်ာ့မႈ မရွိဘဲနဲ႔ ႏွစ္ဖက္စလုံးက ကိုယ္လိုခ်င္တာကိုပဲ ရရမယ္ဆုိၿပီး တင္းခံထားရင္ အဲဒိုင္ယာေလာ့ခ္က ဘယ္ေတာ့မွ ေအာင္ျမင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ အခုလည္း ေလးပြင့္ဆုိင္၊ ေျခာက္ပြင့္ဆုိင္စသျဖင့္ေပါ့ဒိုင္ယာေလာ့ခ္ ေတြေျပာတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ ျဖစ္လာရင္ေတာင္ ေအာင္ျမင္ပါ့မလား။ ေျခာက္ပြင့္ဆုိင္လည္းျဖစ္ႏိုင္တာပဲ၊ သုိ႔ေသာ္လည္း အဲဒီလို ေျခာက္ပြင့္ဆုိင္ျဖစ္လို႔ ရလဒ္ထြက္လာမလားဆုိတာ သိပ္မ ေသခ်ာဘူး။ ေမွ်ာ္လင့္လို႔မရဘူး။

ဥပမာတစ္ခု ေျပာမယ္ဗ်ာ။ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္အေနနဲ႔ ဒိုင္ယာေလာ့ခ္ ေတာင္း တယ္။ တစ္ဖက္မွာ ဒီ ပုဒ္မ ၄၃၆ ျပင္ဆင္ေရးလႈပ္ရွားမႈေတြ လုပ္တယ္။ လူထုေဆြးေႏြးပြဲေတြလုပ္တယ္။ အဲဒီမွာ မိန္႔ခြန္း ေတြေျပာတယ္။ အဲဒီမွာအဓိကေျပာတာကေတာ့တပ္မေတာ္ စစ္တန္းလ်ားကို ျပန္သြားေရးပါပဲ။ ဆုိေတာ့ ဒိုင္ယာေလာ့ခ္ ေျပာထားေပမယ့္ ဒိုင္ယာေလာ့ခ္မွာ သူရဲ႕ရပ္တည္ခ်က္ကဘာဆုိတာကို ဟိုဘက္က ျမင္ေနရတယ္။ ေနာက္ ဒိုင္ယာေလာ့ခ္ ကို လက္ခံလိုက္ရင္လည္း ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ေျပာမွာက 'တပ္မေတာ္ကို စစ္တန္းလ်ားျပန္သြား၊ လႊတ္ေတာ္ထဲကထြက္၊ ဒါကိုပဲ ေျပာမယ္' လို႔ ဟိုဘက္က၊ တပ္မေတာ္ဘက္က နားလည္ၿပီးသား ျဖစ္ေနတယ္။ သူတို႕က စစ္တန္းလ်ားကိုျပန္သြားဖုိ႔ အဆင္သင့္မရွိ ဘူးေလ။ သူတုိ႔ကိုယ္တုိင္က လိုအပ္ခ်က္အရ ႏိုင္ငံေရးမွာ သူတုိ႔ ဆက္လက္ပါဝင္ဖို႕လိုတယ္လို႔ သူတုိ႔ယုံၾကည္ထားတာေပါ့။ အဲလို အခ်ိန္မွာ ဒိုင္ယာေလာ့ခ္ေတာ့ေတာင္းပါမယ္။ ဒိုင္ယာေလာ့ခ္ ေတာင္းေနတဲ့သူရဲ႕ရည္ရြယ္ခ်က္ကစစ္တပ္ကိုစစ္တန္းလ်ားျပန္သြား ေရးဆုိလုိ႔ရွိရင္၊ စစ္တပ္ဘက္က႐ိုး႐ိုးေလးပဲစဥ္းစားမယ္။ ဘာလို႔ ေတြ႕မွာတုံး၊ ေတြ႕ လည္းဘာမွထူးျခားတဲ့ညိႇႏႈိင္းမႈမရွိဘူးေလ။ အဲဒီ ေတာ့ ဒိုင္ယာ ေလာ့ခ္ဆုိတာပထမေတာ့ျငင္းမယ္ေပါ့။ မျငင္းပဲေတြ႕ ေတာ့လည္း ေအာင္ျမင္မႈဆုိတဲ့ ရလဒ္ကို ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ျမင္ရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒိုင္ယာေလာ့ခ္ဆုိတာ တကယ္႐ိုး႐ိုးေလး။ ဒီအၾကမ္း မဖက္လႈပ္ရွားမႈ အားလုံးအတြက္ အေျဖရွာရမယ့္နည္းလမ္းလည္း ျဖစ္တယ္။ သို႔ေသာ္လည္း ဒိုင္ယာ ေလာ့ခ္ နည္းနဲ႔ အေျဖရွာမယ္ ဆုိလို႔ရွိရင္ ရသင့္သေလာက္ ရတာကို လက္ခံၿပီးေတာ့ ေပးသင့္ သေလာက္လည္းျပန္ေပးရမယ္ဆုိတာကို နားလည္ဖုိ႔ လိုအပ္တယ္။

ေမး ။ ။ ဟုတ္ကဲ့ ေမးတာလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားသြားပါၿပီ။ ကုိေအာင္ဒင္ေျပာတဲ့ အထဲမွာ စစ္တပ္ရဲ႕အခန္းက႑ ပါလာတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ အဲဒီအခါက်ေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ႏိုင္ငံ ေရွ႕ဆက္ သြားမယ့္အပုိင္းမွာ တပ္ရဲ႕အခန္းက႑၊ တပ္ရဲ႕အေရးပါပုံေတြကို ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ဘယ္လုိ သေဘာထားသင့္သလဲေပါ့။ စစ္တပ္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ သေဘာထားေလး ေျပာေပးပါဦး။

ေအာင္ဒင္။ ။ စစ္တပ္နဲ႔ ပတ္သက္လုိ႔ ကဗ်ာ၊ ဒီ အခုေလာေလာဆယ္မွာ စစ္တပ္က တိုင္းျပည္ရဲ႕အုပ္ခ်ဳပ္မႈအာဏာေရာ၊ ဥပေဒျပဳ အာဏာေရာ အားလုံးမွာ သူက လႊမ္းမုိးထားတယ္။ အေရးႀကီးတဲ့ က႑ လႊမ္းမုိးထားတယ္ဆုိေတာ့ အေရးႀကီးတဲ့ေနရာက ပါေနတာေပါ့။ လႊတ္ေတာ္မွာ ဆုိလို႔ရွိရင္လည္း ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္းေသာ တပ္မေတာ္ သားကိုယ္စားလွယ္ေတြရဲ႕ေထာက္ခံခ်က္မပါဘူးဆုိလုိ႔ရွိရင္ဖြဲ႕စည္းပံု ဥပေဒကိုျပင္ဆင္ႏိုင္စရာအေၾကာင္း မရွိဘူးေပါ့။ စစ္တပ္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို အခုခ်ိန္မွာဆက္လက္လႊမ္းမုိးထားဆဲပဲ။ ကြၽန္ေတာ္ ထင္တယ္ ေနာက္ကာလတစ္ခုလည္း ဆက္လက္လႊမ္းမုိးေနဦးမွာပဲ။ စစ္တပ္သည္အလြယ္တကူနဲ႔ ႏိုင္ငံေရးထဲက ထြက္မွာမဟုတ္ ဘူး။

အဲဒီမွာဘာျပန္ေတြ႕လဲဆုိေတာ့ဗ်ာ၊ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ၁၉၄၈ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးတဲ့ အခ်ိန္ကစၿပီးေတာ့ အခုထိေပါ့၊ ျဖစ္တဲ့ ျပႆနာက တကယ္ေတာ့ အရပ္သားႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားနဲ႔စစ္တပ္ ၾကားမွာ အျပန္အလွန္ မယုံၾကည္မႈပဲ။ အျပန္အလွန္မယုံၾကည္မႈ၊ မယုံၾကည္မႈႀကီးလာတဲ့အခါ မွာေတာ့ အရပ္သားႏိုင္ငံေရးသမား ေတြအာဏာရတဲ့အခ်ိန္မွာလည္း စစ္တပ္ကိုတစ္စုံတစ္ရာ ႏွိမ့္ခ် ခဲ့တာ၊ အသံုးခ်ခဲ့တာလည္း ရွိပါတယ္။ အခု စစ္တပ္က အာဏာ ရတဲ့အခ်ိန္မွာ သူတုိ႔က အရပ္သားႏိုင္ငံေရးသမားကို မယုံ ဘူး။ မယုံတဲ့အခါမွာ အရပ္သားႏိုင္ငံေရးသမားကို ျပန္ၿပီးေတာ့ ခ်ဳိးႏွိမ္ ထားတာရွိတယ္။ အဲေတာ့စစ္တပ္က ဘယ္အခ်ိန္မွာ ႏိုင္ငံေရး နယ္ပယ္ကထြက္မလဲဆုိေတာ့ စစ္တပ္နဲ႔အရပ္သားႏိုင္ငံေရးသမား ေတြ အျပန္အလွန္ အတူတကြ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ေရးနဲ႔ အျပန္ အလွန္ယုံၾကည္မႈ ရွိၾကတဲ့အခ်ိန္ အဲဒီေတာ့မွပဲ စစ္တပ္က ႏိုင္ငံေရး နယ္ပယ္ကေန ထြက္သြားမယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ အခု ျဖစ္ ရမွာက အရပ္သားႏိုင္ငံေရးသမားဘက္က စစ္တပ္နဲ႔ပိုၿပီးေတာ့ နားလည္ မႈေတြရွိေအာင္ ယုံၾကည္မႈေတြတည္ေဆာက္ဖုိ႔ ႀကိဳးစား သင့္သလုိပဲ စစ္တပ္ကိုယ္၌ကလည္း အရပ္သား ႏိုင္ငံေရးသမား ေတြေပၚမွာ သည္းခံမႈအတိုင္းအတာ ႀကီးႀကီးမားမားနဲ႔ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ သင့္တယ္၊ ေနာက္တစ္ခါအျပန္အလွန္နားလည္မႈေတြတည္ေဆာက္ သင့္တယ္။ ပထမဆုံးေျပာလုိ႔ လုပ္လုိ႔ရတာက အခုလႊတ္ ေတာ္ထဲ မွာရွိေနတဲ့ စစ္တပ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြကို ကြၽန္ေတာ္က သူတုိ႔ကို ေလာေလာဆယ္မွာ ထြက္သြားလို႔ ကြၽန္ေတာ္မေျပာဘူး။ သုိ႔ေသာ္ သူတုိ႔ကိုအၿမဲတမ္း ခန္႔ထားေစခ်င္တယ္။ အခုဆုိ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ဘက္က တပ္မေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြကို အၿမဲတမ္း ေျပာင္းလဲမယ့္အစား သက္တမ္း ၅ ႏွစ္၊ သက္တမ္း တစ္ခုမွာ ဒီကိုယ္စားလွယ္ေတြ၊ သူတုိ႔ ကိုယ္တုိင္ခန္႔အပ္ထားတဲ့ ကိုယ္စား လွယ္ေတြ ၅ႏွစ္ သက္တမ္းအျပည့္ခန္႔အပ္ထားေစခ်င္ တယ္။ အဲဒီ ၅ႏွစ္အတြင္းမွာ ဒီတပ္မေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ေတြကို အရပ္သား လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြနဲ႔ တက္တက္ႂကြႂကြ ပူးေပါင္း ေဆာင္ရြက္ၿပီးေတာ့ အလုပ္အတူတူလုပ္ေစခ်င္တယ္။ အဲဒါမွသာ လွ်င္အရပ္ဘက္၊ စစ္ဘက္ဆက္ဆံေရးတုိးတက္လာႏိုင္တယ္။ တပ္ မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ကိုယ္၌က သူလည္းတကယ္က်ေတာ့ဗ်ာ ပါတီေခါင္းေဆာင္ျဖစ္တယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ၂၅ရာခိုင္ႏႈန္းရဲ႕အႀကီးအကဲဆိုေတာ့ သူကလည္း အဲဒီမွာ ႏိုင္ငံေရးပါတီေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္ျဖစ္သြားတယ္။ သူ႔ကိုယ္၌ကလည္း လႊတ္ေတာ္ထဲမွာရွိေနတဲ့ ဒီအရပ္ဘက္ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္မ်ားနဲ႔ ေတြ႕ဆုံညႇိႏႈိင္းတာေတြ လုပ္သင့္တာေပါ့။ လႊတ္ေတာ္ထဲမွာ ကိုယ္စားလွယ္အခ်င္းခ်င္း ေတြ႕ဆုံ ၾက၊ ညိႇႏႈိင္းၾကပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၾကနဲ႔ ပါတီေခါင္းေဆာင္ အခ်င္းခ်င္း ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ၾကမယ္၊ ညိႇႏႈိင္းၾကမယ္ဆုိလ႔ိုရွိရင္ ဘာပဲေျပာေျပာ အရပ္ဘက္စစ္ဘက္ဆုိင္ရာဆင္ဆံေရး ပုိၿပီးေတာ့ တုိးတက္လာတဲ့ လကၡဏာေတြ႕ရမွာေပါ့။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ အဲလို ဆက္ဆံၾကမယ္ဆုိလ႔ိုရွိရင္ အျပန္အလွန္မယုံၾကည္မႈေတြေလွ်ာ့ နည္းၿပီး ေတာ့ အျပန္အလွန္ ယုံၾကည္မႈေတြ ပုိတုိးလာမယ့္အေန အထားရွိတာေပါ့။ ယုံၾကည္ ေအာင္လုပ္ၾကမယ္ဆုိရင္ ႏွစ္ဖက္ စလုံးမွာတာဝန္ရွိတယ္။ အထူး သျဖင့္ေတာ့ စစ္တပ္ဘက္မွာ ပုိၿပီး ေတာ့ တာဝန္ရွိတယ္။ စစ္တပ္ကပုိၿပီးေတာ့ ပြင့္လင္းရမယ္၊ စစ္တပ္ က ပိုၿပီးေတာ့ တံခါးဖြင့္ေပးရမယ္၊ စစ္တပ္က ပုိၿပီးေတာ့ ဒီအရပ္ဘက္ႏိုင္ငံေရးသမားဆီကို ေရာက္ေအာင္သြားရမယ္။ ဘာလို႔လဲဆုိေတာ့ ေလာေလာဆယ္မွာ သူကအာဏာကို အဓိကခ်ဳပ္ကိုင္ထားတဲ့ အဓိကယႏၲရားျဖစ္ေနလုိ႔ပါပဲ။

အယ္ဒီတာအဖြဲ႕