Of Three Daw Hla Kyis

ေဒၚလွၾကည္ သုံးေယာက္အေၾကာင္း

ေအာင္ဒင္

(The Weekly Eleven ဂ်ာနယ္၊ အမွတ္ ၃၀၊ အတြဲ ၈၊ ေမလ ၆၊ ၂၀၁၃၊ စာမ်က္ႏွာ ၂၄-၃၀)

http://www.weeklyeleven.com/opinion/19228-%E1%80%B1%E1%80%92%E1%81%9A%E1%80%9C%E1%80%BD%E1%81%BE%E1%80%80%E1%80%8A%E1%80%B9-%E1%80%9E%E1%80%B6%E1%80%AF%E1%80%B8%E1%80%B1%E1%80%9A%E1%80%AC%E1%80%80%E1%80%B9%E1%80%A1%E1%80%B1%E1%81%BE%E1%80%80%E1%80%AC%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%B8

ေဒၚလွၾကည္ (၁)

ေဒၚလွၾကည္ (၂) နဲ႕ ေဒၚလွၾကည္ (၃)

က်ေနာ္တို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လူတူမရွား၊ နံမည္တူမရွားဆိုတာရွိပါတယ္၊ ရုပ္ခ်င္းတူတဲ့လူေတြ၊ နံမည္ခ်င္းတူၾကတဲ့လူေတြ၊ ငယ္ငယ္က ေက်ာင္းမွာ စာသင္ခန္းတစ္ခုထဲမွာ နံမည္တူ ႏွစ္ေယာက္ (သို႕မဟုတ္) ႏွစ္ေယာက္ထက္ပိုျပီးရွိေနရင္ ဆရာ၊ ဆရာမေတြက နံမည္ေနာက္မွာ နံပါတ္ (၁) (၂) တပ္ျပီး ေခၚၾကတာမွတ္မိပါတယ္၊ ဆိုပါေတာ့ ေအာင္ဒင္ ႏွစ္ေယာက္ရွိရင္ တစ္ေယာက္က ေအာင္ဒင္တစ္ ျဖစ္လာျပီး ေနာက္တစ္ေယာက္က ေအာင္ဒင္ႏွစ္ ျဖစ္လာပါတယ္၊ အဲဒီလိုေခၚတာဟာ အသက္ၾကီးလို႕ အတန္းေတြၾကီးလာတဲ့အထိ၊ ေနာက္ပိုင္း လုပ္ငန္းခြင္ထဲေရာက္တဲ့အထိေအာင္ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ ေက်ာင္းေနဘက္မ်ားၾကားမွာ အမည္တြင္ေနတတ္ပါတယ္၊ မိသားစုနံမည္ကို ေနာက္ဆုံးတတ္ျပီး အမည္ေပးတဲ့ အစဥ္အလာမရွိတာမို႕ က်ေနာ္တို႕ႏိုင္ငံဟာ ကမၻာေပၚမွာ နံမည္တူပုဂိၢဳလ္ အမ်ားဆုံးႏိုင္ငံလဲ ျဖစ္မည္ထင္ပါတယ္၊

က်ေနာ္႔ဘဝတစ္ေလွ်ာက္မွာလဲ နံမည္တူပုဂိၢဳလ္ေတြအမ်ားၾကီး သိကြၽမ္းရင္းႏွီးခဲ့ရပါတယ္၊ အဲဒီမွာ ထူးထူးျခားျခား က်ေနာ္အင္မတန္ခ်စ္ခင္ေလးစားၾကည္ညိဳရတဲ့ အမ်ိဳးသမီးၾကီးသုံးေယာက္က "ေဒၚလွၾကည္" အမည္တူမ်ားျဖစ္ေနပါတယ္၊ တစ္ေယာက္ကေတာ့ က်ေနာ္႕ေမြးသမိခင္ၾကီး ေဒၚလွၾကည္ပါ၊ ေနာက္တစ္ေယာက္က ကိုသူရ (ေခၚ) ကိုဇာဂနာရဲ့ မိခင္ၾကီး ေဒၚလွၾကည္ပါ၊ ေနာက္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ကိုမင္းကိုႏိုင္ (ေခၚ) ေပၚဦးထြန္းရဲ့ မိခင္ၾကီး ေဒၚလွၾကည္၊ က်ေနာ္႕ရဲ့ အေမသုံးေယာက္ျဖစ္သလို က်ေနာ္၊ ကိုသူရ၊ မင္းကိုႏိုင္တို႕အားလုံးရဲ့ အေမမ်ားလဲ ျဖစ္ၾကပါတယ္၊

ကိုသူရရဲ့ အေမ ေဒၚလွၾကည္က သုံးေယာက္ထဲမွာ အသက္အၾကီးဆုံးမို႕ ေဒၚလွၾကည္ (၁) ဆိုပါေတာ့၊ မင္းကိုႏိုင္အေမ ေဒၚလွၾကည္က အလတ္မို႕ ေဒၚလွၾကည္ (၂) ဆိုရင္ က်ေနာ္႕အေမ ေဒၚလွၾကည္က အငယ္ဆုံးမို႕ ေဒၚလွၾကည္ (၃) ျဖစ္မွာေပါ့၊ ဒီအေမၾကီး သုံးေယာက္အေၾကာင္းကို နဲနဲေလာက္ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္၊

ေဒၚလွၾကည္ (၁)

အေမၾကီးေဒၚလွၾကည္ (၁) က ခင္ပြန္းသည္ အဘ နန္းညြန္႕ေဆြနဲ႕အတူရန္ကင္း၊ ဆယ္႕ႏွစ္လုံးတန္းမွာေနပါတယ္၊ သူက လြတ္လပ္ေရးၾကိဳးပမ္းမႈကာလမွာ တို႕ဗမာအစည္းအရုံးဝင္ သခင္မၾကီးျဖစ္ခဲ့ျပီး "ၾကည္ဦး" ဆိုတဲ့အမည္နဲ႕ ထင္ရွားတဲ့ စာေရးဆရာမၾကီးလဲ ျဖစ္ပါတယ္၊အဘနန္းညြန္႕ေဆြကလဲ ထင္ရွားတဲ့ စာေရးဆရာ၊ ျမန္မာပညာရွိၾကီး၊ ကဗ်ာဆရာၾကီးတစ္ဦးပါ၊ သူ႕အမည္အရင္းက ဦးေအာင္သိန္းျဖစ္ျပီး က်ေနာ္႔ေဖေဖ ဦးေက်ာ္ရွိန္နဲ႕ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကထဲက ခင္မင္ရင္းႏွီးသူပါ၊ ဖဆပလအစိုးရေခတ္က ဦးညာဏဦးစီးတဲ့ အစိုးရ ရုပ္ရွင္နဲ႕ ျပဇာတ္႒ာနမွာ အတူလုပ္ခဲ့ၾကဘူးတယ္လို႕ ေဖေဖကေျပာျပဘူးပါတယ္၊ က်ေနာ္ငယ္ငယ္က ေဖေဖ ရန္ကင္းဆယ္႕ႏွစ္လုံးတန္းကို စေန၊ တနဂၤေႏြလို ေန႕ေတြမွာ သြားေရာက္ျပီး အဘ နန္းညြန္႕ေဆြနဲ႕ အဲဒီအနားမွာပဲေနတဲ့ ဆရာၾကီးဦးရန္ေအာင္တို႕ထံ လည္ပါတ္စကားဝိုင္းဖြဲ႕တတ္ပါတယ္၊ က်ေနာ္က တစ္ခါတစ္ရံ ေဖေဖနဲ႕ လိုက္သြားလို႕ အဘနန္းညြန္႕ေဆြ၊ အေမၾကီးေဒၚလွၾကည္ (၁) တို႕ကို ငယ္ငယ္ကတဲက သိကြၽမ္းရင္းႏွီးခဲ့ပါတယ္၊ အေမၾကီးက အင္မတန္ခင္ဖို႕ေကာင္းသလို အျခားသူေတြကိုလဲ ထိထိမိမိေဝဘန္တတ္ပါတယ္၊ 

က်ေနာ္႕ေက်ာင္းနံမည္က "ခ်စ္ကိုကို" မို႕ အေမၾကီးက ေဖေဖ့ကို "ဟင့္၊ ကြန္ျမဴနစ္က သူ႕သားကိုေပးတဲ့ နံမည္က ကႏြဲ႕ကရႏိုင္လိုက္တာ" လို႕ ေဝဘန္ျပီး က်ေနာ္႕ကိုလဲ "ကိုေက်ာ္ရွိန္႕သား"၊ "ဗိုလ္ေက်ာ္႕သား" လို႕ပဲ ေခၚတတ္ပါတယ္၊ က်ေနာ္႕အမည္ရင္းကို ေခၚေလ့မရွိပါ၊ ဒီအေမၾကီးက သူ႕သားသုံးေယာက္ကိုလဲ ကိုသူရ၊ ကိုဝဏၰ၊ ကိုေတဇ ဆိုျပီး ခန္႕ခန္႕ျငားျငား မွည္႔ထားတာပါ၊ ေဖေဖကေတာ့ အေမၾကီးေဝဘန္တာကို ျပဳံးျပဳံးေလးနားေထာင္ျပီး အဘနန္းကိုသာ အျပင္လက္ဘက္ရည္ထြက္ေသာက္ၾကဖို႕ ေခၚပါတယ္၊ အဘနန္းကလဲ ႏွစ္ခါမေခၚရပါ၊ သူ႕ခင္မ်ာလဲ အေမၾကီးရဲ့ ေဝဘန္မႈကို ေန႕စဥ္ခံေနရေတာ့ အျပင္ထြက္ဖို႕အခြင့္အေရး ေစာင့္ေနသူပါ၊

၁၉၈၈ အေရးေတာ္ပံုၾကီးအျပီး စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းျပီးခ်ိန္ ေအာက္တိုဘာ ၂ရက္ေန႕မွာ အေမၾကီးရဲ့ သား ကိုသူရအဖမ္းခံရပါတယ္၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာ က်ေနာ္ကလဲ ေရွာင္တိမ္းေနရေတာ့ အေမၾကီးဆီေရာက္ျပီး အားမေပးႏိုင္ပါ၊ ေဖေဖကေတာ့ သတင္းၾကားၾကားခ်င္း သူတို႕အိမ္ကို သြားေရာက္ျပီး အားေပးစကားေျပာပါတယ္၊ ေနာက္ ၁၉၈၉ ဧျပီ ၂၃ရက္ေန႕မွာ က်ေနာ္အဖမ္းခံရပါတယ္၊ က်ေနာ္႕ကို မဖမ္းခင္ ဧျပီ ၂၁ရက္ေန႕မွာ ကိုသူရ နဲ႕ ကိုဇင္ဝိုင္းတို႕ အက်ဥ္းေထာင္ကျပန္လြတ္လာၾကပါတယ္၊ သူတို႕လြတ္ေျမာက္ျပီးျပီးခ်င္းပဲ အေမၾကီးေဒၚလွၾကည္ရဲ့ တိုက္တြန္းခ်က္အရ ကိုသူရနဲ႕ သူ႕အႏုပညာသူငယ္ခ်င္းမ်ား၊ ကိုဇင္ဝိုင္း၊ ကိုေအာင္သန္းဦး (အ႐ိုင္း)၊ ကိုမိုးဝင္း တို႕ အိမ္ကိုေရာက္လာျပီး ေဖေဖနဲ႕ ေမေမကို အားေပးၾကပါတယ္၊ ေငြေၾကးအေထာက္အပံ့ေတြလဲ ေပးၾကပါတယ္၊

က်ေနာ္ ၁၉၉၃ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၇ရက္မွာ သရက္ေထာင္ကေနျပန္လြတ္ျပီးတဲ့ေနာက္ ေဖေဖနဲ႕အတူ အေမၾကီးတို႕အိမ္ကို သြားေရာက္ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကိုသူရက ၁၉၉၀ခုႏွစ္ကထဲက ေထာင္ထဲျပန္ေရာက္ေနပါျပီ၊ ေဖေဖေျပာျပလို႕ က်ေနာ္တို႕ေထာင္ထဲမွာ ရွိေနစဥ္အတြင္း အေမၾကီးေဒၚလွၾကည္နဲ႕ အဘနန္းတို႕က က်ေနာ္တို႕မိသားစု၊ မင္းကိုႏိုင္မိသားစုအပါအဝင္ အက်ဥ္းက်ေက်ာင္းသားမ်ားရဲ့ မိသားစုမ်ားကို ကူညီေထာက္ပံ့တာ၊ ေထာင္ဝင္စာပို႕ေရးကိစၥေတြမွာ တိုင္ပင္ေဆာင္ရြက္ရင္း အေမၾကီးေဒၚလွၾကည္နဲ႕ မင္းကိုႏိုင္အေမ ေဒၚလွၾကည္ (၂)၊ က်ေနာ္႔အေမ ေဒၚလွၾကည္ (၃) တို႕ညီအစ္မအရင္းအခ်ာေတြလို အင္မတန္ရင္းႏွီးခင္မင္ေနၾကတာေတြ သိရပါတယ္၊ အေမၾကီး ၁၉၉၀ေရြးေကာက္ပြဲမွာ တသီးပုဂၢလအျဖစ္ဝင္ေရာက္ယွဥ္ျပိဳင္ျပီး ရွုံးနိမ့္ခဲ့တာကိုေတာ့ ကိုအ႐ိုင္းေျပာျပလို႕ ေထာင္ထဲမွာထဲက သိခဲ့ပါတယ္၊

တကယ္ေတာ့ အေမၾကီးေဒၚလွၾကည္ ၁၉၉၀ေရြးေကာက္ပြဲဝင္တယ္ဆိုတာ အာဏာလိုခ်င္လို႕၊ အမတ္ျဖစ္ခ်င္လြန္းလို႕မဟုတ္ပါ၊ အဲဒီေရြးေကာက္ပြဲမွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ့ ရုပ္ပံုေတြကို အသုံးျပဳမဲဆြယ္ျပီး ရန္ကင္းျမိဳ႕နယ္ကေန အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ကို ကိုယ္စားျပဳဝင္ျပိဳင္သူက ရန္ကင္းျမိဳ႕နယ္ရဲ့ မဆလပါတီေခါင္းေဆာင္ေဟာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနလို႕ပါ၊ မဆလပါတီကို ျဖဳတ္ခ်ခဲ့တဲ့ ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပံုၾကီးေၾကာင့္ ျဖစ္လာတဲ့ ပါတီစံုေရြးေကာက္ပြဲမွာ မဆလေဟာင္းေတြက အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္အလံနဲ႕ ေရြးေကာက္ပြဲဝင္တာကို မခံခ်င္စိတ္နဲ႕ ဝင္ျပိဳင္ျဖစ္တာပါ၊ အေမ႕ကို ခ်စ္တဲ့ သားကိုသူရက အေမ့အတြက္ ေရြးေကာက္ပြဲမဲဆြယ္ရာမွာ မဆလအေရခြံခြၽတ္ျပီး ဒီမိုကေရစီအေရျခဳံလို႕ အာဏာရရွိေရးၾကိဳးပမ္းသူေတြကို ေလွာင္ေျပာင္တဲ့ မိန္႕ခြန္းေတြေျပာမိလို႕ သူ႕သူငယ္ခ်င္း ကိုအ႐ိုင္း (ေအာင္သန္းဦး) နဲ႕အတူ အဖမ္းခံရျပီး ေထာင္ ငါးႏွစ္အျပစ္္ေပးခံရတာပါ၊

အေမၾကီးတို႕အိမ္ကိုေရာက္ေတာ့ က်ေနာ္အံ့ဩရတာက သူတို႕အိမ္ဟာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေဟာင္းမ်ားစုေဝးျပီး ေထာင္က်ေနဆဲ ေက်ာင္းသားမ်ားကို ရန္ပံုေငြရွာေဖြေထာက္ပံ့ရာ ဗဟို႒ာနတစ္ခုျဖစ္ေနလို႕ပါပဲ၊ က်ေနာ္႕ထက္ေစာျပီး အက်ဥ္းေထာင္ကျပန္လြတ္ၾကတဲ့ ေက်ာင္းသားေလးမ်ားဟာ အေမၾကီးေဒၚလွၾကည္ရဲ့ ဦးေဆာင္မႈနဲ႕ နည္းလမ္းေပါင္းစံုနဲ႕ ရန္ပံုေငြရွာေဖြျပီး ေထာင္အသီးသီးမွာ အက်ဥ္းက်ေနဆဲ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကို အစားအေသာက္နဲ႕ ေဆးဝါးေတြ ေထာက္ပံ့ေနၾကပါတယ္၊ အေမၾကီးေဒၚလွၾကည္ကို ဗဟိုျပဳလို႕ပဲ ႏိုင္ငံေရးလႈပ္ရွားမႈေတြ ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ေနၾကပါတယ္၊ က်ေနာ္လဲ အထူးတလည္မစည္းရုံးရပဲ အေမၾကီးေဒၚလွၾကည္ရဲ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေထာက္ပံ့ေရးအဖြဲ႕ဝင္ ျဖစ္ခဲ့ပါေသးတယ္၊ က်ေနာ္လြတ္ျပီး သိပ္မၾကာခင္ ၁၉၉၄ ခုႏွစ္အတြင္းမွာ ကိုသူရ နဲ႕ က်ေနာ္႕ညီ ေရႊဘုန္းလူ တို႕ အက်ဥ္းေထာင္ကလြတ္ေျမာက္လာၾကပါတယ္၊ မင္းကိုႏိုင္ကေတာ့ အက်ဥ္းက်ေနဆဲမို႕ ေဒၚလွၾကည္ (၁) နဲ႕ ေဒၚလွၾကည္ (၃) တို႕ခင္မ်ာ ေဒၚလွၾကည္ (၂) ကိုစာနာသနားျပီး အျပည့္အဝ မေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ခဲ့ၾကရပါ၊

ေဒၚလွၾကည္ (၂)

မင္းကိုႏိုင္အေမ ေဒၚလွၾကည္ (၂) က သဃၤန္းကြၽန္းျမိဳ႕နယ္၊ ေဝဇယနၱာလမ္းမၾကီးအေပၚက ရွည္ေမ်ာေမ်ာအိမ္ကေလးမွာ ေနပါတယ္၊ ခင္ပြန္းသည္က ပန္းခ်ီဆရာၾကီး ဦးသက္ညြန္႕ပါ၊ မင္းကိုႏိုင္ အက်ဥ္းက်ေနခ်ိန္မွာ သမီး သုံးေယာက္နဲ႕အတူေနရင္း အိမ္ဆိုင္ကေလးတစ္ခုဖြင့္လွစ္ထားပါတယ္၊ က်ေနာ္ ေထာင္ကလြတ္လြတ္ခ်င္းမွာပဲ သူတို႕ရဲ့ အိမ္ကေလးကို ေမေမေဒၚလွၾကည္ (၃) နဲ႕အတူ က်ေနာ္ေရာက္ပါတယ္၊ ေတြ႕ေတြ႕ခ်င္းပါပဲ၊ အေမေဒၚလွၾကည္နဲ႕ အဘဦးသက္ညြန္႕တို႕ကို မိဘအရင္းမ်ားသဖြယ္ခ်စ္ခင္မိပါတယ္၊ အေမနဲ႕ အဘကလဲ က်ေနာ္႕အေပၚတူညီေသာ ေမတၱာထားၾကပါတယ္၊ အေမေဒၚလွၾကည္ (၂) က က်ေနာ္႕ကို "သား" လို႕ေခၚျပီး သူ႕ကိုလဲ "အေမ" လို႕ေခၚဖို႕ေျပာပါတယ္၊ မၾကီး၊ မငယ္၊ မီးငယ္ ညီအမ သုံးေယာက္ကလဲ က်ေနာ္႕ကို ကြဲကြာေနတဲ့ ေမာင္ေလးတစ္ေယာက္၊ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ျပန္ေရာက္လာသလို ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးၾကပါတယ္၊ က်ေနာ္႕အတြက္ အင္မတန္ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ဒုတိယမိသားစုတစ္ခုကို ရရွိလိုက္တာပါ၊ သူတို႕ကို က်ေနာ္က ၁၉၉၀ခုႏွစ္က အင္းစိန္အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ မင္းကိုႏိုင္နဲ႕ ေနာက္ဆုံးေတြ႕ခဲ့ရပံုကို ျပန္ေျပာျပေတာ့ သူတို႕အားလုံး ေၾကကြဲဝမ္းနည္းၾကရပါတယ္၊ 

က်ေနာ္ ေထာင္ကလြတ္တဲ့ ၁၉၉၃ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လကေန စကၤာပူႏိုင္ငံကို အလုပ္လုပ္ဖို႕ ထြက္ခြါတဲ့အခ်ိန္ ၁၉၉၅ခုႏွစ္ မတ္လထိ အေမေဒၚလွၾကည္ (၂) ရဲ့ သဃၤန္းကြၽန္း၊ ေဝဇယနၲာလမ္းမေပၚက အိမ္ကေလးဟာ က်ေနာ္႕ရဲ့ ဒုတိယအိမ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္၊ အဘဦးသက္ညြန္႕ကေတာ့ သူ႕သားကို လြမ္းတဲ့စိတ္နဲ႕ အခန္းက်ဥ္းက်ဥ္းကေလးထဲမွာ ပန္းခ်ီကားေတြပဲ ဆက္တိုက္ေရးဆြဲေနပါတယ္၊အေမေဒၚလွၾကည္ (၂) ကေတာ့ မင္းကိုႏိုင္အဖမ္းခံရတဲ့အခ်ိန္ကစလို႕ ေယာဂီဝတ္စံုကိုပဲ ဝတ္ပါေတာ့တယ္၊ တရားစခန္းမၾကာခဏဝင္ပါတယ္၊ သူ႕သား သူ႕ကိုျမင္ရင္ ဝမ္းနည္းျပီး စိတ္ဓာတ္ေပ်ာ့မွာစိုးလို႕ ေထာင္ဝင္စာဘယ္ေတာ့မွ လိုက္မေတြ႕ပါ၊ မင္းကိုႏိုင္အတြက္ ေထာင္ဝင္စာကိုေတာ့ ေဒၚလွၾကည္ ၃ေယာက္ စုေပါင္းခ်က္ျပဳတ္ၾကျပီး မၾကီး၊ မငယ္၊ မီးငယ္တို႕ ညီအမေတြက အလွည့္က်ေထာင္ဝင္စာသြားေတြ႕ၾကပါတယ္၊

က်ေနာ္႕လိုပဲ ကိုသူရကလဲ ေထာင္ကလြတ္လာျပီးတဲ့ေနာက္ အေမေဒၚလွၾကည္ (၂) ရဲ့ အိမ္ကို ေရာက္လာပါတယ္၊ သူက မင္းကိုႏိုင္နဲ႕ အင္းစိန္ေထာင္၊ အထူးတိုက္မွာ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာၾကာအတူေနခဲ့ရလို႕ သူ႕မွာ မင္းကိုႏိုင္အေၾကာင္းေတြ ျပန္ေျပာစရာေတြ အမ်ားၾကီးပါလာခဲ့ပါတယ္၊ မင္းကိုႏိုင္ေထာင္ထဲမွာ ေရးစပ္တဲ့ သီခ်င္းေတြ၊ ကဗ်ာေတြကိုလဲ သူက ႏႈတ္တိုက္က်က္မွတ္လာခဲ့ျပီး ျပန္ရြတ္ျပေတာ့ ေဒၚလွၾကည္ (၂) မ်က္ရည္က်ရပါတယ္၊ ကိုသူရ အႏုပညာလုပ္ငန္းေတြျပန္လုပ္ေတာ့ မင္းကိုႏိုင္ ေထာင္ထဲမွာ ႏႈတ္နဲ႕ဖန္တီးခဲ့တဲ့ ဝတၳဳဇာတ္လမ္းအခ်ိဳ႕ကို ဗီဒီယိုဇာတ္လမ္းအျဖစ္ အသက္သြင္းခဲ့ပါေသးတယ္၊ 

က်ေနာ္ စကၤာပူကို မထြက္ခြါခင္မွာ အဘဦးသက္ညြန္႕ရဲ့ တစ္ကိုယ္ေတာ္ပန္းခ်ီျပပြဲတစ္ခုကို စီစဥ္က်င္းပေပးခဲ့ပါတယ္၊ အန္ကယ္ဦးဝင္းႏိုင္ (အမ်ိဳးသားေရး ဦးဝင္းႏိုင္) က ေရႊေတာင္ၾကားက သူ႕အိမ္မွာ ပန္းခ်ီျပပြဲလုပ္ခြင့္ေပးပါတယ္၊ ပန္းခ်ီကိုဝသုန္၊ ကိုတင္ေမာင္ဝင္း၊ မသိဂီၤ၊ မစန္းစန္းတင္၊ ရန္မ်ိဳးသိမ္း၊ ခ်ိဳခ်ိဳထြန္းျငိမ္း၊ ဥမၼာ နဲ႕ ေရႊဘုန္းလူတို႕ ဝိုင္းဝန္းကူညီၾကပါတယ္၊ မင္းကိုႏိုင္ကို ခ်စ္ခင္သူေတြနဲ႕ သံရုံးတစ္ခ်ိဳ႕က သံတမန္ေတြ လာေရာက္ၾကည့္႐ႉၾကေပမည့္ က်ေနာ္ေမွ်ာ္လင့္သေလာက္ ပန္းခ်ီကား မ်ားမ်ားမေရာင္းရပါ၊ အစိုးရဘက္က ဖိအားေပးလို႕ ပန္းခ်ီ၊ပန္းပုေကာင္စီကေန ဒီျပပြဲကို အတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ အေႏွာက္အယွက္ေပးပါတယ္၊ အဲဒီအခ်ိန္က ပန္းခ်ီျပပြဲလုပ္မယ္ဆိုရင္ ပန္းခ်ီ၊ပန္းပုေကာင္စီ (႐ိုးရာပန္းပညာရွင္မ်ားအစည္းအရုံး လို႕ေခၚတယ္ထင္ပါတယ္၊) ကို ခြင့္ျပဳခ်က္ေတာင္းရပါတယ္၊ ျပပြဲမစခင္ ေကာင္စီလူၾကီးေတြက ခင္းက်င္းျပသထားတဲ့ ပန္းခ်ီကားေတြကို လာေရာက္စစ္ေဆးျပီး သူတို႕မၾကိဳက္တဲ့ ကားကို ျဖဳတ္ခိုင္းတတ္ပါတယ္၊ ဆင္ဆာလုပ္တာပါ၊ သူတို႕ခြင့္ျပဳမွ ျပပြဲျပခြင့္ရွိပါတယ္၊ က်ေနာ္က ဒီျပပြဲအတြက္ ဘယ္သူ႕ထံမွာမွ ခြင့္ျပဳခ်က္မေတာင္းခဲ့ပါ၊ ဒီေတာ့  အဘဦးသက္ညြန္႕ကို ပန္းခ်ီပန္းပုေကာင္စီကေန “ဘာေၾကာင့္ ဒီျပပြဲလုပ္ဖို႕ ခြင့္ျပဳခ်က္မေတာင္းရသလဲ” ဆိုျပီး ဖုန္းဆက္ေမးပါတယ္၊ အဘကေတာ့ “ဒါ ပန္းခ်ီျပခန္းမွာလုပ္တဲ့ ျပပြဲမဟုတ္ဘူး၊ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ရဲ့ အိမ္မွာလုပ္တဲ့ ပန္းခ်ီကားေရာင္းပြဲ၊ ဒါေၾကာင့္ ခြင့္ျပဳခ်က္ေတာင္းစရာမလိုဘူး” လို႕ ျပန္ေျဖလိုက္ပါတယ္၊ အိမ္ရွင္ဦးဝင္းႏိုင္ကိုလဲ ျမိဳ႕နယ္အာဏာပိုင္နဲ႕ ေထာက္လွမ္းေရးက "ခင္ဗ်ားအိမ္မွာ မင္းကိုႏိုင္ရဲ့ အေဖနဲ႕ ေအာင္ဒင္႕ကို ဘာေၾကာင့္လက္ခံထားတာလဲ" လို႕ လွမ္းေမးပါေသးတယ္၊ ဦးဝင္းႏိုင္ကလဲ "က်ဳပ္အိမ္မွာ က်ဳပ္ဘယ္သူ႕ကို လက္ခံလက္ခံ ခင္ဗ်ားတို႕နဲ႕ ဘာဆိုင္သလဲ' လို႕ ဘုျပန္ေတာလိုက္ပါတယ္၊

ျပပြဲေနာက္ဆုံးေန႕က ကားတစ္စီးငွါးလို႕ ပန္းခ်ီကားေတြကို သိမ္းဆည္းျပီး အိမ္ျပန္အေရာက္မွာ က်ေနာ္႕မ်က္ႏွာမေကာင္းလို႕ အေမေဒၚလွၾကည္ (၂) က "သား၊ ေနမေကာင္းဘူးလား" လို႕ေမးပါတယ္၊ က်ေနာ္က "အေမရယ္၊ က်ေနာ္က ဒီထက္မက ေရာင္းရလိမ့္မယ္လို႕ ေမွ်ာ္လင့္ထားတာပါ၊ အခုေတာ့ က်ေနာ္ အဘနဲ႕အေမကို မ်က္ႏွာပူလို႕ပါ" လို႕ေျဖလိုက္ေတာ့ အေမက ရီပါတယ္၊ "ဘာလို႕ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရတာလဲ သားရယ္၊ အခုရတဲ့ ေငြေတာင္ ဒီျပပြဲကို သားမစီစဥ္ေပးရင္ အေမတို႕ရမွာမွ မဟုတ္တာ၊  အေမတို႕က သားကို အရမ္းေက်းဇူးတင္ေနရတာပါ" လို႕လဲ ေျပာပါေသးတယ္၊ ျပီးေတာ့ က်ေနာ္႕ကို ပိုက္ဆံထုတ္ထဲက က်ပ္ႏွစ္ေသာင္းထုတ္ေပးပါတယ္၊ "သား စကၤာပူသြားဖို႕ ကိစၥ ပိုက္ဆံလိုလိမ့္မယ္၊ ယူသြားျပီး ေနာက္ သားအဆင္ေျပမွ ျပန္ေပး" လို႕ေျပာပါတယ္၊ က်ေနာ္လဲ အင္မတန္ အံ့ဩၾကည္ႏူးရပါတယ္၊ တကယ္လဲ စကၤာပူသြားဖို႕အတြက္ ပိုက္ဆံလိုေနတာပါ၊ မျငင္းဆန္ပဲ ယူလိုက္ရပါတယ္၊ ေတာ္ပါေသးတယ္၊ စကၤာပူေရာက္ျပီး ႏွစ္လအၾကာမွာ အေမ့ပိုက္ဆံကို က်ေနာ္ျပန္လည္ေပးဆပ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္၊

ေဒၚလွၾကည္ (၃)

ေဒၚလွၾကည္ (၃)ကေတာ့ က်ေနာ္႕မိခင္ၾကီးပါ၊ က်ေနာ္႕အေဖဦးေက်ာ္ရွိန္၊ ကိုသူရအေဖ အဘနန္း နဲ႕ မင္းကိုႏိုင္ အေဖ အဘဦးသက္ညြန္႕တို႕ အေဖၾကီးသုံးေယာက္က အသက္မတိမ္းမယိမ္းရွိၾကေပမည့္ ေဒၚလွၾကည္သုံးေယာက္မွာေတာ့ က်ေနာ္အေမ ေဒၚလွၾကည္ (၃) က အငယ္ဆုံးျဖစ္ပါတယ္၊ ေဖေဖက အသက္ၾကီးမွ အိမ္ေထာင္က်တာျဖစ္ျပီး ေမေမက ေဖေဖ႔ထက္ အသက္ ၂၀ေလာက္ငယ္လို႕ပါ၊ ဒါေပမည့္ အေမသုံးေယာက္ထဲမွာ ေဒၚလွၾကည္ (၃) ဟာ ေလာကဓံတရားကို အဆိုးဝါးဆုံးခံစားခဲ့ရသူတစ္ေယာက္ျဖစ္မယ္ ထင္ပါတယ္၊  

ေမေမက ဧရာဝတီတိုင္း၊ ဝါးခယ္မျမိဳ႕နယ္အပိုင္ က်ံုမေငးဆိုတဲ့ ျမိဳ႕ကေလးဇာတိပါ၊ သူ ကေလးဘဝမွာပဲ သူ႕အေမ ဆုံးပါးခဲ့ပါတယ္၊ အဲဒီတုံးက ျမစ္ဝကြၽန္းေပၚေဒသမွာ တိုက္ခိုက္ေနတဲ့ သူပုန္တပ္ဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕က ေမေမ့အေမ (က်ေနာ္႕အဖြားနဲ႕) သားသမီးႏွစ္ေယာက္ (ေမေမနဲ႕ ေမေမ့ေမာင္ေလး) ကို ျပန္ေပးဆြဲခဲ့ပါတယ္၊ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ သူတို႕အင္မတန္မုန္းတဲ့ က်ေနာ္႕အဘိုး၊ စစ္ရဲတပ္ရင္းအမွတ္ ၂၂ ရဲ့ တပ္ရင္းမႉး ဗိုလ္ၾကီးသန္းတင္ကို မုန္းတီးလြန္းလို႕ ဂလဲ့စားေခ်ဖို႕ပါ၊ ေမေမက အဲဒီအခ်ိန္က အသက္ ၄ႏွစ္အရြယ္ျဖစ္ျပီး ေမေမ့ေမာင္ေလးက လသားကေလးပဲ ရွိပါေသးတယ္၊ ပထမဆံုး ေမေမ့အေမကို သူပုန္ေတြက သတ္ပစ္လိုက္ပါတယ္၊ ဒုတိယေန႕မွာ ေမေမ့ေမာင္ကေလးကို သတ္လိုက္ျပန္ပါတယ္၊ ႏွစ္ေယာက္စလုံးကို ေမေမ့ေရွ႕မွာပဲ သတ္တာပါ၊ သတ္ပံုသတ္နည္းကလဲ အင္မတန္ ၾကမ္းၾကဳတ္ရက္စက္လြန္းလို႕ ဒီစာစုမွာ မေဖာ္ျပခ်င္ပါ၊ ေနာက္တစ္ရက္ ေမေမ့ကို သတ္ေတာ့မည့္အလွည့္မေရာက္ခင္မွာ သူပုန္တပ္ထဲက စာနာတတ္တဲ့အဘိုးၾကီးတစ္ေယာက္က အေမ့ကို ကယ္တင္ျပီး ေလွကေလးတစ္စီးနဲ႕ ထြက္ေျပးခဲ့ၾကပါတယ္၊ ေခ်ာင္းၾကိဳေခ်ာင္းၾကားမွာ ငါးရက္ေလာက္ ခိုးေခ်ာင္ခိုးဝွက္ေလွာ္ခတ္ျပီးမွပဲ အဘိုးရွိရာ တပ္စခန္းကိုေရာက္ျပီး ေဒၚလွၾကည္ (၃) တစ္ေယာက္အသက္ေဘးက လြတ္ေျမာက္ရပါတယ္၊ ဒါေပမည့္ သူ႕အေမနဲ႕ သူ႕ေမာင္ေလး သူ႕မ်က္စိေရွ႕မွာ ရက္ရက္စက္စက္အသတ္ခံခဲ့ၾကရတာကို သူ႕ဦးေဏွာက္ထဲက၊ သူ႕ႏွလုံးသားထဲက ဘယ္ေတာ့မွ ေဖ်ာက္ဖ်က္လို႕ မရေတာ့ပါ၊

က်ေနာ္႕အဘိုးက ေနာက္အိမ္ေထာင္ျပဳတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ေမေမဟာ သူ႕အဘိုး၊အဘြားမ်ားနဲ႕ ၾကီးေဒၚမ်ားရဲ့လက္ထဲမွာ က်ံုမေငးျမိဳ႕မွာ ၾကီးျပင္းရွင္သန္ခဲ့ရတာပါ၊ ေဖေဖနဲ႕လက္ထပ္ျပီးမွပဲ ရန္ကုန္ကို ေရာက္ပါတယ္၊အဘိုးလဲ ေနာက္အိမ္ေထာင္နဲ႕ သားတစ္ေယာက္ေမြးဖြားျပီး သိပ္မၾကာခင္ ထားဝယ္ခ႐ိုင္၊ ေလာင္းလံုျမိဳ႕နယ္မွာ တိုက္ပြဲက်ခဲ့ပါတယ္၊ 

ေမေမဟာ ခင္ပြန္းသည္နဲ႕ သားသမီးေတြကို ခ်စ္စိတ္ၾကီးတဲ့ သာမာန္အမ်ိဳးသမီးၾကီးတစ္ေယာက္ပါ၊ ျပည္တြင္းစစ္ရဲ့အနိ႒ာ႐ံုေတြကို ေကာင္းေကာင္းနားလည္ပါတယ္၊ ငယ္ငယ္ကေလးထဲက မိဘကို ဆုံးရွုံးခဲ့ရလို႕ မိသားစုဘဝကို အလြန္ျမတ္ႏိုးပါတယ္၊ ႏိုင္ငံေရးဆိုတာကို နားမလည္ေပမည့္ မတရားမႈမွန္သမွ်ကို ဆန္႕က်င္ပါတယ္၊ ခင္ပြန္းသည္နဲ႕ သားသမီးမ်ားရဲ့ အာဏာရွင္ဆန္႕က်င္ေရးစိတ္ဓာတ္နဲ႕ လႈပ္ရွားမႈေတြကို အားေပးေထာက္ခံပါတယ္၊ က်ေနာ္အဖမ္းခံရလို႕ အင္းစိန္ေထာင္ထဲေရာက္ခ်ိန္မွာ လွ်ိဳ႕ဝွက္ဆက္သြယ္ေရးလမ္းေၾကာင္းတစ္ခုကေန ေမေမပို႕လိုက္တဲ့ သတင္းစကားက "အၾကီးေကာင္ၾကီး၊ လက္မွတ္ထိုးျပီး ထြက္မလာနဲ႕ေနာ္"  တဲ့၊

အေမမ်ားနဲ႕ သားမ်ား

ဒီအေမေတြေၾကာင့္ ဒီသားေတြ လူလားေျမာက္ခဲ့ၾကတာပါ၊ ဒီအေမၾကီးေတြရဲ့ သြန္သင္ဆုံးမမႈေၾကာင့္ ဒီသားေတြ လူ႕ေလာကအက်ိဳးတစ္စံုတစ္ရာစြမ္းေဆာင္ႏိုင္ခဲ့ၾကတာပါ၊ ဒီအေမၾကီးေတြရဲ့ ၾကီးမားလွတဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႕ေတြ ေတာ္လွန္ေရးဆိုတဲ့ အနၱရယ္ၾကီးမားတဲ့လမ္းကို ေလွ်ာက္လွမ္းရဲခဲ့ၾကတာပါ၊ ဒီအေမၾကီးေတြရဲ့ ယံုၾကည္မႈနဲ႕ က်ေနာ္တို႕ေတြ အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ မယိမ္းမယိုင္ ၾကံ့ခိုင္ခဲ့ၾကတာပါ၊ ေဒၚလွၾကည္သုံးေယာက္လို မိခင္ေတြ က်ေနာ္တို႕ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အမ်ားၾကီးရွိေနတာက က်ေနာ္တို႕အားလုံးအတြက္ မဂၤလာတစ္ပါးပါပဲ၊

အခုေတာ့ အေမၾကီးသုံးေယာက္မွာ ေဒၚလွၾကည္ (၁) က ၂၀၀၉ခုႏွစ္ ကိုသူရ အက်ဥ္းေထာင္ထဲရွိေနစဥ္မွာပဲ ဆုံးပါးသြားခဲ့ပါျပီ၊ ေဒၚလွၾကည္ (၂) နဲ႕ ေဒၚလွၾကည္ (၃) တို႕ပဲ က်န္ပါေတာ့တယ္၊ သားေတြအားလုံးအက်ဥ္းေထာင္က လြတ္ခဲ့ၾကျပီျဖစ္ေပမည့္ ေဒၚလွၾကည္ (၁) ရဲ့သား ကိုဝဏၰနဲ႕ ေဒၚလွၾကည္ (၃) ရဲ့သား ေရႊဘုန္းလူ (ေခၚ) တာရာမင္းေဝတို႕ ဆုံးပါးသြားၾကပါျပီ၊ က်န္တဲ့ သားသုံးေယာက္ျဖစ္တဲ့ ကိုသူရ၊ မင္းကိုႏိုင္ နဲ႕က်ေနာ္တို႕မွာ က်ေနာ္က အားလုံးနဲ႕ မိုင္ေပါင္းေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာေဝးကြာတဲ့ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုမွာပါ၊ က်န္ေနေသးတဲ့ အေမၾကီးႏွစ္ေယာက္ကို အေဝးကေန ကန္ေတာ့ရင္း သူတို႕ကို လူကိုယ္တိုင္ျပန္ဆံုဦးခိုက္ႏိုင္မည့္အခ်ိန္ကိုပဲ ေမွ်ာ္လင့္ေနမိပါတယ္၊

ေလးစားစြာ၊

ေအာင္ဒင္
ဧျပီ ၇၊ ၂၀၁၃

Saprrows Hunter

စာဖမ္းသမား

ေအာင္ဒင္

ဒီဇင္ဘာ ၆၊ ၂၀၁၁

မိတ္ေဆြမ်ား ခင္ဗ်ား၊

၂၀၁၁ ဒီဇင္ဘာလထုတ္ ကလ်ာမဂၢဇင္း ကိုဖတ္ရင္း ကဗ်ာတပုဒ္က ရင္တြင္းကို စူးစူးရွရွ ထြင္းေဖာက္ဝင္ေရာက္လာပါတယ္၊ ေရးသူက က်ေနာ္တို႕ရဲ့ ေနာင္ေတာ္ၾကီး ဆရာ ေမာင္သင္းပန္ ပါ၊ ကဗ်ာ ေခါင္းစဥ္က "စာကေလးမ်ားရဲ့ ျပန္ၾကားခ်က္" တဲ့၊ စာမ်က္ႏွာ ၇ မွာေဖာ္ျပထားတဲ့ အဖြင့္ကဗ်ာတပုဒ္ပါ၊ က်ေနာ္တို႕ ႏိုင္ငံက ျဖစ္ရပ္မွန္ ဘဝျပဇာတ္တပုဒ္ကို စာလုံးမ်ားနဲ႕ သရုတ္ေဖာ္ျပလိုက္တာပါပဲ၊

ဘုရား ရင္ျပင္ေတာ္ေပၚမွာ၊ ဘုရား ေစာင္းတန္းမွာ၊ ျမိဳ႕လယ္ေခါင္မွာ၊ ေစ်းေတြမွာ၊ ေလွာင္ခ်ိဳင့္ထဲ ထည့္ထားတဲ့ စာငွက္ကေလးမ်ားကို သယ္ထမ္းရင္း "စာကုသိုလ္၊ စာကုသိုလ္" လို႕ တေၾကာ္ေၾကာ္ေအာ္ရင္း အမ်ားျပည္သူကို ဇီဝိတဒါန စာငွက္ကေလးေတြကို လြတ္လပ္ခြင့္ေပးၾကဖို႕ စာကေလးေတြ ရဲ့လြတ္လပ္ခြင့္ကို အခေၾကးေငြနဲ႕ ေရာင္းခ်ေနၾကသူေတြကို မိတ္ေဆြမ်ား ေတြ႕ဘူးၾကမွာပါ၊ ေတြ႕ဘူး႐ံုတင္မက အက်ဥ္းက်ေနတဲ့ ခ်စ္သူ၊ ခင္သူ၊ ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းမ်ားလြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ရည္စူးျပီး၊ ဒါမွမဟုတ္လဲ အဆင္မေျပလွတဲ့ ကိုယ့္ဘဝအတြက္ ကံၾကမၼာေတြ ေကာင္းမြန္လာဖို႕ ေမွ်ာ္လင့္ျပီး၊ စာဖမ္းသမားကို သူေတာင္းဆိုသမွ် အခေၾကးေငြေပးျပီး စာကေလးေတြကို လြတ္လပ္ခြင့္ေပးျပီး ၾကည္ႏူးခဲ့ဘူးၾကမွာပါ၊

ေနာင္ေတာ္ၾကီး ကိုသင္းပန္ က ဒီကဗ်ာကို စာကေလးမ်ားက သူတို႕ကို စာဖမ္းသမားဆီက ဝယ္ယူျပီး လြတ္လပ္ခြင့္ေပးမည့္သူကို ေျပာတဲ့ အေနနဲ႕ ေရးဖြဲ႕ပါတယ္၊ က်ေနာ္တို႕ကို ေကာင္းကင္မွာ၊ ေျမျပင္မွာ ပိုက္ေတြျပင္ျပီး ေထာင္ေခ်ာက္ဆင္ဖမ္းတာလဲ သူပါပဲ၊ က်ေနာ္တို႕ကို ေလွာင္ခ်ိဳင့္ထဲထည့္ျပီး စာကေလးေတြလႊတ္ျပီး ဇီဝိတဒါန အသက္ကယ္ၾကပါဗ်ိဳ႕လို႕ ဟစ္ေအာ္ျပီး ျမိဳ႕လွည့္၊ ႏိုင္ငံလွည့္ ေရာင္းခ်တာလဲ သူပါပဲ၊ ကုသိုလ္ရွင္ေတြက ပိုက္ဆံေပးျပီး က်ေနာ္တို႕ကို လႊတ္ေပးေတာ့ ပိုက္ဆံေတြကို ေရတြက္ရင္း က်ေနာ္တို႕ ပ်ံသန္းသြားၾကတာကို ျပဳံးျပဳံးၾကီးၾကည့္ျပီး ေက်နပ္ေနတာလဲ သူပါပဲ၊ အေတာင္ခ်ိဳးထား၊အေမႊးျဖတ္ထားလို႕ ေဝးေဝးလံလံ ျမင့္ျမင့္မားမား မပ်ံႏိုင္ၾကေတာ့တဲ့ က်ေနာ္တို႕ကို ဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္ေျမာက္ရယ္မသိ၊ ေထာင္ေခ်ာက္ဆင္ျပန္ဖမ္းဦးမွာလဲ သူပါပဲဲ တဲ့၊ ဒါေပမည့္ စာကေလးမ်ားက စိတ္ေကာင္းရွိၾကပါတယ္၊ သူတို႕ စာမုဆိုးရဲ့ အဖမ္းခံရဦးမွာကို သိေနေပမည့္ သူတို႕အတြက္ ယာယီလြတ္ေျမာက္ခြင့္ေဆာင္က်ဥ္းေပးသူကို "က်ေနာ္တို႕ အသက္တခါလႊတ္၊ ခင္ဗ်ား ဆယ္ခါ လြတ္ပါေစ" တဲ့၊ ဆုေတာင္းေပးေနျပန္ပါေသးတယ္၊ ကဗ်ာေလးကို ဖတ္ၾကည့္ၾကပါဦး၊

"စာကေလးမ်ားရဲ့ ျပန္ၾကားခ်က္"

# က်ေနာ္တို႕ကို
ေကာင္းကင္ပိုက္ ေျမျပင္ပိုက္ဆင္ျပီး ထည့္တာလဲ
သူပါပဲ၊

# က်ေနာ္တို႕ကို
"စာကုသိုလ္" "စာကုသိုလ္" ဆိုျပီး ျမိဳ႕ထဲလွည့္ေရာင္းတာလဲ
သူပါပဲ၊

# က်ေနာ္တို႕ကို
ခင္ဗ်ားဝယ္ျပီး လႊတ္ေတာ့လဲ
ျပဳံးျပဳံးၾကီးၾကည့္ေနတာ
သူပါပဲ၊

# က်ေနာ္တို႕ကို
ေနာက္တခါ ထပ္ရွာဦးမွာလဲ
သူပါပဲ၊

#က်ေနာ္တို႕ အသက္တစ္ခါလႊတ္
ခင္ဗ်ား ဆယ္ခါလြတ္ပါေစ။

ေမာင္သင္းပန္၊ ကလ်ာမဂၢဇင္း၊ ၂၀၁၁ ဒီဇင္ဘာ၊ စာမ်က္ႏွာ ၇၊

ဒီကဗ်ာကို ဖတ္ရင္း ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ့ ႏိုင္ငံေရးဇာတ္ခံုေပၚက လက္ေတြ႕ျဖစ္ရပ္ေတြနဲ႕ ႏိႈင္းယွဥ္ ေတြးျမင္မိပါတယ္၊ ဒီမိုကေရစီေရး၊ လူ႕အခြင့္အေရးနဲ႕ အမ်ိဳးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ စြန္႕လႊတ္အနစ္နာခံျပီး တိုက္ပြဲဝင္ေနတဲ့ ရဟန္း ရွင္လူ၊ အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီး သူရဲေကာင္းေတြ၊ အယူအဆမတူညီတာကို အၾကမ္းဖက္ သတ္ျဖတ္ ေထာင္ခ်တဲ့နည္းလမ္းနဲ႕ တုန္႕ျပန္တတ္တဲ့ စစ္အာဏာရွင္ေတြ၊ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြလြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ေတာင္းဆိုေနၾကတဲ့ ႏိုင္ငံတကာအစိုးရေတြ၊ တကယ္ ေတာ့ စစ္အာဏာရွင္ေတြဟာ ကိုသင္းပန္ရဲ့ ကဗ်ာထဲက စာဖမ္းသမားပါပဲ၊ က်ေနာ္တို႕ရဲ့ ရဲေဘာ္ေတြ ကို အဓမၼဖမ္းဆီးေထာင္ခ်၊ ျပီးေတာ့ ႏိုင္ငံတကာကို မ်က္ႏွာမူျပီး ကုသိုလ္ယူၾကမလားဗ်ိဳ႕လို႕ ေႂကြးေက်ာ္ျပီး သူလိုတဲ့ ေစ်းေခၚေနသူပါ၊ လိုတဲ့ ဆုလာဘ္ ရတဲ့အခါမွာ တခ်ိဳ႕တဝက္ကို လႊတ္ေပးလိုက္ျပီး အခ်ိန္တခုမွာ ျပန္ဖမ္းလိုက္တာပါပဲ၊ ဒီလိုနဲ႕ သူ႕ေလွာင္ခ်ိဳင့္ထဲမွာ ႏိုင္ငံတကာက ကုသိုလ္ယူခ်င္သူေတြကို ဖ်ားေယာင္းဖို႕ ဓားစာခံေတြ အျမဲျပည့္ေနတာေပါ့၊

တကယ္႕ဘဝမွာေတာ့ က်ေနာ္တို႕ရဲ့ ရဲေဘာ္ေတြဟာ စာကေလးေတြမဟုတ္ၾကပါ၊ ခြပ္ေဒါင္းေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္၊ ႏိုင္ငံတကာအစိုးရေတြကိုလဲ အာဏာရွင္ကို အခေၾကးေငြေပးျပီးမွရမည့္ ယာယီလြတ္လပ္ေရးအစား အာဏာရွင္ရဲ့ ေလွာင္ခ်ိဳင့္နဲ႕ ပိုက္ကြန္ေထာင္ေခ်ာက္ေတြကို ဖ်က္ဆီးပစ္မွသာ ခြပ္ေဒါင္းေတြ ထာဝရလြတ္ေျမာက္ျပီး ေဝးေဝး၊ ျမင့္ျမင့္၊ ပ်ံသန္းႏိုင္ၾကမယ္ ဆိုတာ သိေစခ်င္ပါရဲ့၊။

ေလးစားစြာ

ေအာင္ဒင္

Let's Reject the Sham Constitution Decisively

ျပတ္ျပတ္သားသား ကန္႔ကြက္မွ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္

မိတ္ေဆြမ်ား၊ ရဲေဘာ္မ်ားခင္ဗ်ား

မၾကာခင္က်င္းပေတာ့မယ့္ နအဖရဲ႔ လူထုဆႏၵခံယူပြဲနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီအင္အားစုမ်ားအတြင္း၊ ျပည္တြင္းမွာေရာ ျပည္ပ မွာပါ သေဘာထား ၂ ရပ္ ကြဲျပားေနတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ တစုက ဒီဆႏၵခံယူပြဲကို လံုးလံုးလ်ားလ်ား သပိတ္ေမွာက္ေရးျဖစ္ၿပီး လူထုကို ဆႏၵခံယူပြဲမွာ သြားေရာက္မဲမေပးၾကဖို႔ လႈံ႔ေဆာ္ေနၾကပါတယ္။ ေနာက္တစုကေတာ့ ဒီဆႏၵခံယူပြဲမွာ လူထုရဲ႔အသဲၾကားက မဲတျပားကို အက်ိဳးရွိရွိ အသံုးခ်ဖို႔ျဖစ္ၿပီး လူထုကို ဆႏၵခံယူပြဲမွာ သြားေရာက္ၿပီး ကန္႔ကြက္မဲေပးၾကဖို႔ လႈံ႔ေဆာ္တိုက္တြန္းေနၾကပါတယ္။ အားလံုးရဲ႔ တူညီမႈကေတာ့ နအဖက တဖက္သတ္ေရးဆြဲထားတ့ဲ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို တရားဝင္အသက္သြင္းၿပီး ျမန္မာျပည္သူေတြကို ရာသက္ ပန္ စစ္ကြၽန္ဇာတ္သြင္းမ့ဲ အေျခခံဥပေဒအတုအေယာင္ကို ကန္႔ကြက္ၾကျခင္းပါပဲ။

အခု ကြၽန္ေတာ္တို႔ နအဖရဲ႔ အေျခခံဥပေဒမူၾကမ္းကို ေလ့လာခြင့္ရပါၿပီ။ သူတို႔ ေရွ႔က ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ေျပာထားသလိုပါပဲ၊ က်ေနာ္တို႔ အားလံုး ေမွ်ာ္လင့္ထားသလိုပါပဲ၊ ဒီအေျခခံဥပေဒမူၾကမ္းဟာ ၁၄ ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာ လက္ေရြးစင္ ေခါင္းေခါက္ေရြးခ်ယ္ထားတ့ဲ လက္ပါးေစ မ်ားနဲ႔ က်င္းပတ့ဲ အမ်ိဳးသားညီလာခံက ခ်မွတ္ထားတ့ဲ အေျခခံမူမ်ား၊ အေသးစိတ္မူမ်ားနဲ႔ ထပ္တူထပ္မွ်ပါပဲ။ ဒီအေျခခံမူေတြကိုပဲ ပုဒ္မနံပါတ္ တပ္လိုက္တာပါ။

ဒီအေျခခံဥပေဒဟာ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို တရားဝင္ျပဳဖို႔၊ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ကို အျမင့္ဆံုးအာဏာေတြ ေပးဖို႔နဲ႔ စစ္တပ္ဆိုတာကို တိုင္းျပည္ရဲ႔ အခြင့္ထူးခံလူတန္းစားအျဖစ္ ဖန္တီးၿပီး ျပည္သူလူထုကို ေက်းကြၽန္မ်ားအျဖစ္ အသက္သြင္းဖို႔ ေရးဆြဲထားတယ္ဆိုတာ အထူးေျပာဖို႔ မလိုေတာ့ပါဘူး။ ၿပီးေတာ့ ဒီအေျခခံဥပေဒဟာ တိုင္းျပည္ရဲ႔ လက္ရွိ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ လူမ်ိဳးစုေရးျပႆနာေတြ ကိုလည္း မေျဖရွင္းႏိုင္တ့ဲအျပင္ ပိုၿပီးဆိုးဝါးေစလိမ့္မယ္ဆိုတာကိုလည္း အထူးေျပာဖို႔ မလိုေတာ့ပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒီဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ မူၾကမ္းမွာ နအဖကထပ္ၿပီး ဖန္တီးထားတ့ဲ ေကာက္က်စ္စဥ္းလဲမႈ၊ လွည့္ဖ်ားမႈတခုကိုေတာ့ အေရးတႀကီး ေထာက္ျပခ်င္ပါတယ္။

အမ်ိဳးသားညီလာခံက ခ်မွတ္တ့ဲ အေျခခံမူမ်ားထဲမွာ အခန္း (၁၄) အသြင္ကူးေျပာင္းေရးကာလ ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ား ပုဒ္မ(၁)မွာ ဒီလိုဆိုထား ပါတယ္။

“ဤဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒသည္ ျပည္လံုးကြၽတ္ဆႏၵခံယူပြဲတြင္ ဆႏၵမဲေပးပိုင္ခြင့္ရွိသူအားလံုး၏ ထက္ဝက္ေက်ာ္ ေထာက္ခံဆႏၵမဲျဖင့္ အတည္ျပဳ ျပ႒ာန္းၿပီးသည့္ေန႔မွစ၍ ႏိုင္ငံေတာ္တဝွမ္းလံုး၌ အာဏာတည္သည္”

ဒီျပ႒ာန္းခ်က္အရဆိုရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံလူဦးေရ ၅၄သန္းမွာ မဲေပးပိုင္ခြင့္ရွိသူ ၃၂ သန္းေက်ာ္ ရွိတယ္လို႔ ခန္႔မွန္းထားတ့ဲအတြက္၊ နအဖ အေနနဲ႔ ဒီဖြဲ႔စည္းပံုကို အတည္ျပဳႏိုင္ဖို႔အတြက္ အနည္းဆံုး ၁၆ သန္းေက်ာ္ ေထာက္ခံမဲရဖို႔ လိုပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ယခု ကြၽန္ေတာ္တို႔ ေတြ႔ျမင္ေနရတ့ဲ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒမူၾကမ္းရဲ႔ အခန္း (၁၄) ကူးေျပာင္းေရးကာလ ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ား ပုဒ္မ(၄၄၁)မွာေတာ့ ဒီလိုေျပာင္းလဲသြားပါေတာ့တယ္။

“ျပည္လံုးကြၽတ္ဆႏၵခံယူပြဲတြင္ ဆႏၵမဲေပးပိုင္ခြင့္ရွိသူအားလံုး၏ ထက္ဝက္ေက်ာ္ မဲေပးသည့္ဆႏၵမဲ၏ မဲအမ်ားျဖင့္ အတည္ျပဳျပ႒ာန္းလိုက္ သည့္ ဤဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒသည္ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ ပထမအႀကိမ္ အစည္းအေဝး စတင္က်င္းပသည့္ေန႔မွစ၍ ႏိုင္ငံေတာ္ တဝွမ္းလံုး၌ အာဏာတည္သည္”

ဒီျပ႒ာန္းခ်က္အရဆိုရင္ နအဖဟာ သူ႔ရဲ႔ဖြဲ႔စည္းပံုကို အတည္ျပဳဖို႔အတြက္ စုစုေပါင္း မဲေပးပိုင္ခြင့္ရွိသူမ်ားထဲမွ ၅ဝ% ေက်ာ္က မဲေပးၿပီး၊ အဲဒီထဲက မဲအမ်ားစုကိုပဲ ရဖို႔လိုပါတယ္။ မဲေပးခြင့္ရွိသူဦးေရ ၃၂ သန္း ရွိတယ္လို႔ ခန္႔မွန္းထားတာမို႔ ၁၆ သန္းေက်ာ္က မဲ±ံုကိုလာၿပီး မဲေပးရင္ ဆႏၵခံယူပြဲ အထေျမာက္တယ္၊ အဲဒီထဲကမွ ၈ သန္းေက်ာ္က ေထာက္ခံမဲေပးရင္ သူ႔ရဲ႔ဖြဲ႔စည္းပံုကို အတည္ျပဳတယ္လို႔ ဆိုပါ တယ္။ ဒါဟာျဖင့္ နအဖအေနနဲ႔ သူကိုယ္တိုင္ ၁၄ ႏွစ္ေက်ာ္ ေရးဆြဲလာခ့ဲတ့ဲ အေျခခံမူကို ေဖါက္ဖ်က္လိုက္တာပါပဲ။ ဒါဟာျဖင့္ နအဖဟာ အမ်ိဳးသားညီလာခံကို မလြဲမေရွာင္သာ တက္ေရာက္ခ့ဲရတ့ဲ တိုင္းရင္းသားအပစ္ရပ္အဖြဲ႔မ်ားကို အႀကီးအက်ယ္ ေစာ္ကားလိုက္တာပါပဲ။ ဒါဟာျဖင့္ နအဖဟာ ဆႏၵခံယူပြဲမွာ ျပည္သူလူထုရဲ႔ ကန္႔ကြက္မႈကို ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေၾကာက္ရြံေနတယ္ ဆိုတာကို ထုတ္ေဖၚျပသ လိုက္တာပါပဲ။

က်ေနာ္တို႔ သတိထားရမယ့္ အခ်က္ကေလးေတြ ထပ္ရွင္းျပခ်င္ပါတယ္။ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္း ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီ ၿပိဳကြဲၿပီးတ့ဲ ေနာက္ တ±ုတ္နဲ႔ နအဖစစ္အုပ္စု ဆက္ဆံေရးေျပလည္မႈေၾကာင့္ ယူနန္ျပည္နယ္ကေန တ±ုတ္ေတြ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္းကို အလံုးအရင္းနဲ႔ ဝင္ေရာက္လာခ့ဲၾကတာ အခုဆို ၂ သန္းေက်ာ္ ၃ သန္းေလာက္ ရွိေနပါၿပီ။ စစ္အစိုးရက အထူးအခြင့္အေရးေတြ ေပးထားလို႔ စီးပြား ျဖစ္ခ်မ္းသာေနၾကတ့ဲ ဒီတ±ုတ္ေတြဟာ မႏၱေလး၊ လား±ိႈး၊ ေက်ာက္မဲ စတ့ဲ မႏၱေလးတိုင္း၊ ရွမ္းျပည္နယ္၊ ကခ်င္ျပည္နယ္ေဒသေတြမွာ စုေဝးေနထိုင္ၾကၿပီး ႏိုင္ငံသားကဒ္(သို႔) ဧည့္ႏိုင္ငံသားကဒ္ေတြ ကိုင္ထားၾကပါတယ္။ အခု နအဖရဲ႔ ဆႏၵခံယူပြဲဆိုင္ရာ ဥပေဒမွာလည္း ထူးထူးျခားျခား ဧည့္ႏိုင္ငံသားေတြ၊ ယာယီသက္ေသခံလက္မွတ္ကိုင္ေဆာင္သူေတြကို မဲေပးခြင့္ျပဳထားပါတယ္။ ဒီတ±ုတ္ေတြက နအဖ အလိုက် ဆႏၵခံယူပြဲမွာ ေထာက္ခံမဲေပးၾကမွာ အေသအခ်ာပါပဲ။ အဲဒီလိုပဲ နအဖအလိုက် ေထာက္ခံမဲ ေပးၾကမယ့္ လက္နက္ခ်တိုင္းရင္း သားအဖြဲ႔ေတြ၊ ကိုးကန္႔နဲ႔ ‘ဝ’ဘိန္းဘုရင္ေတြ၊ ႀကံဖြံ႔ေတြ၊ စစ္တပ္မိသားစုေတြ ေပါင္းလိုက္ရင္ နအဖဟာ ဆႏၵခံယူပြဲကို ေအာင္ျမင္စြာ က်င္းပႏိုင္မွာျဖစ္သလို လိုအပ္တ့ဲ ေထာက္ခံမဲ ၈ သန္းေက်ာ္ကိုလည္း အလြယ္တကူ ရႏိုင္မွာပါ။

ဒီေတာ့ က်ေနာ္တို႔အတြက္ ဆႏၵခံယူပြဲကို သပိတ္ေမွာက္ျခင္းဟာ ေရြးခ်ယ္စရာ နည္းလမ္းမဟုတ္ပါ။ က်ေနာ္တို႔လူေတြ ဆႏၵခံယူပြဲကို မသြားေလ၊ နအဖက ႀကိဳက္ေလ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဆႏၵခံယူပြဲကိုသြားၿပီး ကန္႔ကြက္မဲေပးျခင္းနဲ႔ နအဖရဲ႔ မသမာမႈေတြကို ေဖၚထုတ္ျခင္း ကသာ နအဖရဲ႔ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ တရားဝင္ျပဳေရးစီမံခ်က္ကို အေကာင္းဆံုး တိုက္ဖ်က္ႏိုင္မွာပါ။

နအဖကေတာ့ ေကာက္က်စ္တ့ဲနည္းလမ္းမ်ားနဲ႔ အႏိုင္ရဖို႔ ႀကိဳးစားမွာပါ။ ဒါေပမယ့္လည္း မဲေပးတ့ဲသူမ်ားေလေလ၊ ကန္႔ကြက္မဲေပးသူမ်ား ေလေလ သူ႔အတြက္ လိမ္ဖို႔ခက္ေလ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ၿပီးေတာ့ မဲ±ံုအားလံုးမွာ က်ေနာ္တို႔ရဲ႔ျပည္သူေတြ၊ သံဃာေတြက ေစာင့္ၾကပ္ၾကည့္±ႈ ေနၾကမယ္ဆိုရင္ ဆႏၵခံယူပြဲရဲ႔ မသမာမႈေတြကိုလည္း ေဖၚထုတ္ႏိုင္မွာပါ။ ေနာက္ဆံုး နအဖက သူ႔ရဲ႔ဖြဲ႔စည္းပံုကို အတင္းအဓမၼ အတည္ျပဳ လိုက္ရင္ေတာင္မွ ဆႏၵခံယူပြဲဟာ မတရားလို႔၊ မမွ်တလို႔၊ ဒီဥပေဒကို အသိအမွတ္ မျပဳၾကဖို႔ ဆက္ၿပီးတိုက္ပြဲဝင္ႏိုင္မွာပါ။

တခ်ိဳ႔လည္း ေျပာၾကပါတယ္။ လူထုက ကန္႔ကြက္လို႔ ဒီဖြဲ႔စည္းပံုကို နအဖက အတည္မျပဳႏိုင္ရင္လည္း ‘တစ္’က ျပန္စလိမ့္မယ္။ အစက ျပန္ၿပီးေရးဆြဲရင္ ေနာက္ထပ္ ၁၄ ႏွစ္ၾကာအုန္းမယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီဥပေဒကိုပဲ လက္ခံအတည္ျပဳလိုက္ၾကပါစို႔လို႔ စည္း±ံုးလႈံ႔ေဆာ္ ေနတာလည္း ရွိပါေသးတယ္။ လံုးဝမွားပါတယ္။ ဒီဖြဲ႔စည္းပံုကို လူထုက ကန္႔ကြက္တာဟာ (၁) နအဖက တဖက္သတ္ေရးဆြဲထားတာ ျဖစ္လို႔ (၂) လူထုက ေရြးေကာက္ထားတ့ဲ ကိုယ္စားလွယ္မ်ားရဲ႔ ပါဝင္မႈ မရွိလို႔ (၃) တိုင္းျပည္ရဲ႔ ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ လူမ်ိဳး စုေရးျပႆနာေတြကို ေျဖရွင္ႏိုင္စြမ္း မရွိလို႔ပါ။ ၿပီးေတာ့ လူထုက ဖြဲ႔စည္းပံုတခုတည္းကိုသာ ကန္႔ကြက္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ နအဖရဲ႔ စစ္အုပ္စိုးမႈတခုလံုးကိုပါ ကန္႔ကြက္တာပါ။ ဒါေၾကာင့္ နအဖက အဆင့္(၁)က ျပန္စလိမ့္မယ္လို႔ ယံုၾကည္တာ မွားပါတယ္။ ျပန္စရင္ ေတာင္မွ အဲဒီလို ျပန္စမႈဟာ ၁၉၉ဝ ေရြးေကာက္ပြဲအႏိုင္ရပါတီနဲ႔ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ား တိုင္းရင္းသားကိုယ္စားလွယ္မ်ားနဲ႔ ေဆြးေႏြးညိႏိႈင္းၿပီးမွ ျပန္စတာမ်ိဳးပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ တဖက္သတ္ေရးဆြဲထားတ့ဲ ဖြဲ႔စည္းပံုကို လူထုက ျပတ္ျပတ္သားသား ျငင္းပယ္ၿပီးတ့ဲ ေနာက္ နအဖကို တဖက္သတ္လုပ္ငန္းစဥ္ေတြ ျပန္စဖို႔ လူထုကေရာ တိုင္းရင္းသားအဖြဲ႔အစည္းမ်ားကေရာ ႏိုင္ငံတကာမိသားစုႀကီးကပါ ခြင့္ျပဳမွာ မဟုတ္ပါဘူး။

နိဂံုးခ်ဳပ္အေနနဲ႔ ထပ္ၿပီးေမတၱာရပ္ခံခ်င္ပါတယ္။

ဆႏၵခံယူပြဲကို သပိတ္ေမွာက္ေရးဟာ ေရြးခ်ယ္စရာနည္းလမ္း မဟုတ္ေတာ့ဘူး။

က်ေနာ္တို႔အားလံုး တညီတညာတည္း၊ တသံတည္းနဲ႔ လူထုကို၊ ဝန္ထမ္းေတြ၊ တပ္မေတာ္သားေတြ၊ တိုင္းရင္းသားေတြ၊ ႀကံဖြံ႔ေတြ၊ အားလံုးေသာလူထုကို ဆႏၵခံယူပြဲမွာ မဲ±ံုကိုသြားၿပီး ကန္႔ကြက္မဲေတြေပးၾကဖို႔၊ ျပတ္ျပတ္သားသား လံႈ႔ေဆာ္ၾကပါစို႔

ေလးစားစြာ

ေအာင္ဒင္
မတ္လ ၂၈၊ ၂ဝဝ၈